II SA/Rz 1569/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę A. sp. z o.o. na zarządzenie pokontrolne Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska dotyczące klasyfikacji żywności wycofanej z obrotu oraz ewidencji odpadów. Organ inspekcji uznał, że niesprzedana żywność pochodzenia zwierzęcego, która nie nadaje się już do spożycia, powinna być kwalifikowana jako marnowana żywność i uwzględniana w sprawozdaniach oraz przy obliczaniu opłat. Ponadto, organ nakazał prowadzenie szczegółowej ewidencji odpadów. Spółka skarżąca argumentowała, że żywność, której upłynął termin przydatności do spożycia, nie spełnia wymogów prawa żywnościowego i tym samym nie może być uznana za marnowaną w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności. Podkreśliła również, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 3, które przekazuje wyspecjalizowanemu podmiotowi na podstawie dokumentu handlowego, nie stanowią odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach, a odpady spożywcze inne niż pochodzenia zwierzęcego, które są podobne do odpadów domowych, powinny być traktowane jako odpady komunalne, z których ewidencji wytwórcy odpadów komunalnych są zwolnieni. Sąd, analizując definicję marnowania żywności zawartą w art. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności, uznał, że odnosi się ona wyłącznie do żywności, która w momencie wycofywania z dystrybucji spełnia wymogi prawa żywnościowego. Sąd podkreślił, że nie można rozszerzać tej definicji na żywność przeterminowaną, nawet jeśli cel ustawy zakłada zapobieganie marnowaniu żywności, gdyż jest to kwestia wadliwej legislacji. W odniesieniu do odpadów, Sąd przychylił się do argumentacji spółki, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 3, przekazywane na podstawie umowy handlowej, nie podlegają przepisom ustawy o odpadach, a odpady spożywcze podobne do odpadów domowych są odpadami komunalnymi, z których ewidencji spółka jest zwolniona. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżone punkty zarządzenia pokontrolnego jako wydane z naruszeniem prawa materialnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja definicji marnowania żywności w kontekście żywności przeterminowanej oraz klasyfikacja produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i odpadów spożywczych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej wykładni przepisów, która może być odmiennie interpretowana w innych kontekstach lub przez inne organy. Kluczowe jest ścisłe stosowanie definicji ustawowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy niesprzedana żywność, której upłynął termin przydatności do spożycia lub minimalnej trwałości, może być kwalifikowana jako marnowana żywność w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, marnowaną żywnością jest wyłącznie żywność, która w momencie wycofywania z dystrybucji spełnia wymogi prawa żywnościowego. Ustawa nie obejmuje żywności, której termin przydatności upłynął.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na literalnym brzmieniu definicji marnowania żywności, wskazując, że czasownik 'spełniać' w czasie teraźniejszym oznacza, iż żywność musi aktualnie odpowiadać wymogom prawa żywnościowego. Rozszerzanie tej definicji na żywność przeterminowaną, nawet w celu realizacji celów ustawy, jest niedopuszczalne.
Czy produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 3, przekazywane podmiotowi posiadającemu umowę na odbiór takich produktów, stanowią odpady w rozumieniu ustawy o odpadach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli produkty te nie są przeznaczone do składowania, przekształcania termicznego, wykorzystania w zakładzie produkującym biogaz lub kompostowni, wówczas nie podlegają przepisom ustawy o odpadach.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o odpadach, przepisy ustawy nie stosuje się do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, chyba że są one przeznaczone do określonych procesów zagospodarowania. Skoro spółka przekazuje je na podstawie umowy handlowej, nie są one odpadami w rozumieniu ustawy.
Czy odpady spożywcze inne niż pochodzenia zwierzęcego, powstające w placówce handlowej i podobne do odpadów domowych, mogą być klasyfikowane jako odpady komunalne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, odpady te mogą być klasyfikowane jako odpady komunalne, a wytwórcy odpadów komunalnych są zwolnieni z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów.
Uzasadnienie
Definicja odpadów komunalnych w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy o odpadach kładzie nacisk na charakter odpadu podobny do odpadów domowych, a nie na rodzaj wytwórcy. Odpady sklepowe tego typu nie mieszczą się w katalogu wyłączeń z definicji odpadów komunalnych.
Przepisy (8)
Główne
u.p.m.ż. art. 2 § pkt 1
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności
Definicja marnowania żywności odnosi się wyłącznie do żywności spełniającej wymogi prawa żywnościowego w momencie wycofywania z dystrybucji.
u.p.m.ż. art. 8
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności
Obowiązek uwzględniania masy marnowanej żywności w sprawozdaniach i obliczania opłat dotyczy wyłącznie żywności kwalifikowanej jako marnowana zgodnie z definicją.
u.o. art. 2 § pkt 9
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Przepisów ustawy o odpadach nie stosuje się do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, które nie są przeznaczone do składowania, przekształcania termicznego, wykorzystania w zakładzie produkującym biogaz lub kompostowni.
u.o. art. 3 § ust. 1 pkt 7
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Odpady komunalne to odpady powstające w gospodarstwach domowych oraz odpady od innych wytwórców, które ze względu na charakter i skład są podobne do odpadów z gospodarstw domowych.
u.o. art. 66 § ust. 4
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy wytwórców odpadów komunalnych.
p.p.s.a. art. 146 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub postępowania.
Pomocnicze
u.i.o.ś. art. 12 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska
Podstawa prawna wydania zarządzenia pokontrolnego.
u.b.ż.ż. art. 52
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żywność, której upłynął termin przydatności do spożycia, nie spełnia wymogów prawa żywnościowego i nie może być uznana za marnowaną żywność w rozumieniu ustawy. • Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 3, przekazywane na podstawie umowy handlowej, nie są odpadami w rozumieniu ustawy o odpadach. • Odpady spożywcze podobne do odpadów domowych powstające w placówce handlowej są odpadami komunalnymi, z których ewidencji wytwórcy są zwolnieni.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organu, że żywność przeterminowana powinna być kwalifikowana jako marnowana żywność. • Argumentacja organu, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 3 są odpadami podlegającymi ustawie o odpadach. • Argumentacja organu, że odpady spożywcze inne niż pochodzenia zwierzęcego powstające w placówce handlowej nie są odpadami komunalnymi.
Godne uwagi sformułowania
nie można domniemywać obowiązków, które nie wynikają wprost z treści przepisów • nie ma żadnych podstaw do rozciągania tej definicji na sytuacje w niej nieopisane, choćby przemawiał za tym cel ustawy • Niedopuszczalne jest wykorzystywanie pozajęzykowych metod wykładni w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu zastosowania przepisu statuującego obowiązki lub sankcje administracyjne.
Skład orzekający
Jerzy Solarski
przewodniczący
Karina Gniewek-Berezowska
sprawozdawca
Piotr Godlewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja definicji marnowania żywności w kontekście żywności przeterminowanej oraz klasyfikacja produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i odpadów spożywczych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej wykładni przepisów, która może być odmiennie interpretowana w innych kontekstach lub przez inne organy. Kluczowe jest ścisłe stosowanie definicji ustawowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z marnowaniem żywności i gospodarką odpadami, które mają znaczenie zarówno dla przedsiębiorców, jak i dla ochrony środowiska. Wykładnia sądu w kwestii definicji marnowania żywności jest kluczowa dla praktyki biznesowej.
“Czy przeterminowana żywność to marnowanie? Sąd administracyjny wyjaśnia kluczową definicję.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.