II SA/RZ 330/24

II SA/Rz 330/24 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-05-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Kłoda-Szeliga
Paweł Zaborniak /sprawozdawca/
Stanisław Śliwa /przewodniczący/
Symbol z opisem
6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200 , art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1029
art. 74 § 3a, art. 80 ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Dz.U. 2023 poz 775
art. 138 § 2, art. 7, art. 77, art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Paweł Zaborniak /spr./ AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2024 r. sprawy ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 29 grudnia 2023 r. nr SKO.402.ŚO.2399.44.2023 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 września 2023 r. nr OŚGO.6220.9.2022.EŻ; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu na rzecz strony skarżącej A. S.A. w W. kwotę 817 zł /słownie: osiemset siedemnaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A S.A. z/s w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu (dalej: "Kolegium", "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 29 grudnia 2023 r. nr SK0.402.S0.2399.44.2023, wydana w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że wnioskiem z 30 czerwca 2022 r K sp. z o.o. z/s w [...] zwróciła się do Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent" lub "Organ I instancji") o ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoitaicznej o mocy 1 317,6 kW wraz z infrastrukturą techniczną oraz ogrodzeniem na działkach nr [...].
Decyzją z [...] września 2023 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoitaicznej o mocy 1 317,6 kW wraz z infrastrukturą techniczną oraz ogrodzeniem na działkach nr [...]. Jednocześnie w rozstrzygnięciu decyzji Organ I instancji określił warunki realizacji inwestycji (pkt 1.1-1.13) oraz wskazał, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik nr 1 do decyzji (pkt 2).
Organ I instancji podał, że planowana inwestycja, stosownie do art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1029 z późn. zm.) - dalej: "u.d.i.ś.", w zw. z § 3 ust. 1 pkt 54b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839 z późn. zm.) - dalej: "rozporządzenie", stanowi przedsięwzięcie, dla którego przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane. Teren inwestycji jest objęty ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego [...]. Działki wskazane we wniosku znajdują się w obszarze oznaczonym symbolem "P61-P" i stosownie do zapisów Planu, stanowią obsad funkcjonalny przemysłu, z podstawową funkcją przemysłową oraz niezbędnym układem komunikacji kołowej i kolejowej, a także infrastrukturą techniczną i ochroną przeciwpożarową, z dopuszczeniem lokalizacji obiektów administracji i usług. Organ I instancji podniósł, że do 2021 r. farmy fotowoltaiczne były traktowane jako urządzenia infrastruktury technicznej, a w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego dopiero od 2021 r. wprowadzono "tereny produkcji energii" oznaczane symbolem "PE".
Prezydent podniósł, że w toku postępowania uzyskał wymagane opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Wszystkie ww. organy wydały opinie, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, przy uwzględnieniu w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach szeregu warunków wskazanych w tych opiniach. Wobec powyższego za zasadne Organ I instancji uznał wydanie decyzji o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanego przedsięwzięcia, przy jednoczesnym określeniu warunków jego realizacji.
Odwołanie od ww. decyzji wniosła Skarżąca podnosząc, że decyzja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i narusza ustalenia tego planu ze względu na planowaną zabudowę polderu bez uprzedniej realizacji korekty systemu odprowadzenia wód opadowych. Ponadto w ocenie Spółki decyzja nie spełnia wymagań środowiskowej. Równocześnie Spółka zakwestionowała opinie Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...], Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.
Decyzją z 29 grudnia 2023 r. nr SK0.402.S0.2399.44.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję Prezydenta. Podzielając w całości stanowisko Organu I instancji Kolegium podało, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem zostało zaliczone do grupy przedsięwzięć wymagających uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy środowiskowej. Mając na uwadze art 80 ustawy środowiskowej, warunkiem wydania decyzji dla wnioskowanego przedsięwzięcia było stwierdzenie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium podało, że z zapisów zawartych w zebranych dokumentach wynika, iż dla terenu lokalizacji przedsięwzięcia obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego [...]. Przedsięwzięcie jest planowane do realizacji na terenie działek z przeznaczeniem pod przemysł (P61-P), dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wskazuje, że realizacja zabudowy w obrębie tzw. "poldera" wymaga wcześniejszej realizacji korekty systemu odprowadzenia wód opadowych prowadzonych przez istniejący [...]. Organ odwoławczy wskazał, że Lokalizacja farm fotowoltaicznych nie została wprost zapisana w ww. planie, co nie przesądza jednak o bezwzględnym braku zgodności przedsięwzięcia z zapisami planu. Zgodnie z kolejnymi rozporządzeniami w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tereny oznaczone symbolem "P" to tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Poziomy 2 i 3 w oznaczeniu symbolu wskazane w rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego precyzują klasę przeznaczenia terenu, a jedną z nich jest PEF - tereny elektrowni słonecznej. Zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] stanowią, że na terenie P61-P ustala się obszar funkcjonalny przemysłu, z podstawową funkcją przemysłową oraz niezbędnym układem komunikacji kołowej i kolejowej, a także infrastrukturą techniczną i ochroną przeciwpożarową, z dopuszczeniem lokalizacji obiektów administracji i usług.
Zdaniem Kolegium można zatem stwierdzić, że w opisywanej sprawie farma fotowoltaiczna mieści się w pojęciu terenów opisanych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego jako obszar funkcjonalny przemysłu z podstawową funkcją przemysłową, Dodatkowo należy zauważyć, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko opisuje przedsięwzięcia wymienione w § 3 ust. 1 pkt 54 jako: zabudowa przemysłowa, w tym zabudowa systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą. Zatem w rozumieniu przepisów z zakresu ochrony środowiska farma fotowoltaiczna jest jednym z rodzajów zabudowy przemysłowej. Brak jest tym samym bezspornych podstaw do stwierdzenia braku zgodność lokalizacji farmy fotowoltaicznej na terenie objętym wnioskiem z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Organ odwoławczy podał, że w toku prowadzonego postępowania Prezydent zgromadził całość wymaganej dokumentacji oraz uzyskał opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Wszystkie ww. organy wydały opinie, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, przy uwzględnieniu w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach szeregu warunków wskazanych w tych opiniach. W ocenie Kolegium, warunki te zostały uwzględnione w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie zdaniem Organu odwoławczego, brak jest podstaw do stwierdzenia, że opinie zostały wydane wadliwie, a tym samym, że występują przesłanki do ich uchylenia. Ponadto w toku prowadzonego postępowania nie wpłynęły żadne uwagi i zastrzeżenia do planowanej inwestycji. Prawidłowo zatem Organ i instancji wydał decyzję w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium podało, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wydawana na potrzeby złożenia wniosku o wydanie decyzji określonych w art. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej, lub dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 72 ust. 1a tej ustawy. Jednakże decyzja ta nie uprawnia do rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia jest bowiem tylko etapem wstępnym uprawniającym do ubiegania się o decyzje umożliwiające realizację przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - w analizowanym przypadku pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej. Organ administracji architektoniczno-budowlanej rozpoznający - w następstwie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - wniosek w przedmiocie pozwolenia na budowę, orzeka w tym zakresie w oparciu o regulacje przepisów Prawa budowlanego pozostających w ścisłym związku z reżimem planistycznym. Tym bardziej, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz lit. b) ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in.: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego. Zatem badanie zgodności na tym etapie obejmuje nie tylko uwarunkowania środowiskowe, ale także zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo zwrócono uwagę, że na terenie objętym wnioskiem nie występuje polder przeciwpowodziowy, co wynika z pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 7 maja 2021 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej zwany WSA), A S A. z/s w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji Organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie
dowodu z dokumentów wskazanych w skardze.
Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1. art. 8 w zw. z art. 138 § 2 i § 2a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) -dalej: "k.p.a.", poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji, w sytuacji, gdy Organ I instancji nie zrealizował wszystkich zaleceń wynikających z poprzednio wydanej w niniejszej sprawie decyzji Organu odwoławczego z 28 grudnia 2022 r. nr SKO.402.ŚO.2671.49.2022, w szczególności nakazujących jednoznaczne wskazanie, czy inwestycja jest w pełni zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;
2. art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez brak rozważenia i ustosunkowania się przez Organ odwoławczy do zarzutów podniesionych w odwołaniu;
3. art. 15 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 33 ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 997 z późn. zm.) - dalej; "u.p.z.p.", w związku z § 9 ust. 1 i załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologu z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego który ustanawia kryteria (Dz. U. z 2021 r. poz. 2404) (w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania decyzji) w związku z [...] co polega na uznaniu, iż realizacja przedsięwzięcia jest dopuszczalna w świetle obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy działki na których ma powstać inwestycja znajdują się na obszarze z przeznaczeniem pod przemysł, a nie pod oznaczeniem "PE" "tereny produkcji energii", na których mogą być lokalizowane urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii, zgodnie z prawem;
4. art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego i nieuwzględnienie, że realizacja zabudowy w obrębie tzw. "polderu" wymaga wcześniejszej realizacji korekty systemu odprowadzania wód opadowych prowadzonych przez istniejący [....]. Strona wskazuje, że powyższe miało znaczenie przede wszystkim dla oceny zgodności przedsięwzięcia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;
5. art 80 ust. 2 ustawy środowiskowej poprzez uznanie, iż prawidłowe było w wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pomimo braku zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
6. art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji środowiskowej, w sytuacji, gdy w realiach niniejszej sprawy nie została w sposób należyty przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko w zakresie usytuowania przedsięwzięcia z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, uwzględniając lokalizację przedsięwzięcia na polderze zalewowym;
7. art. 84 ust. 1a w zw. z art. 82 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji środowiskowej, w sytuacji, gdy realiach niniejszej sprawy nie uwzględniono w rozstrzygnięciu decyzji środowiskowej co do konieczności zachowania polderu zalewowego oraz dokonania stosownie korekty systemu odprowadzania wód padowych prowadzonych przez Istniejący [....], ze względu na lokalizację Przedsięwzięcia na polderze zalewowym;
8. art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji środowiskowej, wydanej w oparciu o opinię Naczelnika Wydziału Urbanistyki, Gospodarki Nieruchomościami i Geodezji z [...] lipca 2022 r., znak: [...], wskazującej na brak naruszenia zapisów Planu, w sytuacji, gdy ww. opinia w rzeczywistości nie uwzględnia realizacji przedsięwzięcia w kształcie nadanym mu przez Inwestora na obszarze polderu zalewowego, a także pomija właściwości jego funkcjonowania oraz nie konfrontuje tych okoliczności z właściwym zapisem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
9. art. 85 ust. 2 pkt w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji, w sytuacji, gdy wydana decyzja środowiskowa nie określa rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, z uwzględnieniem różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych;
10. art. 85 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji, w sytuacji, gdy w decyzji środowiskowej Organ I instancji nie określił rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, z uwzględnieniem ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu;
11 - art. 85 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji, w sytuacji, gdy w decyzji środowiskowej Organ I instancji nie określił rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, z uwzględnieniem przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów;
12. art 85 ust. 2 pkt 2w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. a), f), h) ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji, w sytuacji, gdy w decyzji środowiskowej Organ l instancji nie określił kryterium związanego z usytuowaniem przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego;
13. art. 85 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 3 ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu l instancji, w sytuacji, gdy w decyzji środowiskowej Organ I instancji nie określił kryterium związanego z rodzajem, cechą i skalą możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1 tej ustawy;
14. art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 85 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy środowiskowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji, w sytuacji, gdy w realiach niniejszej sprawy Organ I instancji nie przeprowadził własnych ustaleń w celu określenia powiązań planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, i oparcie się w tym zakresie wyłącznie na danych posiadanych przez Inwestora.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko.
W piśmie procesowym z 11 kwietnia 2024 r. Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dodatkowego dowodu ze wskazanych dokumentów.
W piśmie procesowym z 24 kwietnia 2024 r. Spółka przedstawiła stanowisko w przedmiocie wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Kolegium.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga okazała się zasadna, przez co została przez Sąd uwzględniona.
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią Inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U, z 2022 r. poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 269; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.),
Skarga została uwzględniona bowiem Sąd w ramach swych kompetencji kontrolnych dostrzegł naruszenie przez Organy obu instancji przepisów o postępowaniu wyjaśniającym w administracji w postaci art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. Waga tego naruszenia ze względu na treść odpowiednich przepisów prawa materialnego mogła mieć kluczowy wpływ na wynik sprawy, co obligowało Sąd do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. W świetle tej regulacji postępowania sądowoadmjnistracyjnego, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla te akty w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniono decyzję organów administracji publicznej wydaną w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy 1317,6 kW wraz z infrastrukturą techniczną i ogrodzeniem przewidzianą do wykonania na działkach o nr [...]. Na mocy decyzji z dnia [...] września 2023 r. Prezydent Miasta [...] stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia. Jednocześnie Organ I instancji w treści rozstrzygnięcia określił warunki środowiskowe na jakich w/w inwestycja będzie mogła powstać. SKO zaakceptowało w/w rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta. Skarżąca Spółka w pełni wykazała istnienie po jej stronie interesu prawnego, który umożliwia złożenie skargi - art. 50 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 74 § 3a u.d.i.ś.
Nie wszystkie z podniesionych w skardze naruszeń prawa zostały przez WSA potwierdzone.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie miało miejsce naruszenie art. 8 w z art. 138 § 2 i § 2a K,p.a. Wskazać należy, iż SKO w swej kasacyjnej decyzji z dnia 28 grudnia 2022 r., znak SKO.402.ŚO.2671.49.2022, nie przesądziło, bo też nie mogło przesądzić o tym, że lokalizacja forma fotowoltaicznej na terenie przemysłowym nie jest zgodna z przepisami uchwały Rady Miejskiej [...]). Kolegium w uprzednio wydanej decyzji wyraziło jedynie wątpliwości, co do spełnienia warunku wymaganej zgodności funkcji planowanego przedsięwzięcia z przeznaczeniem terenu, jaki wynika z planu dla obszaru o oznaczeniu symbolem : P 61-P. Wynika to w szczególności ze zdania uzasadnienia, w którym Kolegium stwierdza: W realiach niniejszej sprawy wątpliwości budzi zatem zgodność lokalizacji farmy fotowoltaicznej na terenie przemysłowym, gdzie dopuszcza się jedynie niezbędną infrastrukturę techniczną. SKO wskazuje w wytycznych swej decyzji, że Prezydent wydając kolejną decyzję powinien jasno i jednoznacznie wskazać, czy inwestycja jest w pełni zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zatem ocena SKO co do zgodności z Planem na tym etapie rozpoznawania sprawy nie była jednoznacznie negatywna. Jeżeliby Kolegium uznało, jak podkreśla to skarga, brak zgodności inwestycji ze przeznaczeniem wynikającym z
MPZP, to nie stosowałby art. 138 § 2 K.p.a., tylko zobligowane byłoby wydać decyzję merytoryczną (w drodze zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.), prowadzącą do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zatem zaskarżona decyzja nie narusza art. 8 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a, w sposób określony w skardze.
Sąd nie mógł też potwierdzić naruszenia przepisów prawa materialnego wyrażonych w u.p.z.p. oraz w u.d.i.ś., co miało polegać na uznaniu, że realizacja planowanego przedsięwzięcia jest niedopuszczalna w świetle obowiązującego MPZPSSEM, bowiem działki, na których ma powstać inwestycja Spółki "[...]" znajdują się w obszarze oznaczonym symbolem P61-P z przeznaczeniem pod przemysł, a nie pod oznaczeniem "PE" - tereny produkcji energii.
W tym względzie, Strona skarżąca winna zwrócić uwagę na przepisy przejściowe rozporządzenia, na które się powołuje w uzasadnieniu swej skargi, tj. przepisy § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. poz. 2404; zwane dalej rozporządzeniem w sprawie wymaganego zakresu projektu mpzp). W myśl niebudzących wątpliwości zapisów tej regulacji, wskazane rozporządzenie nie stosuje się do projektów planów miejscowych sporządzanych lub zmienianych na podstawie uchwały o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu miejscowego podjętej przed dniem 24 grudnia 2021 r. Do tych uchwał stosuje się przepisy dotychczasowe. W świetle tej regulacji oraz zasady lex proscipit non rescipił, organy gmin nie miały obowiązku dokonywać zmian dostosowujących obowiązujące w chwili wejścia w życie rozporządzenia MPZP do nowych symboli wynikających z załącznika nr 1 do z cytowanego rozporządzenia. Dotyczy to również newralgicznego dla tej sprawy MPZPSSEM.
Oceniając ten aspekt sprawy środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia w postaci farmy fotowoltaicznej WSA potwierdza prawidłowość dokonanej przez Organy konkluzji co do zgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami mpzp w zakresie w jakim przedsięwzięcie z zakresu produkcji energii odpowiada przeznaczeniu przewidzianemu dla symbolu P. Otóż obszar funkcjonalny przemysł oznaczony w MPZPSSEM symbolem P z podstawową funkcją przemysłową, co do zasady pozwala na lokalizowanie na działkach położonych w tym obszarze obiektów farmy fotowoltaicznej, oczywiście na warunkach szczegółowych jakie określił prawodawca lokalny dla symbolu : P61-P. Sąd zważyć, iż przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 z późn. zm.), opisują instalację odnawialnego źródła energii, do których należą farmy fotowoltaiczną, jako zespół wyodrębnionych urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii, w tym wypadku z energii słonecznej. Stosownie zaś do definicji wyrażonej w § 4 pkt 9 MPZPSSEM przez przemysł należy rozumieć obiekty związane z produkcją. Produkcją jest niewątpliwie wytwarzanie energii elektrycznej. Zatem w/w Plan wyraźnie dopuszcza, aby nieruchomości położone w granicach symbolu P były zabudowane obiektami służącym do produkcji (wytwarzania) energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii.
W analizowanym przypadku stwierdzenie zgodności funkcji planowanej zabudowy w postaci farmy fotowoltaicznej z przeznaczeniem przewidzianym dla obszaru funkcjonalnego w MPZP o oznaczeniu "P", nie oznaczało w sposób automatyczny, że opisane wyżej przedsięwzięcie jest zgodne z wszystkimi z ustaleń jakie zostały przewidziane przez prawodawcę lokalnego. Otóż skarżąca Spółka słusznie zwracała w toku postępowania uwagę na te zapisy MPZPSSEM, które wymagają do realizacji zabudowy o przeznaczeniu przemysłowym w obrębie tzw. poldera zalewowego wcześniejszej realizacji korekty systemu odprowadzenia wód opadowych prowadzonych przez istniejący [...].
Według nie budzących kontrowersji ustaleń Prezydenta Miasta działki o nr [...], objęte wnioskiem Spółki znajdują się w obszarze oznaczonym symbolem P61-P z przeznaczeniem pod przemysł. Stosownie zaś do treści § 25 ust. 1 pkt 47 MPZPSSEM, na obszarze funkcjonalnym przemysłu wyznacza się tereny oznaczone na rysunku planu symbolami P61-P z przeznaczeniem pod przemysł i dojazd do terenu oznaczonego symbolem P55-NO oraz ustala się, że realizacja zabudowy w obrębie tzw."poldera" wymaga wcześniejszej realizacji korekty systemu odprowadzania wód opadowych prowadzonych przez istniejący [...].
Jednocześnie za polder zalewowy należy rozumieć w świetle prawa urządzenie wodne odgrodzone od koryta rzeki, mogące okresowo przetrzymywać nadmiar wód powodziowych, zalewane, a następnie odwadniane przy pomocy urządzeń wlotowych i upustowych, samoczynnie lub w sposób kontrolowany - zob. art 16 pkt 41 ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1478 z późn. zm.). Poldery pełnią funkcje przeciwpowodziowe bowiem w czasie gdy następuje zwiększenia poziomu wód w rzece, znajdujący się w jej sąsiedztwie polder pozwala na rozlanie się nadmiaru wody oraz jej naturalną retencję.
Organ I instancji opierając się na powyższym przepisie Planu stwierdza w uzasadnieniu swej decyzji (strona nr 5), że jeśli zostaną spełnione wszystkie ograniczenia związane z zabudową w obrębie tzw. "poldera" tj. między innymi nastąpi realizacja wcześniejszej korekty systemu odprowadzania wód opadowych prowadzonych przez istniejący [...], to przedmiotowa inwestycja jest zgodna z jego ustaleniami. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odpowiadając na zarzuty odwołania Skarżącej przytacza treść pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego "Wody Polskie" z dnia 7 maja 2021 r., z którego wynika, że zgodnie z prowadzoną ewidencją teren działek o podanych wyżej numerach, nie znajduje się w obszarze polderu przeciwpowodziowego. Zastępca Dyrektora Zarządu Zlewni w Stalowej Woli Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na stronie 3 opinii z dnia 27 lipca 2022 r. stwierdza zaś, że teren przedsięwzięcia leży poza strefami ochronnymi ujęć wód, poza obszarami zalewowymi oraz poza granicami głównego zbiornika wód podziemnych.
Sąd względem kluczowej dla tej sprawy kwestii lokalizacji przedsięwzięcia względem obszaru P61-P, zwrócił uwagę na treść karty informacyjnej przedsięwzięcia załączonej do wniosku Spółki "[...]". Na stronie piętnastej tego dokumentu stwierdza się: Inwestycję zaprojektowano w taki sposób by nie zmieniać pojemności polderu zalewowego dlatego projektuje się wybranie skarp oraz zebranie warstwy humusu by powiększyć objętość polderu zalewowego. Projektuje się zebranie warstwy ziemi urodzajnej o gr 10 cm co nam daje dodatkową objętość 1979,9 m3 dodaną jako dodatkową objętości zalewowej polderu. Także Strona skarżąca w uzasadnieniu swej skargi wykazuje na argumenty mające świadczyć o tym, że teren inwestycji w granicach polderu zalewowego, jak przede wszystkim zestawienie złożonych wraz z wnioskiem map oraz wyrysu z MPZPSSEM oraz treść Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia.
Sąd dokonując analizy całości zebranego przez Organy materiału dowodowego nie był w stanie potwierdzić przyjętego przez SKO ustalenia, iż projektowane przedsięwzięcie w postaci budowy farmy fotowoltaicznej nie znajduje się na terenie polderu zalewowego dla cieku [...], o jakim mowa w zapisach MPZPSSEM. Temu ustaleniu przeczy bowiem przytoczona treść karty informacyjnej przedsięwzięcia opracowana na zlecenie inwestora, a także działania wykonawcze
Organu 1 instancji, zmierzające do wykazania braku potrzeby badania spełnienia warunku wcześniejszej realizacji korekty systemu odprowadzania wód opadowych prowadzonych przez istniejący rów potok, jaka wynika ze § 25 pkt 47 MPZPSSEM. Innymi słowy, Prezydent musiał przyjąć, że działki Spółki [...] znajdują się w granicach polderu zalewowego, skoro w swym rozstrzygnięciu założył konieczność spełnienia w przyszłości określonych w tym przepisie warunków dla przedsięwzięć planowanych w granicach tzw. poldera. Tą ocenę Organu 1 instancji podzieliło SKO w końcowych motywach swej decyzji, co przyczynia się do wewnętrznej niespójności argumentacji rozstrzygnięcia.
Powyższe musi prowadzić do potwierdzenia wniosku jaki wysuwa Skarżąca strona, że Organy nie ustaliły kluczowej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii lokalizacji działek w granicach urządzenia wodnego, jakim jest polder zalewowy. Niewyjaśnienie tej okoliczności na podstawie art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., mogło mieć zdaniem Sądu istotny wpływ na wynik sprawy kształtowany m.in. na podstawie art. 80 ust. 2 u.d.i.ś., bowiem wbrew twierdzeniom Organów obu instancji warunek wypływający z § 25 pkt 47 MPZPSSEM powinien zostać spełniony lub co najmniej przewidziany przez inwestora w złożonym przez niego wniosku oraz pozostałej dokumentacji jako część planowanej przez niego inwestycji już na etapie składania wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W myśl art. 80 ust. 2 u.d.i.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim - z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, jeżeli plany te zostały odpowiednio uchwalone albo przyjęte.
Mając na uwadze ten przepis u.d.i.ś., lokalizacja przedsięwzięcia powinna odpowiadać uwarunkowaniom planu nie tylko na etapie występowania inwestora o kolejne decyzje realizacyjne (np. o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu architektoniczno-budowlanego), ale także na etapie rozstrzygania o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Działania konkretyzujące właściwego organu odpowiadają w tym zakresie zadaniom orzeczniczym wyznaczonym organom architektoniczno budowlanym, które z mocy art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane sprawdzają zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wydanie decyzji środowiskowej musi być poprzedzone stwierdzeniem zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli taki plan na wnioskowanym terenie obowiązuje. Nie można aktu stwierdzenia zgodności lokalizacji "odraczać" na kolejne etapy realizacji przedsięwzięcia, jednocześnie przekonując że przedsięwzięcie będzie zgodne z Planem, o ile zostaną spełnione określone w akcie prawa miejscowego wymogi. Rzecz w tym, że przedsięwzięcie powinno być zgodne z treścią odpowiednich przepisów MPZP w czasie wydawania decyzji środowiskowej.
Dlatego wyjaśnienie czy planowana farma fotowoltaiczna znajduje się w granicach obrębu obszaru zalewowego, miała istotne znaczenie dla zastosowania art 80 ust. 2 u.d.i.ś., bowiem planowane przedsięwzięcie już na tym etapie powinno wyraźnie spełniać warunek wynikający z § 25 pkt 47 MPZPSSEM w postaci zrealizowania albo przewidzianej przez wnioskodawcę przedsięwzięcia realizacji korekty systemu odprowadzania wód opadowych prowadzonych przez istniejący [...]. Dla Sądu nie stanowi też kwestii, że pominięcie tego aspektu okoliczności faktycznych sprawy, mogło mieć wpływ na uwarunkowania środowiskowe określone przez organy opiniujące, które w treści swych opinii nie wypowiedziały się na temat o lokalizacji inwestycji na terenie urządzenia wodnego, co słusznie też zarzuca treść skargi.
Dlatego ponownie rozstrzygając o wniosku Spółki o wydanie decyzji środowiskowej, Organy powinny w oparciu o regułę swobodnej oceny dowodów z art. 80 K.p.a,, odnieść się do dokumentów świadczących o położeniu działek o nr [...] w obrębie polderu zalewowego oraz do pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] maja 2021 r. o nr [...]. W celu wyjaśnienia dokładnego położenia terenu przedsięwzięcia względem terenu przewidzianego do zalania w przypadku powodzi, nie można wykluczyć skorzystania z innych środków jak np. opinia biegłego geodety dokonująca synchronizacji granic nieruchomości oraz granic w/w urządzenia wodnego. W przypadku stwierdzenia położenia przedsięwzięcia farmy fotowoltaicznej kwalifikowanej przecież jako mogące oddziaływać na środowisko w obszarze polderu zalewowego i przy jednoczesnym spełnieniu wszystkich z omówionych wyżej wymogów Planu przez Inwestora, należało będzie wystąpić do organów współdziałających o odniesienie się do tej okoliczności.
Z wyłożonych powodów WSA orzekł o uwzględnieniu skargi jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., bowiem stwierdzone naruszenie przepisów o postępowaniu wyjaśniającym z uwagi na treści art. 80 ust. 2 u.d.i.ś., mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie decyzji Organu I instancji z uwagi na pominięcie kluczowej dla sprawy kontrowersji co do lokalizacji przedsięwzięcia w granicach urządzenia wodnego, było niezbędne do końcowego załatwienia sprawy określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji w/w farmy.
Natomiast o kosztach postępowania przed WSA orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., obejmując nimi kwotę należnego wpisu w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika strony skarżącej przy uwzględnieniu włożonego w wyjaśnienie tej sprawy nakładu pracy radcy prawnego - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 3 pkt 1-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265) - oraz opłatę skarbową pokrytą w związku z udzielonym przez Spółkę radcy prawnego pełnomocnictwem.