II SA/RZ 1273/24

II SA/Rz 1273/24 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /sprawozdawca/
Joanna Zdrzałka /przewodniczący/
Karina Gniewek-Berezowska
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2025 poz 418
art. 3 pkt 7, art. 3 pkt 7a, art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 4 pkt 4, art. 48 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A. sp. k. i P. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 6 sierpnia 2024 r. nr OA.7721.19.6.2024 w przedmiocie wstrzymania budowy parkingu I. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia28 czerwca 2024 r. nr NB-OK.5140.4.1.2024.JL ; II. zasądza od Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie na rzecz skarżących A. sp. k. i P. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] kwoty po 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zarządza zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz skarżącego P. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] kwotę 300 zł /słownie: trzysta złotych/ tytułem nadpłaconego wpisu sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P.K. (dalej: "skarżący" lub "inwestor") i [...] spółka komandytowa z siedzibą w R. (dalej: "spółka") jest postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie (dalej: "PWINB" lub "organ odwoławczy") z dnia 6 sierpnia 2024 r. nr OA.7722.19.6.2024 wydane w sprawie wstrzymania budowy parkingu.
Jak wynika z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [....] (dalej: "PINB" lub "organ I instancji") postanowieniem z dnia 28 czerwca 2024 r. nr NB-OK.5140.4.1.2024.JL, działając w oparciu o art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 4 w zw. z art. 48a ust. 1, art. 81 ust. 4 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "u.P.b."), wstrzymał skarżącemu, prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: [...], jako inwestorowi, budowę parkingu na działce nr ewid. [...] i na części działki nr ewid. [...] obr. [...], położonych przy ul. [...] w [...], realizowaną bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz poinformował, że w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia może złożyć wniosek o jego legalizację, a także o konieczności późniejszego uiszczenia opłaty legalizacyjnej, której wysokość wyniesie 200 000 zł.
Postanowienie to zostało wydane w związku z ustaleniem, że na terenie ww. działek znajduje się utwardzony kostką brukową plac o nieregularnym kształcie o długości 21,43 m i szerokości zmiennej wynoszącej od 7,75 m do 9,0 m. W połowie długości, utwardzenie od strony zachodniej jest poszerzone o fragment o kształcie zbliżonym do prostokąta o wym. 5,10 m x 7,80 m, którego krawędź usytuowana jest w odległości od 0,80 m do 0,96 m od krawędzi chodnika ul. [...]. Na ww. utwardzony teren prowadzi zjazd z ul. [...]. Utwardzony teren jest w całości okrawężnikowany krawężnikami betonowymi, wyniesionymi ponad poziom utwardzenia z kostki brukowej, z wyłączeniem krawędzi zjazdu. Jednocześnie stwierdzono, że na działce drogowej w pobliżu usytuowanego na niej cieku betonowego oraz granicy z działką [...], znajduje się betonowa studzienka kanalizacyjna o średnicy 400 mm z kratą ściekową. Wewnątrz widoczny jest wlot do rury PCV o średnicy 200 mm. Stwierdzono również, że w północnej części działki [...], w odległości 3,05 m od krawędzi utwardzenia, znajduje się studzienka kanalizacyjna, w której widoczny jest wylot rury kanalizacyjnej PCV o średnicy 200 mm. Poziom utwardzonego terenu działki znajduje się powyżej poziomu terenu sąsiedniego.
W trakcie czynności kontrolnych inwestor, oświadczył, że w lutym 2024 r. wykonał na ww. działkach roboty budowlane polegające na: wykonaniu zjazdu z ul. [...], trzech miejsc postojowych, utwardzenia części działki budowlanej, stanowiącego dojazd do ww. miejsc postojowych oraz przepust o średnicy 200 mm pod ww. utwardzeniem. Do wykonania pozostało wyznaczenie liniami miejsc postojowych i uporządkowanie terenu działki. Inwestor podał, że na wykonanie ww. robót nie uzyskiwał pozwolenia na budowę ani nie dokonywał zgłoszenia zamiaru ich wykonania, gdyż ww. roboty tego nie wymagają. Wyjaśnił, że wody opadowe z cieku betonowego usytuowanego wzdłuż ul. [...] będą przejmowane przez kratę ściekową i kierowane rurą PCV pod utwardzeniem, do studzienki kanalizacji deszczowej widocznej w części północnej działki [...]. Inwestor zaznaczył, że poziom kraty ściekowej zostanie dostosowany do poziomu istniejącego cieku betonowego zlokalizowanego wzdłuż ul. [...]. Wskazał również, że wykonane miejsca postojowe to część utwardzonego terenu o wym. 5,10 m x 7,80 m, które zlokalizowane są na działce drogowej ul. [...] nr ewid. [...].
W oparciu o analizę mapy sytuacyjno-wysokościowej, sporządzonej na dzień prowadzenia czynności kontrolnych w dniu 15 lutego 2024 r. i obrazującej zagospodarowanie terenu działek przed wykonaniem ww. robót budowlanych, PINB stwierdził, że ciek betonowy przebiegający wzdłuż ul. [...] został przerwany w trakcie wykonywania przedmiotowych robót budowlanych. Na podstawie zgromadzonej dokumentacji organ ustalił, że projekt przedmiotowego zjazdu sporządzony w marcu 2023 r. zawierał uzgodnienie z zarządcą drogi. Przedłożona została również umowa z dnia 28 września 2023 r. zawarta pomiędzy inwestorem a pełnomocnikiem Prezydenta Miasta [...], w której inwestor oświadczył, że zamierza wykonać trzy ogólnodostępne miejsca postojowe w pasie drogowym ul. [...] na działce [...] stanowiącej własność Gminy Miasto [....] oraz drogę dojazdową, celem zapewnienia skomunikowania miejsc postojowych, zlokalizowaną na działce nr [...].
PINB dokonał analizy wykonanych robót w świetle przepisów prawa budowlanego. Wyjaśnił, że pojęcie parkingu nie zostało zdefiniowane w u.P.b., natomiast zgodnie z definicją zawartą w § 3 pkt 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.; dalej: "rozporządzenie"), przez parking należy rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują. Organ wskazał, że miejscem postojowym jest takie miejsce, które umożliwia postój pojazdów. Zdaniem PINB wykonane utwardzenie terenu wraz ze zjazdem z drogi publicznej, mające funkcję trzech miejsc postojowych i dojazdu do ww. miejsc postojowych, które powstało dla umożliwienia unieruchomienia pojazdów i temu celowi służy, należało zakwalifikować jako parking, a więc budowla o jakiej mowa w przepisie art. 3 pkt 3 u.P.b. Organ I instancji stwierdził, że budowa parkingu nie jest wymieniona w ww. art. 29 ust. 1 i 2 u.P.b., zatem wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, której inwestor nie posiada.
Jednocześnie PINB uznał, że roboty budowlane polegające na rozbiórce cieku betonowego i wykonaniu odcinka kanalizacji deszczowej należało objąć odrębnym postępowaniem, gdyż pomimo tego, że ww. sieć kanalizacji deszczowej przebudowana została w związku z budową parkingu, nie stanowi ona ani urządzenia budowlanego ani instalacji związanej z wybudowanym parkingiem - nie służy do jego odwadniania, a zatem podlega ocenie w oparciu o inną podstawę prawną niż budowa parkingu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, działając imieniem własnym oraz w imieniu spółki podniósł, że wykonane roboty winny być zakwalifikowane jako utwardzenie terenu działki i budowa stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, które nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Zarzucił, że podczas czynności kontrolnych PINB nie dokonał żadnych ustaleń dotyczących rzekomej budowy parkingu, a jedynie ustalił, że inwestor wykonał trzy miejsca postojowe, utwardzenie terenu oraz zjazd z ul. [...]. Jak zaznaczył, informował również organ, że analizowane roboty budowlane polegające na budowie trzech miejsc postojowych realizowane są w pasie drogowym drogi publicznej zgodnie z umową zawartą z Prezydentem Miasta [....].
W wyniku rozpoznania powyższego zażalenia, PWINB opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2024 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a.") utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, podzielając ustalenia i stanowisko organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że w celu prawidłowej kwalifikacji dokonanego zamierzenia budowlanego należało ustalić, czy utwardzony teren stanowi "urządzenie" mające zapewnić użytkowanie innego obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, czy też jest to budowa nowego obiektu. PWINB wskazał, że z literalnego brzmienia § 3 pkt 25 rozporządzenia wynika, że miejsca postojowe wraz z dojazdem należy odczytywać łącznie jako jeden parking. Kwestia ilości wykonanych stanowisk postojowych nie ma znaczenia w świetle powyższej definicji. Parking co do zasady, jest pojęciem szerszym niż stanowisko postojowe. Potwierdzeniem, że na terenie ww. działek nr ewid. [...] i [...] urządzono parking są dodatkowe urządzenia i elementy infrastruktury, jak zjazd z drogi publicznej, obramowania parkingu z krawężnika drogowego oraz pozostałe do wykonania - zgodnie z oświadczeniem inwestora - linie poziome rozdzielające stanowiska postojowe. Jednocześnie w ocenie PWINB wykonany obiekt nie może być objęty wyłączeniem z konieczności uzyskania pozwolenia na budowę na podstawie przepisów art. 29-31 u.P.b., jako budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że doszło do wykonania samodzielnego obiektu budowlanego wraz z infrastrukturą towarzyszącą, zatem nie można zakwalifikować go jako urządzenie budowlane związane z innym obiektem, do jakich ww. przepis znajduje zastosowanie.
Zdaniem PWINB, wykonana inwestycja nie wpisuje się również w zakres robót budowlanych możliwych do wykonania w oparciu o art. 29 ust. 4 pkt 4 u.P.b., tj. jako "utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych", umożliwiające użytkowanie innych obiektów na ww. działkach, zgodnie z ich przeznaczeniem. Organ wyjaśnił, że sam fakt oznaczenia działki nr ewid. [...] w wypisie rejestru gruntów jako budowlanej nie uprawnia inwestora do utwardzenia terenu prowadzącego do powstania samodzielnej substancji budowlanej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący oraz spółka zarzucili organowi naruszenie:
1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego wyjaśnienia i weryfikacji wszystkich okoliczności sprawy mających istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie oraz wybiórczą ocenę materiału dowodowego i w efekcie dokonanie ustaleń niezgodnych z treścią dowodów zgromadzonych w sprawie, tj. w szczególności:
- zaniechanie szczegółowej weryfikacji i oceny prawidłowości stanowiska zajętego przez PINB w zakresie sposobu użytkowania wykonanego utwardzenia terenu, jak również zaniechanie wyjaśnienia jego przeznaczenia oraz funkcji,
- ograniczenie się do stwierdzenia, że z faktu wykonania zjazdu z drogi publicznej oraz zamontowania krawężników wynika, że została wykonana budowa parkingu i zaniechanie uwzględnienia, że przed wykonaniem robót teren służył w tożsamym celu,
- zaniechanie wskazania okoliczności mających uzasadniać stwierdzenie, że wykonane utwardzenie terenu ma służyć i jest wykorzystywane do postoju i parkowania pojazdów, w szczególności zaniechanie weryfikacji i wyjaśnienia otoczenia spornego terenu, sposobu zagospodarowania działek i zlokalizowania na ich obszarze automatu paczkowego oraz sposobu jego wykorzystywania przez uczestników ruchu i ograniczenie się do powołania na fakt wykonania zjazdu z drogi publicznej oraz krawężników, w sytuacji gdy brak wykonania zjazdu uniemożliwiłoby wjazd na działki i dostęp do paczkomatu,
- pominięcie, że utwardzenie terenu i miejsca postojowe służą wyłącznie do krótkotrwałego unieruchomienia pojazdów w zakresie niezbędnym do obsługi paczkomatu,
- błędne zakwalifikowanie robót jako budowy parkingu, w sytuacji gdy nie doszło do wydzielenia powierzchni terenu przeznaczonego do postoju i parkowania samochodów, a jedynie do utwardzenia terenu służącego do krótkotrwałego postoju,
- ograniczenie się do stwierdzenia, że wykonanie robót budowlanych nie stanowiło wykonania miejsc postojowych w ramach placu postojowego, ale do powstania samodzielnej budowli w postaci parkingu, powołując się na fakt, że podjęte roboty w postaci utwardzenia terenu, wykonania zjazdu z drogi publicznej składały się łącznie na obiekt budowlany w postaci parkingu - bez wyjaśnienia i uzasadnienia tej oceny,
- błędne przyjęcie, że inwestor wybudował parking bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji gdy prawidłowa ocena zaistniałych w sprawie okoliczności prowadzi do wniosku, że wykonane roboty winny być zakwalifikowane jako utwardzenie terenu działki i budowa stanowisk postojowych dla samochodów osobowych,
2) art. 3 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 1 w zw, z art. 29 ust. 1 i 2 u.P.b. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w wyniku błędnego przyjęcia, że wykonane roboty budowlane polegają na budowie parkingu, wymagającej uzyskaniae pozwolenia na budowę,
3) art. 29 ust. 4 pkt. 4 i ust. 2 pkt 7 u.P.b., poprzez zaniechanie ich zastosowania, w sytuacji, gdy wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu terenu i budowa trzech miejsc postojowych dla samochodów osobowych nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia,
4) art. 48 ust. 1 pkt. 1, ust. 3. ust. 4 w zw. z art. 48a ust. 1, art. 81 ust. 4 u.P.b., poprzez ich zastosowanie i prowadzenie postępowania w przedmiocie wstrzymania budowy, w sytuacji gdy okoliczności sprawy nie uzasadniają zakwalifikowania robót jako budowy parkingu,
5) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez ich bezpodstawne zastosowanie polegające na nieuzasadnionym utrzymaniu w mocy decyzji PINB.
Na podstawie powyższych zarzutów strony skarżące wniosły o uchylenie postanowień organów obu instancji, a także o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ponowili argumentację przedstawioną w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę PWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Skarga jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie PWINB z dnia 6 sierpnia 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie PINB z dnia 18 czerwca 2024 r. wstrzymujące P.K. prowadzącemu firmę pn.: [...] z/s przy ul. [...] w R., budowę parkingu na działce nr ewid. [...] obr. [...] i na części działki nr ewid. [...] obr. [...], położonych przy ul. [...] w [....], realizowaną bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Postanowieniem tym poinformowano jego adresata, że w celu uzyskania decyzji o legalizacji ww. obiektu budowlanego konieczne jest wniesienie opłaty legalizacyjnej, której zasady obliczania określono w przepisach art. 49d i art. 59f ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2024r., poz. 725).
Materialnoprawną podstawą wydanych postanowień był art. 48 ust. 1 pkt 1 ust. 3, ust. 4 P.b. w zw. z art. 48a ust. 1 i art. 81 ust. 4 P.b.
Stan faktyczny, istotny w sprawie nie został ustalony w sposób kompletny z obrazą art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., co mogło przełożyć się na wynik sprawy.
Zdaniem Sądu, wydane postanowienia są wadliwe, gdyż przedmiot postępowania opisany w sentencji jako parking na dz. [...] i dz. [...] obr. [...] w [...] nie zawiera informacji o jego kształcie i powierzchni. Dopiero z uzasadnienia postanowienia można się domyślać co organy uczyniły przedmiotem swojego postępowania.
Biorąc pod uwagę przyjętą przez organy powierzchnię "parkingu" (78 m2) wydaje się, że nawiązuje ona do zalegającej w aktach mapki z opisem w skali 1:500, z której można przypuszczać, że w skład przedmiotu postępowania wchodzi także zjazd (8,7 m + 6,3 m) z ulicy [...] na dz. [...]. Skarżone postanowienie stanowi pierwszy etap procedury legalizacyjnej czy też w przedmiocie nakazu rozbiórki co do opisanego w nim przedmiotu postępowania. Dlatego też sentencja postanowienia nie powinna budzić wątpliwości co do jego przedmiotu, w tym określenia jego funkcji. Przyjąwszy, że przedmiot postępowania obejmuje parking ze zjazdem, w sentencji, a nie tylko w uzasadnieniu postanowienia powinno to być bez wątpliwości wskazane (por. np. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2017 r., II OSK 1138/16, gdzie przedmiot postępowania opisano jako parking ze zjazdem).
Ponadto w aktach sprawy zalega decyzja Prezydenta Miasta [....] z dnia 14 lipca 2024 r., znak [...] o zezwoleniu na lokalizację zjazdu z ulicy [...] na dz. [...] obr. [...] [....]. w związku z planowaną budową myjni bezdotykowej dwustanowiskowej, zgodnie z załącznikiem graficznym. Z załącznika tego wynika, że elementy myjni bezdotykowej mają być realizowane na terenie będącym przedmiotem postępowania.
Oczywistym jest, że dla kwalifikacji obiektu budowlanego konieczne jest ustalenie jego funkcji oprócz parametrów technicznych, wysokość, szerokość, długość, rodzaj użytych materiałów.
Rzeczą organów było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do tych okoliczności, także w przypadku milczenia w tym zakresie inwestora. Nie wiadomo bowiem czy ewentualnie zjazd w tym wypadku stanowiłby samodzielny obiekt budowlany a reszta utwardzenia była elementem planowanej zabudowy w postaci myjni bezdotykowej.
Ma to istotne znaczenie, gdyż organy przeprowadziły prawidłowy wywód co do kwalifikacji przedmiotu postępowania jako parkingu pod warunkiem, że miejsca postojowe z dojazdami mają samodzielny charakter. Słusznie wywodzi PWINB, że "w celu prawidłowej kwalifikacji dokonanego zamierzenia budowlanego wyjaśnienia wymaga kluczowa w sprawie kwestia, czy utwardzony teren stanowi "urządzenie" mające zapewnić użytkowanie innego obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, czy też jest to budowa nowego obiektu. Organ powiatowy przyjął, że doszło do wydzielenia określonego terenu przeznaczonego na cele postoju pojazdów i wybudowania samodzielnego obiektu — parkingu.
Parking został zdefiniowany w § 3 pkt. 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym jest to wydzielona powierzchnia terenu przeznaczona do postoju parkowania samochodów, składająca się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują.
Z literalnego zatem brzmienia powyższej regulacji wynika, że miejsca postojowe wraz z dojazdem należy odczytywać łącznie jako jeden parking. Kwestia ilości wykonanych stanowisk postojowych nie ma znaczenia w świetle powyższej definicji. Parking co do zasady, jest pojęciem szerszym niż stanowisko postojowe. Potwierdzeniem, że na terenie działek nr ewid. [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] urządzono parking są dodatkowe urządzenia i elementy infrastruktury jak zjazd z drogi publicznej, obramowania parkingu z krawężnika drogowego oraz pozostałe do wykonania (zgodnie z oświadczeniem Inwestora) linie poziome rozdzielające stanowiska postojowe.
W przepisach art. 29-31 ustawy Prawo budowlane wskazane są enumeratywnie rodzaje robót budowlanych oraz budowy, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Wprawdzie w katalogu tym wskazano, że pozwolenia takiego nie wymaga budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Jednakże w ocenie Podkarpackiego WINB z akt sprawy, w tym z dołączonej dokumentacji fotograficznej jednoznacznie wynika, że z uwagi na fakt wykonania samodzielnego obiektu budowlanego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (zjazdem z ul. [...]), którego nie można zakwalifikować jako urządzenie budowlane związane z innym obiektem, a do takich ww. przepis znajduje zastosowanie, realizacja takiej inwestycji wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Miejsca postojowe wyłączone przez ustawodawcę z konieczności uzyskania stosownego pozwolenia w organie administracji architektoniczno-budowlanej z założenia realizowane są razem z budynkiem, z którym są funkcjonalnie związane i stanowią przez to urządzenie budowlane (plac postojowy), natomiast w rozpatrywanym przypadku przedmiotowy obiekt jest samodzielny pod względem techniczno-budowlanym, co w konsekwencji świadczy o wykluczeniu możliwości zastosowania ww. przepisu. Podobne stanowisko prezentuje obecne orzecznictwo, np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 lipca 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 772/20.
Stwierdzić wymaga również, że wykonana inwestycja nie wpisuje się również w zakres robót budowlanych możliwych do wykonania w oparciu o art. 29 ust. 4 pkt 4 Prawa budowlanego, tj. jako "utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych", umożliwiające użytkowanie innych obiektów na ww. działkach, zgodnie z ich przeznaczeniem.
Sam fakt oznaczenia działki nr ewid. [...] w wypisie rejestru gruntów jako budowlanej nie uprawnia inwestora do utwardzenia terenu prowadzącego do powstania samodzielnej substancji budowlanej, a przeciwne stanowisko w opinii organu zażaleniowego, doprowadziłoby do akceptacji działań zmierzających do obejścia reżimu Prawa budowlanego.
Konsekwencją zrealizowania obiektu bez wymaganego pozwolenia było zastosowanie przez organ art. 48 ust. 1 pkt 1 wspomnianej ustawy. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, aby wykonać wskazane roboty budowlane konieczne było dysponowanie ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Biorąc pod uwagę okoliczność, że w niniejszej sprawie nie zachodziła żadna z przewidzianych w art. 29-31 wskazanej ustawy podstaw, która pozwoliłaby na odstąpienie od tego wymogu oraz fakt, że skarżący nie dysponował pozwoleniem na budowę, niezbędne było więc wdrożenie odpowiedniego postępowania legalizacyjnego.
W ocenie Podkarpackiego WINB wykonanie wskazanych robót budowlanych prowadziło do powstania samodzielnej budowli w postaci parkingu. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia, że pomiędzy utwardzeniem działki a innym obiektem istnieje bezpośredni związek funkcjonalny".
Tak więc ustalenie ewentualnego powiązania miejsc postojowych z planowanym innym obiektem budowlanym ma znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Sąd za niewyjaśnioną właściwie uważa także kwestię wyłączenia sprawy rozbiórki cieku betonowego i wykonaniu odcinka kanalizacji deszczowej na ww działkach do odrębnego postępowania. PWINB wyjaśnił, że "pomimo tego że ww. sieć kanalizacji deszczowej przebudowana została w związku z realizowaną budową przedmiotowego parkingu, nie stanowi ona w ocenie organu powiatowego ani urządzenia budowlanego ani instalacji związanej z wybudowanym parkingiem — nie służy do jego odwadniania, tym samym zaszła konieczność wyodrębnienia wskazanych robót z niniejszego postępowania".
Na mapie sytuacyjno-wysokościowej sporządzonej na dzień prowadzenia czynności kontrolnych, tj. 15 lutego 2024r., która odzwierciedla zagospodarowanie terenu ww. działek jeszcze przed wykonaniem ww. robót, widoczny jest ciek betonowy przebiegający wzdłuż ulicy [...], w tym w miejscu, w którym wykonano w/opisane utwardzenie ze zjazdem. Ww ciek w trakcie prowadzenia ww. robót został przerwany. Widoczna jest również w/opisana studzienka kanalizacji deszczowej zlokalizowana w północnej części działki [...] obr. [...]. Na mapie sytuacyjno-wysokościowej sporządzonej w dniu 29 marca 2024r. uwidoczniony jest już stan na terenie ww działek po wykonaniu robót, w tym studzienka z kratą ściekową zlokalizowana w trasie przerwanego cieku betonowego wzdłuż ulicy [...] i odcinek banalizacji deszczowej śr. 200mm łączący nowowykonaną studzienkę z kratą ściekową z istniejącą studzienką kanalizacyjną w północnej części działki nr ewid. [...] obr. [...].
Ustalono, że ciek betonowy wykonany wzdłuż ulicy [...], którego część, w związku z budową parkingu, została rozebrana, stanowi otwarty system kanalizacji deszczowej. Funkcją ww. cieku, z uwagi iż znajduje się na terenie zielonym wzdłuż chodnika dla pieszych w ciągu ulicy [...], jest odwadnianie terenu zielonego znajdującego się poniżej poziomu chodnika ulicy [...]. Tym samym ww. ciek betonowy stanowi element miejskiej sieci kanalizacji deszczowej.
Zgodnie z art. 3 pkt 7 ww. ustawy Prawo budowlane, przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
Zgodnie z art. 3 pkt 7a ww. ustawy Prawo budowlane, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak. kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.
Tym samym wykonanie ww. robót polegających na rozbiórce odcinka cieku betonowego i wykonaniu w/opisanego odcinka kanalizacji deszczowej o średnicy 200mm wraz ze studzienką kanalizacyjną z kratą ściekową i podłączeniem go do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej, stanowi przebudowę sieci kanalizacji deszczowej.
Wskazać należy, że pomimo, iż ww. sieć kanalizacji deszczowej została przebudowana w związku z realizowaną budową przedmiotowego parkingu, to nie stanowi ona ani urządzenia budowlanego ani instalacji związanej z wybudowanym parkingiem - nie służy do jego odwadniania.
Zdaniem Sądu, uszło uwadze organów, że jakiekolwiek rozstrzygnięcia miałyby zapaść w postępowaniu dotyczącym przebudowy sieci kanalizacji deszczowej będą one dotyczyły elementów "przykrytych" utwardzeniem/parkingiem stanowiącym przedmiot niniejszego postępowania. Ewentualne nakazanie rozbiórki dokonanej przebudowy będzie niemożliwe bez rozbiórki elementów utwardzenia/parkingu.
Opisane tu kwestie dotyczące wzajemnego wpływu wykonania ewentualnych decyzji w obu tych postępowaniach powinno skłonić organy do ich łącznego prowadzenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.