II SA/Rz 1260/22

II SA/Rz 1260/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-03-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Magdalena Józefczyk
Maria Mikolik /sprawozdawca/
Piotr Godlewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 152 § 1, art. 145 § 1 pkt 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 33 ust. 2 pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2022 poz 503
art. 55
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2023 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 1 sierpnia 2022 r. nr I-III.7722.9.1.2022 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Starosty [...] z dnia 4 marca 2022 r. nr AB.6740.1.43.2021; II. zasądza od Wojewody Podkarpackiego na rzecz strony skarżącej P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: strona skarżąca, Spółka) reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata A. K. jest postanowienie Wojewody Podkarpackiego z 1 sierpnia 2022 r. nr I-III.7722.9.1.2022, utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z 4 marca 2022 r. nr AB.6740.1.43.2021 wydane w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji.
Jak wynika z akt sprawy, 1 marca 2022 r. Ł. S. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z [...] listopada 2021 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej Spółki A. na działce nr [...] w [...] oraz o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 1 września 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 632/21 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2021 r. nr [...] i decyzję Burmistrza Miasta [...] z [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. przedsięwzięcia.
Po rozpatrzeniu ww. wniosku, Starosta postanowieniem z 4 marca 2022 r. nr AB.6740.1.43.2021 wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] z [...] listopada 2021 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej.
Postanowieniem z 4 marca 2022 r. nr AB.6740.1.43.2021 Starosta wstrzymał również wykonanie ww. decyzji własnej z [...] listopada 2021 r. wskazując, że ze zgromadzonych dotychczas dokumentów wynika, że istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania. Stanie się tak w przypadku gdy ww. wyrok WSA w Rzeszowie z 1 września 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 632/21 będzie prawomocny.
Od powyższego postanowienia A. sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowana przez pełnomocnika R. L. złożyła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie:
– art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 124 § 1 i 2 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: k.p.a.), poprzez niewskazanie i niewyjaśnienie podstawy prawnej wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, w tym dlaczego zdaniem organu I instancji należy uznać za konieczne wstrzymanie wykonalności decyzji na tym etapie postępowania, podczas gdy wznowienie postępowania nastąpi, gdy wyrok WSA w Rzeszowie sygn. akt II SA/Rz 632/21 z 1 września 2021 r. stanie się prawomocny oraz zaniechanie przez organ oceny, czy Ł. S. jest osobą uprawnioną (posiada przymiot strony) do składania żądań w przedmiocie wstrzymania decyzji o pozwoleniu na budowę Starosty [...];
– art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 11 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia, brak wskazania dowodów na okoliczność, dlaczego w tej konkretnej sprawie dla zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. wystarcza samo stwierdzenie, że w odniesieniu do konkretnej decyzji możliwe jest wystąpienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., a także niewyjaśnienie, czy przedmiotowy wniosek w sprawie wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę pochodzi od podmiotu mającego przymiot strony w sprawie administracyjnej;
– art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6, art. 8 § 1 i art. 16 k.p.a., poprzez wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę pomimo, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wydanie takiego postanowienia, a także wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie niewystarczających materiałów dowodowych, co może prowadzić do naruszenia zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych;
– art. 8 § 1 k.p.a., poprzez podejmowanie działań w sposób budzący wątpliwości strony skarżącej, co do kierowania się przez organ zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania w przedmiotowym postępowaniu;
– art. 152 § 1 k.p.a., poprzez zastosowanie i wstrzymanie wykonania decyzji pozwolenia na budowę na wniosek podmiotu nie mającego przymiotu strony w sprawie administracyjnej.
Wobec tak sformułowanych zarzutów Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W trakcie postępowania zażaleniowego, Wojewoda zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o udzielenie informacji, czy ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest prawomocny. W odpowiedzi Kolegium poinformowało, że od ww. wyroku została wniesiona skarga kasacyjna, zatem wyrok ten nie jest prawomocny.
Po rozpatrzeniu zażalenia strony skarżącej, Wojewoda Podkarpacki opisanym na wstępie postanowieniem z 1 sierpnia 2022 r. nr I-III.7722.9.1.2022, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Wojewoda wyjaśnił, że podstawą wznowienia postępowania jest przepis art. 145 § 1 pkt 4 i art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zdaniem Wojewody nową okolicznością jest fakt uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2021 r. nr [...] i decyzji Burmistrza Miasta [...] z [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowego przedsięwzięcia.
Organ odwoławczy zaznaczył, że decyzja lokalizacyjna stanowi podstawę wydania pozwolenia na budowę i jej ewentualna wadliwość wpływa na byt prawny pozwolenia na budowę. Organ II instancji podkreślił, że okoliczność uchylenia decyzji lokalizacyjnej w dniu 1 września 2021 r. była znana była inwestorce przed dniem udzielenia pozwolenia na budowę w dniu [...] listopada 2021 r., niemniej jednak o tym fakcie inwestorka nie powiadomiła organu prowadzącego postępowanie w sprawie udzielenia na budowę. Wobec powyższego okoliczność ta została zatajona, a stanowiła istotną przesłankę umożliwiającą wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Powołując się na wyrok sądu administracyjnego, Wojewoda wskazał, że w razie uwzględnienia skargi na mocy nieprawomocnego wyroku uchylającego decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zachodzi obligatoryjna podstawa zawieszenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę - do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Zdaniem Organu II instancji powyższe okoliczności wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] listopada 2021r. w wyniku wznowienia postępowania, przy czym decydujące znaczenie dla zastosowania art. 152 k.p.a. ma prawdopodobieństwo, a nie pewność takiego zdarzenia. W związku z powyższym, w ocenie Wojewody, organ I instancji zasadnie uwzględnił wniosek o wstrzymanie wykonania ww. pozwolenia na budowę, gdyż istnieją przesłanki potwierdzające prawdopodobieństwo jego uchylenia.
Wojewoda wyjaśnił także, że na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organ nie dokonuje merytorycznej oceny wydanego w sprawie rozstrzygnięcia w jego całokształcie, ale ocenia jedynie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. Tym samym przedwczesnym było przesądzenie, czy Ł. S. przysługiwał przymiot strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, a tym samym czy zaistniała przesłanka, o której stanowi art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W myśl art. 152 k.p.a. organ wstrzymuje wykonanie decyzji na żądanie strony, natomiast Ł. S. jest stroną sprawy o wznowienie postępowania, jako podmiot inicjujący to postępowanie. Ponadto Ł. S. jest właścicielem działki nr [...], bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji od strony zachodniej. Z projektu zagospodarowania terenu /część rysunkowa, strona 19/ wynika m.in., że sumaryczny zasięg występowania obszaru pola EM o poziomie wyższym od dopuszczalnego, tj. 10 W/m² wyznaczony dla każdego z azymutów występuje wyłącznie w granicach działki inwestycyjnej nr [...], w obrębie ewid. nr [...], jednostce ewid. [...] - miasto przy ul. [...] i nie obejmuje nieruchomości należącej do Ł. S.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe postanowienie wniosła A. sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowana przez pełnomocnika adwokata A. K., zaskarżając ww. postanowienie oraz postanowienie organu I instancji w całości.
Pełnomocnik Spółki zaskarżonym postanowieniom zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 152 § 1 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy przez Wojewodę Podkarpackiego postanowienia Starosty [...] z 4 marca 2022 r., w sytuacji, gdy okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania;
2. art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 124 § 1 i 2 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez niewskazanie i niewyjaśnienie podstawy prawnej wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, w tym, dlaczego zdaniem organu II instancji istnieje prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji, co uzasadniało uwzględnienie wniosku o wstrzymanie decyzji na tym etapie postępowania, podczas gdy wznowienie postępowania nastąpi gdy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 1 września 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 632/21 roku stanie się prawomocny;
3. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 11 w zw. z art. 126 oraz art. 15 k.p.a., poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia, brak wskazania dowodów uzasadniających wstrzymanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a w szczególności brak wskazania na podstawie, której przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 k.p.a. według organów administracyjnych zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia ww. decyzji w wyniku wznowienia postępowania, gdyż z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji nie wynika, żeby organy administracyjne przeanalizowały jakiekolwiek okoliczności sprawy dotyczące decyzji pozwolenia na budowę, w związku z tym nie jest możliwe prześledzenie rozumowania organów, prowadzącego do postawienia tezy, że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a tym samym poprzez brak tej analizy naruszenie przez organ II instancji zasady dwuinstancyjności postępowania;
4. art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6, art, 8 § 1 i art. 16 § 1 k.p.a., poprzez niedziałanie w postępowaniu administracyjnym przez organy administracyjne na podstawie i w granicach prawa wyrażające się m.in. przez wydanie przez organ II instancji postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia Starosty [...] wstrzymującego wykonanie decyzji pomimo, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wydanie takiego postanowienia, a także poprzez wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie niewystarczających materiałów dowodowych co może prowadzić do naruszenia zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych;
5. art. 8 § 1 k.p.a., poprzez podejmowanie działań sposób budzący wątpliwości Spółki co do kierowania się przez organy zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania w przedmiotowym postępowaniu;
6. art. 152 § 1 k.p.a., poprzez jego zastosowanie i wydanie przez Wojewodę Podkarpackiego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Starosty [...], w sytuacji, gdy wniosek został złożony przez podmiot nieposiadający przymiotu strony w sprawie administracyjnej, co organ Il instancji niejako sam potwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołując się na zalegający w aktach sprawy projekt zagospodarowania terenu, z którego jasno wynika, że obszar oddziaływania stacji bazowej, tj. przewidywany po rozpoczęciu jej użytkowania poziom pól elektromagnetycznych nawet, również w miejscach niedostępnych dla ludności w odniesieniu do nieruchomości Ł. S. nie przekracza maksymalnej dopuszczalnej wartości gęstości mocy pola elektromagnetycznego, która obecnie dla miejsce dostępnych dla ludności wynosi 10 W/m² (dla miejsc nieodstępnych dla ludności takiej normy nie ma), co z kolei oznacza, że przedmiotowa inwestycja nie będzie oddziaływać na nieruchomość Ł. S., a zatem nie przysługuje mu przymiot strony w sprawie administracyjnej w sprawie wznowieniowej dotyczącej pozwolenia na budowę, a tym bardziej nie był on uprawniony do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Wobec tak sformułowanych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji; o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W rozbudowanym uzasadnieniu skargi, pełnomocnik Spółki podkreślił, że wstrzymanie wykonania nie jest pozostawione uznaniu organu i choć bazuje na pojęciach niedookreślonych ("okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania") to jednak wymaga pewnych konkretnych ocen argumentów podnoszonych przez strony, w tym m.in. przez wnioskodawcę. Określenie prawdopodobieństwa powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ocenie organu ma w danej sprawie zastosowanie, oraz uzasadnieniu, dlaczego możliwe jest uchylenie konkretnej decyzji. Ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego powinna być przekonywająca i wyczerpująca, odnosząca się ściśle do okoliczności konkretnej sprawy. Oceny tej dokonuje się na podstawie akt sprawy, przy uwzględnieniu wszystkich jej okoliczności, także wynikających z innych postępowań, mających związek z toczącym się postępowaniem wznowieniowym.
Zdaniem pełnomocnika organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wskazał w sposób konkretny, która przesłanka wznowieniowa według niego znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, a także w żaden sposób nie uzasadnił możliwości uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, tj. w jaki sposób zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji. Ponadto Wojewoda nie poczynił dalszych ustaleń i bezkrytycznie przyjął, że sam fakt wydania nieprawomocnego wyroku uchylającego udzielenie pozwolenia na budowę stanowi wystarczającą przesłankę z art. 152 § 1 k.p.a. Organ II instancji poza zwróceniem uwagi na fakt braku prawomocności ww. wyroku w żaden sposób nie wyartykułował, które okoliczności rzekomo mają wskazywać na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji.
Pełnomocnik zarzucił również, że wstrzymanie wykonania decyzji było wadliwe, a co najmniej przedwczesne, biorąc pod uwagę m.in., że wniosek został złożony przez Ł. S., któremu nie przysługuje przymiot strony w niniejszym postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Podkarpacki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023r., poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach - sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).
Skarga w przekonaniu Sądu zasługuje na uwzględnienie, gdyż Organy w sposób nieuprawniony zastosowały art. 152 § 1 k.p.a wadliwe przyjmując że zaistniały przesłanki wskazane w tym przepisie do wstrzymania wykonania decyzji, objętej postępowanie wznowieniowym.
Zgodnie art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Określenie "prawdopodobieństwa", o jakim stanowi przepis art. 152 § 1 k.p.a., powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ocenie organu ma w danej sprawie zastosowanie, z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które wskazują na tę konkretną przesłankę oraz omówieniu względów dla jakich, zdaniem organu, możliwe jest uchylenie konkretnej decyzji (tak wyrok WSA w Krakowie z 4 sierpnia 2022 r. II SA/Kr 550/22, dost. baza CBOSA).
W niniejszej sprawie Organ I instancji wstrzymując wykonanie decyzji z uwagi na prawdopodobieństwo jej uchylenia stwierdził, że w dniu wydania pozwolenia na budowę nie wiedział o istnieniu istotnego dowodu w postaci wyroku WSA w Rzeszowie z 1 września 2021r., II SA/Rz 632/21. Wojewoda sprecyzował natomiast, że fakt uchylenia decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest nową okolicznością.
Należy wskazać, że w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 2/12 uznano, że w sytuacji gdy organ przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (wydawanej w przypadku braku miejscowego planu), to decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją zależną.
Z powyższego wynika, że z mocy przepisów prawa rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę na terenie, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ściśle zależy od wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (czy też analogicznie o lokalizacji inwestycji celu publicznego – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie). Rozstrzygnięcie w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego jest więc zagadnieniem wstępnym dla sprawy o wydanie pozwolenia na budowę na terenie, gdzie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Stosownie do treści art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor jest zobowiązany dołączyć decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2022 r. poz. 503 ze zm.) organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany treścią decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Ostateczne (prawomocne) wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy i odpowiednio decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, stanowi przesłankę wznowienia postępowania w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 11 lutego 2022 r., IV SA/Po 610/18, dost. baza CBOSA).
Należy podkreślić, że aby stwierdzić prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania musi w pierwszej kolejności zaistnieć podstawa do wznowienia postępowania. Dopiero ostateczne (prawomocne) wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego stanowi przesłankę wznowienia postępowania w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę (por. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. II OSK 807/11, LEX nr 1152190).
W niniejszej sprawie wyrok WSA w Rzeszowie z 1 września 2021r., II SA/Rz 632/21 nie jest prawomocny. Utrata bytu prawnego decyzji następuje dopiero po uprawomocnieniu się wyroku (zob. wyrok NSA z 15 marca 2022 r., III OSK 773/21). Zatem w niniejszej sprawie nie można na obecnym jej etapie stwierdzić, czy zachodzi podstawa do wznowienia postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 maja 2019 r., II OSK 1588/17, o prawdopodobieństwie uchylenia decyzji w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a. można mówić dopiero wówczas, gdy bez konieczności przeprowadzania szczegółowej analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy oraz dowodów i argumentów przedstawionych przez stronę postępowania jak również bez konieczności dokonywania szczegółowej analizy przepisów prawa, mających zastosowanie w sprawie, możliwe jest stwierdzenie, że decyzja zostanie uchylona.
Skoro w niniejszej sprawie nie jest przesądzony byt prawny decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, gdyż wyrok uchylający tę decyzję nie jest prawomocny, nie można również stwierdzić o prawdopodobieństwie uchylenia decyzji z tego powodu. O braku pewności co do podstawy wznowienia postępowania świadczy również działanie samego Organu I instancji, który postanowieniem z [...] marca 2022r. nr [...] zawiesił postępowanie wznowieniowe wskazując, że o tym czy decyzja lokalizacyjna zostanie usunięta z obrotu prawnego rozstrzygnie Naczelny Sąd Administracyjny.
Uznając więc, że nie zostały spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o art. 152 § 1 k.p.a. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie wraz postanowieniem Starosty [...] z 4 marca 2022r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.).
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a.