II SA/RZ 141/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi K.W. był rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie z dnia 27 listopada 2023 r. o zawieszeniu jej w czynnościach służbowych, wydany w związku z przedstawieniem jej zarzutów popełnienia przestępstwa z art. 229 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Policjantka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym Konstytucji RP i EKPC, twierdząc, że nie było podstaw do zawieszenia, a zarzut prokuratora był chybiony. Wskazała również na brak ustaleń faktycznych przez organy i naruszenie zasady domniemania niewinności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego jest obligatoryjne i ma charakter związany. Nie jest uzależnione od stwierdzenia winy policjanta ani od prawomocnego wyroku skazującego, a jedynie od samego faktu postawienia zarzutów. Celem tej instytucji jest ochrona dobra postępowania karnego lub dobra służby poprzez natychmiastowe odsunięcie policjanta od bieżących zadań. Sąd uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia Konstytucji RP i EKPC, związane z zasadą domniemania niewinności, nie mogły odnieść skutku, gdyż art. 39 ust. 1 ustawy o Policji jest przepisem prawa administracyjnego, a jego interpretacja musi uwzględniać specyfikę służby. Sąd nie badał prawidłowości czynności procesowych organu ścigania ani nie uwzględnił wniosku dowodowego dotyczącego innego funkcjonariusza. Oddalono również wniosek o dopuszczenie dowodu z postanowienia o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego, wskazując, że zawieszenie w czynnościach służbowych na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji jest powiązane z postępowaniem karnym, a nie dyscyplinarnym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie obligatoryjności zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych po postawieniu zarzutów w postępowaniu karnym, niezależnie od prawomocnego wyroku, oraz interpretacja art. 39 ust. 1 ustawy o Policji.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i interpretacji przepisów ustawy o Policji. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie, lecz utrwala utrwaloną linię interpretacyjną.
Zagadnienia prawne (3)
Czy obligatoryjne zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji jest uzasadnione samym faktem wszczęcia postępowania karnego i postawienia zarzutów, czy też wymaga prawomocnego wyroku skazującego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, obligatoryjne zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji jest uzasadnione samym faktem wszczęcia postępowania karnego i postawienia zarzutów, a nie wymaga prawomocnego wyroku skazującego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 39 ust. 1 ustawy o Policji ma charakter obligatoryjny i związany. Dopuszczalność zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych uzależniona jest od samego faktu postawienia zarzutów w postępowaniu karnym o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, a nie od stwierdzenia winy czy prawomocnego wyroku skazującego. Celem tej instytucji jest ochrona dobra postępowania i służby.
Czy obligatoryjne zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych w związku z postępowaniem karnym narusza zasadę domniemania niewinności (art. 2 i 87 Konstytucji RP, art. 6 EKPC)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obligatoryjne zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych w związku z postępowaniem karnym nie narusza zasady domniemania niewinności, ponieważ jest to instytucja prawa administracyjnego służąca ochronie dobra postępowania i służby, a nie przesądzająca o winie.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że art. 39 ust. 1 ustawy o Policji jest przepisem prawa administracyjnego, a zarzuty dotyczące naruszenia zasady domniemania niewinności, które obowiązuje w postępowaniu karnym, nie mogły odnieść skutku. Interpretacja przepisów ustawy o Policji musi uwzględniać specyfikę służby i cel zawieszenia.
Czy organ administracji ma obowiązek badać prawidłowość czynności procesowych organu ścigania lub analizować okoliczności popełnienia przestępstwa przez funkcjonariusza w kontekście obligatoryjnego zawieszenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji nie ma obowiązku badać prawidłowości czynności procesowych organu ścigania ani analizować okoliczności popełnienia przestępstwa przez funkcjonariusza w kontekście obligatoryjnego zawieszenia.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że jeśli organ administracji powziął wiadomość o prowadzeniu postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi o umyślne przestępstwo, jest zobowiązany zastosować art. 39 ust. 1 ustawy o Policji. Nie jest rolą organu administracji badanie prawidłowości czynności procesowych organu ścigania.
Przepisy (27)
Główne
P.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o. Policji art. 39 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o. Policji art. 39 § ust. 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 39 § ust. 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 39a § ust. 1 pkt 6 lit. c
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 39b
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 39c § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 39c § ust. 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 39c § ust. 4
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 39c § ust. 5
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.k. art. 229 § § 3
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny
k.k. art. 18 § § 2
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny
k.k. art. 271 § § 3
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny
k.k. art. 12 § § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny
k.p.k. art. 71 § § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 313 § § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 313 § § 2
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego
P.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych w przypadku wszczęcia postępowania karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego jest obligatoryjne i wynika z samego faktu postawienia zarzutów. • Instytucja zawieszenia w czynnościach służbowych ma na celu ochronę dobra postępowania karnego i dobra służby, a nie przesądza o winie policjanta. • Przepis art. 39 ust. 1 ustawy o Policji jest przepisem prawa administracyjnego i jego stosowanie nie narusza zasady domniemania niewinności obowiązującej w postępowaniu karnym. • Organ administracji nie ma obowiązku badania prawidłowości czynności procesowych organu ścigania ani analizowania okoliczności popełnienia przestępstwa przez funkcjonariusza w kontekście obligatoryjnego zawieszenia.
Odrzucone argumenty
Brak podstaw faktycznych i prawnych do zawieszenia policjantki w czynnościach służbowych. • Zarzut prokuratora jest oczywiście chybiony i nie stanowi podstawy do stosowania środków. • Naruszenie zasady domniemania niewinności (art. 2 i 87 Konstytucji RP, art. 6 EKPC). • Naruszenie zasady prawdy materialnej i rzetelnego procesu administracyjnego przez brak ustaleń faktycznych. • Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego powinno skutkować zawieszeniem postępowania administracyjnego. • Naruszenie zasady równości wobec prawa i sprawiedliwości społecznej poprzez odmienne traktowanie innych funkcjonariuszy.
Godne uwagi sformułowania
policjanta zawiesza się w czynnościach służbowych w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego - na czas nie dłuższy niż 3 miesiące. • zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych jest zatem obligatoryjne • Dopuszczalność zawieszenia policjanta w wykonywaniu przez niego czynności służbowych uzależniona została od samego faktu postawienia zarzutów w postępowaniu karnym, nie zaś od stwierdzenia winy policjanta co do popełnionych czynów. • celem zawieszenia w czynnościach służbowych jest konieczność natychmiastowego odsunięcia od codziennych zajęć służbowych z uwagi na dobro postępowania prowadzonego przeciwko niemu (karnego lub dyscyplinarnego) lub dobro służby. • transponowanie w procesie interpretacji przepisów ustawy o Policji uregulowań należących do postępowania karnego musi odbywać się z uwzględnieniem specyfiki służby, a także celu zawieszenia.
Skład orzekający
Joanna Zdrzałka
sprawozdawca
Jolanta Kłoda-Szeliga
członek
Magdalena Józefczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obligatoryjności zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych po postawieniu zarzutów w postępowaniu karnym, niezależnie od prawomocnego wyroku, oraz interpretacja art. 39 ust. 1 ustawy o Policji."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i interpretacji przepisów ustawy o Policji. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie, lecz utrwala utrwaloną linię interpretacyjną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w kontekście służby w Policji – obligatoryjności zawieszenia funkcjonariusza po postawieniu zarzutów karnych. Jest to istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i karnym.
“Policjant zawieszony po zarzutach? Sąd wyjaśnia, kiedy jest to obowiązkowe.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.