II SA/RZ 241/24

II SA/Rz 241/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-03-21
Data wpływu
2024-02-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Kłoda-Szeliga /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II GSK 2043/24 - Wyrok NSA z 2025-05-06
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 61 § 3 P.p.s.a.,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
21 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu 21 marca 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E.J.i K.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.J.i K.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 11 grudnia 2023r. nr 1801-IOA.4246.193.2023 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu posiadania samoistnego lokalu, w którym znajdował się niezarejestrowany automaty do gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Uzasadnienie
Opisaną w sentencji decyzją z 11 grudnia 2023r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie nałożenia na Skarżących – E.J.i K.J. kary pieniężnej z tytułu posiadania samoistnego lokalu, w którym znajdował się niezarejestrowany automaty do gry.
W skardze na powyższą decyzję, pełnomocnik Skarżących zawarł skierowany od organu, a w przypadku jego nieuwzględnienia – do Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi nie zawarto innego uzasadnienia aniżeli to, odnoszące się do zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji.
Z nadesłanych pism procesowych wynika, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia 23 lutego 2024r. odmówił uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji, jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
O ile zatem dla samego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, kwestia jego uzasadnienia nie ma istotnego znaczenia, to dla ewentualnego jego uwzględnienia - wprost przeciwnie. Sąd postanowi bowiem o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji wyjątkowo - w sytuacji, gdy na skutek jej wykonania istnieje realne niebezpieczeństwo wywołania skutków wskazanych w ustawie. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych, przyjmuje się, że chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych, trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu.
Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (zob. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004)
Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie nie wystarczy też samo wskazanie wątpliwości, co do merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, bez uprawdopodobnienia rzeczywistego niebezpieczeństwa wystąpienia negatywnych skutków jej wykonania w sytuacji faktycznej wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12; postanowienia WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2466/13 i z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 667/14; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma bowiem wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.
W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, Skarżący nie zawarli żadnych argumentów wykraczających poza uzasadnienie zarzutów podnoszonych przeciwko zakażonej decyzji. Nie pozwala to na ocenę wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację faktyczną Stron. Skoro z treści samego wniosku nie wynikają okoliczności, które mogłyby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, przed uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu w tej sprawie, wyrządzi Skarżącym znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki – Sąd nie może zastępować Skarżących w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową, poprzez prowadzenie postępowania wyjaśniającego z urzędu. (zob. post NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04,).
Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji i na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.