II SA/RZ 1681/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2023-06-13
NSAnieruchomościŚredniawsa
ewidencja gruntówprawo geodezyjnetrwały zarządaktualizacja operatunieruchomości Skarbu Państwaprawo wodnedecyzja administracyjnapostępowanie ewidencyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Marszałka Województwa na decyzję odmawiającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, uznając brak wystarczających dokumentów do wykreślenia trwałego zarządcy.

Marszałek Województwa złożył skargę na decyzję odmawiającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, domagając się wykreślenia Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych jako władającego dla działki Skarbu Państwa. Sądy administracyjne obu instancji uznały jednak, że brak jest wystarczających dowodów, takich jak decyzja o wygaśnięciu trwałego zarządu, aby dokonać żądanej zmiany w operacie. Sąd podkreślił, że ewidencja gruntów ma charakter techniczno-deklaratoryjny, a kwestie prawne do gruntu powinny być rozstrzygane poza tym postępowaniem.

Przedmiotem skargi Marszałka Województwa była decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie, utrzymująca w mocy decyzję Starosty o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Marszałek domagał się wykreślenia z operatu Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych jako władającego dla działki Skarbu Państwa, argumentując, że jednostka ta straciła podstawę prawną do władania nieruchomościami po zmianach w Prawie wodnym. Organy administracji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznały jednak, że do aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków niezbędne są dokumenty potwierdzające ustanie trwałego zarządu, takie jak decyzja starosty wydana na podstawie art. 531 Prawa wodnego. Brak takich dokumentów, a jedynie twierdzenia o wadliwości wpisu, nie są wystarczające do dokonania zmiany. Sąd podkreślił, że ewidencja gruntów ma charakter techniczno-deklaratoryjny i nie jest miejscem do rozstrzygania sporów o prawa do nieruchomości, które powinny być prowadzone w odrębnym postępowaniu. Skarga została oddalona jako bezzasadna.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, brak takiej decyzji lub innego dokumentu potwierdzającego ustanie trwałego zarządu jest podstawą do odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że aktualizacja operatu ewidencji gruntów wymaga przedstawienia dokumentów urzędowych potwierdzających zmianę stanu prawnego, takich jak decyzja o wygaśnięciu trwałego zarządu na podstawie art. 531 Prawa wodnego. Twierdzenia o wadliwości wpisu lub braku podstawy prawnej do jego ustanowienia nie są wystarczające bez formalnego potwierdzenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (13)

Główne

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pgik art. 24 § ust. 2a

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji na wniosek lub z urzędu na podstawie określonych dokumentów.

Pgik art. 24 § ust. 2b

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

Aktualizacja następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie m.in. przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, orzeczeń sądów, decyzji administracyjnych.

Pgik art. 24 § ust. 2c

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Prawo wodne art. 531 § ust. 1

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne

Trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa, wygasa z dniem wejścia w życie ustawy.

Prawo wodne art. 531 § ust. 2

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne

Wygaśnięcie trwałego zarządu potwierdza w drodze decyzji właściwy starosta na wniosek.

Prawo wodne art. 531 § ust. 4

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne

Na podstawie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu dokonuje się wpisu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

Prawo wodne art. 531 § ust. 6

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne

Przepisy dotyczące wygaśnięcia trwałego zarządu stosuje się odpowiednio do nieruchomości będących w posiadaniu bez tytułu prawnego.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Pgik art. 7b § ust. 2 pkt 2

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

Prawo wodne art. 11 § ust. 1 pkt 4

Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

Prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych wykonywał marszałek województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

Ustawa z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw art. 19

Wody i grunty pokryte wodami stanowiące własność Skarbu Państwa przeszły w trwały zarząd odpowiednich jednostek.

Pgik art. 23 § ust. 3 pkt 1 lit. a

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

W operacie ewidencyjnym stan władania nieruchomościami Skarbu Państwa ujawnia się na podstawie decyzji dotyczących nabycia, zmiany lub utraty prawa użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub innej formy władania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wystarczających dokumentów (decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu) do aktualizacji operatu ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów ma charakter techniczno-deklaratoryjny i nie rozstrzyga sporów o prawa do nieruchomości. Twierdzenia o wadliwości wpisu nie są wystarczające do jego sprostowania bez formalnych dowodów.

Odrzucone argumenty

Uchwała Sejmiku Województwa jako podstawa do aktualizacji operatu. Zmiany w Prawie wodnym spowodowały utratę podstawy prawnej do władania nieruchomościami przez Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych. Wpis w księdze wieczystej jako podstawa do wykreślenia trwałego zarządu z ewidencji.

Godne uwagi sformułowania

Ewidencja gruntów ma charakter jedynie techniczno-deklaratoryjny. W postępowaniu ewidencyjnym nie można samodzielnie rozstrzygać o uprawnieniach do gruntu. Aktualizacja operatu ewidencji gruntów wymaga przedstawienia dokumentów urzędowych potwierdzających zmianę stanu prawnego.

Skład orzekający

Elżbieta Mazur-Selwa

przewodniczący sprawozdawca

Ewa Partyka

członek

Maria Mikolik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów w przypadku braku formalnych dokumentów potwierdzających zmianę stanu prawnego, nawet w kontekście zmian legislacyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z Prawem wodnym i ewidencją gruntów; ogólne zasady dotyczące dokumentowania zmian w ewidencji są szerzej stosowalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe problemy proceduralne w postępowaniach administracyjnych dotyczących ewidencji gruntów, gdzie formalizm dokumentacyjny jest kluczowy, nawet przy zmianach w prawie materialnym.

Brak dokumentów, brak aktualizacji: Sąd wyjaśnia, dlaczego ewidencja gruntów wymaga formalnych podstaw.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Rz 1681/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-06-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /przewodniczący sprawozdawca/
Ewa Partyka
Maria Mikolik
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Sygn. powiązane
I OSK 2331/23 - Wyrok NSA z 2025-07-16
Skarżony organ
Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1990
art. 24 ust. 2a, ust. 2b, ust. 2c
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2233
art. 531, art. 581 ust. 2
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Marszałka Województwa [...] na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 28 listopada 2022 r. nr GK-II.7221.181.2022 w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala -
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Marszałka Województwa [...] (dalej w skrócie: "Marszałek"; "strona skarżąca") jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie (dalej: "PWINGiK w Rzeszowie"; "organ odwoławczy"; "organ II instancji") z dnia 28 listopada 2022 r. nr GK-II.7221.181.2022 o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.
W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 - zwanej dalej "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 - zwana dalej "Pgik").
Z uzasadnienia i akt administracyjnych wynika, że pismem z 3 lutego 2022 r. Marszałek zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o wykreślenie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych ([...]ZMiUW) w [...] jako władającego dla nieruchomości położonej w obrębie [...] [...], gmina [....] miasto, oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działka ewidencyjna nr [...] i pozostawienie jako właściciela Skarb Państwa.
W toku prowadzonego postępowania Starosta wezwał wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów/dowodów świadczących o wadliwości wpisów w operacie ewidencji gruntów i budynków. Przeanalizował wpisy historyczne w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...], gmina [...], odnośnie działki ewid. Nr [...] i ustalił, że w rejestrze gruntów z 1978 r. ww. działka wpisana była w jednostce rejestrowej nr [...], gdzie za właściciela wpisano W. w [...], Oddział w [...]. W rejestrze gruntów z 1985 r., powstałym po odnowieniu ewidencji gruntów działka ewid nr [...] została wpisana w pozycji rejestrowej nr [...], gdzie za właściciela ponownie wpisano W. – Oddział [...]. Na podstawie uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...] w sprawie połączenia jednostek budżetowych zmieniono wpis na: właściciel Skarb Państwa w trwałym zarządzie [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i taki wpis widnieje w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów.
Po przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] decyzją z dnia 14 lipca 2022 r. nr GN.6620.45.2022 odmówił aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], tj.: wykreślenia jako osoby władającej [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] dla działki nr [...] położonej w obrębie [...], gm. [...] objętej KW nr [...].
Organ I instancji wskazał, że dokumenty przedstawione przez wnioskodawcę nie mogą stanowić podstawy do wykreślenia trwałego zarządcy z operatu ewidencji gruntów i budynków, ponieważ nie stanowią dokumentów, które byłyby podstawą do wprowadzenia żądanych zmian w myśl art. 24 P.g.i.k.
W odwołaniu Marszałek zwrócił się o uchylenie powyższej decyzji i przekazanie organowi I instancji do merytorycznego rozpatrzenia, względnie zmianę decyzji w kierunku wskazanym wnioskiem odwołującego. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 7 k.p.a. poprzez błędną interpretację materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i błędną interpretację przepisów prawnych. Odwołujący podał, że na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, z dniem 1 stycznia 2018 r. nowy podmiot - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie - przejął zadania realizowane m. in. przez marszałków województw oraz przez wojewódzkie zarządy melioracji i urządzeń wodnych. W związku z tym marszałkowie z dniem 1 stycznia 2018 r, stracili podstawę prawną do wykonywania zadań administracji rządowej wynikających z ustawy prawo wodne oraz władztwo nad nieruchomościami Skarbu Państwa. W obecnym stanie prawnym na podstawie art. 258 ust. 1 i 3 ustawy Prawo wodne prawa właścicielskie, a także czynności prawne w takim wypadku za Skarb Państwa wykonują Wody Polskie. Z tej przyczyny oraz z uwagi na brak podstawy prawnej czy decyzji orzekającej o przekazaniu ww. działek w trwały zarząd na rzecz [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] - Marszałek podtrzymał wniosek o wykreślenie błędnego wpisu z operatu ewidencji gruntów i budynków. Podkreślił, że przedmiotowe działki stanowią grunty pod rowami, w stosunku do których [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] nie wykonywał nigdy uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa (ze względu na brak podstawy prawnej).
Wskazaną na wstępie decyzją z 28 listopada 2022 r. PWINGiK w Rzeszowie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ wyjaśnił, że przedmiotem sprawy jest aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] [....] , gmina [...], polegająca na wykreśleniu w jednostce rejestrowej nr [...] [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] jako trwałego zarządcy i pozostawienie jako właściciela Skarbu Państwa dla nieruchomości oznaczonej w operacie jaki działka ewid. [...].
Powołując się na art. 24 ust. 2a i ust. 2c Pgik organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], z roku 1978 r. ww. działka wpisana była w jednostce rejestrowej nr [...], gdzie za właściciela wpisano W. w [...], Oddział w [...]. W rejestrze gruntów z 1985 r., powstałym po odnowieniu ewidencji gruntów działka ewid nr [...] została wpisana w pozycji rejestrowej nr [...], gdzie za właściciela ponownie wpisano W. –Oddział w [....]. Na podstawie uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...] w sprawie połączenia jednostek budżetowych zmieniono wpis na: właściciel Skarb Państwa w trwałym zarządzie [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i taki wpis widnieje w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów.
Organ II instancji zaznaczył, że [...]ZMiUW w [...] był jednostką organizacyjną samorządu województwa wykonującą zadania Marszałka Województwa [...] z zakresu administracji rządowej, na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne. W myśl art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1121), obowiązującej od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2017 r., prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonywał, między innymi marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa - w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy. Na podstawie art. 19 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz. 1087), z dniem wejścia w życie ustawy stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte wodami przeszły w trwały zarząd odpowiednio - urzędów morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej, parków narodowych i marszałków województw, stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1-4 ustawy. Przejście w trwały zarząd, stwierdzał, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej.
W obecnym stanie prawnym, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r., kwestie te reguluje art. 531 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233).
Z tej przyczyny PWINGiK zwrócił się do Starosty, czy na podstawie tego przepisu prowadzone było postępowanie dotyczące przedmiotowej działki. Po uzyskaniu negatywnej odpowiedzi organ odwoławczy uznał, że biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny wykreślenie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z operatu ewidencyjnego, wpisanego jako podmiot sprawujący trwały zarząd w stosunku do przedmiotowej nieruchomości, może nastąpić na podstawie uprzednio wydanej decyzji Starosty [...] o wygaśnięciu trwałego zarządu (na podstawie art. 531 ust. 2 ustawy Prawo wodne) lub o wygaśnięciu stanu posiadania nieruchomości bez tytułu prawnego (na podstawie art. 531 ust. 6 ustawy Prawo wodne). Stosownie do przepisu art. 531 ust. 4 ww. ustawy taka decyzja może być podstawą wpisu do ewidencji gruntów i budynków. Ponieważ wnioskodawca nie przedłożył takiej decyzji, ani innego dowodu określonego w wyżej wymienionych przepisach ustawy Pgik, to zdaniem organu odmowa żądanej aktualizacji jest uzasadniona. Organ zaznaczył, że podmioty zgłaszające zmiany w ewidencji gruntów są obowiązane dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian. Istniejący zapis w ewidencji gruntów może być zmieniony tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, przedstawiających w sposób odmienny od istniejącego w ewidencji zapisu stan prawny danego gruntu. Takich dokumentów lub materiałów źródłowych wskazujących, że dane w operacie ewidencyjnym są nieaktualne, wnioskodawca nie przedłożył.
Odnosząc się do argumentów odwołania PWINGiK podkreślił, że dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym jest możliwe przez udokumentowanie przez wnioskodawcę rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Twierdzenie strony, że [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [....] nie wykonywał uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do nieruchomości będących przedmiotem postępowania, twierdzenie, że brak było podstawy prawnej do wykonywania takich uprawnień, czy też brak decyzji potwierdzającej przekazanie przedmiotowych działek w trwały zarząd, nie są wystarczające do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Organ zaznaczył, że w postępowaniu ewidencyjnym nie można samodzielnie rozstrzygać o uprawnieniach do gruntu, bowiem ewidencja gruntów ma charakter jedynie techniczno-deklaratoryjny. Kwestie związane ze stanem prawnym przedmiotowego gruntu powinny zostać ustalone i rozstrzygnięte poza postępowaniem ewidencyjnym, w oparciu o przepisy ustawy Prawo wodne, bowiem organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie posiada kompetencji do dokonywania takich ustaleń we własnym zakresie. W operacie ewidencyjnym stan władania gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa winien zostać ujawniony na podstawie decyzji, o których mowa w art. 23 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy Pgik, tj. dotyczących - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - nabycia, zmiany lub utraty prawa użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub innej formy władania tą nieruchomością.
Organ zauważył też, że sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych powoduje, że obejmuje ona przede wszystkim wymianę (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegającą na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek. Twierdzenie odwołującego, że wpis podmiotu władającego jest błędny, nie wynika wprost z dostępnych organowi lub dostarczonych przez wnioskodawcę dokumentów, a zatem nie ma charakteru oczywistej omyłki, dlatego w ocenie PWINGiK nie może zostać zaktualizowany (sprostowany) na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d Pgik.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyżej opisaną decyzję złożył Marszałek Województwa [...] wnioskując o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych. Kwestionowanej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez błędną interpretację materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowym postępowaniu oraz błędną interpretację przepisów prawnych, w tym art. 531 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U z 2021 r. poz. 2233).
W uzasadnieniu Marszałek podtrzymał dotychczasowe stanowisko i stwierdził, że wcześniejszy wpis poprzednika prawnego [...]ZMiUW w [...], tj. W. w [....] nastąpił w rejestrze gruntów bez podania podstawy prawnej lub dokumentu potwierdzającego tytuł prawny jednostki do tych działek. Natomiast wpis [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] do operatu ewidencji gruntów i budynków nastąpił na podstawie uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. w sprawie połączenia jednostek budżetowych. Zapisy uchwały sejmikowej odnoszą się do kwestii organizacji wewnętrznej, szczegółowego zakresu zadań [...]ZMiUW w [...] oraz mienia jego poprzedników prawnych, które zostało przejęte przez jednostkę w użytkowanie według bilansu na dzień 28.02.1999 r. Chodzi tu o mienie ruchome oraz nieruchomości stanowiące siedzibę jednostek. Natomiast uchwała ta nie reguluje kwestii związanych z nieruchomościami związanymi z szeroko rozumianą gospodarką wodną, w tym z urządzeniami wodnymi, melioracyjnymi, ochrony przeciwpowodziowej. Zgodnie z art. 24 ust. 2b Pgik aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie m.in. przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz w drodze decyzji administracyjnej w pozostałych przypadkach. Skarżący stwierdził, że w/w uchwała nie mogła stanowić podstawy do aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 24 ust. 2b Pgik. Gdyby przyjąć stanowisko Starosty [...], czy PWINGiK, że uchwała stanowi podstawę do zmiany zapisów w EGiB, to uchwała nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie likwidacji [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], zmieniona uchwałą nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. (wydłużająca czas likwidacji jednostki do 31.12.2018 r.) powinna stanowić podstawę do wykreślenia w EGIB trwałego zarządu ustanowionego na w/w działkach na rzecz [...]ZMiUW w [...].
Jako błędne skarżący uznał stanowisko organu o możliwości wykreślenia [...]ZMiUW w [...], wpisanego jako podmiot sprawujący trwały zarząd, na postawie art. 531 ust. 2 lub art. 531 ust. 6 ustawy Prawo wodne. Zgodnie z art. 531 ust. 1, 2 i 6 ustawy Prawo wodne trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Wygaśnięcie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich albo właściwego marszałka województwa, właściwy starosta. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do nieruchomości będących w posiadaniu regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, bez tytułu prawnego.
Marszałek wyjaśnił, że realizując swoje ustawowe uprawnienia, występował do starostów o wydanie decyzji potwierdzających wygaśnięcie trwałego zarządu ustanowionego na rzecz Marszałka lub [...]ZMiUW w [...] na nieruchomościach Skarbu Państwa na podstawie art. 531 ustawy Prawo wodne, jeśli były spełnione przesłanki o których mowa w ustawie, czyli gdy przedmiotem wniosków były nieruchomości stanowiące wody czy grunty pod wodami. Na podstawie takich wniosków wydawane były decyzje m.in. w oparciu o art. 531 ust. 6 ustawy Prawo wodne (w załączeniu strona przedłożyła takie decyzje). Wyjaśnił, że przedmiotowe działki stanowią grunty pod rowami, w stosunku do których [...]ZMiUW w [...] nie wykonywał nigdy uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, dlatego brak jest podstaw do złożenia na podstawie art. 531 ustawy Prawo wodne wniosku do Starosty o wydanie decyzji potwierdzającej wygaśnięcie trwałego zarządu. Reasumując Marszałek podtrzymał stanowisko, że wpis: "w trwałym zarządzie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...]" do w/w nieruchomości jest błędnym wpisem, ma charakter oczywistej pomyłki, który należy sprostować poprzez aktualizację operatu ewidencji gruntów i budynków.
W odpowiedzi na skargę PWINGiK w Rzeszowie zawnioskował o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Skarga jest niezasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 28 listopada 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2022 r. o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], tj.: wykreślenia jako osoby władającej [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [....] dla działki nr [...] położonej w obrębie [...], gm. [...] objętej KW nr [...].
Podstawę prawną kontrolowanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Pgik).
Zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy Pgik informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu w przypadkach określonych w art. 24 ust. 2a pkt 1) ustawy Pgik, lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania, w sposób określony w art. 24 ust. 2b ustawy Pgik:
w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego- — orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b;
w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.
Według treści art. 24 ust 2c ustawy Pgik, odmowa aktualizacji zawartych w ewidencji grantów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Z akt administracyjnych Starosty [...] wynika, że w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], z roku 1978 przedmiotowa działka ewidencyjna nr [...] wpisana była w jednostce rejestrowej nr [...], gdzie za właściciela wpisano W. w [...], Oddział w [...].
W kolejnym rejestrze gruntów z roku 1985 powstałym po odnowieniu ewidencji gruntów działka ewidencyjna nr [...] została wpisana w pozycji rejestrowej nr [...], gdzie za właściciela ponownie wpisano W. w [...], Oddział w [....].
Następnie na podstawie uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...], dotyczącej połączenia jednostek budżetowych zmieniono wpis na: właściciel Skarb Państwa w trwałym zarządzie [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] i taki wpis widnieje w obecnie obowiązującym operacie ewidencji grantów.
Należy zaznaczyć, że [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] był jednostką organizacyjną samorządu województwa wykonującą zadania Marszałka Województwa [...] z zakresu administracji rządowej, na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne. W myśl art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r" poz. 1121), obowiązującej od 1 stycznia 2002 r, do 31 grudnia 2017 r., prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonywał, między innymi marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa - w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy.
Na podstawie art. 19 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U, Nr 130, poz. 1087), z dniem wejścia w życie ustawy stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte wodami przeszły w trwały zarząd odpowiednio - urzędów- morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej, parków narodowych i marszałków województw, stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy. Przejście w trwały zarząd, stwierdzał, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej.
Natomiast w obecnie obowiązującym stanie prawnym, kwestie te uregulował przepis art. 531 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2233), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., w następującym brzmieniu:
1. Trwały zarząd wód, gruntów pokrytych wodami oraz pozostałych nieruchomości, ustanowiony na rzecz regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mowa w art 1 i ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, wygasa z dniem wejścia W tycie Mniejszej ustawy.
2. Wygaśnięcie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich albo właściwego marszałka województwa, właściwy starosta.
3. Od decyzji, o której mowa w ust. 2 przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.
4. Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2, dokonuje się wpisu, w księdze wieczystej oraz w ewidencji grantów i budynków.
5. Wpisy do ksiąg wieczystych wynikające z wygaśnięcia trwałego zarządu, o których mowa w ust. 1, są wolne od opłat.
6. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do nieruchomości będących w posiadaniu regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw lub jednostek organizacyjnych samorządu województwa wykonujących zadania marszałków województw, o których mówi w art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 573, bez tytułu prawnego.
W związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym PWINGiK, pismem z dnia 21 października 2022 r. nr GK-II.7221.181.2022, zwrócił się do Starosty [...] z prośbą o wyjaśnienie, czy na podstawie ww przepisów ustawy Prawo wodne było prowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie działek objętych niniejszym postępowaniem.
Odpowiadając na to pismo Starosta [...] pismem z dnia 3 listopada 2022 r. nr GN.6620.45.2022 poinformował, że na podstawie ww przepisów w Starostwie [...] nie było prowadzone postępowanie administracyjne dotyczące przedmiotowych działek.
Biorąc pod uwagę opisany wyżej stan faktyczny i stan prawny zdaniem Sądu rację ma PWINGiK, że wykreślenie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [....] z operatu ewidencyjnego, wpisanego jako podmiot sprawujący trwały zarząd w stosunku do przedmiotowej nieruchomości, może nastąpić na podstawie uprzednio wydanej decyzji Starosty [...] o wygaśnięciu trwałego zarządu (na podstawie art. 531 ust. 2 ustawy Prawo wodne) lub o wygaśnięciu stanu posiadania nieruchomości bez tytułu prawnego (na podstawie art. 531 ust. 6 ustawy Prawo wodne). Stosownie do przepisu art. 531 ust. 4 ww ustawy taka decyzja może być podstawą wpisu do ewidencji gruntów i budynków. Ustawodawca nie wprowadził przy tym jakichkolwiek warunków zastosowania cytowanych przepisów, w szczególności nie uzależnił tego od podstawy prawnej i okoliczności faktycznych uprzedniego powstania lub ustanowienia trwałego zarządu (tak słusznie NSA w postanowieni z dnia 9 marca 2022 r., I OW 189/21).
Ponieważ wnioskodawca nie przedłożył takiej decyzji, ani innego dowodu określonego w wyżej wymienionych przepisach ustawy Pgik, to odmowa żądanej aktualizacji jest uzasadniona. Podmioty zgłaszające zmiany w ewidencji gruntów są obowiązane dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian. Istniejący zapis w ewidencji gruntów może być zmieniony tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, przedstawiających w sposób odmienny od istniejącego w ewidencji zapisu stan prawny danego gruntu (wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2009 roku, I OSK 620/08).
Odnosząc się do zarzutów skargi zdaniem Sądu powoływanie się przez skarżącego na wpis w księdze wieczystej statio fisci Skarbu Państwa – Starosty [...], w kontekście art. 3 i 5 ukwih jest również chybione. Przepisy o rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych dotyczą ochrony nabywcy prawa ujawnionego w księdze wieczystej od osoby nieuprawnionej, co jest poza zakresem niniejszej sprawy. Zasada materialnej jawności ksiąg wieczystych kreuje domniemanie zgodności z prawem wpisów w księdze wieczystej.
Zgodnie z treścią art. 3 ukwih, domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym; domniemywa się, że prawo wykreślone nie istnieje.
Wpis Starosty [...] jako statio fisci Skarbu Państwa dla dz. [...] w księdze wieczystej nie nawiązuje do wpisu trwałego zarządu na rzecz [...] Zarządu Melioracji Wodnych w ewidencji gruntów. Wykreślenie trwałego zarządu z ewidencji gruntów jest możliwe dopiero po przedstawieniu dokumentu, z którego będzie wynikało ustanie tegoż zarządu. Samo powoływanie się na wpis w księdze wieczystej jest tu niewystarczające. Ewidencja gruntów jest bowiem odrębnym od ksiąg wieczystych rejestrem, który rządzi się własnymi, autonomicznymi zasadami. Wykreślenie zarządu jest formą aktualizacji wpisu w ewidencji i następuje wg zasad opisanych w art. 24 ust. 2a i 26 Pgik.
Samo powołanie się na domniemanie z art. 3 ukwh nie spełnia ww wymogów.
Należy podkreślić, że dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym jest możliwe przez udokumentowanie przez wnioskodawcę rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Twierdzenie strony skrzącej się, iż [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] nie wykonywał uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do nieruchomości będącej przedmiotem postępowania, twierdzenie, iż brak było podstawy prawnej do wykonywania takich uprawnień, czy też brak decyzji potwierdzającej przekazanie przedmiotowej działki w trwały zarząd, nie są wystarczające do aktualizacji operatu ewidencyjnego. W postępowaniu ewidencyjnym nie można samodzielnie rozstrzygać o uprawnieniach do gruntu, bowiem ewidencja gruntów ma charakter jedynie teehniczna-dekiaratoryjny. Wynika z tego, że kwestie związane że stanem prawnym przemiotowego gruntu powinny zostać ustalone i rozstrzygnięte poza postępowaniem ewidencyjnym, w oparciu o przepisy ustawy Prawo wodne, bowiem organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie posiada kompetencji do dokonywania takich ustaleń we własnym zakresie. W operacie ewidencyjnym stan władania gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa winien zostać ujawniony na podstawie decyzji, o których mowa w art. 23 ust 3 pkt 1 lit. a ustawy Pgik, tj. dotyczących - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - nabycia, zmiany lub utraty prawa użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub innej formy władania tą nieruchomością.
Po drugie, mając na uwadze sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych przyjąć należy, że obejmuje ona przede wszystkim wymianę (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegającą na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek. Twierdzenie strony skarżącej, iż wpis podmiotu władającego jest błędny, nie wynika wprost z dostępnych organowi lub dostarczonych przez wnioskodawcę dokumentów, a zatem nie ma charakteru oczywistej omyłki, dlatego nie może zostać zaktualizowany (sprostowany) na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d ustawy Pgik.
W tym miejscu podkreślić należy, że Skarżący, oprócz zgłoszenia żądania i jego uzupełnienia poprzez opisowe wskazanie przyczyn błędnego jego zdaniem, wpisu dotyczącego podmiotu władającego działką wymienioną w sentencji niniejszej decyzji, nie poparł swojego żądania żadną dokumentacją lub materiałami źródłowymi wskazującymi, że dane zawarte w operacie ewidencyjnym są nieaktualne.
W związku z powyższym prawidłowo organ odwoławczy stwierdził brak podstaw do aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie wnioskowanym przez Marszałka Województwa [...]. Dlatego, stosownie do art. 24 ust 2c ustawy Pgik, odmowa żądanej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze decyzji administracyjnej jest uzasadniona. W ocenie Sądu organy w toku postępowania administracyjnego nie naruszyły przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w sposób, który skutkowałby uchyleniem tej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako bezzasadną.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI