II SA/Rz 336/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2007-01-25
NSAAdministracyjneŚredniawsa
samorząd terytorialnykompetencje rady gminykompetencje organu wykonawczegogospodarowanie mieniem komunalnymnieruchomościuchwałarozstrzygnięcie nadzorczeustawa o samorządzie gminnymustawa o gospodarce nieruchomościami

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, uznając, że Rada Miejska przekroczyła swoje kompetencje, wyposażając szkołę w nieruchomość, co jest wyłączną domeną organu wykonawczego.

Sprawa dotyczyła skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność uchwały Rady Miejskiej w sprawie wyposażenia Zespołu Szkół w nieruchomość. Wojewoda uznał, że Rada Miejska naruszyła przepisy ustawy o samorządzie gminnym i o gospodarce nieruchomościami, ponieważ gospodarowanie mieniem komunalnym, w tym nieruchomościami, należy do wyłącznej kompetencji organu wykonawczego (Burmistrza). Sąd administracyjny podzielił to stanowisko, oddalając skargę Gminy.

Przedmiotem skargi Gminy była decyzja Wojewody stwierdzająca nieważność uchwały Rady Miejskiej w sprawie wyposażenia Zespołu Szkół w M. w nieruchomość wraz z budynkiem i urządzeniami. Wojewoda uzasadnił swoją decyzję tym, że Rada Miejska, podejmując uchwałę w przedmiocie gospodarowania mieniem komunalnym (nieruchomością), naruszyła przepisy ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wskazał, że kompetencja do gospodarowania mieniem komunalnym należy wyłącznie do organu wykonawczego gminy (Burmistrza), a Rada Miejska nie była uprawniona do podejmowania takich decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, rozpoznając skargę, zważył, że zgodnie z Konstytucją RP i ustawą o samorządzie gminnym, istnieje podział na organy stanowiące (Rada Gminy) i wykonawcze (Wójt/Burmistrz). Rada gminy jako organ stanowiący może podejmować uchwały w sprawach majątkowych przekraczających zakres zwykłego zarządu, jednakże przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o samorządzie gminnym (art. 30 ust. 2 pkt 3) jednoznacznie przypisują organowi wykonawczemu wyłączną kompetencję do gospodarowania mieniem komunalnym. Sąd uznał, że wykładnia rozszerzająca art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy o samorządzie gminnym, która pozwoliłaby Radzie na wyposażanie jednostek w nieruchomości, jest niedopuszczalna. Podkreślono, że uchwała została podjęta bez odpowiedniego upoważnienia ustawowego, naruszając tym samym zasady podziału kompetencji między organami gminy. W konsekwencji, sąd oddalił skargę Gminy jako nieuzasadnioną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wyposażanie jednostek organizacyjnych w nieruchomości stanowi gospodarowanie mieniem komunalnym, które jest wyłączną kompetencją organu wykonawczego gminy (Burmistrza/Wójta).

Uzasadnienie

Sąd oparł się na podziale kompetencji między organem stanowiącym a wykonawczym, wynikającym z Konstytucji RP i ustawy o samorządzie gminnym. Przepisy te, w szczególności art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, jednoznacznie przypisują organowi wykonawczemu wyłączną kompetencję do gospodarowania mieniem komunalnym, co obejmuje również nieruchomości. Rada Gminy nie może podejmować działań należących do sfery wykonawczej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.s.g. art. 18 § ust. 2 pkt 9 lit h

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 30 § ust. 2 pkt 3

Ustawa o samorządzie gminnym

u.g.n. art. 18

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Pomocnicze

u.s.g. art. 18 § ust. 1

Ustawa o samorządzie gminnym

u.g.n. art. 45 § ust. 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.u.s.a. art. 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Konstytucja RP art. 169

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 94

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Gospodarowanie mieniem komunalnym, w tym nieruchomościami, należy do wyłącznej kompetencji organu wykonawczego gminy. Rada Gminy nie jest uprawniona do podejmowania uchwał w sprawie wyposażenia jednostek organizacyjnych w nieruchomości, gdyż narusza to konstytucyjną zasadę podziału organów na stanowiące i wykonawcze. Uchwała Rady Miejskiej została podjęta bez odpowiedniego upoważnienia ustawowego.

Odrzucone argumenty

Rada Miejska była uprawniona do podjęcia uchwały w sprawie wyposażenia Zespołu Szkół w nieruchomość na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy o samorządzie gminnym. Wyposażenie jednostki organizacyjnej w majątek ruchomy i nieruchomy powinno być kompetencją Rady Gminy, a nie organu wykonawczego. Pozbawienie Rady Gminy prawa do decydowania o przeznaczeniu majątku narusza prawa wspólnoty samorządowej.

Godne uwagi sformułowania

nie może natomiast podejmować czynności, które należą do sfery wykonawczej, gdyż byłoby to naruszeniem konstytucyjnej zasady podziału organów na stanowiące i wykonawcze Przepis ten ustanowił zasadę, iż kompetencja do podejmowania wszelakiego rodzaju decyzji w zakresie gospodarowania mieniem gminnym należy wyłącznie do wójta (burmistrza, prezydenta). wykładnia rozszerzająca tego przepisu jest niedopuszczalna.

Skład orzekający

Anna Lechowska

przewodniczący

Maria Zarębska-Kobak

sprawozdawca

Magdalena Józefczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kompetencji rady gminy i organu wykonawczego w zakresie gospodarowania mieniem komunalnym, zwłaszcza nieruchomościami."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wyposażania jednostki organizacyjnej w nieruchomość. Interpretacja przepisów ustawy o samorządzie gminnym i o gospodarce nieruchomościami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia podziału kompetencji w samorządzie terytorialnym, co jest istotne dla prawników i urzędników samorządowych.

Kto decyduje o majątku gminy? Sąd rozstrzyga spór między Radą a Burmistrzem.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Rz 336/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska /przewodniczący/
Magdalena Józefczyk
Maria Zarębska-Kobak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 18 ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h, art. 30 ust. 2 pkt 3
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Anna Lechowska Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 25 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyposażenia Zespołu Szkół w M. w nieruchomość wraz z budynkiem i urządzeniami -skargę oddala-
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody z dnia [...] lutego 2006 roku Nr [...] wydane na podstawie art. 85, 86 i 91 ust. l w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142., póz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 18 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2603 z późn. zm.) stwierdzające nieważność uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyposażenia Zespołu Szkół w M. w nieruchomość wraz z budynkiem i urządzeniami na niej posadowionymi położoną w M.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia zostało wyjaśnione, że w dniu 6 stycznia 2006 r. Wojewoda otrzymał uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. celem zbadania jej zgodności z prawem.
Cytowaną uchwałą Rada Miejska wyposażyła Zespół Szkół w M. w nieruchomość o pow. 0.66 ha obejmującą działki ewidencyjne nr, nr, 767, 768/1 wraz z budynkiem i urządzeniami na niej posadowionymi łącznej wartości 2.012 023,86 zł, wykonanie tej uchwały powierzyła Burmistrzowi Gminy.
Podstawą prawna podjętej uchwały stanowi przepis art. 7 ust.1 pkt8 i art. 18 ust.2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990r roku o samorządzie gminnym Dz. U. z 2001 r. Nr 142., póz. 1591 z późn. zm.)
W wyniku przeprowadzonego postępowania nadzorczego organ nadzoru uznał , że zapis uchwały w sposób istotny narusza art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990r roku o samorządzie gminnym oraz art. 18 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku
o gospodarce nieruchomościami, na mocy którego gospodarowanie mieniem komunalnym należy do organu wykonawczego.
W ocenie organu nadzoru Rada Miejska nie była uprawniona do podjęcia uchwały
w zakresie gospodarowania mieniem gminnym ,rozszerzając sobie kompetencje w tym zakresie w sposób rażąco naruszyła prawo.
Stwierdzone rażące naruszenie przepisów prawa w podjętej uchwale uzasadnia stwierdzenie jej nieważnosci.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Gmina wniosła
o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego jako niezgodnego z prawem, oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Rozstrzygnięciu nadzorczemu zarzuciła
1. naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.),
2. naruszenie art. 85, 86 i 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) poprzez błędne ustalenie, iż uchwała narusza przepis art. 18 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2003 z późn. zm.).
W uzasadnieniu skargi wyjaśniła , że Rada Miejska podjęła uchwałę w oparciu o przepis art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.)
Cytowany przepis posługuje się pojęciem majątek i nie dokonuje jego definicji tym samym nie wskazuje czy ustawodawca w tym pojęciu przyjmuje majątek ruchomy i nieruchomy czy też wyłącznie ruchomy.
W ocenie skarżącej wydaje się nieracjonalnym rozwiązanie, iż rada gminy posiada wyłączną właściwość do wyposażania gminnych jednostek organizacyjnych w majątek ruchomy. Natomiast wyposażanie w majątek nieruchomy należy do wyłącznej właściwości organu wykonawczego.
Chybiona jest argumentacja , iż żaden przepis prawny nie przyznaje Radzie Gminy (Miejskiej) uprawnienia do podejmowania uchwał w sprawie wyposażenia jednostek organizacyjnych w nieruchomości skoro w gminach wiejskich majątek nieruchomy był tworzony wyłącznie przez społeczność gminy.
Pozostawienie decyzji o przeznaczeniu takiego majątku z pominięciem rady gminy tj. wybranych w bezpośrednich wyborach reprezentantów mieszkańców, narusza prawa wspólnoty samorządowej.
Ustawa o samorządzie gminnym wprowadziła wprawdzie podział kompetencji między organy gminy, jednak nie jest on w pełni dychotomiczny.
Na przykład gospodarowanie mieniem komunalnym obejmuje z jednej strony zadania wynikające z uchwał rady (zwłaszcza uchwał podjętych na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. o samorządzie gminnym .), z drugiej - zadania wynikające z przepisów prawa np. z ustawy o gospodarce nieruchomościami) - Komentarz do art. 45 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.Ol. 142.1591), [w:] A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki, Samorząd Gminny. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2005, wyd. II.
Gminna jednostka organizacyjna Gminy jaką jest Zespół Szkół w M. w odróżnieniu od tworzonych przez gminę osób prawnych, nie ma osobowości prawnej, czyli zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych nie może zatem, organ gminy czy to rada czy organ wykonawczy oddawać nieruchomości w najem, dzierżawę oraz użyczenie tj. jedną
z form władania nieruchomością wskazanych w art. 18 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Pozostaje jedynie trwały zarząd, który to jest właściwie jedyną prawną formą korzystania z nieruchomości przez jednostkę organizacyjną bez osobowości prawnej.
Rada Gminy nie kwestionuje prawa organu wykonawczego do przekazywania nieruchomości w zarząd jednostkom organizacyjnym. Rada Miejska uważa jednak, że nie można jej pozbawić prawa do podejmowania decyzji w sprawie wyposażenia jednostki organizacyjnej w majątek obejmujący nieruchomość tym bardziej, że umocowanie do takiej decyzji wypływa wprost w ustawy o samorządzie gminnym, którą to podstawę przywołano w/ w uchwale.
Nie ma przeszkód, by uchwałę o wyposażeniu Zespołu Szkół w majątek podjęła Rada Miejska oraz by w wykonaniu uchwały Burmistrz Gminy wydał decyzję o przekazaniu nieruchomości w zarząd jednostce organizacyjnej.
W ocenie skarżącej w/we nie narusza prawa , zatem wniosek o uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody jest uzasadniony.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje;
skarga jest nieuzasadniona.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych / DZ.U Nr 153 ,poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organem administracji rządowej.
Sądowa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne między innymi obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego .
Przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody dnia [...] lutego 2006 roku w przedmiocie stwierdzenie nieważnosci uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie wyposażenia Zespołu Szkół w M. w nieruchomość wraz z budynkiem i urządzeniami na niej posadowionymi położoną w M.
W podstawie prawnej zaskarżona uchwała powołuje przepis art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142., póz. 1591 z późn. zm.) zwana dalej ustawą
W sprawie niniejszej istota sporu sprowadza się do ustalenia kompetencji dwóch organów samorządu gminy tj. rady gminy i wójta / burmistrza, prezydenta miasta/
Według art. 169 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jednostki samorządu terytorialnego w tym również gminy wykonują swoje zadania za pośrednictwem organów stanowiących i wykonawczych.
Konstytucyjny podział organów gminy na stanowiące i wykonawcze (art. 169 Konstytucji RP) znajduje rozwinięcie w rozdziale 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym.
I tak organem stanowiącym jest rada gminy (art. 15 ust. l cyt. ustawy), zaś organem wykonawczym jest wójt (burmistrz, prezydent art. 26 pkt 1).
Art. 18 ust. l ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej.
W zestawieniu z art.18a ust. l ustawy, należy rozumieć w ten sposób, iż rada gminy jako organ o charakterze kolegialnym i wieloosobowym może podejmować działania związane ze stanowieniem (art. 15 ust. l ustawy) lub kontrolą (art. 18a ust. l ustawy).
Nie może natomiast podejmować czynności, które należą do sfery wykonawczej, gdyż byłoby to naruszeniem konstytucyjnej zasady podziału organów na stanowiące i wykonawcze (art. 169 Konstytucji RP).
Według z art. 30 ust. l ustawy o samorządzie gminnym wójt ( burmistrz, prezydent) wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa, stosownie zaś z uregulowaniem art. 30 ust. 2 pkt 3 do zadań wójta (burmistrza, prezydenta) należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
Przepis ten ustanowił zasadę, iż kompetencja do podejmowania wszelakiego rodzaju decyzji w zakresie gospodarowania mieniem gminnym należy wyłącznie do wójta (burmistrza, prezydenta).
Przyznanie kompetencji w tym zakresie tylko wójtowi oznacza wyłączenie kompetencji rady gminy.
Art. 18 ust. 2 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym uprawniającym radę gminy do podejmowania uchwał w sprawach majątkowych przekraczających zakres zwykłego zarządu ustanawia wyjątki od generalnej zasady wyrażonej w art.30 ust. 2 pkt 3 ustawy stanowiącej, że wójt gospodaruje mieniem komunalnym oznacza to , że wykładnia rozszerzająca tego przepisu jest niedopuszczalna.
Dodatkowo stwierdzić należy , że nieważnosci uchwały objętej zaskarżonym aktem nadzorczym uzasadnia fakt, że uchwała została podjęta wyłącznie o przepis kompetencyjny jakim jest art.18 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym.
Zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego określa art. 94 Konstytucji., który stanowi , że organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów.
W uchwale objętej zaskarżonym aktem nadzorczym zostały uregulowane kwestie dotyczące materii zawartej w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami / DZ.U z 2004 r Nr 261 po. 2603 ze zm/
Art. 13 tej wymienionej ustawy ustanawia zasadę obrotu nieruchomościami, art. 18 określa dopuszczalne formy prawne tego obrotu.
Organem upoważnionym do podejmowanie decyzji w przedmiocie objęcia nieruchomości w trwały zarząd stosownie do przepisu art. 45 ust.1 w zw. z art. 4 pkt 9 tej ustawy w podniesieniu do nieruchomości stanowiącej własność gminy jest organ wykonawczy.
Reasumując stwierdzić należy , że postanowienia uchwały Rady Miejskiej w sprawie wyposażenia Zespołu Szkół w M. w nieruchomość wraz z budynkiem i urządzeniami na niej posadowionymi wydanej na podstawie 7 ust.1 pkt. 8 i art. 18 ust.2 pkt 9 lit h ustawy
z dnia 8 marca 1990r roku o samorządzie gminnym zostały podjęte z naruszeniem kompetencji pomiędzy organami stanowiącymi i wykonawczymi gminy a nadto bez upoważnienia ustawowego.
Orzecznictwo prezentowane w tej materii zostało wyrażone między innymi w wyroku NSA z dnia 16.05.1001 r III SA 2622/00 ,ONSA 2002/3/114 , w którym został wyrażony pogląd , że przepis art. 94 Konstytucji od dnia 17 października 1997 r wyklucza wydanie aktu normatywnego o powszechnie obowiązującym charakterze na podstawie ogólnego przepisu art. 18 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, który to pogląd Sąd w pełni podziela.
W tym stanie sprawy Sąd uznał, że brak było podstaw do uwzględnienia skargi dlatego też skargę oddalił stosownie do art. 151 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI