II SA/RZ 1582/24

II SA/Rz 1582/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Kłoda-Szeliga /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1465
art. 101 ust. 1, art. 14
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)
Sentencja
16 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu 16 stycznia 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S., A. O. na czynność Rady Miejskiej w Przemyślu z dnia 14 października 2024 r. w przedmiocie odrzucenia projektu uchwały - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić solidarnie T. S. i A. O. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/, tytułem wpisu od odrzuconej skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 listopada 2024 r. T. S. i A. O. (dalej: Skarżący) wnieśli skargę na czynność Rady Miejskiej w Przemyślu (dalej: Rada Miejska lub organ) z dnia 14 października 2024 r. w przedmiocie odrzucenia Obywatelskiego projektu Uchwały [...] wraz z poprawkami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że wniesiona przez Skarżących skarga jest niezasadna, a wykonywane działania ze strony Rady Miejskiej były właściwe i zgodne z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skargę należało odrzucić.
Właściwość sądu administracyjnego określona jest w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., i obejmuje rozpoznawanie skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Nadto zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: u.s.g.),
każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W myśl art. 101a ww. ustawy przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Zgodnie z art. 147 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy naruszenia prawa, do jakiego miało dojść na skutek niepodjęcia ("odrzucenia uchwały") Obywatelskiego projektu Uchwały [...].
Rada Miejska jako kolegialny organ samorządu gminy podejmuje działania w formie uchwały. Jest to akt woli tego organu podjęty w trakcie jego posiedzenia, w drodze głosowania, zmierzający z reguły do rozstrzygnięcia określonej sprawy publicznej o charakterze lokalnym będącej przedmiotem obrad, najczęściej ze skutkiem wiążącym (zob. A. Szewc, Komentarz do art. 14 u.s.g., LEX/el. 2012). Zgodnie z art. 14 u.s.g. uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wyraźnie stanowi zaś, że zaskarżeniu w tym trybie podlega wyłącznie uchwała lub zarządzenie.
W rozpoznawanej sprawie, jak wskazuje treść wyciągu z protokołu z [...] Sesji Rady Miejskiej w Przemyślu z dnia [...] października 2024 r., w punkcie 2 obrad zatytułowanym [...] wniesionego przez Komitet Obywatelski Inicjatywy Uchwałodawczej:
- została odrzucona w głosowaniu jawnym 10 głosami "przeciw", przy 9 głosach "za" i 2 "wstrzymujących się", przy obecności 21 radnych.
Z powyższego wynika, że Rada Miejska w Przemyślu wykonała czynność nakazaną przez prawo i poddała pod obrady, a następnie głosowanie projekt uchwały Komitetu. W głosowaniu rady miejskiej na sesji większość radnych była przeciwko podjęciu uchwały. Mając na względzie treść powyższego protokołu nie może budzić wątpliwości, że uchwała [...] nie została podjęta (większość radnych zagłosowała przeciwko podjęciu uchwały).
Z treści art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że skarga przysługuje tylko na uchwałę lub zarządzenie organu gminy. Przepis ten natomiast nie dopuszcza skargi na nieprzyjęcie w formie uchwały przez organ gminy projektu uchwały. Oznacza to, że skarga na taką czynność organu gminy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (zob. postanowienie NSA oz. w Lublinie z dnia 30 października 1995 r., sygn. akt SA/Lu 1168/95, postanowienie NSA z 5 listopada 2014 r. II OSK 2940/14 - orzeczenia.nsa. gov.pl).
Trzeba zatem stwierdzić, że czynność Rady Miejskiej w Przemyślu polegająca na odrzuceniu Obywatelskiego projektu uchwały (wynik głosowania na sesji: więcej głosów "przeciwko" niż "za"), nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 i 2a u.s.g.
Mając na uwadze powyższe sąd doszedł do przekonania, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ nie dotyczy uchwały będącej aktem prawa miejscowego organu jednostki samorządu, ani innego aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd skargę odrzuca jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w pkt II zostało oparte na art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.