Orzeczenie · 2026-01-07

II SA/Rz 1564/25

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie

Miejsce

Rzeszów

Data

2026-01-07

NSAAdministracyjneWysokawsa

warunki zabudowyzagospodarowanie przestrzennepostępowanie administracyjnewznowienie postępowaniauchylenie decyzjiSKOWSAprawo budowlanestrona postępowania

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Przedmiotem sprawy był sprzeciw M.S. wobec decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Rzeszowie, która uchyliła decyzję Wójta Gminy odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wójt pierwotnie ustalił warunki zabudowy dla działki Pani M.S. Następnie, po wznowieniu postępowania z wniosku M.S.1 (który okazał się stroną postępowania), Wójt odmówił uchylenia pierwotnej decyzji. SKO, rozpatrując odwołanie M.S.1, uchyliło decyzję Wójta, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. M.S. złożyła sprzeciw, twierdząc, że SKO bezpodstawnie uchyliło decyzję Wójta i nie zastosowało prawidłowo art. 146 § 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję SKO. Sąd uznał, że SKO nieprawidłowo zastosowało art. 138 § 2 k.p.a., uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, zamiast merytorycznie ocenić, czy stwierdzone naruszenie prawa (pozbawienie strony udziału w postępowaniu) miało wpływ na rozstrzygnięcie. Sąd podkreślił, że postępowanie wznowieniowe ma na celu przede wszystkim analizę wad procesowych, a nie ponowne merytoryczne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Sądu, organ I instancji prawidłowo ocenił, że podniesione przez wnioskodawcę zarzuty dotyczące stosunków wodnych nie stanowiły podstawy do uchylenia pierwotnej decyzji o warunkach zabudowy, a kwestie te należą do etapu pozwolenia na budowę. Sąd zasądził od SKO na rzecz M.S. zwrot kosztów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego (art. 138 § 2, art. 145, art. 146 k.p.a.) oraz rozgraniczenie kompetencji organów na etapie ustalania warunków zabudowy i pozwolenia na budowę.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji w trybie art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście wznowienia postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organ odwoławczy (SKO) prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., uchylając decyzję organu pierwszej instancji (Wójta) i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, zamiast merytorycznie rozpoznać sprawę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, SKO nieprawidłowo zastosowało art. 138 § 2 k.p.a. Uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy i wymaga spełnienia określonych przesłanek, których w tym przypadku nie było.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ odwoławczy nie powinien był uchylać decyzji organu pierwszej instancji, ograniczając się jedynie do stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania, bez oceny wpływu tego naruszenia na rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty. Postępowanie wznowieniowe nie jest równoznaczne z koniecznością ponownego przeprowadzenia całego postępowania zwykłego.

Czy organ pierwszej instancji (Wójt) prawidłowo ocenił, że podniesione przez wnioskodawcę zarzuty dotyczące stosunków wodnych i podniesienia terenu inwestycji nie stanowiły podstawy do uchylenia pierwotnej decyzji ustalającej warunki zabudowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że kwestie dotyczące stosunków wodnych i ukształtowania terenu należą do etapu projektowania i pozwolenia na budowę, a nie do etapu ustalania warunków zabudowy.

Uzasadnienie

Sąd podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że decyzja o warunkach zabudowy dotyczy ustalenia parametrów inwestycji, a szczegółowe rozwiązania techniczne, w tym zapewnienie prawidłowych stosunków gruntowo-wodnych, są domeną prawa budowlanego i etapu uzyskiwania pozwolenia na budowę. Wnioskodawca nie wykazał, aby pierwotne ustalenia dotyczące odprowadzania wód opadowych były wadliwe.

Czy organ administracji publicznej, stwierdzając naruszenie prawa w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną, ale nie mogąc uchylić tej decyzji na podstawie art. 146 k.p.a., powinien ograniczyć się do stwierdzenia naruszenia i wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 146 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej powinien ograniczyć się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że art. 146 § 2 k.p.a. nakłada na organ obowiązek ograniczenia się do stwierdzenia naruszenia prawa i wskazania przyczyn braku uchylenia decyzji, gdy nie można jej uchylić z powodu okoliczności wskazanych w art. 146 k.p.a. W przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, organ nie uchyla decyzji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 6 października 2025 r. nr SKO.415/547/2025, która uchyliła decyzję Wójta Gminy odmawiającą uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy.

Przepisy (8)

Główne

p.p.s.a. art. 151a § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 138 § 2