II SA/Rz 228/15

II SA/Rz 228/15 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2015-11-30
Data wpływu
2015-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Joanna Zdrzałka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
I OZ 811/15 - Postanowienie NSA z 2015-07-08
I OZ 1873/15 - Postanowienie NSA z 2016-01-21
I OZ 382/16 - Postanowienie NSA z 2016-04-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 194 § 1 oraz art. 178  w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. W. na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 kwietnia 2015 r. II SA/Rz 228/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Postanowienie to doręczono wnioskodawczyni w dniu 23 kwietnia 2015 r. Z zachowaniem ustawowego terminu M.W. wniosła sprzeciw.
Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 9 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.
W dniu 5 października 2015 r. M.W. wniosła do tut Sądu zażalenie, sprecyzowane pismem z dnia 19 listopada 2015 r. Jako przedmiot zażalenia wskazała w sposób nie budzący wątpliwości opisane wyżej postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Na wstępie zwrócić należy uwagę, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą wniesioną przed tą datą, dlatego też – w myśl art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 Ppsa, od wydanych na posiedzeniu niejawnym postanowień referendarza sądowego o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy, przysługuje stronie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 260 Ppsa, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie skarżąca po doręczeniu jej postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 kwietnia 2015 r. wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Sprzeciw ten nie został odrzucony co oznacza, że zgodnie z treścią art. 260 Ppsa postanowienie to utraciło moc, zaś zażalenie skarżącej podlega odrzuceniu jako wniesione od postanowienia nieobowiązującego w obrocie prawnym.
Sąd wskazuje ponadto, że analiza wyjaśnień skarżącej uprawnia do stwierdzenia, że w sprawie mogło dojść do pomyłki ze strony Sądu poprzez doręczenie skarżącej wraz z pismem przewodnim z dnia 10 września 2015 r. opisanego wyżej postanowienia referendarza sądowego, zamiast postanowienia Sądu z dnia 9 września 2015 r. Wobec powyższego Sąd uznaje, że M.W. nie doręczono skutecznie ww. postanowienia z dnia 9 września 2015 r. i zarządza jego ponownie doręczenie. Od postanowienia tego skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Naczelnego Sadu Administracyjnego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.
Z podanych względów, na podstawie art. 194 § 1 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.