II SA/Rz 1158/11

II SA/Rz 1158/11 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2012-01-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2011-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Małgorzata Wolska
Stanisław Śliwa
Zbigniew Czarnik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77, art. 107 § 3, art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego W. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] kwotę 900 zł /słownie: dziewięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Rz 1158/11
U Z A S A D N I E N I E
Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 6 września 2011 r., nr [....] utrzymująca w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z 1 lipca 2011 r., nr [...] o nałożeniu na W.C., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą W.C. Usługi Transportowe w C. kary pieniężnej w kwocie 30.000zł.
Stan sprawy przedstawia się następująco.
Funkcjonariusze Wojewódzkiej Inspekcji Transportu Drogowego w [...] w dniach 17-31 maja 2011 r. przeprowadzili w siedzibie przedsiębiorcy kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o transporcie drogowym, zgodności wykonywania działalności gospodarczej w zakresie posiadanych uprawnień i regulacji czasu pracy kierowców wynikających z przepisów prawa krajowego i wspólnotowego, oraz innych dokumentów związanych z wykonywaniem transportu drogowego, obejmującą okres od 1 października do 30 listopada 2009 r. W związku ze stwierdzonymi naruszeniami wszczęto z urzędu i przeprowadzono postępowanie administracyjne. Na podstawie jego wyników decyzją z 1 lipca 2010 r. organ I instancji nałożył na W.C. karę pieniężną w kwocie 30.000zł z tytułu stwierdzonych naruszeń. Na skutek odwołania decyzją z 14 września 2010 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił powyższą decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia.
W aktualnie przeprowadzonym postępowaniu powołaną na wstępie decyzją z 1 lipca 2011 r. nałożono na W.C. karę pieniężną w kwocie 30.000zł, przyjmując za podstawę prawną rozstrzygnięcia przepis art. 93 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn.zm.; dalej: "u.t.d."). W uzasadnieniu decyzji organu I instancji szczegółowo opisano zarzucone mu naruszenia przepisów prawa, a łączną wysokość kar wynoszącą 59.250zł, zgodnie z art. 92 ust. 2 pkt 2) U.t.d. ograniczono do kwoty 30.000zł.
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2, 7, 8, ust. 4 oraz lp. 1.2 załącznika do U.t.d. za wykonywanie od 21 października do 24 listopada 2009 r. transportu drogowego pojazdem marki Renault nr rej. [..] niezgłoszonym do posiadanej licencji wspólnotowej nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy wymierzono karę 8.000zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 5 ust.1, art. 8 ust. 1, 2 i 3 pkt 8, art. 11 ust. 4, art. 14 ust. 1 u,t,d,, art. 5 ust. 4 Rozporządzenia Rady (EWG) 881/92 z dnia 26 marca 1992 r. w sprawie dostępu do rynku drogowych przewozów rzeczy we Wspólnocie, na lub z terytorium Państwa Członkowskiego lub w tranzycie przez jedno lub więcej Państw Członkowskich (Dz.Urz. L 95 z 9.04.1992).
Na podstawie art. 92 ust. 4 oraz lp. 11.4 ust. 1 załącznika do U.t.d. za nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie, za każdy dzień, przez kierowcę S.Ś. na dni od 1 do 20 października 2009 r., tj. łącznie 20; przez kierowcę S.W. na dni od 1 do 18 października 2009r., tj. łącznie 18; za nieokazanie wykresówek i nie wskazanie osoby kierowcy, który od 5 do 6 listopada 2009 r. kierował pojazdem nr rej. [..] z C. do K. na odcinku 386 km, tj. łącznie 2; za nieokazanie wykresówki i nie wskazanie osoby kierowcy, który 18 listopada 2009 r. kierował pojazdem nr rej. [..] z C. do C. na odcinku 37 km, tj. 1; za nieokazanie wykresówek i nie wskazanie osoby kierowcy, który w dniach 19-20 października 2009 r. stanowił załogę ze S.W., który przejechał odcinek 225 km, w pojeździe o nr rej. [..] na łącznej trasie 464 km, co do pozostałego odcinka 239km, kiedy S.W. na swojej wykresówce umieszczonej w urządzeniu w miejscu przeznaczonym dla drugiego kierowcy rejestrował swoją dyspozycyjność, tj. łącznie 2; za nieokazanie wykresówek i nie wskazanie osoby kierowcy, który w dniach 26-30 listopada 2009 r. kierował pojazdem nr rej. [...], na odcinku 251km, tj. łącznie 5; za nieokazanie wykresówki i nie wskazanie osoby kierowcy, który w dniach 16-18 października 2009 r. kierował pojazdem nr rej. [..], na odcinku 20km, tj. 1; za nieokazanie wykresówki i nie wskazanie osoby kierowcy, który w dniu 11 października 2009 r. wykonywał usługę na trasie C.-B.-C., tj. 1 - wymierzono karę 25.000zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 14 ust. 1-2 Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. WE L 370 z 31.12.1985r.).
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.11.4 ust. 2 załącznika do U.t.d. za okazanie wykresówek niezawierających wszystkich danych o okresach aktywności kierowców, a to W.Ś. za 5, 6 i 18 listopada 2009 r., S.W. za 26 i 30 listopada 2009 r., S.K. za 13, 14, 19, 29 i 30 października 2009 r. oraz 6 i 26 listopada 2009 r., a także J.P. za 10 października 2009 r. - wymierzono karę 6.500zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 15 ust. 1,2 i 6 Rozporządzenia 3821/85.
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.11.2 ust. 1 załącznika do U.t.d. za nieuzasadnione użycie przez W.Ś. 7 i 18 listopada 2009 r. kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-ro godzinnego okresu, za każdy dzień, wymierzono karę 800zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 15 ust. 2 Rozporządzenia 3821/85.
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.10.1 lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d. za skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego: o czas do jednej godziny, oraz za każdą kolejną godzinę: przez S.K. w okresie rozliczeniowym 7-13 listopada 2009 r. o 5 godz. i 49 min.; przez S.W. w okresie rozliczeniowym 19-25 października 2009 r. o 9 godz. i 48 min.; przez W.Ś. w okresie rozliczeniowym 1-7 listopada 2009 r. o 6 godz. i 48 min., w okresie rozliczeniowym 7-13 listopada 2009 r. o 19 godz. i 45 min., okresie rozliczeniowym 11-17 listopada 2009 r. o 5 godz. i 27 min.; przez J.P. okresie rozliczeniowym 10-16 listopada 2009 r.o 23 godziny i 27 min., okresie rozliczeniowym 15-21 października 2009 r. o 23 godz. i 37 min., okresie rozliczeniowym 22-28 listopada 2009 r. o 3 godz. i 56 min. - wymierzono karę 9700zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 8 ust. 6 i 9 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz mieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz. UE nr L 102/1 z 11.04.2006r.).
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.10.2 lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d. za skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego: o czas do jednej godziny, oraz za każdą rozpoczętą kolejną godzinę: przez S.K. w okresie 9/10 listopada 2009 r. o 1 godz. i 37 min.; przez S.W. w okresie 13/14 listopada 2009 r. o 7 min., przez W.Ś. w okresie 7/8 listopada 2009 r. o 5 godz. i 7 min., w okresie 18/19 listopada 2009 r. o 4 godz. i 36 min.; przez J.P. w okresie 22/23 października 2009 r. o 1 godz. i 8 min., w okresie 23/24 października 2009 r. o 1 godz. I 30 min. - wymierzono karę 3000zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.10.3 lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d. za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego: o czas od 15 do 30 min. oraz za każde rozpoczęte następne 30 min.: przez S.K. w dniu 13 października 2009 r. o 23 min., w dniu 20 października 2009 r. o 54 min.; przez W.Ś. w dniu 7 listopada 2009 r. o 1 godz. i 48 min. - wymierzono karę 1250zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.10.4 lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d. za przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego: o czas od 15 do 30 min. oraz za każde rozpoczęte następne 30 min.: przez W.Ś. w okresie 7-8 listopada 2009 r. o 5 godz. i 35 min., w okresie 18-19 listopada 2009 r. o 2 godz. i 51 min. - wymierzono karę 1700zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 6 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.10.5 lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d. za przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym przy wykonywaniu przewozu drogowego: o czas do 2 godz. oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę: przez S.W. w okresie 19 październik - 2 listopad 2009r. o 1 godz. i 50 min.; przez W.Ś. w okresie 26 października - 9 listopad 2009 r. o 4 godz. i 7 min., w okresie 2-16 listopad 2009 r. o 20 godz. i 57 min., w okresie 9-23 listopad 2009 r. o 3 godz. i 20 min. - wymierzono karę 2800zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 6 ust. 3 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
Na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2,7, 8 i ust. 4 U.t.d. oraz l.p.11.4 ust. 7 lit. a) załącznika do U.t.d. za okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie 39 wykresówek niezawierających przepisowych wpisów imienia kierowcy S.W. - wymierzono karę 500zł uznając, że stanowiło to naruszenie art. 15 ust. 5 Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85.
Po rozpoznaniu odwołania W.C. decyzją z 6 września 2011 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, przyjmując za podstawę prawną rozstrzygnięcia przepisy art. 138 §1 pkt 1 K.p.a., art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 3 pkt 8, art. 11 ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 92 ust. 1 pkt 2 i pkt 8 U.t.g. oraz lp. 1.2, lp.10.1lit. a) i b), lp.10.2 lit. a) i b), lp. 10.3 lit. a) i b), lp. 10.4 lit. a) i b), lp. 10.5 lit. a) i b), lp.11.2 ust. 1. lp. 11. 4 ust. 1 i lp. 11.4 ust. 2, lp. 11.4 pkt 7 lit. a) załącznika do U.t.d., art. 6, art. 7, art. 8 ust. 1-4 i ust. 8, art. 9 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 13, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2 i ust. 5a Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.121985 r.ze zm.), art. 25 ustawy z 16 kwietnia 2004 o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879 ze zm.).
Po przedstawieniu stanu sprawy oraz zarzutów odwołania organ odwoławczy odniósł się odrębnie do każdego z przypisanych przedsiębiorcy naruszeń, powołując treść naruszonych przepisów. Stwierdził, że każdy wykorzystywany przez przedsiębiorcę pojazd powinien zostać zgłoszony do licencji, a nie uczyniono tego w stosunku do pojazdu o nr rej. [...]. Pomimo że organ I instancji nie wyjaśnił okoliczności, w jakich pojazd był wykorzystywany GITD uznał, że prowadzenie postępowania w tym zakresie było zbędne, ponieważ suma kar za pozostałe naruszenia przekracza ustawową granicę 30.000zł.
W zakresie skrócenia tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 uznano, że S.K. w okresie 7-13 listopada 2009 r. skrócił go o 26 godz. i 49 min., a organ I instancji zaniżył rozmiar popełnionego naruszenia o 21 godz. Dlatego kara za to naruszenie powinna wynieść 2450zł. S.W w okresie 19-25 października 2009r. skrócił wymagany odpoczynek o 9 godz. i 48 min., za co powinna zostać wymierzona kara 950zł. Z kolei W.Ś. w okresie 1-7 listopada 2009r. skrócił go o 6 godz. i 48 min., za co powinna zostać wymierzona kara 650zł, w okresie 7-13 listopada 2009r. o 19 godz. i 42 min., za co powinna zostać wymierzona kara 1950zł, a w okresie 11-17 listopada 2009r. o 26 godz. i 27 min, za co powinna zostać wymierzona kara 2650zł. Kierowca J.P. w okresie 10-16 października 2009r. skrócił wymagany odpoczynek o 23 godz. i 27 min., za co powinna zostać wymierzona kara 2350zł, w okresie 15-21 października 2009 r. o 23 godz. i 27 min., za co powinna zostać wymierzona kara 2350zł, a w okresie 22-28 października 2009 r. o 3 godz. I 56 min., za co powinna zostać wymierzona kara 350zł. Łączna suma kar za te naruszenia uległa zmianie i wyniosła 13.700zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 10.1. lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d.
W zakresie skrócenia dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 uznano, że: S.W. w dniach 9/10 i 10/11 listopada 2009r. skrócił go o 1 godz. i 37 min., za co powinna zostać wymierzona kara 300zł, a w dniach 13/14 i 14/15 listopada 2009r. o 7 min., za co powinna zostać wymierzona kara 100zł; W.Ś. w dniach 7 i 7/8 listopada 2009r. skrócił go o 5 godz. i 7 min., za co powinna zostać wymierzona kara 1100zł, a w dniach 18 i 18/19 listopada 2009r. o 4 godz. i 36 min, za co powinna zostać wymierzona kara 900zł, J.P. w dniach 21/22 i 22/23 października 2009r. skrócił go o 1 godz. i 8 min., za co powinna zostać wymierzona kara 300zł, a w dniach 23/24 i 24/25 października 2009r. o 1 godz. i 30 min., za co powinna zostać wymierzona kara 300zł. Łączna suma kar za te naruszenia uległa zmianie i wyniosła 3.000zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 10.2. lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d.
W zakresie przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego, o którym mowa art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 uznano, że: S.K. w dniach 13/14 października 2009r. przekroczył go o 23 min., za co powinna zostać wymierzona kara 150zł, a w dniach 20/21 października 2009r. o 54 min., za co powinna zostać wymierzona kara 350zł, natomiast W.Ś. w dniach 7 i 7/8 listopada 2009r. przekroczył go o 1 godz. i 48 min., za co powinna zostać wymierzona kara 750zł. Łączna suma kar za te naruszenia uległa zmianie i wyniosła 1.250zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 10.3. lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d.
W zakresie przekroczenia maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego, o którym mowa w art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i art. 1 decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z 7 czerwca 2011 r. w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 uznano, że W.Ś. w dniach 7 i 7/8 listopada 2009r. przekroczył go o 5 godz. i 35 min., za co powinna zostać wymierzona kara 1150zł, w dniach 18 i 18/19 listopada 2009r. o 2 godz. i 51 min., za co powinna zostać wymierzona kara 550zł, wskazując jednocześnie że błędne określenie godzin przez organ I instancji nie miało wpływu na wynik sprawy. Łączna suma kar za te naruszenia uległa zmianie i wyniosła 1.700zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 10.4. lit. a) i lit. b) załącznika do U.t.d.
W zakresie przekroczenia całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym, o którym mowa w art. 6 ust. 3 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 uznano, że: S.W. w okresie 19 października – 2 listopada 2009r. przekroczył go o 1 godz. i 50 min., za co powinna zostać wymierzona kara 100zł; W.Ś. w okresie 26 października – 9 listopada 2009r. przekroczył go o 4 godz. i 7 min., za co powinna zostać wymierzona kara 400zł, w okresie 2-16 listopada 2009r. o 20 godz. i 57 min., za co powinna zostać wymierzona kara 2000zł, a w okresie 9-23 listopada 2009r. o 3 godz. i 20 min., za co powinna zostać wymierzona kara 300zł. Łączna suma kar za te naruszenia uległa zmianie i wyniosła 2.800zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 10.5. lit. a) załącznika do U.t.d.
W zakresie nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego - nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu, o których mowa w art. 15 ust. 2 Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 uznano, że W.Ś. w dniach 7 i 7/8 oraz 18 i 18/19 listopada 2009r. używał dwóch wykresówek, za co powinna zostać wymierzona kara 800zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 11.2 ust. 1 załącznika do U.t.d.
W zakresie nieokazania wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu, o których mowa w art. 13 i art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 oraz art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców ustalono, że w stosunku do kierowcy W.Ś. nie okazano przedmiotowych dokumentów za okres 20 dni, za co powinna zostać wymierzona kara 10.000zł. W stosunku do osoby S.W., zatrudnionego przez W.C. od 19 października 2009r. GITD stwierdził, że przedsiębiorca nie miał obowiązku okazywania dokumentów dotyczących tego kierowcy za okresy, w których go nie zatrudniał, a ten nie wykonywał na jego rzecz przewozów drogowych. Jednak wśród przedłożonych wykresówek brakowało ich oraz innych dokumentów za dni: 27, 28, 29 i 30 listopada 2009r., za co powinna zostać wymierzona kara 2000zł. Natomiast w ocenie organu odwoławczego bezpodstawnie nałożono karę pieniężną w kwocie 2.500zł za nieokazanie wykresówek nieznanych z imienia i nazwiska kierowców za dni: 19 i 20 października 2009r. oraz 5, 6 i 18 listopada 2009r., ponieważ karę pieniężna można nałożyć wyłącznie za nieokazanie wykresówek bądź dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez konkretnego kierowcę. Również niezasadnie nałożono karę w kwocie 500zł za nieokazanie wykresówki kierowcy J.P. za dzień 17 października 2009r., ponieważ została ona włożona do tachografu i opisana co prawda tylko na dzień 16 października 2009r., jednak wyjęto ją dopiero w dniu 17 października 2009r. i w tym czasie rejestrowała ona okresy aktywności tego kierowcy. Słusznie z kolei nałożono karę w kwocie 500zł za brak wykresówki z dnia 11 października 2009r., w którym wykonywano przewóz osób na trasie C.-B.-C., zgodnie z dowodem wykonania tej sługi w postaci faktury VAT. Łączna suma kar za te naruszenia uległa zmianie i wyniosła 12.500zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 11.4 ust. 1 załącznika do U.t.d.
W zakresie okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki niezawierającej wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, o których mowa w art. 15 ust. 2 Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 uznano, że: na wykresówkach W.Ś. za dni 5 i 6 listopada 2009r. brakowało rejestracji aktywności kierowcy od godziny 22:33 dnia 5 do godziny 9:10 dnia 6 listopada 2009r., za co powinna zostać wymierzona kara 500zł, a za dni 6/7 i 7 listopada 2009r. brakowało rejestracji aktywności kierowcy od godziny 8:00 do godziny 9:10 dnia 7 listopada 2009r., za co powinna zostać wymierzona kara 500zł. Natomiast niezasadnie nałożono karę na za okres 18/19 i 19/20 listopada 2009r., ponieważ wykresówki zawierały prawidłowe zapisy. Z kolei na wykresówce S.W. brakowało zapisu aktywności kierowcy od godz. 14:30 dnia 26 do godz. 3:30 dnia 27 listopada 2009r., za co powinna zostać wymierzona kara 500zł, skoro kolejna wykresówka zawierała opis dopiero za dni 30 listopada/1 grudnia 2009r. Na tej wykresówce brakowało z kolei rejestracji aktywności od godz. 4:43 do godz. 6:26 dnia 1 grudnia 2009r., za co powinna zostać wymierzona kara 500zł. Brak rejestracji aktywności kierowcy S.K. stwierdzono na podstawie wykresówek za dni 19/20 listopada 2009 r., ponieważ brakowało na niej danych za czas od godz. 9:15 do 10:10 dnia 20 listopada 2009r., za co powinna zostać wymierzona kara 500zł. Również braki takie stwierdzono na wykresówce za dni 29/30 i 30 października 2009r. Nie określono jednak w tym przypadku godzin początkowych i końcowych aktywności, choć uznano, że za braki te należy wymierzyć karę 500zł. Wykresówka za dzień 30 listopada 2009r. nie zawierała danych o aktywności kierowcy od godz. 22:00 tego dnia do godz. 11:39 dnia 1 grudnia 2009r., za co za co powinna zostać wymierzona kara 500zł. Niezasadnie nałożono natomiast kary za wykresówki S.K. opisane za dni 13/14 i 14/15 października 2009r., 5/6 i 26/27 listopada 2009r., ponieważ zapisy na nich widniejące były prawidłowe. Z tych samych względów niezasadnie nałożono karę za wykresówkę J.P. opisaną za dni 10/11 października 2009r. Łączna suma kar za te naruszenia uległa zmianie i wyniosła 3.500zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp. 11.4 ust. 2 załącznika do U.t.d.
W zakresie okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki niezawierającej przepisowych wpisów imienia lub nazwiska kierowcy, o których mowa w art. 15 ust. 5a Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 uznano, że żadna z okazanych 39 wykresówek W.Ś. użytkowanych w okresie od 19 października 2009r. do 30 listopada 2009r. nie zawiera przepisowego wpisu imienia kierowcy, za co powinna zostać wymierzona kara 500zł, a podstawę jej wymiaru stanowił lp.11.4 ust.7 lit. a) załącznika do U.t.d.
Podsumowując GITD stwierdził, że łączna suma kar wyżej opisanych wyniosła 39.750zł, zatem zgodnie z art. 92 ust. 2 pkt 2 U.t.d. należało ją ograniczyć do kwoty 30.000zł. Tym samym zachodziły przesłanki do utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy. W kwestii obowiązywania Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z 14 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego Dyrektywę Rady 96/26/WE stwierdzono, że weszło ono w życie w 4 grudnia 2009 r., na mocy art. 30 stosuje się je dopiero od 4 grudnia 2011 r. Organ nie podzielił zarzutu niesłusznego nałożenia kary za brak wykresówek kierowców W.Ś. i S.W. opierając się w tym zakresie na ich zeznaniach. W.Ś. zeznał, że w dniach 1-20 października 2009r. świadczyli usługi na rzecz W.C., dlatego nie zmienia ustalenia organu przedłożona umowa o pracę tego kierowcy zawarta z K.C. na okres od 1 lipca 2006 r. do 30 czerwca 2011r. Uwzględniono natomiast zarzut dotyczący kary nałożonej za nieokazanie wykresówek S.W. za okres 1 do 18 października 2009r., jak i dotyczący nie okazania wykresówek z dni 19 i 20 października 2009r. oraz 5, 6, 18 listopada 2009r., o których była mowa wyżej. Organ nie zgodził się też ze stanowiskiem dwukrotnego nałożenia kary, na podstawie l.p. 11.4 ust. 1 i lp.11.4 ust. 2 za braki w dokumentacji kierowców w dniach 19 i 20 października 2009r. oraz 5, 6 i 18 listopada 2009r., ponieważ te zostały ustalone i wyjaśnione. Stwierdził również, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest takie organizowanie przejazdów, aby możliwe było przestrzeganie okresów prowadzenia pojazdów, a dopuszczalność ich przekroczenia powinna być wyjątkowa i uzasadniona nieprzewidzianymi i wyjątkowymi okolicznościami. Przypadki takie należało szczegółowo opisać na wykresówkach. W sprawie brak było ponadto podstaw do zastosowania art. 93 ust. 7 U.t.d.
Ze stanowiskiem tym nie zgodził się W.C. zaskarżając decyzję GITD w [...] w całości i zarzucając jej rażące naruszenie prawa przez uchybienie przepisom art. 6 i art. 7 k.p.a., naruszenie art. 77 k.p.a. przez nieuwzględnienie całości materiału dowodowego, oraz §14 ust. 2 rozporządzenia 3821/85 w zakresie przechowywania wykresówek i żądania okazania do kontroli wykresówek kierowcy niezatrudnionego w okresie objętym kontrolą.
Skarżący uważa, że bezpodstawnie nałożono na niego karę pieniężną w kwocie 10.000zł za nieprzedstawienie 20 sztuk tarcz kierowcy W.Ś. za okres 1-20 października 2009 r. Wyjaśnia, że pod adresem C. [x] siedzibę mają dwaj przedsiębiorcy: K.C. działający pod firmą "I. Firma Handlowo Usługowa i Spedycja" oraz jego – W.C. działający pod firmą "Usługi Transportowe", a kontrolę za ten sam okres przeprowadzono jednocześnie u obu. W.Ś. jest zatrudniony od 2006 na podstawie umowy o pracę przez K.C. W trakcie przestojów w pracy incydentalnie zdarzało się, że niektórzy kierowcy zatrudniani przez K.C. świadczyli usługi, na podstawie umów zlecenia, na rzecz W.C. Wykresówki i akta osobowe W. Ś. zostały oddane do kontroli przeprowadzonej u K.C. Jednak w okresie od 1-20 października 2009 r. kierowca ten nie świadczył usług na rzecz skarżącego. Podważa również wartość dowodową zeznań wymienionego kierowcy, któremu przed przesłuchaniem nie wyjaśniono precyzyjnie w sprawie której kontroli jest przesłuchiwany. Nie zgadza się z nieuwzględnieniem wyjaśnień w zakresie braku pełnego obrysu na czas odpoczynków dziennych, gdzie kara w kwocie 3.500zł dotyczyła wykresówek W.Ś. za dni 5, 5/6, 7 listopada 2009 r., S.W. za dni 26/27 listopada 2009 r. i 1 grudnia 2009 r., S.K. za dni 20 i 30 października 2009 r. oraz od 30 października do 1 grudnia 2009 r. Skarżący przyznał, że za te okresy nie przedstawiono zaświadczeń o dniach wolnych, jednak z dostępnej dokumentacji pracowniczej i prowadzonych rejestrów wynikało, że kierowcy ci w podanych okresach nie pracowali odbierając dzienny lub tygodniowy odpoczynek albo przerwę. Podniósł też wadę decyzji polegającą na nieokreśleniu daty i godziny przypisanego naruszenia, a co zostało zapisane na stronie 19 uzasadnienia decyzji GITD w zakresie godziny, a na stronach 19/20 co do daty wskazując, że wykresówka nie mogła obejmować okresu od "30.11. do 30.10.2009r.". Ponadto w jego ocenie wszystkie wykresówki zostały wypełnione prawidłowo i pozwalają na identyfikację kierowcy. Organy nie uwzględniły też - przy obliczaniu naruszeń z zakresu czasu przerw i odpoczynków - tzw. błędów granicznych dokonując wyliczeń z precyzją co do minuty, gdzie w załączniku nr 1 do Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 określono je w zakresie długości przebytej drogi na +/- 4%, prędkości +/- 6%, czasu +/- na 2 min. na dzień lub 10 min. na 7 dni. Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości dotychczas wyrażone stanowisko. Organ nie podzielił zarzutów skargi. Przyznał, że zaskarżona decyzja zawiera omyłki pisarskie, które nie mogły jednak wpłynąć na kierunek rozstrzygnięcia. W decyzji błędnie podano imię kierowcy, który nie wpisał swojego imienia na wykresówce, ponieważ uczynił to S.W. używając skrótu "St.", a nie W.Ś. Z kolei nie uwzględnienie błędów granicznych wynikało z tego, że w żadnym przypadku nie występowały wartości podane przez skarżącego. Jednak nawet uwzględnienie części zarzutów nie stanowiłoby podstawy do uchylenia decyzji, ponieważ karę ograniczono już do kwoty 30.000zł, ewentualnie nie stanowiłoby podstawy do uchylenia decyzji w całości, a jedynie w części ponieważ poszczególne przypisane naruszenia nie są ze sobą nierozerwalnie powiązane i nadają się do samodzielnego wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.
Skarga W.C. prowadzącego firmę W.C. Usługi Transportowe zasługuje na uwzględnienie. Skarżona decyzja zapadła w stanie faktycznym, który nie został wyjaśniony w sposób należyty, przez co decyzja jest przedwczesna, a to oznacza, że wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, przy czym naruszenie to ma wpływ na wynik orzekania. Z tego powodu decyzja GITD w [...] musiała być uchylona. Ponieważ zakres naruszeń może być usunięty w postępowaniu odwoławczym, wyrok ogranicza się tylko do uchylenia decyzji odwoławczej.
Obowiązujące przepisy stanowią, że Sąd rozpoznając skargę uchyla zaskarżoną decyzję gdy stwierdzi, że organ dopuścił się naruszenia prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza zgromadzonych w postępowaniu dowodów prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, przy czym stwierdzone naruszenia mają różny charakter z punktu widzenia skutków dla postępowania. Zgodzić należy się z poglądem organu, że wykazane w postępowaniu pierwszoinstancyjnym uchybienia, co do wysokości kilku kar, choćby określonej na str.3, str. 16, str. 17 mogły być przez organ traktowane jako nieistotne ze względu na łączną wysokość kar, przekraczającą ustawową granicę 30 000 złotych. Jednak przyjęcie przez organ rozróżnienia między istotnym, czy nieistotnym naruszeniem może być jurydycznie wątpliwe. Wprawdzie nieistotny charakter naruszenia eliminowałby możliwość uchylenia decyzji przez Sąd ze względu na treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., to jednak nie usuwałoby to obiektywnie stwierdzonego faktu, że decyzja objęta odwołaniem narusza przepisy postępowania. Na gruncie k.p.a. stwierdzenie takiego naruszenia prawa powinno prowadzić do zastosowania treści art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Zatem organ odwoławczy powinien w takich sytuacjach uchylać decyzję pierwszoinstancyjną w całości lub w części i w tym zakresie orzekać merytorycznie. Taka jest istota i charakter orzekania reformatoryjnego. GITD w [...] widząc wskazane w uzasadnieniu naruszenia nie stosował art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. jako podstawy prawnej orzekania. Przyjął podstawę właściwą dla decyzji zgodnej z prawem, a więc art. 138 § 1 k.p.a., wskazując, że w pewnych rozstrzygnięciach decyzja jest wadliwa. Zastosował w swoim orzekaniu swoiście pojęty utylitaryzm. Owszem, postulat ekonomiki procesowej mógłby świadczyć na rzecz trafności takiego poglądu, jednak wydaje się, że jest to działanie idące zbyt daleko, nawet jak w ramach kontroli sądowej nie można by uczynić organowi zarzutu, że naruszył prawo w sposób istotny dla orzekania, bo błędy w jego stosowaniu i tak prowadzą do konieczności uznania kary w wysokości 30 000 złotych jako nałożonej sposób zgodny z prawem. Przy takim ujęciu sądowa ocena naruszeń musiałaby prowadzić do oddalenia skargi, o ile rzeczywiście na skutek naruszeń ustalona wysokość kary nie byłaby niższa niż wskazana w art. 92 ust. 2 pkt 2 u.t.d. dopuszczalna wysokość kar możliwych do nałożenia na przedsiębiorcę na skutek kontroli prowadzonej w jego siedzibie.
Jednak w sprawie będącej przedmiotem skargi ustalenia poczynione w postępowaniu dowodowym są niejednoznaczne nie tylko w zakresie wskazanym wcześniej, a uwzględnionym przez organ odwoławczy. Sąd dokonując oceny materiału dowodowego stwierdza, że w aktach sprawy brak jednoznacznych dowodów pozwalających wymierzyć skarżącemu karę o wysokości 10 000 złotych z tytułu naruszenia przepisów ustawy polegającego na nieokazaniu wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu na podstawie 1p.11.4 ust. 1 Załącznika do u.t.d. (s. 16 uzasadnienia decyzji odwoławczej). Rozpoznając zarzut odwołania odnoszący się do tego naruszenia GITD w [..] stwierdza, że kara określona przez organ pierwszej instancji w wysokości 10 000 złotych z powodu nieprzedstawienia dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez W.Ś. w okresie 01.10.2010 r. – 20.11.2010 r. została ustalona poprawnie. Organ przyjmuje, że wskazany kierowca był pracownikiem skarżącego, przy czym na potwierdzenie tego faktu powołuje jego zeznania złożone w charakterze świadka w dniu 14 stycznia 2011 r. Zdaniem Sądu organ nie wykazał, dlaczego ten środek dowodowy ma w sprawie przesądzające znaczenie, skoro w aktach sprawy znajdują się inne dowody, z których wynikają inne fakty. Nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, że umowa o pracę zawarta z tym kierowcą przez K.C., właściciela innej firmy transportowej w okresie 01.07.2006 r. – 30.06.2011 r. nie jest dowodem wskazującym na twierdzenia skarżącego podnoszone w odwołaniu, a kwestionujące przyjęte w tym zakresie ustalenia. Wnioski czynione przez organ odwoławczy na podstawie tych dowodów są dowolne, bo nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Przyjąć można, jak czyni to organ, że zatrudnienie u jednego przedsiębiorcy w charakterze kierowcy nie wyklucza takiego zatrudnienia u innego pracodawcy i kierowania pojazdami w okresie objętym kontrolą bez stosownej, wymaganej prawem dokumentacji, jednak by taki wniosek spełniał wymogi procesowe musi być konsekwencją logicznie dających się uzasadnić czynności myślowych mających oparcie w faktach. Brak związku między stawianą tezą a zgromadzonymi dowodami musi być uznany za istotne naruszenie zasad postępowania w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Sąd to naruszenie traktuje jako istotne dla sprawy, zatem spełniające warunki art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., gdyż niemożność wymierzenia kary za nieudokumentowanie niewykonywania pracy przez 20 dni na rzecz skarżącego przez kierowcę W.Ś. skutkowałoby koniecznością wymierzenia łącznej kary skarżącego poniżej ustawowo dopuszczalnej granicy 30 000 złotych. Kara niższa niż wskazana w art. 92 ust. 2 pkt 21 u.t.d. musi być określona jednoznacznie, stosownie do stwierdzonych naruszeń prawa. Ustalenie wysokości tej kary ze względu na restrykcyjny charakter takiego orzeczenia powinno czynić zadość wszystkim wymogom prawa materialnego, jak i procesowego.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ odwoławczy dokona wyjaśnienia czasu pracy kierowcy W.Ś. mając na uwadze zgromadzone w sprawie dowody oraz wnioski formułowane przez skarżącego w odwołaniu oraz dokumentację związaną z zatrudnieniem tej osoby w firmie skarżącego. Organ, orzekając powinien uwzględnić stwierdzone przez siebie naruszenie i dać temu wyraz w rozstrzygnięciu decyzji, uwzględniając stanowisko Sądu w zakresie stosowania art. 138 § 1 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a.