II SA/RZ 1406/23

II SA/Rz 1406/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-02-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Magdalena Józefczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 682
art. 32 ust. 4 pkt 1, art. 33 ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ NSA Stanisław Śliwa Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2024 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 10 lipca 2023 r. nr I-III.7721.1.6.2023 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę - skargę oddala -
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi AP (dalej: "Skarżąca") jest decyzja Wojewody Podkarpackiego (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z 10 lipca 2023 r. nr I-III.7721.1.6.2023, wydana w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu:
Wnioskiem z 7 października 2022 r., Skarżąca zwróciła się do Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent" lub "organ I instancji"), o udzielenie pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, na działce nr [...].
Decyzją z [...] stycznia 2023 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą: "budowa budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej 3x2". Budynek C mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej - III etap na działce nr [...].
Organ I instancji podał, że postanowieniem z 7 listopada 2022 r., działając na podstawie art. 34 i art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) – dalej: "u.p.b.", wezwał Skarżącą do usunięcia braków przedłożonego projektu budowlanego w terminie do 14 grudnia 2022 r. Inwestor 12 grudnia 2022 r. przedłożył dwa egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego wraz z pismem informującym o braku uzupełnienia nieprawidłowości części braków wskazanych w postanowieniu z dnia 7 listopada 2022 r. Prezydent podniósł, że po ponownej weryfikacji zwróconej w dwóch egzemplarzach dokumentacji projektowej (trzeci egzemplarz nie został pobrany przez inwestora do skorygowania), 20 grudnia 2022 r. stwierdził, że nadal jest ona niekompletna pod względem merytorycznym w odniesieniu do:
1. nazwy zadania określonej w decyzji o warunkach zabudowy z [...] grudnia 2007 r. nr [...],
2. § 14 i § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225),
3. § 5, § 7, § 9, oraz Rozdziału 2 i Rozdziału 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1679),
4. art. 33 i art. 34 u.p.b.,
5. art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1478 z późn. zm.) – dalej: "u.p.w.".
Prezydent uznając, że braki i nieprawidłowości wymienione w postanowieniu z 7 listopada 2022 r. nie zostały usunięte, pismem z 21 grudnia 2022 r. poinformował Skarżącą o możliwości ich uzupełnienia w terminie 7 dni, z pouczeniem, że w przypadku nieprzedłożenia wymaganych dokumentów zostanie wydana decyzja odmowna. Pismem z 27 grudnia 2022 r. Skarżąca przedłożyła protokół z narady koordynacyjnej odnośnie usytuowania sieci kanalizacji sanitarnej, natomiast w piśmie z 2 stycznia 2023 r. podniosła, że nie ma możliwości wykonania wezwania z 21 grudnia 2022 r. Okoliczność ta, w ocenie organu I instancji, obligowała do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżąca wniosła odwołanie od tej decyzji, kwestionując przyjęcie, że przedłożona przez nią dokumentacja projektowa zawierała braki i nieścisłości. W ocenie Skarżącej, żądania organu administracji architektoniczno-budowlanej pozbawione były podstaw faktycznych i prawnych. Tym samym – wobec kompletności przedstawionej dokumentacji oraz zgodności inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy – obowiązkiem organu I instancji było uwzględnienie wniosku Skarżącej.
Decyzją z 10 lipca 2023 r. nr I-III.7721.1.6.2023 Wojewoda Podkarpacki utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję organu I instancji.
Podzielając w całości stanowisko Prezydenta, organ odwoławczy podał, że wbrew wezwaniu do przedłożenia trzech jednobrzmiących egzemplarzy projektu, inwestor nie przedłożył żądanej dokumentacji. Już ta okoliczność mogła uzasadniać wydanie decyzji odmownej, bowiem zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 u.p.b. do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany w postaci papierowej - w trzech egzemplarzach albo elektronicznej - wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów.
Odnosząc się natomiast do załączonego projektu architektoniczno - budowlanego Wojewoda stwierdził, że część opisową projektu, który zawiera dwa różne spisy zawartości, stanowi praktycznie opis do projektu gotowego. Projekt nie spełnia zatem wymagań, o których mowa w § 20 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, m. in. w zakresie kolorystyki elewacji, liczby lokali użytkowych oraz danych dotyczących warunków ochrony przeciwpożarowej. Na ww. kwestie zwracał uwagę organ I instancji w punkcie 8c postanowienia z 7 listopada 2022 r. Również w części rysunkowej projektu na rysunkach elewacji /strona 25, 26, 27 i 28/ nie określono graficznie lub opisowo charakterystycznych wyrobów wykończeniowych i kolorystyki, co stanowi o naruszeniu § 21 pkt 1c ww. rozporządzenia. Dodatkowo zarówno projekt zagospodarowania terenu jak i projekt architektoniczno-budowlany nie zawierają oświadczeń projektanta, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 u.p.b.. Wprawdzie na stronie 7 projektu zagospodarowania terenu i stronie 3 projektu architektoniczno-budowlanego znajduje się "oświadczenie projektantów", lecz zostało ono sporządzone z przywołaniem nieprawidłowej podstawy prawnej i niezgodnie z art. 34 ust. 3e u.p.b. Ponadto załączone do projektu kopie decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych nie zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem przez osobę sporządzającą projekt, co świadczy o naruszeniu art. 34 ust. 3d pkt 1 u.p.b. Na str. 31-33 projektu architektoniczno-budowlanego znajduje się natomiast charakterystyka energetyczna, która winna stanowić element projektu technicznego, stosownie do § 23 pkt 11 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.
W ocenie Wojewody rację ma organ I instancji wskazując, że nazwa zamierzenia inwestycyjnego wskazana na stronach tytułowych elementów projektu budowlanego nie koresponduje z nazwą wskazaną w jego zawartości, dotyczącą choćby etapowania inwestycji. Wprowadzone do projektu zmiany nie zostały opatrzone czytelnym podpisem oraz datą, a zatem nie sposób ustalić kto i kiedy ich dokonał. Z kolei nazwa załączników do projektu budowlanego zamieszczona na str. tytułowej nie koresponduje z § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie zakresu i formy projektu budowlanego.
Zdaniem organu odwoławczego niezrozumiałe było natomiast żądanie przez organ I instancji "wyjaśnienia co jest przedmiotem opracowania w odniesieniu do art. 3 ust. 6 u.p.b.". W ocenie Wojewody brak było również podstaw do artykułowania przez organ I instancji zastrzeżeń dotyczących załączenia oświadczenia dotyczącego przyłączenia obiektu do sieci ciepłowniczej. O ile art. 33 ust. 2 pkt 10 u.p.b. stanowi, że oświadczenie takie winno zostać załączone do wniosku, to art. 35 ust. 1 pkt 3a u.p.b. stwierdza, iż organ administracji architektoniczno - budowlanej przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego sprawdza dołączenie ww. oświadczenia. Tym samym wskazane przepisy nie przesądzają w sposób jednoznaczny, czy oświadczenie jest elementem wniosku o pozwolenie na budowę, czy też projektu.
Odnosząc się z kolei do kwestionowania przez organ I instancji projektu zagospodarowania terenu Wojewoda wskazał, że stosownie do art. 33 ust. 1 u.p.b., pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 u.p.b., dla całego zamierzenia budowlanego. Tym samym nie ulega wątpliwości, że skoro organ I instancji decyzją z [...] sierpnia 2022 r., nr [...] zatwierdził projekt zagospodarowania terenu dla całej inwestycji, składającej się z sześciu budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej (3x2) to zatwierdzone projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego wiąże również inwestora na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę kolejnych etapów inwestycji. Tym samym kwestionowanie na tym etapie sposobu zaprojektowania miejsc postojowych, sposobu wyliczenia powierzchni biologicznie czynnej, sposobu etapowania budowy drogi dojazdowej do budynków, czy jej szerokości jest co najmniej spóźnione. Wojewoda podał, że w ramach kolejnych etapów inwestycji inwestor musi przedłożyć projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia, z uwzględnieniem poszczególnego etapu, spełniające wymogi dotyczące jego kompletności, lecz brak jest podstaw do zmiany merytorycznej już zatwierdzonego projektu w ramach I etapu inwestycji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewoda stwierdził, że skoro inwestor nie wykonał obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, nałożonego na nią przez organ pierwszej instancji postanowieniem z 7 listopada 2022 r., to decyzja o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, w świetle przytoczonego wcześniej art. 35 ust. 5 pkt 1 u.p.b., jest prawidłowa.
W skardze do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Rzeszowie, AP wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ustalenie zasadności przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1. art. 33 ust. 1 u.p.b. w zw. z § 5, § 7, § 9 oraz Rozdziału 2 i 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez ich błędna wykładnię;
2. § 21 pkt 1c rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez przyjęcie, że brakiem projektu uzasadniającym wydanie decyzji o odmowie jego zatwierdzenia jest niewskazanie wprost koloru elewacji;
3. art. 9 i art. 10 k.p.a. poprzez niedopuszczenie pełnomocnika Skarżącej do udziału w postępowaniu.
Skarżąca podniosła, że organy nie miały podstaw prawnych do artykułowania zastrzeżeń odnośnie przyłączenia obiektu do sieci ciepłowniczej, a nieumieszczenie charakterystyki energetycznej w projekcie technicznym nastąpiło z winy pracownika organu I instancji. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że dokumentacja projektowa nie zawiera oświadczeń projektantów, bowiem takie oświadczenia znajdują się w projekcie. Ponadto Skarżąca zakwestionowała stanowisko organu odwoławczego odnośnie niepotwierdzenia za zgodność decyzji o uprawnieniach budowalnych projektanta argumentując, że brak stwierdzenia "zgodność z oryginałem" powinien skłonić pracownika do telefonicznego powiadomienia o tym fakcie inwestora lub projektanta.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) – dalej: "P.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu ustalenia dokonane w sprawie przez organ I instancji i zaaprobowane przez organ odwoławczy są wystarczające i mogą stanowić podstawę do poddania kontroli prawidłowości stanowiska wyrażonego w wydanej decyzji, w tym zastosowanych przepisów prawa. Stan faktyczny sprawy został zatem ustalony zgodnie z wymogami stawianymi art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz uwzględnieniem dowodów z dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Nadesłane akta administracyjne organów obydwu instancji umożliwiają zatem poddanie kontroli legalności rozstrzygnięcia wynikającego z zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Zgodnie z ogólna zasadą wyrażoną art. 4 u.p.b., każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Wolność budowlana może być postrzegana nie tylko, jako zasada prawa - ale również jako publiczne prawo podmiotowe przysługujące każdemu, kto spełnia warunki określone w przepisach. Pozwala ono na kierowanie roszczeń wobec administracji publicznej, polegających na żądaniu zaniechania nieuprawnionej ingerencji w prawo podmiotowe inwestora bądź - w przypadkach wyraźnie przewidzianych przez normy prawne - na żądaniu wydania aktów administracyjnych pozwalających na prowadzenie robót budowlanych. Interes stron postępowania chroniony art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 u.p.b. Prawo zabudowy może być ograniczone tylko przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - i tylko w tym zakresie organ administracji architektoniczno-budowlanej może ingerować w planowaną zabudowę (por. wyroki WSA w Poznaniu z 11 stycznia 2023 r. II SA/Po 723/22 i WSA w Krakowie z 25 października 2019 r. II SA/Kr 804/19; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 u.p.b., pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie zaś do art. 33 ust. 2 pkt 1 u.p.b., do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany w postaci papierowej w 3 egzemplarzach albo elektronicznej - wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów. Treść art. 33 ust. 2 pkt 1 u.p.b. nie budzi jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych, że zasadniczym warunkiem zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, jest bezwzględne zrealizowanie przez inwestora wymogu przedłożenia trzech egzemplarzy projektu budowlanego. Obowiązek przełożenia trzech egzemplarzy projektu budowlanego ma zatem charakter ustawowy i nie podlega żadnym ograniczeniom. Żaden przepis u.p.b. nie znosi obowiązku przedstawienia trzech egzemplarzy projektu budowlanego złożonego w formie papierowej, w zależności od charakteru inwestycji, czy też tożsamości lub podobieństwa wnioskowanej inwestycji do inwestycji, na realizację której ten sam inwestor uprzednio uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę. Również brak jest regulacji, które uprawniałyby lub obligowały organy administracji architektoniczno – budowlanej do pozyskania informacji lub dokumentów wymaganych przepisami i wchodzących w skład projektu budowlanego z dokumentacji projektowej przedstawionej do innej sprawy, w przypadku niedołączenia ich przez inwestora.
W realiach niniejszej sprawy postanowieniem z 7 listopada 2022 r. Prezydent wezwał Skarżącą jako inwestora, do usunięcia braków przedłożonego projektu budowlanego budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, na działce nr [...]. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych organu I instancji protokołu weryfikacji projektu budowlanego wynika, że 23 listopada 2023 r. pełnomocnik Skarżącej potwierdził własnoręczną adnotacją i podpisem odbiór dwóch egzemplarzy projektu architektoniczno – budowlanego i projektu zagospodarowania terenu. Skarżąca 12 grudnia 2022 r. przedłożyła dwa egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego wraz z pismem informującym o braku uzupełnienia nieprawidłowości części braków wskazanych w postanowieniu z dnia 7 listopada 2022 r.
Sąd podziela stanowisko organów, że sama okoliczność przedłożenia dwóch egzemplarzy projektu budowlanego po dokonanych uzupełninia, różniących się treścią i zakresem od trzeciego egzemplarza, obligowała do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu architektoniczno – budowlanego i projektu zagospodarowania terenu wnioskowanego przedsięwzięcia. Poza polem kontroli Sądu pozostają przy tym powody, dla których inwestor pobrał i uzupełnił wyłącznie dwa z trzech egzemplarzy projektu. Istotne jest bowiem wyłącznie, że finalnie w aktach sprawy znalazły się projekty budowlane różniące się do siebie. Inwestor nie spełnił zatem zasadniczego warunku, określonego w art. 33 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 32 ust. 4 ust. 1 u.p.b., do uzyskania pozwolenia na budowę, jakim jest przedstawienie trzech egzemplarzy projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Organ I instancji w pełni zasadnie odmówił zatem uwzględnienia wniosku i inwestora, a Wojewoda – działając jako organ odwoławczy – zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta.
Wymaga przy tym wskazania, że wobec stwierdzonych wyżej okoliczności brak jest podstaw do odniesienia się przez Sąd do oceny zasadności żądań organów administracji architektoniczno – budowlanej, związanych ze zgodnością poszczególnych aspektów dokumentacji projektowej z obowiązującymi przepisami. Jednocześnie Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 33 ust. 1 u.p.b., pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Z powyższej regulacji wynika, że etapowanie inwestycji jest uprawnieniem inwestora, niemniej nie znaczy to, że wystarczające jest opracowanie i przedłożenie projektu zagospodarowania terenu jedynie dla pierwszego etapu inwestycji. Żaden przepis prawa nie wyłącza bowiem obowiązku przedstawienia projektu zagospodarowania terenu w postępowaniach zainicjowanych kolejnymi wnioskami inwestora i dotyczącymi dalszych etapów inwestycji. Innymi słowy, w każdym postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, bezwzględnym obowiązkiem inwestora jest przedłożenie projektu zagospodarowania terenu, z tym, że w przypadku etapowania inwestycji ma on obejmować swoim opracowaniem całość zamierzenia inwestycyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.