II SA/Rz 1599/23

II SA/Rz 1599/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-03-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-09-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Paweł Zaborniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OZ 421/24 - Postanowienie NSA z 2024-10-25
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 775
art. 162 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Paweł Zaborniak /spr./ WSA Piotr Godlewski Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2024 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 28 lipca 2023 r. nr SKO.4170.28.1878.2023 w przedmiocie wygaszenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia - skargę oddala -
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi MR (dalej: "Skarżący") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie (dalej: "SKO", "Kolegium", "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 28 lipca 2023 r. nr SK0.4170.28.1878.2023, wydana w przedmiocie wygaszenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.
Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że decyzją z [...] lipca 2018 r. nr [...] Wójt Gminy [...] (dalej: "Wójt" lub "Organ I instancji") orzekł o możliwości realizacji przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu żwirów z piaskiem ze złoża [...] oraz stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Rozstrzygnięcie Organu zostało utrzymane w mocy wydaną w postępowaniu odwoławczym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 17 września 2018 r. nrSK0.4170.17.1090.2018. Wyrokiem z 21 lutego 2019 r. II SA/Rz 1287/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę wniesioną na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie. Z kolei wyrokiem z 21 października 2022 r. III OSK 1528/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od ww. wyroku WSA w Rzeszowie.
Wnioskiem z 18 grudnia 2018 r. inwestorzy - [...], działający jako wspólnicy spółki cywilnej: [...], zwrócili się do Wójta o zmianę decyzji z 5 lipca 2018 r. Jak wskazały Organy, wniosek ten procedowany jest w odrębnym postępowaniu.
Natomiast wnioskiem z 26 stycznia 2022 r. inwestorzy - [...], zwrócili się do Wójta o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2018 r. ze względu na to, że zapis pkt 7 sentencji decyzji spowodował, iż decyzja ta stałą się dla inwestorów bezprzedmiotowa i wskazano, a ponad wygaśnięcie decyzji leży w interesie strony.
Decyzją z [...] czerwca 2023 r. nr [...] Wójt umorzył postępowanie prowadzone w sprawie wygaszenia własnej decyzji z [...] lipca 2018 r. nr [...] o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Organ I instancji podał, że w piśmie złożonym 16 marca 2023 r. [...] zawarli oświadczenie o wychowaniu wniosku w sprawie wygaszenia decyzji. Pismem z 28 marca 2023 r. Wójt zwrócił się do stron postępowania o zajęcie stanowiska w sprawie cofnięcia wniosku. We wskazanym siedmiodniowym terminie żadna ze stron postępowania nie zajęła stanowiska i nie odniosła się do powyższej kwestii. Wójt podniósł, że wobec powyższego uznał, iż W strony nie sprzeciwiają się temu oraz nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. Natomiast po upływie terminu, 16 maja 2023 r. wpłynęło pismo [...], w którym zarzucały, że decyzja z [...] lipca 2018 r. powinna zostać wygaszona, ponieważ inwestor nie dopełnił określonego warunku, nie wyjaśniając w żaden sposób o jaki warunek tutaj chodzi, Dodatkowo podniosły, że decyzja stała się bezprzedmiotowa i stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W ocenie Organu i instancji, pismo to nie zawierało konkretnego uzasadnienia i potwierdzenia, co w konsekwencji dawałoby podstawę do wygaszenia decyzji z [...] lipca 2018 r. Będąc zatem związanym wnioskiem inwestora Wójt uznał, że postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyły [...] zarzucając, że decyzja Wójta z [...] lipca 2018 r. jest bezprzedmiotowa, bowiem inwestorzy nie otrzymali koncesji na wydobycie żwiru z piaskiem na działkach [...]. Ponadto pełnomocnik inwestorów we wniosku o wszczęcie postępowania sam stwierdził, że decyzja ta jest bezprzedmiotowa. Odwołujące wskazały, że wygaszenie decyzji leży w interesie stron, albowiem od wielu lat pozostawione są w stanie niepewności co do realizacji inwestycji, zaś sama potencjalna możliwość realizacji inwestycja obniża wartość nieruchomości sąsiadujących. Ponadto w ocenie odwołujących, wygaszenie decyzji leży też w interesie społecznym, albowiem sama decyzja wydana została bez uprzedniej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, a jednocześnie nie jest w interesie społecznym, aby w obrocie prawnym funkcjonowały decyzje zezwalające, które nie są realizowane przez inwestora. Ponadto strony wskazały, że decyzja Wójta Gminy [...] z dnia 5 lipca 2018 r. została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę (inwestora) określonego warunku, a strona (inwestor) nie dopełniła tego warunku - uzyskanie koncesji na wydobycie. Dodatkowo odwołujące wniosły zarzuty do samej decyzji z 5 lipca 2018 r. stwierdzając, że nieprawdziwe jest stanowisko inwestora, iż planowane przedsięwzięcie w żadnym stopniu nie będzie zagrażać interesowi społecznemu, tj. nie będzie miało wpływu na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, a także dobra materialne.
Odwołanie od ww. decyzji złożył również [...] (dalej: "Skarżący"), zarzucając błędne umorzenie postępowania w sytuacji, gdy postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji nie zostało wszczęte na żądanie żadnej ze stron postępowania lecz z urzędu. Ponadto w ocenie Skarżącego Organ I instancji wadliwie uzasadnił wydane rozstrzygniecie, ponieważ z uzasadnienia nie wynika z jakiego powodu postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji Wójta zostało tak naprawdę.
Decyzją z 28 lipca 2023 r. nr SKO.4170.28.1878.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie utrzymało w mocy decyzję Wójta o umorzeniu postępowania w sprawie wygaszenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.
Podzielając stanowisko Organu I instancji Kolegium podniosło, że na skutek cofnięcia wniosku o wygaszenie decyzji Wójta z 5 lipca 2018 r., przestała istnieć sprawa będąca przedmiotem rozstrzygania przez Organ I instancji w tym konkretnym postępowaniu. Ewentualne wszczęcie postępowania o wygaszenie decyzji z [...] Iipca 2018 roku na wniosek innych stron (czy też z urzędu) możliwe byłoby w innym postępowaniu. Tymczasem sprawa dotyczy wniosku [...] o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji i na skutek cofnięcia tego wniosku winna zostać umorzona na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) - dalej: "k.p.a.".
W ocenie Kolegium nie można uznać, że sprawa toczy się z urzędu i dlatego cofnięcie wniosku przez inwestorów nie jest skuteczne. Wniosek inwestorów o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z dnia 25 stycznia 2022 r. znajduje się w aktach sprawy i był on podstawą do skierowania do stron postępowania zawiadomienia o wszczęciu postępowania z 31 stycznia 2022 r. Organ I instancji w piśmie tym wyraźnie wskazał, że wszczęcie postępowania następuje na podstawie wniosku [...] z 25 stycznia 2022 r. Takie zawiadomienie stron przez organ nie powoduje, że postępowanie prowadzone jest dalej z urzędu. Obowiązek zawiadomienia wszystkich osób będących stronami w sprawie o wszczęciu postępowania na wniosek jednej ze stron wynika wprost z treści art. 61 § 4 k.p.a., co nie wpływa na uznanie tego postępowania za prowadzone z urzędu.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie, MR wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji Organu i instancji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 11 k.p.a. poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji Wójta umarzającej postępowanie, pomimo, iż Organ I instancji wydając decyzję naruszył:
- art. 107 k.p.a. przez wydanie decyzji niezawierającej minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania jej jako decyzji w rozumieniu k.p.a., bowiem decyzji Organu I instancji nie zawiera wskazania adresatów i stanowi akt nieistniejący (nie jest decyzją w rozumieniu k.p.a.);
- art. 105 § 2 k.p.a. przez wydanie decyzji umarzającej postępowanie z uwagi na to, że Inwestor wycofał wniosek o wygaszenie decyzji Wójta, a prawidłowo pouczone i poinformowane pozostałe strony postępowania nie wniosły sprzeciwu wobec zamiaru umorzenia postępowania w następstwie wniosku złożonego przez inwestora, podczas gdy postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji nie zostało wszczęte na żądanie żadnej ze stron lecz z urzędu;
- art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie przez Wójta uzasadnienia decyzji - z sporządzonego uzasadnienia nie wynika bowiem z jakiego powodu postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji zostało tak naprawdę umorzone, a powodem tym nie mogło być wycofanie przez Inwestora wniosku o wygaszenie decyzji, albowiem postępowanie zostało wszczęte z urzędu a nie na wniosę);
- art. 105 § 2 k.p.a. przez umorzenie postępowania na wniosek strony, w sytuacji gdy sprzeciwiły się temu inne strony tego postępowania - [...] wyraziły swój sprzeciw w piśmie z dnia 15 maja 2023 r., a przy tym jako strony postępowania zawarty w nim wniosek o wygaszenie - w trybie art. 162 k.p.a. - decyzji Wójta z [...] lipca 2018 r. nr [...];
w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie decyzji Organu I instancji w całości i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji;
2. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. wzw. z art. 105 § 2 k.p.a. poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji Wójta umarzającej postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji, w sytuacji gdy kluczowe znaczenie dla sprawy miał sprzeciw wniesiony przez inne strony postępowania, co Organ odwoławczy całkowicie pominął;
3. art. 136 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a., poprzez nieuchylenie przez Kolegium decyzji Wójta, w sytuacji, gdy decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, w taki sposób, że z uwagi na brak minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania decyzji Wójta Gminy [...] jako decyzji w rozumieniu k.p.a., w istocie sprawa administracyjna nie została przez niego rozstrzygnięta, a zatem sprawa ta została rozstrzygnięta de facto jedynie w jednej instancji;
4. art. 138 § 1 pkt2 k.p.a., art. 138 § 2 k.p.a. wzw. z art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. nieuchylenie zaskarżonej decyzji w całości i nierozstrzygnięcie co do istoty sprawy, ewentualnie nieuchylenie zaskarżonej decyzji w całości i nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji, pomimo zaistnienia w sprawie okoliczności wskazanych powyżej, tj. określonych w pkt 1 zarzutów skargi.
W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako niezasadna, została przez Sąd oddalona w całości.
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 iipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi {Dz.U. z 2023 r. poz. 269; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.), Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).
Sądowa kontrola przedmiotu skargi nie wykazała jakichkolwiek naruszeń przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego, które mogłyby stanowić argument za uznaniem zarzutów skarżącej strony. Stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami zasady prawdy materialnej tj. przepisami art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., dzięki czemu mógł stanowić oparcie dla ustaleń faktycznych Sądu - art. 133 § 1 P.p.s.a. Przekazane do WSA akta sprawy dostatecznie przedstawiają konieczne do zastosowania przepisów prawa materialnego okoliczności faktyczne, nie wymagając tym samym przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a.
Na wstępie należy przypomnieć, iż przedmiotem kontroli Sądu uczyniono w tej sprawie decyzję SKO wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania prowadzonego względem wniosku o wygaszenie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci : wydobywanie żwirów z piaskiem ze złoża "[...].
O umorzeniu postępowania zadecydował fakt cofnięcia wniosku o wygaszenie decyzji przez [...] prowadzących w formie spółki cywilnej przedsiębiorstwo wydobycia kruszywa "[...]" S.C. Decyzja środowiskowa Wójta została wydana na rzecz w/w wnioskodawców.
Według Skarżącego decyzja Organu I instancji została wydana z istotnym naruszeniem art. 107 K.p.a., bowiem nie zawiera minimum elementów uznawanych za wystarczające do dokonania kwalifikacji oświadczenia woli organu administracji, jako decyzji administracyjnej.
W ocenie WSA decyzja Organ I instancji o umorzeniu postępowania administracyjnego posiada wszystkie wymagane przepisami prawa elementy. Rozstrzygnięcie to jest aktem o jakim mowa w art. 1 pkt 1, art. 104 § 1 i art. 107 § 1 K.p.a. bowiem zawiera oznaczenie organu, kto wydał akt, datę wydania, wskazuje strony zakończonego postępowania, powołuje podstawę prawną, zawiera rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie o prawie wniesienia odwołania, a także podpis z podaniem nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji - art. 107 § 1 § 3 K.p.a.
SKO odpowiadając na zarzut odwołania trafnie wskazuje na adekwatne dla podniesionego zarzutu orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Otóż jak słusznie wyjaśnił NSA w wyroku z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. U OSK 937/16, CBOSA, w razie wielości stron postępowania administracyjnego, oznaczenie stron przez wskazanie w wyliczeniu adresatów, którym decyzje się doręcza nie stanowi wadliwości, która przesądzałaby o wpływie na wynik sprawy. Stworzenie wykazu osób, którym organ przyznał status strony postępowania niezałączenie go do decyzji wraz ze wskazaniem, że decyzje otrzymują strony wg tego wykazu nie świadczy o tym, że decyzja organu nie zawiera oznaczenia stron postępowanie. Z punktu widzenia prawidłowości decyzji jest obojętne, w którym miejscu decyzji strona zostanie wskazana, ważne jest, by była ona w sposób jednoznaczny określona (zob. wyrok NSA z 25 maja 2023 r., I OSK 1168/22, LEX nr 3589416 oraz powołane w jego uzasadnieniu orzecznictwo).
Wątpliwości Skarżącego dotyczące przedstawionego rodzaju wadliwości z całą pewnością nie wykazują związku z ustalonym przez Organy w sposób prawidłowy wynikiem postępowania. Istotne dla tego wyniku jest to, że decyzja o umorzeniu postępowania została skierowana i doręczona podmiotom prawa, które powinny być jej adresatami, co wyklucza możliwość zarzucenia decyzji Wójta wady, o jakiej mowa w art. 156 § 2 pkt 4 k.p.a.
Zdecydowanie nie miało też miejsca istotne dla sprawy naruszenie art. 105 § 2 K.p.a Należy w tym miejscu przypomnieć, że z żądaniem wszczęcie postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Wójta wystąpił właściwie umocowany pełnomocnik wspólników Spółki - pismo z dnia 25 stycznia 2022 r. Natomiast w zawiadomieniu z dnia 31 stycznia 2022 r. Organ I instancji poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek pełnomocnika przedsiębiorstwa, a nie z inicjatywy organu, czyli z urzędu. Zawiadomienie Wójta o jakim mowa znajduje pokrycie w treści pisma pełnomocnika Spółki z dnia 25 stycznia 2022 r. wyrażającego wolę stwierdzenia wygaśnięcia decyzji środowiskowej na podstawie art. 162 § 1 K.p.a. Wobec wyraźnie złożonego w dniu 16 marca 2023 r. w Urzędzie Gminy oświadczenia pełnomocnika o wycofaniu wniosku o wygaśnięcie decyzji i o umorzenie postępowania, postępowanie jako wszczęte na wniosek należało umorzyć jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. - Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
O tym, że zakończone postępowanie prowadzone było na wniosek wspólników Spółki świadczy jednoznacznie treść wniosku podpisanego przez ich pełnomocnika dnia 25 stycznia 2022 r. jak również czytelna treść zawiadomienia Wójta o wszczęciu postępowania administracyjnego na żądanie stron. Dlatego nie można twierdzić, że postępowanie w przedmiocie wygaszenia decyzji środowiskowej było postępowaniem prowadzonym z inicjatywy organu.
Kolegium trafnie wskazuje, że w zaistniałych okolicznościach procesowych Organ wskazać powinien art. 105 § 1 K.p.a., czyli przepis który nakazuje umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy stało się z jakichkolwiek powodów bezprzedmiotowe. Wobec wycofania przez wspólników pierwotnego wniosku o wygaszenie decyzji, dalsze prowadzenie postępowania byłoby niedozwolonym działaniem organu z urzędu. Wymaga zaznaczenia, że pełnomocnik nie ograniczył swego żądania do umorzenia postępowania, lecz złożył wyraźne oświadczenie o wycofaniu wniosku, które w tym przypadku wiązało orzekające w tej sprawie Organy administracji. Brak wniosku inicjującego postępowanie skutkował usunięciem jednego z niezbędnych elementów stosunku procesowego, warunkujących jego trwanie. Z tych również przyczyn nie nastąpiło postulowane przez Stronę naruszenie art. 105 § 2 K.p.a., gdyż z uwagi na wyraźne oświadczenie o wycofaniu wniosku wszczynającego postępowanie, sprzeciw pozostałych stron postępowania nie mógł prowadzić do jego kontynuowania. Brak wniosku Spółki o wygaszenie decyzji spowodował bezprzedmiotowość postępowania wypełniając hipotezę art. 105 § 1 K.p.a.
Nie sposób też mówić o takim naruszeniem art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a., które miało choćby potencjalny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu decyzji Organów obu instancji przedstawiono istotne dla tej sprawy okoliczności faktyczne, które znajdują pełne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Potwierdzone dowodami okoliczności musiały prowadzić do ustalonego przez Organy skutku w postaci umorzenia postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek.
Sąd działając poza granicami zarzutów skargi nie dostrzegł w działaniach procesowych organów obu instancji jakichkolwiek powodów do zastosowania kompetencji kasacyjnych - art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a. Decyzje wydane w toku postępowania, jako zgodne z przepisami procesowymi i materialnoprawnymi powinny pozostać w obrocie prawnym i wywoływać określone w nich skutki.
Z wyłożonych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania przed WSA nie orzeczono z uwagi na art. 200 P.p.s.a.
-----------------------
II SA/Rz 1591/23
#
9
1