Orzeczenie · 2025-02-27

II SA/RZ 1252/24

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Miejsce
Rzeszów
Data
2025-02-27
NSAAdministracyjneWysokawsa
kara pieniężnaprawo o ruchu drogowymzawiadomienie o zbyciu pojazduterminKodeks postępowania administracyjnegouchylenie decyzjiwsapostępowanie administracyjne

Sprawa dotyczyła nałożenia kary pieniężnej na P.K. za niezawiadomienie w ustawowym terminie o zbyciu pojazdu. Po wcześniejszym uchyleniu decyzji przez WSA, organ I instancji ponownie nałożył karę, a SKO utrzymało ją w mocy. Skarżący zarzucił szereg naruszeń, w tym nieuwzględnienie łagodniejszych przepisów dotyczących wysokości kary obowiązujących od 2024 roku oraz brak przeprowadzenia dowodu z informacji o dacie wprowadzenia danych do CEPIK. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, uznał, że organy dopuściły się naruszeń przepisów, które ponownie powodowały konieczność uchylenia decyzji. Sąd podkreślił, że przy wymierzaniu kary należało uwzględnić nową, niższą wysokość kary administracyjnej (250 zł) obowiązującą od 2024 roku, która powinna stanowić wskazówkę interpretacyjną. Ponadto, sąd uznał za istotny wniosek dowodowy skarżącego dotyczący daty wprowadzenia danych do CEPIK, który mógł mieć wpływ na ocenę wagi naruszenia i możliwość odstąpienia od nałożenia kary. Sąd wskazał również na rozbieżność w ustaleniu okresu opóźnienia przez organy oraz naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony (art. 7a KPA). W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących kar pieniężnych za naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, w tym znaczenie nowszych, łagodniejszych przepisów, możliwość odstąpienia od nałożenia kary oraz zasady postępowania dowodowego i interpretacyjnego w administracji.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy spraw wszczętych przed 1 stycznia 2024 r. w zakresie stosowania przepisów dotychczasowych, ale z uwzględnieniem nowej wysokości kary jako wskazówki interpretacyjnej.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organ administracji publicznej prawidłowo ocenił wagę naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, uwzględniając nowe przepisy dotyczące wysokości kary pieniężnej i możliwość odstąpienia od jej nałożenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ nieprawidłowo ocenił wagę naruszenia. Sąd wskazał na konieczność uwzględnienia nowej, niższej wysokości kary pieniężnej obowiązującej od 2024 roku oraz na możliwość odstąpienia od nałożenia kary w przypadku znikomej wagi naruszenia, co wymagało przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że nowa, niższa wysokość kary pieniężnej (250 zł) powinna stanowić wskazówkę interpretacyjną przy wymierzaniu kary na podstawie przepisów dotychczasowych. Ponadto, sąd uznał, że organ powinien był rozważyć odstąpienie od nałożenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 KPA, co wymagało oceny skutków naruszenia dla dóbr chronionych prawem oraz przeprowadzenia wnioskowanego dowodu.

Czy organ administracji publicznej prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, odmawiając uwzględnienia wniosku skarżącego o ustalenie daty wprowadzenia danych o nowym właścicielu do CEPIK?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ naruszył zasady postępowania dowodowego, odmawiając przeprowadzenia istotnego dowodu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że informacje dotyczące daty wprowadzenia danych do CEPIK mogły mieć wpływ na wynik sprawy, ponieważ dotyczyły one ustalenia okoliczności stanowiących przesłankę do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej (znikoma waga naruszenia).

Czy organy administracji publicznej prawidłowo zastosowały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organy naruszyły zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organy nie zastosowały zasady in dubio pro libertate (art. 7a KPA), co mogło prowadzić do niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia w sytuacji istnienia wątpliwości interpretacyjnych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2024 r. oraz decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 23 kwietnia 2024 r.

Przepisy (23)

Główne

p.r.d. art. 78 § ust. 2 pkt 1

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

p.r.d. art. 140mb § pkt 2

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Pomocnicze

k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odstępuje od nałożenia kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa.

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7a § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Wątpliwości prawne rozstrzygane na korzyść strony.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 189d

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 189f § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.r.d. art. 140n § ust. 4

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

p.r.d. art. 140n § ust. 6

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

p.u.s.a. art. 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 119 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

ustawa COVID art. 15zzzzzn2

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

ustawa zmieniająca art. 16

Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości

k.p.a. art. 189c

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe zastosowanie przepisów dotyczących wysokości kary pieniężnej i możliwości odstąpienia od jej nałożenia. • Naruszenie zasad postępowania dowodowego poprzez nieuwzględnienie istotnego wniosku dowodowego. • Naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony (art. 7a KPA). • Rozbieżność w ustaleniu okresu opóźnienia przez organy.

Godne uwagi sformułowania

kara z art. 140mb p.r.d. nie ma charakteru fiskalnego, ale przede wszystkim prewencyjny • zasada proporcjonalności, która nakazuje organom państwowym użycie jedynie takich środków, które są niezbędne dla osiągnięcia konkretnego celu • znikomości wagi naruszenia [...] nie można postrzegać jedynie z punktu widzenia samego faktu zaistnienia deliktu administracyjnego [...] ale skutków jakie owo naruszenie wywołało lub wywołuje w przestrzeni publicznej, społecznej czy prywatnej • zasada rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony (art. 7a k.p.a.) • in dubio pro libertate

Skład orzekający

Magdalena Józefczyk

sprawozdawca

Stanisław Śliwa

przewodniczący

Karina Gniewek-Berezowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kar pieniężnych za naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, w tym znaczenie nowszych, łagodniejszych przepisów, możliwość odstąpienia od nałożenia kary oraz zasady postępowania dowodowego i interpretacyjnego w administracji."

Ograniczenia: Dotyczy spraw wszczętych przed 1 stycznia 2024 r. w zakresie stosowania przepisów dotychczasowych, ale z uwzględnieniem nowej wysokości kary jako wskazówki interpretacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest uwzględnianie zmian w prawie i prawidłowe stosowanie procedur administracyjnych, nawet w pozornie rutynowych sprawach. Pokazuje też, jak sąd może interweniować w obronie strony przed nadmierną represją administracyjną.

Sąd uchyla karę za spóźnione zgłoszenie zbycia auta. Czy nowe przepisy chronią kierowców?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst