II SA/Rz 1236/24

II SA/Rz 1236/24 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /przewodniczący sprawozdawca/
Karina Gniewek-Berezowska
Maria Mikolik
Symbol z opisem
6269 Inne o symbolu podstawowym 626
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Stwierdzono bezskuteczność czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2 pkt 4, art. 146 § 1, § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 530
art. 11 ust. 1
Ustawa z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Maria Mikolik WSA Karina Gniewek - Berezowska Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2025 r. sprawy ze skargi Ł. K. na czynność Starosty [...] z dnia 2 sierpnia 2024 r. nr ORO.III.2110.14.2024 w przedmiocie informacji o wyniku naboru na stanowisko urzędnicze I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. w pozostałej części skargę oddala; III. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącego Ł. K. kwotę 797 zł /słownie: siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Ł.K. (dalej: "skarżący") jest czynność Starosty P. (dalej: "Starosta" lub "organ") z dnia 2 sierpnia 2024 r. nr ORO.III.2110.14.2024, polegająca na odrzuceniu oferty złożonej w ramach naboru na stanowisko urzędnicze. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.
W dniu 17 lipca 2024 r., pod sygn. ORO.III.2110.14.2024, Starosta ogłosił nabór na stanowisko urzędnicze – radcy prawnego w Starostwie Powiatowym w P. W ogłoszeniu o naborze wskazano między innymi wymagania niezbędne związane ze stanowiskiem, wśród których wymienione zostało "doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej".
Jak wynika z protokołu z posiedzenia komisji konkursowej z dnia 30 lipca 2024 r., w odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wpłynęły trzy oferty. W wyniku analizy dokumentów aplikacyjnych komisja konkursowa stwierdziła, że żadna z ofert nie spełniła wymogów formalnych, w związku z czym żaden z kandydatów nie może zostać dopuszczony do rozmowy kwalifikacyjnej.
W dniu 2 sierpnia 2024 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa oraz na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa została zamieszczona informacja o wynikach naboru. Wskazano w niej, że konkurs nie został rozstrzygnięty, ponieważ żadna z trzech ofert konkursowych nie spełniła niezbędnych wymogów, określonych w ogłoszeniu o naborze. Jednocześnie do każdego z kandydatów skierowano pisma z dnia 2 sierpnia 2024 r., informujące o odrzuceniu oferty, wskazując, że przyczyną powyższego było niespełnienie niezbędnego wymogu formalnego w zakresie doświadczenia w pracy na stanowisku radcy prawnego w administracji publicznej.
W piśmie z dnia 4 sierpnia 2024 r. skarżący zwrócił się do organu o wyjaśnienie, których dokładnie niezbędnych wymogów określonych w ogłoszeniu o naborze nie spełniła złożona przez niego oferta, z podaniem dokładnej podstawy prawnej z przywołaniem konkretnych obowiązujących przepisów prawa, w tym ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 530 z późn. zm.; dalej: "u.p.s.") oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 października 2021 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1960 z późn. zm.; dalej: "rozporządzenie").
W odpowiedzi, w piśmie z dnia 7 sierpnia 2024 r. Starosta poinformował, że po zakończonej wstępnej procedurze naboru, w dniu 2 sierpnia 2024 r. na adres skarżącego skierowana została informacja wskazująca stanowisko w sprawie negatywnej decyzji dotyczącej dalszego uczestnictwa w procedurze konkursowej.
Skarżący w pismach z dnia 7 i 12 sierpnia 2024 r. ponowił swój wniosek o przedstawienie wyjaśnień, co do niezbędnych wymogów określonych w ogłoszeniu o naborze, których nie spełniła złożona przez niego oferta. Podniósł, że z ogłoszenia o naborze z dnia 17 lipca 2024 r., nie wynika "niezbędny wymóg formalny w zakresie doświadczenia w pracy na stanowisku radcy prawnego w administracji publicznej", lecz "doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej", który to wymóg skarżący spełnia. Zawnioskował także o przesłanie skanu protokołu z prac komisji konkursowej.
Odpowiadając na powyższe, Starosta przy piśmie z dnia 12 sierpnia 2024 r. załączył wyciąg z ww. protokołu, a także wyjaśnił, że zamiarem pracodawcy było zatrudnienie radcy prawnego, który oprócz uprawnień do wykonywania zawodu, posiada doświadczenie nabyte w trakcie wykonywania zawodu radcy prawnego. Organ wskazał, że w ogłoszeniu o naborze zostało rozdzielone doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej od wskazania w tym miejscu stanowiska, bowiem brak jest uregulowań, które jednoznacznie odnosiłyby się do takiego zapisu i satysfakcjonujących wniosków. Zaznaczył, że dysponuje możliwością zweryfikowania przedstawionych kandydatur i wybrania tej, która w jego ocenie będzie stanowiła gwarancję prawidłowego wykonywania powierzonych mu zadań, jak też może podjąć decyzję o niezatrudnianiu żadnej z przedstawionych mu osób.
W kolejnych pismach z dnia 13 i 14 sierpnia 2024 r. skarżący powtórzył zapytanie odnośnie podstawy prawnej stanowiska komisji konkursowej o odrzuceniu złożonej przez niego oferty, a także wniósł o przesłanie skanu całości protokołu, a także obowiązującego Regulaminu pracy komisji ds. naboru na wolne stanowisko urzędnicze w Starostwie lub innego aktu o charakterze wewnętrznym, regulującego te kwestie.
W piśmie z dnia 20 sierpnia 2024 r. organ podał, że podtrzymuje dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że elementem koniecznym ogłoszenia o naborze jest określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, z podziałem na te, które są niezbędne, a które dodatkowe. Zaznaczył, że zgodnie z art. 13 ust. 2a pkt 1 u.p.s., wymaganiami niezbędnymi są wymagania konieczne go podjęcia pracy na danym stanowisku. Wymóg doświadczenia w organach administracji publicznej należy więc odnosić do stanowiska, na które był prowadzony nabór, tj. radcy prawnego. Starosta poinformował także, że praca komisji konkursowej oraz wszelkie procedury związane z naborem na wolne stanowiska urzędnicze w Starostwie realizowane są w oparciu o art. 11 – art. 15 u.p.s.
W dniu 21 sierpnia 2024 r. skarżący wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na czynność Starosty, polegającą na odrzuceniu oferty złożonej w ramach naboru na stanowisko urzędnicze radcy prawnego w Starostwie Powiatowym oraz stwierdzeniu, że nabór pozostał nierozstrzygnięty. Skarżący zawnioskował o uznanie powyższych czynności za bezskuteczne, stwierdzenie, że zostały dokonane bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa oraz nakazanie Staroście przeprowadzenie dalszych czynności w ramach procedury naboru. Ponadto wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zwrócił się także o to, aby Sąd rozważył zastosowanie w sprawie art. 146 § 2 ustawy a dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a.").
Skarżący zarzucił Staroście naruszenie ustawy o pracownikach samorządowych, w szczególności jej art. 6 ust. 1 i 3, art. 13 ust. 1-3, art. 14 ust. 1-2 i art. 15 ust. 2 pkt 4 oraz przepisów ww. rozporządzenia, w szczególności § 3 pkt 3, a także rażące naruszenie art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej: "k.p.a.").
W uzasadnieniu skargi skarżący zamieścił szczegółowy opis przebiegu procedury związanej z naborem na ww. stanowisko urzędnicze oraz dalszej korespondencji wymienianej pomiędzy nim a Starostą. Następnie podniósł, że ogłoszenie Starosty z dnia 17 lipca 2024 r. ORO.III.2110.14.2024 w sposób jednoznaczny określało zarówno wymagania niezbędne, jak również wymagania dodatkowe. Zdaniem skarżącego, spełniał on wszystkie enumeratywnie wskazane w ogłoszeniu warunki, jak również złożył w wyznaczonym terminie wymagane dokumenty aplikacyjne. W dalszej kolejności opisał szczegółowo zdobyte wykształcenie oraz doświadczenie zawodowe, wskazane w dokumentach aplikacyjnych, w szczególności zwracając uwagę na zatrudnienie w Powiatowych Inspektoratach Nadzoru Budowlanego i Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego oraz pełnienie funkcji członka Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich, które w jego ocenie wypełniają wskazany w ogłoszeniu o naborze wymóg "doświadczenia w pracy w organach administracji publicznej". Podkreślił również fakt pełnienia funkcji pozaetatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.
Skarżący zwrócił następnie uwagę, że przepisy ustawy o radcach prawnych, jak też wymienianych wcześniej aktów prawnych, w żaden sposób nie uzależniają podjęcia zatrudnienia przez radcę prawnego w organie samorządowym od uprzedniego wykonywania tego zawodu w ramach administracji publicznej. Podniósł, że aby zdobyć doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej na stanowisku radcy prawnego, trzeba bowiem najpierw taką pracę rozpocząć.
Zdaniem Skarżącego, rozszerzenie przez organ wskazanych w ogłoszeniu o naborze wymagań niezbędnych w zakresie pkt 5 ppkt 3, poprzez dodanie do zapisów ogłoszenia cyt. "doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej" zwrotu "na stanowisku radcy prawnego" i to już po zakończeniu biegu terminu składania dokumentów, stanowi rażące naruszenie prawa i jednocześnie działanie bez podstawy prawnej. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 2 pkt 3 u.p.s., określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe, następuje w ogłoszeniu o naborze, nie zaś w protokole z prac tzw. komisji konkursowej. Podmiotem uprawnionym do formułowania wymagań niezbędnych i dodatkowych jest w tej sprawie organ, a więc Starosta, nie zaś pracownik tego organu. W ocenie skarżącego działanie Starosty nosi również znamiona dyskryminacji uczestników naboru.
Skarżący wytknął także organowi, że wnioskowany skan protokołu został mu przesłany dopiero w dniu 21 sierpnia 2024 r. Ponadto zażądał, aby organ niezwłocznie przekazał do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę akta dotyczące naboru zawierające całość dokumentacji w przedmiotowej sprawie. Wskazał również, że pozostali uczestnicy naboru powinni zostać uznani za uczestników postępowania. Dodał, że Starosta nie pouczył uczestników naboru o przysługujących im środkach zaskarżenia.
W piśmie z dnia 2 września 2024 r. skarżący uzupełnił treść skargi o dodatkowe uwagi, a także zawnioskował, na podstawie art. 12a § 4 P.p.s.a., o udostępnienie przez Starostę akt sprawy, w części dotyczącej skanu pełnego protokołu prac komisji konkursowej z dnia 30 lipca 2024 r. bez anonimizacji danych, za pośrednictwem platformy ePUAP, w terminie jednego dnia od doręczenia pisma.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że treść skargi nasuwa wątpliwość, czy dotyczy ona czynności komisji powołanej do przeprowadzenia naboru czy czynności kierownika jednostki, który przeprowadzał nabór i zdecydował o sposobie jego rozstrzygnięcia. Zaznaczył, że jeśli zamiarem skarżącego było zaskarżenie czynności podjętych przez komisję, to taka skarga jest niedopuszczalna i powinna podlegać odrzuceniu, gdyż komisja nie jest organem administracji publicznej, nie korzysta z władztwa administracyjnego i nie podejmuje decyzji o charakterze wiążącym.
W dalszej kolejności organ streścił przebieg naboru na wolne stanowisko urzędnicze. Wskazał, że ogłoszenie o naborze zawierało wszystkie elementy określone w art. 13 u.p.s. Wyjaśnił, że nabór ten miał na celu wyłonienie kandydata na stanowisko radcy prawnego w Starostwie Powiatowym i dlatego wymagania zawarte w ogłoszeniu w zakresie doświadczenia w pracy w organach administracji publicznej należy odnosić do pracy w charakterze radcy prawnego. Potwierdza to również wymóg zawarty w ust. 10 pkt 4 ogłoszenia, w którym wskazano, że dokumentami niezbędnymi, które muszą zostać złożone w ramach aplikacji, są kopie dokumentów poświadczających doświadczenie zawodowe. Taki wymóg wprost wskazuje, że w ramach konkursu kandydaci winni wykazać się doświadczeniem zawodowym, a więc w zawodzie który został określony w ogłoszeniu o konkursie, tj. na stanowisku radcy prawnego, w organach administracji publicznej.
Starosta wskazał, że pozycja radcy prawnego została określona w ustawie z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz.U. 2024 poz. 499), w której ustawodawca określił stanowisko radcy prawnego wykonującego zawód w ramach stosunku pracy, jako samodzielne i bezpośrednio podporządkowane tylko kierownikowi jednostki organizacyjnej. Organ podkreślił, że samodzielność stanowiska i bezpośrednia podległość kierownikowi jednostki, jest charakterystyczne dla stanowisk kierowniczych, dlatego też celowym jest wykazanie się przez kandydata doświadczeniem zawodowym, pracą, w charakterze zgodnym z wymaganiami na danym stanowisku, w określonym obszarze. Wyjaśnił, że kierując się tymi regulacjami jako wymaganie niezbędne w ogłoszeniu o konkursie wskazano doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej, a spełnienie tego warunku kandydaci zobowiązani byli wykazać kopiami dokumentów poświadczających doświadczenie zawodowe. Jak podkreślił, doświadczenie w pracy w organach administracji nie zostało zawężona do jednostek samorządu terytorialnego, lecz w sposób ogólny do administracji publicznej. Nie został ograniczony sposób świadczonej pracy, którymi kandydaci powinni wykazać swoje doświadczenie zawodowe.
Organ wskazał następnie, że żaden z kandydatów nie wykazał się doświadczeniem w pracy w organach administracji publicznej na stanowisku objętym konkursem, nie przedłożył kopii dokumentów potwierdzających takie doświadczenie zawodowe. Starosta zaznaczył, że czynności oceny pod kątem formalnym zostały przeprowadzone przez Komisję na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2024 r. i zawarte w protokole, który spełnia wszystkie wymagania określone w art. 14 u.p.s. W dniu 2 sierpnia 2024 r., a wiec niezwłocznie po przeprowadzonym naborze, w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa oraz na tablicy ogłoszeń umieszczona została informacja kierownika jednostki - Starosty o wyniku naboru, która spełnia wszystkie warunki wskazane w art. 14 ust. 2 u.p.s.
Końcowo organ stwierdził, że formułowane przez skarżącego wnioski o uznanie zaskarżonych czynności za bezskuteczne oraz nakazanie przez Sąd Staroście zatrudnienia skarżącego nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach prawa, a przy tym są niekonsekwentne.
W piśmie z dnia 17 września 2024 r. skarżący, ustosunkowując się do odpowiedzi Starosty na skargę, w całości podtrzymał dotychczasowe twierdzenia skargi, jak też zawnioskował o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. oraz w przypadku jej wymierzenia, gdy Sąd uwzględni skargę – przyznanie od organu sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w postanowieniu o wymierzeniu grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267)), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej . Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., stanowiący, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Do zakresu właściwości sądu administracyjnego należy m.in. kontrola legalności innych niż decyzje administracyjne oraz postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest czynność Starosty P. rozstrzygająca konkurs w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze radcy prawnego (por protokół rozprawy sądowej z dnia 5 lutego 2025 r.
W dniu 2 sierpnia 2024 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa oraz na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa została zamieszczona informacja o wynikach naboru. Wskazano w niej, że konkurs nie został rozstrzygnięty, ponieważ żadna z trzech ofert konkursowych nie spełniła niezbędnych wymogów, określonych w ogłoszeniu o naborze. Jednocześnie do każdego z kandydatów skierowano pisma z dnia 2 sierpnia 2024 r., informujące o odrzuceniu oferty, wskazując, że przyczyną powyższego było niespełnienie niezbędnego wymogu formalnego w zakresie doświadczenia w pracy na stanowisku radcy prawnego w administracji publicznej.
Sąd stwierdza, że tak określony przedmiot prawidłowo wniesionej skargi mieści się w zakresie jego kognicji, bowiem informacja o wynikach naboru na wolne stanowisko urzędnicze jest czynnością z zakresu administracji publicznej wskazaną w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Postępowanie konkursowe prowadzone w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze jest procedurą zmierzającą do nawiązania stosunku pracy, a więc relacji poddanej regulacjom prawa prywatnego. Jednakże czynności konkursowe nie mają charakteru cywilnoprawnego lecz administracyjny normowany przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1260 ze zm.; zwana dalej u.p.sam.).
Powstały w związku z prowadzeniem konkursu stosunek między jego uczestnikami a organem administracji publicznej, nie jest oparty na zasadzie równorzędności podmiotów. Poprzez określone w trakcie postępowania konkursowego czynności, jak np. niedopuszczenie kandydata do konkursu, wydanie informacji o konkursie, ocena poszczególnych kandydatów, wydanie informacji o wyniku naboru, organ administracji dokonuje władczych rozstrzygnięć /czynności/. Są one aktami stosowania prawa i kształtują sytuację prawną uczestników konkursu. Akty te są skierowane do zindywidualizowanego podmiotu i wyznaczają określoną sytuację prawną tego podmiotu w zakresie uprawnień wynikających z przepisów prawa. Należy więc uznać, że postępowanie zakończone ustaleniem jego wyników w sposób prawnie wiążący wpływa na sytuacje prawną osób uczestniczących w naborze. Wywołuje bowiem skutek, jaki wiąże się z wynikami naboru, tj. możliwością objęcia określonego stanowiska w administracji publicznej. Możliwe jest zatem zaskarżenie do sądu administracyjnego czynności dokonywanych w trakcie naboru powszechnego – konkursu na wolne stanowisko urzędnicze. Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a więc uczestnik konkursu, którego uprawnień dotyczy zaskarżony akt lub czynność. Takie stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 10 maja 2012 r., I OSK 184/11; postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r., I OSK 2883/12; wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 grudnia 2007 r., III SA/Lu 516/07; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 września 2013 r., III SA/Sz 191/13; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 marca 2013 r., II SA/Go 1098/12, wyrok WSA w Lublinie z dnia 10 kwietnia 2014 r., III SA/Lu 984/13, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2021 r., IV SA/Wr 439/21 oraz wyroki tut. Sądu z dnia 9 grudnia 2015 r., II SA/Rz 613/15 z dnia 16 sierpnia 2018 r., II SA/Rz 419/18 – orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).
Informacja o wynikach wyboru naboru, która kończy postępowanie rekrutacyjne z uwagi na fakt, że pochodzi od organu administracji i rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach kandydatów, stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Innymi słowy, kontroli sądu administracyjnego podlega samo postępowanie konkursowe, natomiast w sprawach związanych stricte z zatrudnieniem otwarta jest droga sądowa przed sądem powszechnym (zob. J. Stelina, "Ustawa o pracownikach samorządowych. Komentarz, wyd. II" Wolters Kluwer, 2016.).
Skarżący zarzuca naruszenie przepisów dotyczących procedury naboru na wolne stanowisko urzędnicze, a więc ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1135), tj. w szczególności art. 6 ust. 1 i 3, art. 13 ust. 1 – 3, art. 14 ust. 1 – 2 i art. 15 ust. 2 pkt 4 tejże ustawy oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 października 2021 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1960), tj. w szczególności § 3 pkt 3 tegoż rozporządzenia. Jednocześnie skarżący zarzuca zaskarżonej czynności i aktowi (czynności) organu rażące naruszenie art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572), art. 11 ust. 1 u.p.sam., który przy naborze na wolne stanowiska urzędnicze nakazuje postępowanie zgodne z zasadą otwartości i konkurencyjności. W literaturze przedmiotu podnosi się, iż otwartość wiąże się z realizacją konstytucyjnego wymogu zapewnienia obywatelom równego dostępu do służby publicznej. Z tego względu nabór na stanowiska urzędnicze przybiera postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach obiektywizmu, jawności i przejrzystości (transparentności). Celem przeprowadzenia naboru na stanowiska urzędnicze w samorządzie terytorialnym jest także realizacja postulatu zapewnienia zawodowego, rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe, do czego winien się przyczynić dobór kadr urzędniczych według kryteriów merytorycznych. Mamy tu zatem do czynienia z konkurencyjnością naboru, a więc cechą, która ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy (zob. J. Stelina, op.cit.).
Skarżący naprowadził, że z ogłoszenia o naborze na stanowisko urzędnicze radcy prawnego w Starostwie Powiatowym w P. z dnia 17 lipca 2024 r., znak: ORO.III.2110.14.2024 nie wynika cyt. "niezbędny wymóg formalny w zakresie doświadczenia w pracy na stanowisku radcy prawnego w administracji publicznej". Z ogłoszenia wynika za to cyt. "doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej" (tak pkt 5 ppkt 3 – i to bez wskazania okresu takiego doświadczenia i na jakim stanowisku). Skarżący zauważył również, że wymóg doświadczenia pracy w organach administracji publicznej spełnia. Podobnie jak pozostałe wszystkie wymagania niezbędne i dodatkowe, czego dowodem jest złożony przez skarżącego komplet dokumentów aplikacyjnych.
W stanie faktycznym sprawy, postępowanie konkursowe w niniejszej sprawie rozpoczęło się od ogłoszenia przez Starostę P. w dniu 17 lipca 2024 r. o naborze na wolne stanowisko urzędnicze radcy prawnego w Starostwie Powiatowym w P. Ogłoszenie zawierało wszystkie elementy określone w art. 13 ustawy o pracownikach samorządowych, a więc dane formalne związane z identyfikacją jednostki, która prowadzi nabór, dane dotyczące stanowiska, które ma być obsadzone w drodze naboru , określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, informację o warunkach pracy na danym stanowisku, zakresie zadań wykonywanych na stanowisku , a także informację o wskaźniku zatrudnienia osób niepełnosprawnych w jednostce. Ponadto w ogłoszeniu o naborze wskazano również wymagane dokumenty oraz określono miejsce i termin ich złożenia.
Następnym etapem procedury naboru było przeprowadzenie przez Komisję powołaną zarządzeniem nr [...] Starosty P. z dnia 22 lipca 2024r. w sprawie powołania Komisji ds. naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Starostwie Powiatowym w P. czynności, które wynikają z art. 13a ustawy o pracownikach samorządowych. Komisja w dniu 30 lipca 2024r. otworzyła oferty i dokonała sprawdzenia spełnienia przez osoby, które złożyły aplikacje, wymagań pod kątem formalnym , tj. terminu złożenia oferty, spełnienia wymagań koniecznych i załączenia wymaganych dokumentów . W wyniku przeprowadzenia przez Komisję wstępnej procedury naboru, Komisja stwierdziła ,że wpłynęły trzy oferty , jednak żadna z ofert nie spełniła wszystkich wymaganiach niezbędnych , nie zostało udokumentowane doświadczenie zawodowe osób aplikujących na stanowisko radcy prawnego w organach administracji publicznej.
W dniu 2 sierpnia 2024r. Starosta P. poprzez opublikowanie w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w P. oraz umieszczenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa Powiatowego w P. poinformował o wynikach naboru na stanowisko radcy prawnego, wskazując że wpłynęły trzy oferty, które nie spełniły niezbędnych wymogów , określonych w ogłoszeniu o naborze , nie zakwalifikowały się do kolejnego etapu naboru , dlatego konkurs nie został rozstrzygnięty.
Organ uzasadniając swoje stanowisko argumentował, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze ogłoszony w dniu 17 lipca 2024r. miał na celu wyłonienie kandydata na stanowisko radcy prawnego w Starostwie Powiatowym w P., i dlatego wymagania zawarte w ogłoszeniu w zakresie doświadczenia w pracy w organach administracji publicznej należy odnosić do pracy w charakterze radcy prawnego. Potwierdza to również wymóg zawarty w ust. 10 pkt 4 ogłoszenia, w którym wskazano, że dokumentami niezbędnymi - które muszą zostać złożone w ramach aplikacji - są kopie dokumentów poświadczających doświadczenie zawodowe . Taki wymóg wprost wskazuje , że w ramach konkursu kandydaci winni wykazać się doświadczeniem zawodowym, a więc w zawodzie który został określony w ogłoszeniu o konkursie, tj. na stanowisku radcy prawnego, w organach administracji publicznej.
Zdaniem organu, należy zwrócić uwagę na pozycję radcy prawnego wykonującego zawód w ramach stosunku pracy w hierarchii pracowników. Została ona określona w ustawie z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz.U. 2024, poz. 499), w której ustawodawca określił stanowisko radcy prawnego wykonującego zawód w ramach stosunku pracy, jako samodzielne i bezpośrednio podporządkowane tylko kierownikowi jednostki organizacyjnej. Samodzielność stanowiska i bezpośrednia podległość kierownikowi jednostki (art. 9 ustawy o radcach prawnych), jest charakterystyczne dla stanowisk kierowniczych, dlatego też celowym jest wykazanie się przez kandydata doświadczeniem zawodowym, pracą, w charakterze zgodnym z wymaganiami na danym stanowisku, w określonym obszarze. Kierując się tymi regulacjami jako wymaganie niezbędne w ogłoszeniu o konkursie wskazano doświadczenie w pracy w organach administracji publicznej, a spełnienie tego warunku kandydaci zobowiązani byli wykazać kopiami dokumentów poświadczających doświadczenie zawodowe. Doświadczenie w pracy w organach administracji nie zostało zawężona do jednostek samorządu terytorialnego, lecz w sposób ogólny do administracji publicznej. Nie został ograniczony sposób świadczonej pracy, którymi kandydaci powinni wykazać swoje doświadczenie zawodowe.
W odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie wpłynęły trzy aplikacje Jednak żaden z kandydatów nie spełnił kryterium doświadczenia w pracy w organach administracji publicznej, na stanowisku objętym konkursem, kandydaci nie przedłożyli dokumentów poświadczających doświadczenie zawodowe w tym zakresie.
Skarżący przedłożył dokumenty aplikacyjne, z których wynika, że był zatrudniony w Powiatowym inspektoracie Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. - w obu jednostkach na stanowisku referenta prawnego, w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego w Warszawie - na stanowisku specjalisty, w Kancelarii Komorniczej Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...] - na stanowisku pracownika kancelaryjnego, asesora komorniczego. Pan Ł.K. wykonywał funkcję Komornika Sądowego i prowadził Kancelarię Komorniczą przy Sądzie Rejonowym w P. Pan Ł.K. uchwałą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2017r. został powołany na członka Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem. Funkcję tę sprawował do dnia 12 kwietnia 2024r. Od 8 lipca 2024r. prowadzi obsługę prawną w wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w P. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej na podstawie umowy cywilnoprawnej.
Do konkursu przystąpiła Pani A.Ł. i dokumentami aplikacyjnymi wykazała zatrudnienie Urzędzie Miasta P. na stanowisku specjalisty, [...]Szpitalu Klinicznym [...] na stanowisku asystenta ds. prawnych i p.o kierownika Działu Kadr i Płac, pracowała w Sądzie Rejonowym w P. oraz w kancelariach prawnych. Obecnie prowadzi władną kancelarię prawną.
Z kolei kandydat Pan D.O. wykazał w dokumentach aplikacyjnych ,że odbywał praktyki w kancelariach radów prawnych w; R. i P., Sądzie Okręgowym w P., Zakładzie Karnym w M., Sądzie Rejonowym w R., Urzędzie Wojewódzkim w R. Ponadto pełnił funkcje doradcy prawnego w K. Sp. z.o.o. w G., odbył staż w Parlamencie Europejskim w Brukseli, był konsultantem w Uniwersyteckiej Poradni Prawnej przy Uniwersytecie [...]. Obecnie jest zatrudniony na stanowisku prawnika w E. Sp. z o.o. w P., w Biurze Doradcy Restrukturyzacyjnego [...] w P. oraz prowadzi własną kancelarię radcy prawnego.
Z powyższego wynika – zdaniem organu - iż żaden z kandydatów nie wykazał się doświadczeniem w pracy w organach administracji publicznej na stanowisku objętym konkursem, nie przedłożył kopii dokumentów potwierdzających takie doświadczenie zawodowe.
Oceniając powyższe stanowisko Sąd stwierdza, że argumentacja skarżącego zawierająca naruszenie art. 11 ust. 1 u.p.sam. jest oczywiście zasadna.
Treść ogłoszenia o naborze z dnia 17 lipca 2024 r. (k. 162 i n. akt sądowych), w ust. 5 pkt 3, jednoznacznie bowiem wskazuje, że wymogiem niezbędnym było doświadczenia w pracy w organach administracji samorządowej. Sąd nie podziela stanowiska organu, że treść ogłoszenia wskazuje na konieczność posiadania doświadczenia w pracy w organach administracji samorządowej ale na stanowisku radcy prawnego, a to z uwagi na charakter stanowiska, na które prowadzony był nabór.
Ogłoszenie nie może być niejasne w kwestii wymogów, zwłaszcza określonych jako niezbędne.
W okolicznościach sprawy pozostałe osoby aplikujące w konkursie, odczytały ogłoszenie tak jak skarżący. Wzięły w nim udział, nie mając doświadczenia w pracy w organach administracji samorządowej na stanowisku radcy prawnego.
Odstąpienie przez organ w postępowaniu konkursowym od jednoznacznej treści ogłoszenia w zakresie doświadczenia zawodowego w organach administracji samorządowej doprowadziło do rozstrzygnięcia konkursu z naruszeniem zasady równości, otwartości i konkurencyjności naboru, wyrażone w art. 11 ust. 1 u.p.sam. To zaś decyduje o konieczności stwierdzenia bezskuteczności czynności poinformowania o wynikach konkursu przeprowadzonego niezgodnie z przepisami ustawy.
Organ ponownie prowadząc postępowanie konkursowe uwzględni dokonaną w niniejszym wyroku wykładnię art. 11 ust. 1 u.p.sam., co winno oznaczać dochowanie ogłoszonych reguł przeprowadzenia naboru na wolne stanowisku urzędnicze.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji wyroku w pkt I w oparciu o art. 146 § 1 P.p.s.a.
W pkt II wyroku Sąd oddalił żądnie skarżącego, sprecyzowane w piśmie z dnia 31 stycznia 2025 r., zgłoszone na podstawie art. 146 § 2 P.p.s.a.
Skarżący zażądał, aby Sąd "uznał prawo lub uprawnienie skarżącego w postaci prawa do jego zatrudnienia na stanowisku urzędniczym radcy prawnego w Starostwie Powiatowym w [...] w pełnym wymiarze czasu pracy (pełen etat)".
W odpowiedzi na to żądanie, w dniu 5 lutego 2025 r. na rozprawie, pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie podnosząc, że przedmiotem zaskarżenia jest czynność Starosty P., z której nie wynika żadne na razie uprawnienie dla skarżącego, w związku z czym nie ma on podstaw do formułowania żądań w trybie art. 146 § 2 P.p.s.a.
Sąd podziela w tym zakresie stanowisko organu. Konkurs nie został rozstrzygnięty z powodu ustalenia, że zgłaszający się do naboru nie spełniają kryterium doświadczenia w pracy w organach administracji samorządowej, przyjmując wadliwie, że chodzi o to doświadczenie ale na stanowisku radcy prawnego. Brak było więc podstaw do orzekania w trybie art. 146 § 2 P.p.s.a. i wniosek w tym zakresie został oddalony przez Sąd.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt III wyroku).
Końcowo Sąd zauważa, że odniósł się do bardzo szerokiej argumentacji faktycznej i prawnej skarżącego tylko w zakresie koniecznym dla rozstrzygnięcia sprawy. Naruszenie art. 11 ust. 1 u.p.sam. było w sprawie oczywiste i rozstrzygające dla uwzględnienia skargi.