II SA/Rz 215/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. P. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego, uznając ją za niedopuszczalną.
Skarżący J. P. zaskarżył postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji odmawiające wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu. Sąd uznał jednak, że postanowienie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie dyscyplinarne, a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 138 ustawy o Policji. W konsekwencji, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Sprawa dotyczyła skargi J. P. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 grudnia 2005 r., które odmawiało wyłączenia Komendanta Powiatowego Policji w S. W. od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko skarżącemu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o Policji. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, argumentując, że na postanowienie w przedmiocie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego nie przysługuje zażalenie, a powinno być ono zaskarżone do sądu w ramach skargi na orzeczenie lub postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne, zgodnie z art. 138 ustawy o Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przychylił się do tego stanowiska. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, jednakże szczególną regulacją w tej sprawie jest art. 138 ustawy o Policji, który przewiduje prawo wniesienia skargi do sądu od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Zaskarżone postanowienie, dotyczące kwestii wpadkowej wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego, nie jest ani orzeczeniem dyscyplinarnym, ani postanowieniem kończącym postępowanie dyscyplinarne. W związku z tym, nie spełnia ono warunków określonych w art. 138 ustawy o Policji, co wyklucza drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jako niedopuszczalną z innych przyczyn niż wskazane w poprzednich punktach tego artykułu, ponieważ brak było przedmiotu zaskarżenia. Sąd zaznaczył, że odrzucenie skargi na tym etapie nie przesądza o właściwości sądu do późniejszego rozpoznania sprawy, jeśli przedmiot skargi będzie spełniał kryteria określone w art. 138 ustawy o Policji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego nie jest orzeczeniem lub postanowieniem kończącym postępowanie dyscyplinarne, a zatem nie podlega samodzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 138 ustawy o Policji.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, jednakże ustawa o Policji w art. 138 precyzuje, że skargę do sądu można wnieść od orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego ma charakter incydentalny i nie kończy postępowania, dlatego nie spełnia wymogów art. 138 ustawy o Policji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1-5, w tym gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
u.o. Policji art. 138
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne.
u.o. Policji art. 135c § ust. 6
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Przepis określający podstawę odmowy wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego nie jest orzeczeniem lub postanowieniem kończącym postępowanie dyscyplinarne w rozumieniu art. 138 ustawy o Policji, co czyni skargę niedopuszczalną.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia art. 135c ust. 1 pkt 1, 4 i 6 ustawy o Policji przez Komendanta Wojewódzkiego Policji.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie to wraz z pouczeniem, iż nie przysługuje na nie zażalenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2005 r. Skoro nie spełnia ono warunków określonych w tym przepisie, wyklucza to tym samym drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro zatem brak jest przedmiotu zaskarżenia, tym samym wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne i skutkuje jej odrzuceniem.
Skład orzekający
Anna Lechowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności zaskarżania postanowień incydentalnych w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariuszy Policji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości samodzielnego zaskarżenia postanowienia o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego, zgodnie z art. 138 ustawy o Policji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznej kwestii dopuszczalności skargi w postępowaniu dyscyplinarnym. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 215/06 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2006-07-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-03-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Anna Lechowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym postanawia skargę odrzucić. Uzasadnienie II SA/Rz 215/06 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Nr 61 z dnia 14 grudnia 2006 r. Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 135c ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r., Nr 7 po. 58 ze zm.) odmówił wyłączenia Komendanta Powiatowego Policji w S. W. jako przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko skarżącemu J. P. z uwagi na brak podstaw do stwierdzenia, iż występują wymienione w powołanym przepisie obligatoryjne przesłanki za tym przemawiające. Postanowienie to wraz z pouczeniem, iż nie przysługuje na nie zażalenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2005 r. W terminie zakreślonym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., J.P. działający przez pełnomocnika - adw. J. L. złożył na opisane postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarzucając mu w niej naruszenie art. 135c ust. 1 pkt 1,4 i 6 ustawy o Policji. W udzielonej odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż skoro na wydane przez niego postanowienie nie przysługuje zażalenie, powinno ono być zaskarżone do Sądu w skardze od orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne, o czym stanowi art. 138 ustawy o Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i orzekają w sprawach skarg objętych zakresem § 2 tego artykułu oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki określone w tych przepisach (§ 3). Taką szczególną regulacją jest art. 138 ustawy o Policji, zgodnie z którym policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Zaskarżone postanowienie wydane w kwestii wpadkowej wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego nie jest orzeczeniem dyscyplinarnym ani kończącym postępowanie dyscyplinarne. Skoro nie spełnia ono warunków określonych w tym przepisie, wyklucza to tym samym drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wskazane w § 1 pkt 1-5 tego artykułu (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona lub zachodzą braki w zdolności sądowej lub należytej reprezentacji skarżącego). Skoro zatem brak jest przedmiotu zaskarżenia, tym samym wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne i skutkuje jej odrzuceniem. Ubocznie należy zauważyć, iż odrzucenie skargi na obecnym etapie postępowania nie przesądza kwestii właściwości Sądu do późniejszego rozpoznania sprawy, jeżeli przedmiot skargi będzie spełniał kryteria określone w powołanym przepisie art. 138 ustawy o Policji. Wraz z taką skargą kontroli Sądu będzie podlegało postanowienie w przedmiocie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego (sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a także stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga - art. 134 § 1 i art. 135 P.p.s.a.). W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI