II SA/Rz 145/26

II SA/Rz 145/26 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2026-03-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Paweł Zaborniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 3, art. 232
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P., Z. P., D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 30 września 2025 r. nr SKO.415/211/2025 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - postanawia - I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącemu A. P. uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 1 260, 00 zł (słownie: tysiąc dwieście sześćdziesiąt złotych), III. zwrócić Skarżącemu Z. P. uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 1 260, 00 zł (słownie: tysiąc dwieście sześćdziesiąt złotych), IV. zwrócić Skarżącemu D. W. uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 2 520, 00 zł (słownie: dwa tysiące pięćset dwadzieścia złotych).
Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 29 stycznia 2026 r. wezwano adwokata W. Z., działającego jako pełnomocnik Skarżących A. P., Z. P. i D. W. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej "P.p.s.a."). Wezwanie skierowano na adres Kancelarii i doręczono pełnomocnikowi Skarżących w dniu 6 lutego 2026 r. Przesyłka została odebrana przez upoważnionego pracownika – E. G. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 14 akt sądowych). Wezwanie zawierało pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Pełnomocnik Skarżących w dniu 13 lutego 2026 r. nadał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego przesyłkę zawierającą pismo przewodnie stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie, do której dołączono dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 51 zł. W piśmie przewodnim pełnomocnik Skarżących wskazał, że w załączeniu przedkłada stosowne pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżących. Pełnomocnictwa te nie zostały jednak dołączone do pisma i nie znajdowały się wewnątrz opisanej wyżej przesyłki. Potwierdza to adnotacja na prezentacie Biura Podawczego umieszczonej na piśmie oraz umieszczona na piśmie adnotacja Kierownika Sekretariatu Wydziału II. W dniu 17 lutego 2026 r. do Biura Podawczego WSA w Rzeszowie złożono osobiście pismo przewodnie, do którego dołączono żądane pełnomocnictwa, które jak wskazano w jego treści, omyłkowo nie zostały dołączone do pisma z dnia 13 lutego 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga pod względem formalnym powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a po myśli art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Po myśli art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, przy czym skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jest jej odrzucenie.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi - nienadesłania w terminie 7 - dniowym pełnomocnictw zawierającego umocowanie do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 49 § 1 i 37 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Późniejsze przedłożenie pełnomocnictw nastąpiło już po upływie 7 – dniowego terminu do uzupełnienia tego braku formalnego, który upływał z dniem 13 lutego 2026 r. Z uwagi na fakt, że w sprawie zostały uiszczone wpisy od skargi przez wszystkich Skarżących, należało z urzędu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzec o ich zwrocie w pkt II, III i IV sentencji postanowienia.