II SA/Rz 200/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję organu nadzoru geodezyjnego, uznając, że nie wykonał on w pełni zaleceń poprzedniego wyroku sądu i błędnie wprowadził zmiany w operacie ewidencji gruntów bez odpowiedniego postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, która utrzymała w mocy decyzję o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ odwoławczy nie wykonał w pełni zaleceń poprzedniego wyroku sądu. Sąd podkreślił, że dla wyznaczenia odcinka granicy między działkami brakowało podstaw prawnych, a samowolna działalność geodety nie może stanowić podstawy do zmian w ewidencji bez prawem przewidzianego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę M. i M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK) z dnia [...] grudnia 2005 r., która utrzymała w mocy decyzję S. P. B. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów. Sprawa dotyczyła ustalenia granicy między działkami nr 161 a 162/1 oraz 163. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ odwoławczy naruszył art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wykonując w pełni zaleceń poprzedniego wyroku WSA z dnia 18 sierpnia 2005 r. (sygn. akt SA/Rz 1061/03). Sąd uznał, że brak było podstaw prawnych do wyznaczenia odcinka granicy między punktami 29 i 30 na szkicu geodezyjnym, a ustalenia geodety nie mogły stanowić podstawy do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów bez przeprowadzenia prawem przewidzianego postępowania. Sąd podkreślił, że dla takiego odcinka granicy nie istniał dokument prawny, który dawałby podstawę do wprowadzenia stanu do ewidencji, a samowolna działalność geodety nie jest wystarczająca. W konsekwencji, sąd uchylił decyzję organu odwoławczego, stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, i zasądził koszty postępowania od organu na rzecz skarżących.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie wykonał w pełni zaleceń sądu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organ odwoławczy nie zastosował się do wytycznych sądu z poprzedniego wyroku, co naruszyło art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
prawo o p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia prawa formalnego.
Pomocnicze
prawo o p.s.a. art. 153
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Organ odwoławczy jest zobowiązany do ustalenia stanu granicy zgodnie z zaleceniami sądu.
prawo o p.s.a. art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy nie są związane zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani wnioskami strony, rozpoznają skargę w granicach danej sprawy.
prawo o p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie o kosztach postępowania.
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków art. 9 § 1
Przepis dotyczący przyjęcia granicy jako konsekwencji potraktowania działki jako figury zamkniętej dla obliczenia powierzchni, ale nie może stanowić samodzielnej podstawy do zmian bez postępowania.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 153
Związanie sądu wykładnią prawa.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 3 § 1
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nie wykonał w pełni zaleceń wyroku WSA z dnia 18 sierpnia 2005 r. (sygn. akt SA/Rz 1061/03). Brak podstaw prawnych do wyznaczenia odcinka granicy między pkt 29 i 30 na szkicu geodezyjnym. Samowolna działalność geodety nie może być podstawą do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Dla wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów niezbędne jest prawem przewidziane postępowanie.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy nie wykonał w pełni zaleceń wyroku WSA w Rzeszowie brak jest podstaw prawnych do wprowadzenia takiego stanu do ewidencji gruntów samowolna działalność geodety nie może stanowić podstawy Dla odcinka granicy pomiędzy pkt 29 i 30 niezbędne jest przeprowadzenie prawem przewidzianego postępowania
Skład orzekający
Zbigniew Czarnik
przewodniczący-sprawozdawca
Magdalena Józefczyk
członek
Robert Sawuła
członek
Joanna Zdrzałka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasady wprowadzania zmian w operacie ewidencji gruntów, wymogi formalne postępowania administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podstaw prawnych do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów na podstawie ustaleń geodety bez odpowiedniego postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą związania organów administracji wytycznymi sądów oraz konieczność przestrzegania formalnych wymogów w procesie wprowadzania zmian w dokumentacji ewidencyjnej.
“Błędy w ewidencji gruntów? Sąd przypomina: geodeta nie zastąpi postępowania administracyjnego!”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 200/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2006-08-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-03-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Joanna Zdrzałka Magdalena Józefczyk Robert Sawuła Zbigniew Czarnik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6120 Ewidencja gruntów i budynków Hasła tematyczne Geodezja i kartografia Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art 153 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie AWSA Magdalena Józefczyk WSA Robert Sawuła Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi M. i M. P.-następców prawnych Z. i K. W. na decyzję P. W. I. N. G. i K. w R. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od P. W. I. N. G. i K. w R. na rzecz skarżących M. i M. P.-następców prawnych Z. i K. W. solidarnie kwotę 455 zł /słownie: czterysta pięćdziesiąt pięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru G. i K. w R. /WINGiK w R./ utrzymał w mocy decyzję S. P. B. z dnia [...] kwietnia 2003 r., [...] w sprawie wprowadzenia z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu Z., powstałych w wyniku ustalenia granicy pomiędzy działką nr 161, a działką nr 162/1. Decyzja WINGiK w R. zapadła na skutek uwzględnienia przez WSA w Rzeszowie skargi Z. i K. W. i uchylenia wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r., sygn. akt SA/Rz 1061/03 decyzji WINGiK w R. z dnia [...] czerwca 2003 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję S. P. B. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Uchylając decyzję Sąd wskazał, że w ramach ponownego postępowania organ odwoławczy jest zobowiązany do ustalenia stanu granicy między działkami nr 161 i nr 163 na odcinku pomiędzy pkt 29 i 30, gdyż poczynione w tym zakresie ustalenia przez geodetę nie są oczywiste w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z tego względu Sąd wskazał, że postępowanie administracyjne musi jednoznacznie określić przeprowadzenie granicy pomiędzy pkt 29 – 30 uwidocznionymi na szkicu geodezyjnym, a to pozwoli precyzyjnie określić przedmiot postępowania. W postępowaniu prowadzonym po wyroku WINGiK w R. uzupełnił akta sprawy o wypisy z rejestru gruntów zawiadomienia Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych w B., kopie apelacji składane przez Z. W. i kopie orzeczeń sądów cywilnych w sprawie prowadzonej z powództwa Z. i K. W. W oparciu o te dokumenty organ uznał, że istnieją podstawy do ustalenia granicy pomiędzy działkami nr 161 a nr 162/1 i nr 163 na odcinku pomiędzy pkt 29 i 30. Wprawdzie tego fragmentu granicy nie dotyczył wyrok Sądu Cywilnego – Sądu Okręgowego w K. z dnia 4.06.2002 r., sygn. akt [...] jednak stosownie do treści § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. nr 38, poz. 454/ przyjęcie granicy pomiędzy pkt 29 i 30 było konsekwencją potraktowania działki nr 161 jako figury zamkniętej, gdyż tylko w ten sposób mogły być obliczone powierzchnie rozgraniczanych działek oraz sporządzony wykaz zmian gruntowych. Z tego więc powodu zasadne było wykonanie i przyjęcie linii pomiędzy pkt 29 – 30. Z decyzją WINGiK w R. Z. i K. W. w skardze wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazali, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia prawa procesowego, gdyż nie wykonał zaleceń nałożonych wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 18 sierpnia 2005 r. SA/Rz 1061/03. Zwrócili uwagę, że podstawą zmian ewidencyjnych na odcinku granicy oznaczonym pkt 29 – 30 nie może być samowolna działalność geodety. W takich okolicznościach faktycznych i prawnych skargę uznali za zasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 152, poz. 1270 ze zm./ dalej: prawo o p.s.a., sądy administracyjne sprawują sądową kontrolę działań administracji stosując prawem przewidziane środki. Zgodnie z art. 134 § 1 prawa o p.s.a. sądy sprawując kontrolę nie są związane zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają skargę w granicach danej sprawy. Rozpoznając skargę Z. i K. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdza, że skarga podlega uwzględnieniu, a to oznacza, że decyzja WINGiK w R. musi być uchylona. Sąd podziela stanowisko skargi, zgodnie z którym organ odwoławczy nie wykonał w pełni zaleceń wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 18 sierpnia 2006 r., SA/Rz 1061/03 czym naruszony został art. 153 prawa o p.s.a. Zgodzić należy się ze stanowiskiem skargi, że dla wyznaczenia odcinka granicy pomiędzy pkt 29 – 30 na szkicu przebiegu granicy dołączonym do protokołu z czynności przyjęcia przebiegu granic pomiędzy działkami nr 161 i nr 161/2 brak jest podstaw prawnych. Ten odcinek granicy nie był przedmiotem orzekania przez sąd cywilny, zatem brak jest dokumentu prawem przewidzianego, który dawałby podstawę do wprowadzenia takiego stanu do ewidencji gruntów. Ustaleń w tym zakresie nie może czynić geodeta z powołaniem się na treść § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i wynikającej z tego przepisu potrzeby stworzenia zamkniętej figury wyznaczającej powierzchnię działki. Dla odcinka granicy pomiędzy pkt 29 i 30 niezbędne jest przeprowadzenie prawem przewidzianego postępowania, które określi jednoznacznie ten przebieg. Dopiero poczynione w nim ustalenia mogą być podstawą naniesienia zmian w ewidencji. Brak takiego rozstrzygnięcia musi prowadzić do odmowy wpisu lub niedokonywaniu zmian z urzędu. Z tych powodów WSA w Rzeszowie podzielając zarzuty skargi uchylił zaskarżoną decyzję mając na uwadze, że narusza ona prawo formalne w stopniu, który nie daje podstaw do utrzymania jej w obrocie prawnym. Oparcie rozstrzygnięcie sądowe znajduję w treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c) prawa o p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 prawa o p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI