II SA/Rz 1658/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu, która nakładała karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, tj. nie wniósł odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę S. S. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 3 października 2025 r. Decyzja ta w jednym punkcie nakładała na skarżącego karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, a w drugim zaliczała na poczet tej kary kwotę 12 000 zł z pobranej kaucji. Skarżący wniósł pismo zatytułowane "Odwołanie od decyzji" bezpośrednio do Sądu, zamiast do organu drugiej instancji. Sąd, powołując się na art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., podkreślił, że zasadą jest wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do organu drugiej instancji, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli środek ten nie został wykorzystany. Ponieważ skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, a nie skorzystał z niego, jego skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, chyba że przepisy stanowią inaczej.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (np. odwołanie). W niniejszej sprawie skarżącemu przysługiwało odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, którego nie wykorzystał.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
P.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli skarga na podstawie art. 52 § 1-3, art. 53 lub art. 54 nie może być przyjęta.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 52 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
P.p.s.a. art. 52 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 P.p.s.a., ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie wniósł odwołania do organu drugiej instancji.
Godne uwagi sformułowania
zasadą jest poprzedzenie skargi do sądu środkiem zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym pierwszeństwo ma więc tryb administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej
Skład orzekający
Stanisław Śliwa
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Podstawowe zasady dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w szczególności wymóg wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do organu drugiej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi, bez nietypowych faktów czy zawiłości prawnych.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 1658/25 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2026-02-04 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-12-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Stanisław Śliwa /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Transport Skarżony organ Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 3 października 2025 r. nr 408000-CZC1.4802.596.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - postanawia – odrzucić skargę. Uzasadnienie S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 3 października 2025 r. nr 408000-CZC1.4802.596.2025, która w pkt 1. nakładała na Niego karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, natomiast w pkt.2 zaliczała na poczet tej kary kwotę 12 000 zł z pobranej kaucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. O tym, co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi z kolei paragraf 2 wskazanego artykułu i jest to zgodnie z nim sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tylko wtedy, kiedy stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa, o czym mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. Treść powołanych przepisów wskazuje na to, że zasadą jest poprzedzenie skargi do sądu środkiem zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, o ile środek taki przysługuje. Pierwszeństwo ma więc tryb administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia uczyniono decyzję NPUCS, od której przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, za pośrednictwem NPUCS, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższe, a zatem sposób i termin zakwestionowania rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej administracyjnej instancji zawarte było w pouczeniu, stanowiącym jego integralną część. Doręczenie przedmiotowej decyzji Skarżącemu (za pośrednictwem pełnomocnika) miało miejsce 8 października 2025 r. W dniu 17 listopada 2025 r. Skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z pismem zatytułowanym "Odwołanie od decyzji", wskazując następnie, że dotyczy ono "odwołania od decyzji z dnia 31.01.2025 r. dotyczącej zatrzymania kaucji w wysokości 12 000 PLN".Z Z uzasadnienia skargi wynika, że dotyczy ona wskazanej na wstępie decyzji NPUCS w Przemyślu z 3 października 2025 r. (pobranie kaucji nastąpiło w związku z kontrolą przeprowadzoną dnia 31 stycznia 2025 r.). Jako adresata tej skargi Skarżący uczynił jednakże nie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, ale tut. Sąd, na którego adres skarga została także wysłana. Biorąc więc pod uwagę to, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie decyzja wydana przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a niniejsza skarga obejmuje decyzję Organu I instancji, skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. Wyczerpanie środka zaskarżenia przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowi bowiem podstawową przesłankę dopuszczalności skargi
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI