II SA/Rz 254/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2019-06-05
NSAbudowlaneŚredniawsa
nadzór budowlanyprawo budowlaneskarpakanalizacja deszczowapostępowanie administracyjnegranice działekwody opadoweuchylenie decyzjinaruszenie procedury

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego dotyczące umorzenia postępowania w sprawie skarpy i kanalizacji deszczowej, wskazując na istotne naruszenia proceduralne i potrzebę ponownego, pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wykonania skarpy i kanalizacji deszczowej. Organy nadzoru budowlanego uznały sprawę za bezprzedmiotową, twierdząc, że skarpa istniała przed budową budynku mieszkalnego i nie stwierdzono nielegalnego odprowadzania wód opadowych. Sąd administracyjny uchylił te decyzje, stwierdzając naruszenie przepisów proceduralnych, w tym niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i błędne ustalenie przedmiotu postępowania. Sąd nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem konieczności dokładnego wyjaśnienia okoliczności powstania skarpy oraz legalności odprowadzania wód opadowych.

Przedmiotem skargi była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) o umorzeniu postępowania w sprawie wykonania skarpy i kanalizacji deszczowej. Organy obu instancji uznały, że skarpa istniała przed rozpoczęciem budowy budynku mieszkalnego, a jej wykonanie nie było przedmiotem postępowania budowlanego. Dodatkowo, stwierdzono brak dowodów na nielegalne odprowadzanie wód opadowych z działki nr 352/5 na działkę nr 351/3. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., wskazując na niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz oparcie decyzji na wybiórczym materiale dowodowym. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Stwierdził, że organy obu instancji naruszyły przepisy procesowe, co mogło wpłynąć na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że przedmiot postępowania był szerszy niż przyjęły organy i obejmował legalność robót budowlanych oraz odprowadzania wód opadowych. Wskazał na brak należytego wyjaśnienia kwestii powstania skarpy, uznając za przedwczesne twierdzenie o niemożności ustalenia jej daty powstania i podmiotu wykonującego. Sąd nakazał organom ponowne przesłuchanie stron i świadków oraz dokładne zbadanie, czy skarpa powstała lub zmieniła kształt w wyniku prac budowlanych. Ponadto, sąd zwrócił uwagę na wadliwe pozostawienie bez rozpoznania wniosku części stron postępowania oraz brak wezwania w aktach sprawy. W związku z powyższym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazówek sądu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, organy naruszyły przepisy proceduralne, w szczególności poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i błędne ustalenie przedmiotu postępowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy nie zbadały wystarczająco okoliczności powstania skarpy i legalności odprowadzania wód opadowych, a także błędnie ograniczyły zakres postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (12)

Główne

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 134

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 105 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 136

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.b. art. 81 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 205 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego przez organy. Niepodjęcie przez organy wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Oparcie decyzji organów o wybiórczy materiał dowodowy. Niezastosowanie przez organy art. 136 k.p.a. Niewłaściwa ocena zgromadzonego materiału dowodowego przez organy. Błędne ustalenie przez organy przedmiotu postępowania. Wadliwe pozostawienie wniosku części stron bez rozpoznania.

Godne uwagi sformułowania

Przedmiot postępowania był szerszy niż przyjęły organy. Organy miały obowiązek zweryfikować, czy odprowadzenie wód opadowych zostało rzeczywiście wykonane w sposób zgodny z dokumentacją projektową. Organy nie poczyniły wystarczających ustaleń w materii powstania skarpy. Aktualne ukształtowanie terenu obiektywnie nie mogło powstać w sposób naturalny.

Skład orzekający

Maciej Kobak

przewodniczący sprawozdawca

Elżbieta Mazur-Selwa

sędzia

Piotr Godlewski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Naruszenia proceduralne w postępowaniu administracyjnym, obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organy, zakres postępowania nadzoru budowlanego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej ze skarpą i kanalizacją deszczową.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje typowe problemy z postępowaniem administracyjnym, gdzie organy zbyt szybko umarzają postępowanie, ignorując zarzuty stron dotyczące naruszeń proceduralnych i konieczności dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Sąd administracyjny: Organy nadzoru budowlanego nie mogą lekceważyć procedur!

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Rz 254/19 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2019-06-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa
Maciej Kobak /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Godlewski
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 2988/19 - Wyrok NSA z 2022-10-11
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 7, art. 77 § 1, art. 80 iart. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi M. P. i T. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania skarpy oraz kanalizacji deszczowej I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących M. P. i T. P. solidarnie kwotę 997 zł /słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. P. i T. P. (dalej w skrócie: "skarżący") reprezentowanych przez adw. A. M. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: "[...]WINB") z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej w skrócie "PINB") z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wykonania skarp oraz kanalizacji deszczowej.
Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.
PINB decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096) oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm.), umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie wykonania skarpy na działkach ew. nr 352/5 i 351/3 obr. [...] oraz kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z działki ew. nr 352/5 obr. [...] na działkę ew. nr 351/3 obr. [...] przy ul. A. w [...] - jako bezprzedmiotowe.
W uzasadnieniu decyzji PINB wyjaśnił, że w dniu 10 maja 2018 r. do siedziby organu wpłynął wniosek skarżących, uzupełniony następnie pismem z dnia 15 czerwca 2018 r., dotyczący skarpy usytuowanej w granicy pomiędzy działkami ew. nr 352/5 i 351/3, w której na działce nr ewid. 351/3 znajduje się wylot rury odprowadzającej wody opadowe z budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce 352/5, na teren działki ew. nr 351/3.
W związku ze złożonym wnioskiem, wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie wykonania skarpy na działkach ew. nr 352/5 i 351/3 oraz kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z działki ew. nr 352/5 na działkę ew. nr 351/3.
Następnie PINB wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania ustalono, iż działka ew. nr 351/3 jest działką niezabudowaną, natomiast na działce ew. nr 352/5 oraz na przylegającej do niej działce ew. nr 397/12 zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny.
Natomiast w trakcie oględzin ustalono, że przedmiotowa skarpa ziemna znajduje się w całości po stronie wschodniej ogrodzenia działki ew. nr 352/5. W trakcie oględzin skarżąca M. P. poinformowała, że skarpa została wykonana po 2002 r. Ustalono ponadto, że na działce ew. nr 351/3 nie ma wylotu rury odprowadzającej wody opadowe z terenu działki ew. 352/5.
W piśmie z dnia 20 września 2018 r. Wydział Geodezji Urzędu Miasta [...] poinformował, że na podstawie zgromadzonych materiałów nie ma możliwości ustalenia daty wykonania skarpy zlokalizowanej w granicy działek ew. nr 352/5 i 351/3, natomiast skarpa ta została naniesiona na mapę zasadniczą na podstawie pomiaru dokonanego w dniu 19 lutego 2008 r.
PINB ustalił również, że w 2007 r. właściciele działek ew. nr 352/5 i 397/12 (przed podziałem działka ew. nr 397/1) złożyli zawiadomienie o zakończeniu budowy w/w budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Do w/w zawiadomienia organ nie zgłosił zastrzeżeń. Budowa prowadzona była na podstawie decyzji wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, udzielającej pozwolenia na budowę oraz zatwierdzającej projekt budowlany. W/w projekt budowlany został opracowany w 2005 r. Na zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu, który został wykonany na aktualnej wówczas mapie do celów projektowych widoczna jest skarpa zlokalizowana wzdłuż granicy pomiędzy działkami ew. nr 352/5 i 351/3.
W związku z powyższym PINB stwierdził, że skarpa będąca przedmiotem niniejszego postępowania nie została wykonana w ramach robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działkach ew. nr 352/5 i 397/12.
W ocenie PINB dokonane ustalenia stanowiły przesłankę do umorzenia w całości prowadzanego postępowania administracyjnego w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a.
Po rozpoznaniu odwołania skarżących od powyższej decyzji, [...]WINB decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji [...]WINB stwierdził, że zarówno z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jak i z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy - w szczególności z projektu zagospodarowania terenu stanowiącego integralną część projektu budowlanego będącego załącznikiem do decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, [...] ul. P., na działkach nr 397/1 i 352/5 obr. [...], wynika, że skarpa będąca przedmiotem postępowania była naniesiona na mapę do celów projektowych już na etapie wydawania przez organ administracji architektoniczno - budowlanej pozwolenia na budowę. Istnienie skarpy przed rozpoczęciem budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego potwierdza również załącznik graficzny do decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], ustalającej warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: budynek mieszkalny wraz z infrastrukturą techniczną (przyłącza: wody, energii elektrycznej, kanalizacji sanitarnej i gazu na działkach nr 397/1 i 352/5 i 357) na działkach nr 397/1 i 352/5 w obr. [...] przy ul. P. w [...], dla A. i M. U. Tym samym [...]WINB stwierdził, że przedmiotowa skarpa nie została wykonana na etapie realizacji budowy w/w budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w ramach wykonywanych robót budowlanych, lecz istniała przed rozpoczęciem jego budowy.
Ponadto [...]WINB stwierdził, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach przedmiotowej sprawy, w szczególności protokół oględzin potwierdza, że nie stwierdzono występowania kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z terenu działki ew. nr 352/5 na działkę ew. nr 351/3.
Biorąc powyższe pod uwagę [...]WINB uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie doszło do naruszenia przepisów u.p.b., wobec czego prowadzenie dalszego postępowania administracyjnego przez powiatowy organ nadzoru budowlanego stało się bezprzedmiotowe.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu [...]WINB wyjaśnił, że podstawą działania organów nadzoru budowlanego stanowią przepisy u.p.b. i tylko w tym zakresie organy te mogą podejmować działania. Ponieważ skarpa zlokalizowana wzdłuż granicy pomiędzy działkami ew. nr 352/5 i 351/3 nie została wykonana w ramach prowadzenia robót budowlanych, kwestia dotycząca powstania tej skarpy nie należy do kompetencji organu nadzoru budowlanego. [...]WINB podkreślił, że organ nadzoru budowlanego wykorzystuje dokumenty geodezyjne jako dokumenty urzędowe i badanie prawidłowości tych dokumentów nie należy do jego kompetencji. Ponadto [...]WINB stwierdził, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego rozpatruje sprawę w zakresie, w jakim zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w sprawie wykonania skarpy na działkach ew. nr 352/5 i 351/3 oraz kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z działki ew. nr 352/5 na działkę ew. nr 351/3. Dlatego też sprawa budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce 352/5 i sposobu odprowadzenia wód opadowych z dachu tego budynku nie była przedmiotem niniejszego postępowania. Niemniej jednak właściciele działki ew. nr 352/5 złożyli pismo wraz z kopią dokumentów potwierdzających legalność wykonania odprowadzenia wód deszczowych z budynku do zbiornika znajdującego się na działce ew. nr 352/5.
W ustawowym terminie skarżący wnieśli skargę na powyższą decyzję [...]WINB, domagając się jej uchylenia, oraz zasądzenia na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:
1) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, oparcie decyzji o wybiórczy materiał dowodowy, a w szczególności nie podjęcie czynności zmierzających do zbadania w jakich okolicznościach, przez kogo i w jakim dokładnie czasie została wybudowana skarpa zlokalizowana wzdłuż granicy pomiędzy działkami ew. nr 352/5 i 351/3, oraz w jakich okolicznościach naniesiono skarpę na mapę zasadniczą, a także zbadania gdzie obecnie są odprowadzane wody opadowe z terenu działki ew. nr 352/5, przez co decyzja wydana przez organ jest niezupełna, niezasadna i pobieżna;
2) art. 136 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuzupełnienie materiału dowodowego przez organ w stopniu na tyle wystarczającym, aby stwierdzić w jakich okolicznościach, przez kogo i w jakim konkretnie czasie została wybudowana skarpa zlokalizowana wzdłuż granicy pomiędzy działkami ew. nr 352/5, 351/3, oraz w jakich okolicznościach naniesiono skarpę na mapę zasadniczą, a także gdzie wody opadowe z działki ew. nr 352/5 znajdują ujście, w sytuacji gdy okoliczności te nie zostały w sposób wyczerpujący wyjaśnione i uzasadnione;
3) art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedokonanie właściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i brak właściwego wyjaśnienia w uzasadnieniu podjętej przez organ decyzji, a w szczególności stwierdzenie, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż istnieją przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego w całości, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie istnieje dużo wątpliwości co do sposobu i czasu powstania skarpy wzdłuż granicy pomiędzy działkami ew. nr 352/5 i 351/3, oraz w jaki sposób wody opadowe są odprowadzane z terenu działki ew. 352/5.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że w toku postępowania zarówno przed organem I instancji jak również przed organem II instancji nie wyjaśniono dostatecznie okoliczności, sposobu i czasu powstania skarpy zlokalizowanej wzdłuż działek ew. nr 352/5 i 351/3. W ocenie skarżących [...]WINB nie przeanalizował należycie materiału dowodowego, natomiast oparł swoją decyzję na tych samych dowodach i spostrzeżeniach, co organ I instancji, powielając jedynie stanowisko PINB.
Zdaniem skarżących, skarpa została wzniesiona podczas budowy domu jednorodzinnego na działce ew. nr 352/5 na potrzeby wyrównania terenu. Właściciele działki ew. nr 352/5 w trakcie prowadzonych prac budowlanych deklarowali, że zbiorą nasyp, lecz tego nie uczynili. O tym, że skarpa jest tworem sztucznym, naniesionym na mapę dopiero w konsekwencji budowy domu, świadczy zdaniem skarżących fakt, że została naniesiona na mapę na podstawie pomiaru dokonanego w dniu 19 lutego 2008 r.
Skarżący zarzucili, że dowody na których oparły się organy, tj. projekt zagospodarowania terenu dołączony do pozwolenia na budowę z 2005 r. a także załącznik graficzny do decyzji z 2004 r. są stosunkowo nowymi dokumentami, powstałymi już w trakcie dokonywania prac związanych z przygotowaniem budowy na działce ew. nr 352/5. Natomiast stan faktyczny powinien być zbadany w oparciu o starszą dokumentację, np. mapy zasadnicze sporządzone do 2007 r. zalegające w Urzędzie Miasta [...] - czego w postępowaniu zabrakło.
Ponadto skarżący zarzucili, że [...]WINB nie uzasadnił należycie swojego stanowiska odnośnie nie występowania kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z działki ew. nr 352/5 na działkę ew. nr 351/3.
W odpowiedzi na skargę, [...]WINB podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem kwestionowana nią decyzja, podobnie jak i decyzja organu I instancji naruszają przepisy procesowe regulujące zakres i tryb prowadzenia postępowania dowodowego, co mogło niewątpliwie przełożyć się na wynik sprawy – art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. w zw.
z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.
W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że wbrew twierdzeniom organów obu instancji, artykułowanym w uzasadnieniach wydanych przez nie decyzji, zakres prowadzonego postępowania był szerszy niż: "w sprawie skarpy na działkach
nr ewid. 352/5 i 351/3 oraz kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe
z działki nr ewid. 352/5 na działkę 351/3 przy ul. A. w [...]". Z treści zawiadomienia o wszczęciu postępowania wynika, iż jego przedmiot obejmuje: "legalność prowadzenia robót budowalnych na działce nr ewid. 352/5 (...) przy
ul. A. w [...]" – k. 7 akt. adm. I instanc. Promowana przez organy teza, że sprawa legalności budowy budynku mieszkalnego na działce 352/5
i sposobu odprowadzania wód opadowych z dachu tego budynku nie była przedmiotem postępowania jest wadliwa. Sąd zwraca uwagę, że skarżący w toku postępowania konsekwentnie domagali się od organów oceny legalności odprowadzania wód opadowych z działki 352/5, organy natomiast ograniczyły się wyłącznie do zweryfikowania istnienia rury odprowadzającej te wody, zwalniając się
z dalszej aktywności procesowej co do szerzych ustaleń, z tą argumentacją, że inny sposób odprowadzania wód opadowych nie był przedmiotem postępowania. Jest to działanie oczywiście wadliwe. Przedmiot postępowania został ustalony jednoznacznie, a zatem obowiązkiem organów było zweryfikowanie, czy odprowadzenie wód opadowych z działki (budynku) 352/5 było zgodne z prawem. Zdawkowe stwierdzenie organ, że inwestorzy złożyli pismo wraz z kopią dokumentów potwierdzających legalność wykonania odprowadzenia wód deszczowych z budynku do zbiornika znajdującego się na działce ew. nr 352/5, z perspektywy procesowej, jest niewystarczające. Obowiązkiem organu było złożone dokumenty zweryfikować,
a więc sprawdzić, czy odprowadzenie wód opadowych zostało rzeczywiście wykonane w sposób zgodny z dokumentacją projektową. Takich ustaleń w sprawie brak.
Kolejną wadliwość Sąd upatruje w braku należytego wyjaśnienia kwestii związanych z powstaniem skarpy na działce 352/5. W ocenie Sądu organy nie poczyniły wystarczających ustaleń w tej materii. W szczególności Sąd za przedwczesne uznaje stwierdzenie, że daty powstania skarpy, podobnie jak
i podmiotu, który ją wykonał nie da się ustalić; nie ma natomiast wątpliwości, że nie wykonano jej podczas prac związanych z budową budynku na działce 352/5. Tezę tę organ broni poprzez powołanie się na mapy do celów projektowych stanowiące załączniki w postępowania o wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, pozwolenia na budowę oraz zawiadomienia o zakończeniu budowy z lat, odpowiednio: 2004, 2005 i 2007. Jednocześnie organy same stwierdzają, że skarpa została ujawniona na mapach ewidencyjnych dopiero w roku 2008. Idąc tokiem rozumowania organu należy przyjąć, że skarpa niewątpliwie istniała na działce już
w roku 2004. Organ zobowiązany był podjąć starania celem wyjaśnienia, czy skarpa powstała wskutek prowadzonych prac budowlanych – np. niwelacji terenu pod inwestycję. W tym celu organ powinien przesłuchać inwestorów oraz właścicieli działek sąsiednich w tym skarżących. Odnotować należy, że skarżący konsekwentnie twierdzą, że skarpa powstała w następstwie niwelacji terenu przeprowadzonej przez inwestorów, albowiem aktualne ukształtowanie terenu obiektywnie nie mogło powstać w sposób naturalny. Organy tej kwestii nie zbadały. W ocenie Sądu odmowa wiarygodności twierdzeniom skarżących nie została przekonująco uargumentowana w uzasadnieniu decyzji. Sąd zauważa, iż możliwa jest i taka konfiguracja, że przed rozpoczęciem robót budowlanych na działce 352/5 skarpa faktycznie istniała, jednakże w innym kształcie niż obecnie, albowiem w toku realizacji inwestycji została nadsypana, itd. Przesłanką do takich wniosków może być pismo z Wydziału Geodezji z UM [...] z dnia 20 września 2018 roku, w którym stwierdzono, że w ramach aktualizacji z 2013 roku, ponownie obmierzono skarpę i ustalono że częściowo zmieniła ona kształt – k. 16 akt adm. I instanc. Obowiązkiem organu w ponownie prowadzonym postępowaniu będzie więc jednoznaczne ustalenie, przede wszystkim w oparciu o źródła osobowe, czy w związku z przygotowaniem bądź realizacją inwestycji na działce 352/5 były prowadzone roboty ziemne skutkujące powstaniem skarpy, ewentualnie zmianą jej kształtu, kiedy te roboty były prowadzone i przez kogo. Dopiero dla tak poczynionych ustaleń organ będzie wywodził adekwatne konsekwencje prawne.
Wreszcie kwestia ostatnia. Organ wszczął postępowanie z wniosku skarżących oraz K. G. i P. W. reprezentowanych przez pełnomocnika M. P. Jeżeli doszło do wszczęcia postępowania z wniosku tych czterech podmiotów, to organ nie mógł następnie pozostawić wniosku K. G. i P. W. bez rozpoznania z uwagi na nieusunięte braki formalne – do pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania doszło pismem z dnia [...] września 2018 roku – k. 11 akt adm. I instanc. W takim układzie procesową formułą zakończenia wadliwie wszczętego postępowania powinna być decyzja o jego umorzeniu
(w odniesieniu do ww. dwóch podmiotów). Co więcej, w piśmie informującym
o pozostawieniu wniosku K. G. i P. W. bez rozpoznania organ powołuje się na wezwanie z dnia 8 czerwca 2018 roku. Odnotować należy, że wzmiankowego wezwania nie ma w aktach sprawy. Akta są ponumerowane, a kolejność numerów jest zachowana, co wskazuje na ich kompletność. Kwestia ta powinna zostać ustalona w ponownie prowadzonym postępowaniu.
Mając całość powyższego na uwadze Sąd uchylił decyzję organów obu instancji opierając się o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 134 i art. 135 P.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organy uwzględnią poczynione przez Sąd wskazania – zob. wyżej.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI