Pełny tekst orzeczenia

II SA/Rz 1676/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Rz 1676/25 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2026-01-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6162 Scalanie i wymiana gruntów
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6, art. 154 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Ś. i H.K. na niewykonanie przez Starostę [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 572/20 - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić K.Ś. i H.K. solidarnie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
W dniu 30 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga K.Ś. i H.K. (dalej jako: "skarżące"), zastępowanych przez zawodowego pełnomocnika – adwokata, na bezczynność Starosty [...] polegającą na niewykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2021 r. (w skardze błędnie wskazana data – 17 sierpnia 2021 r.) o sygn. akt II SA/Rz 572/20 wydanego w sprawie scalenia gruntów. Pełnomocnik skarżących wniósł o stwierdzenie bezczynności skarżonego organu, zobowiązanie go do wykonania powyższego wyroku, wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie na rzecz skarżących sumy pieniężnej.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a."), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z jednoznacznego brzmienia tego przepisu wynika, że zakresem skargi na niewykonanie wyroku, objęte są wyłącznie wyroki uwzględniające skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wymienionym w skardze wyrokiem z dnia 8 czerwca 2021 r. o sygn. akt II SA/Rz 572/20, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 8 listopada 2016 r. nr SKO-404/C/771/2016 w przedmiocie scalenia gruntów oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [....] z dnia 26 kwietnia 2016 r. nr G.N.6017-8/2005, jak też zasądził na rzecz stron skarżących zwrot kosztów postępowania od organu. Wyrok ten nie dotyczył zatem skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, co jest warunkiem koniecznym dopuszczalności wniesienia tego typu skargi.
Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5a tego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Jednocześnie należy podkreślić, że skarga na niewykonanie wyroku uregulowana w przywołanym wyżej art. 154 P.p.s.a. stanowi odrębny rodzaj skargi od skargi na bezczynność organu (przewlekłe prowadzenie postępowania) z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. w odniesieniu do aktów i czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a P.p.s.a., a jej istotą jest wymierzenie organowi sankcji za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, którym uwzględniono taką właśnie skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Z tych przyczyn, należało uznać, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.