II SA/Rz 1533/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę na postanowienie o nałożeniu grzywny, ponieważ została ona wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji, a nie na rozstrzygnięcie organu drugiej instancji po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Skarżący złożył skargę do WSA w Rzeszowie na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Mimo że skarżący złożył zażalenie do Ministra Zdrowia, skarga do sądu została wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i postanowił ją odrzucić.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez S.T. na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2025 r. o nałożeniu grzywny w kwocie 1000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Skarżący złożył zażalenie do Ministra Zdrowia, ale następnie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienie organu pierwszej instancji, domagając się przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd, oceniając dopuszczalność skargi, stwierdził, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza, że powinna być ona skierowana na rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Ponieważ skarga została wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji, a nie na rozstrzygnięcie po rozpoznaniu zażalenia, sąd uznał ją za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i postanowił ją odrzucić. Wniosek o przywrócenie terminu stał się bezprzedmiotowy, a sąd odstąpił od wyznaczenia wpisu sądowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji, a skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co oznacza, że nie zapadło jeszcze rozstrzygnięcie organu drugiej instancji.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, a skarga powinna być skierowana na akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu środka zaskarżenia przez organ wyższej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jest niedopuszczalna z innych przyczyn niż brak właściwości sądu.
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
p.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
p.p.s.a. art. 52 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 222
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku odrzucenia skargi, sąd odstępuje od wyznaczenia wpisu sądowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji, a nie na rozstrzygnięcie organu drugiej instancji po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna.
Godne uwagi sformułowania
nie wystarczy samo złożenie przez stronę środka zaskarżenia od kwestionowanych decyzji czy postanowienia organu I instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Karina Gniewek-Berezowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego, w szczególności zasady wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący wnosi skargę na postanowienie organu pierwszej instancji, mimo że złożył już środek zaskarżenia do organu drugiej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 1533/25 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2026-02-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-11-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Karina Gniewek-Berezowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6205 Nadzór sanitarny 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.T. na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr SE.9022.1.218.2025.LB w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia - postanawia - odrzucić skargę. Uzasadnienie II SA/Rz 1533/25 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr SE.9022.1.218.2025.LB Podkarpacki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Rzeszowie (dalej: "PPWIS w Rzeszowie") nałożył na S.T. (dalej: "skarżący") grzywnę w kwocie 1000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. W postanowieniu tym zawarto pouczenie o prawie do złożenia zażalenia do Ministra Zdrowia w Warszawie, za pośrednictwem PPWIS w Rzeszowie, w terminie 7 dni od daty doręczenia. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu 25 kwietnia 2025 r. Jak wynika z akt sprawy skarżący skorzystał z prawa do zaskarżenia ww. postanowienia z 15 kwietnia 2025 r. i złożył pismem z 30 kwietnia 2025 r. zażalenie do Ministra Zdrowia. Następnie 31 października 2025 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisane na wstępie postanowieniem PPWIS w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr SE.9022.1.218.2025.LB o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ zawnioskował o oddalenie skargi na postanowienie z dnia 12 września 2025 r. o oddaleniu zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2 powołanego wyżej przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W myśl zaś § 3 tego przepisu jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Zgodnie z przytoczonymi powyżej regulacjami, zasadą jest, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przedmiotem zaskarżenia może być rozstrzygnięcie wydane przez organ II instancji w związku ze skierowanym do niego środkiem zaskarżenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13, nie wystarczy samo złożenie przez stronę środka zaskarżenia od kwestionowanych decyzji czy postanowienia organu I instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący wniósł taki środek zaskarżenia, tj. pismem z 30 kwietnia 2025 r. złożył zażalenie na postanowienie PPWIS z 15 kwietnia 2025 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. PPWIS w Rzeszowie przekazał je do rozpoznania, zgodnie z właściwością, Ministrowi Zdrowia. Mimo powyższego, skarżący złożył także skargę do WSA w Rzeszowie na ww. postanowienie PPWIS w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr SE.9022.1.218.2025.LB o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia a zatem zakwestionował rozstrzygnięcie organu I instancji (taka treść żądania wynika jednoznacznie i wprost z treści samej skargi). W tak ustalonych okolicznościach przedmiotowa skarga, jako złożona na postanowienie organu I instancji, jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie Sąd zauważa, że zażalenie złożone na postanowienie o nałożeniu grzywny podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu przez Ministra Zdrowia, zgodnie z właściwością. Uznając, że skarga jest niedopuszczalna, Sąd odstąpił od rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, gdyż wniosek ten jest bezprzedmiotowy. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wobec tego, że skarga podlegała odrzuceniu Sąd odstąpił od wyzwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego (art. 222 p.p.s.a.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI