II SA/Rz 1144/06

II SA/Rz 1144/06 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółka Akcyjna na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2006r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - postanawia - I. odrzucić skargę, II. zwrócić A. Spółka Akcyjna kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
W dniu 23 listopada 2006r. wpłynęła do Urzędu Gminy [...], skierowana do tutejszego Sądu, skarga A. S.A. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2006r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Park Przemysłowy [...]".
W jej uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że przed zaskarżeniem powołanej wyżej uchwały, w dniu 25 października 2006r. wezwała na piśmie Wójta Gminy [...] oraz Radę Gminy [...] do uchylenia tej uchwały, z powodu jej niezgodności z przepisami prawa. Strona skarżąca podała, że w odpowiedzi na powyższe pismo, w dniu 30 października 2006r. z inicjatywy Wójta Gminy doszło do spotkania w Urzędzie Gminy, na którym to spotkaniu Wójt odmówił zmiany podjętej uchwały twierdząc, że zarzuty A. S.A. są bezzasadne.
W związku z powyższymi twierdzeniami strony skarżącej, pismem z dnia 12 stycznia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał A. S.A. do wykazania, że w dniu 30 października 2006r. miało miejsce spotkanie, o którym mowa wyżej, poprzez nadesłanie do tutejszego Sądu protokołu bądź też innego dokumentu, z którego wynikałoby że takie spotkanie rzeczywiście miało miejsce i co było jego przedmiotem.
Odpowiadając na powyższe wezwanie, strona skarżąca przesłała do tutejszego Sądu pismo zatytułowane "Notatka wewnętrzna ze spotkania z przedstawicielami Urzędu Gminy w dniu 30 października 2006r.", w której opisany jest przebieg przedmiotowego spotkania. Notatka wskazuje, że w spotkaniu w Urzędzie Gminy uczestniczyło czterech przedstawicieli strony skarżącej oraz trzech przedstawicieli Wójta (w tym on sam). Pod przedmiotowym pismem figurują podpisy tylko wszystkich przedstawicieli strony skarżącej.
Z notatki tej wynika, że Wójt Gminy stwierdził na spotkaniu, że przyjęta przez Radę uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza interesu strony skarżącej, a ponadto jej zmiana jest już niemożliwa wobec faktu powołania przez Gminę spółki mającej się zajmować realizacją planów z zakresu "Parku Przemysłowego [...]".
W związku z tym, iż powołana notatka została podpisana przez przedstawicieli tylko i wyłącznie jednej ze stron spotkania, pismem z dnia 30 stycznia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zwrócił się do Wójta Gminy o udzielenie informacji czy przedmiotem spotkania w dniu 30 października 2006r. była kwestia ewentualnej zmiany uchwały z dnia [...] września 2006r.
Wobec powyższego, Wójt Gminy w piśmie z dnia 12 lutego 2006r. wyjaśnił, że przedmiotowe spotkanie dotyczyło poinformowania A. S.A. o zapisach w zaskarżonej uchwale, natomiast nie poruszano na nim kwestii zmiany tejże uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest uchwała Rady Gminy w sprawie przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Uchwała taka stanowiąc akt prawa miejscowego (co wynika wyraźnie z przepisu art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Dz. U. z 2003r. nr 80 poz. 717) mieści się niewątpliwie w pojęciu "uchwały rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej", o którym mowa w przepisie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r. nr 142 poz.1591). Dlatego też możliwość jej zaskarżenia do sądu administracyjnego musi zostać poprzedzona wyczerpaniem toku instancji, który w niniejszej sprawie polega na bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie może być skierowane w każdym czasie, byle przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Cytowany bowiem przepis art. 101 ustawy samorządowej stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Istotny jest także przepis ust. 3 wskazanego wyżej art. 101, który w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia nakazuje stosować przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.
O bezskutecznym wezwaniu można mówić dopiero wówczas, gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia, albo gdy nie wypowie się w tej materii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. nr 98 poz. 1071), zwanej dalej k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynika z przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. i wynosi 30 dni.
Termin ten rozpoczyna swój bieg od momentu doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wystosowane wcześniej przez niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jednak gdy organ, do którego skierowano wezwanie milczy, skargę można wnieść w pierwszym dniu po upływie dwumiesięcznego okresu na załatwienie sprawy, o którym mowa w art. 35 ust. 3 k.p.a. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04.05.1998r. (FPS 1/98, ONSA 1998r. nr 3 poz. 78)
Jeśli chodzi o formę wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz odpowiedzi na nie, to ustawodawca nie stawia w tym zakresie żadnych wymogów. W takiej zaś sytuacji wchodzi w grę każdy sposób wyartykułowania swej woli, byle był dostatecznie zrozumiały dla strony, do której oświadczenie woli jest kierowane. Pozostaje jednak kwestia dowodowa, tj. wykazania, że wezwanie czy też odpowiedź na nie rzeczywiście miały miejsce.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż pismem skierowanym do Wójta Gminy z dnia 25 października 2006r. strona skarżąca wezwała powyższy organ oraz Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez "zaprzestanie naruszania interesu prawnego i uprawnień A. S.A."
Nie ma jednak dowodu na to, że wzywany organ udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi w tym przedmiocie. Nie jest nim bowiem przesłana do tutejszego Sądu "Notatka wewnętrzna ze spotkania z przedstawicielami Urzędu Gminy w dniu 30 października 2006r.". Pod powyższym pismem widnieją tylko i wyłącznie podpisy przedstawicieli strony skarżącej, natomiast brak jest podpisu osoby, która według treści owej notatki była uczestnikiem przedmiotowego spotkania a "reprezentowała" stronę przeciwną tj. Wójta. Ponadto, w odpowiedzi na rozpoznawaną skargę organ nie potwierdził faktu zaistnienia takiego spotkania. Nie uczynił tego również odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 30 stycznia 2007r., wręcz przeciwnie stwierdził, że na spotkaniu nie była omawiana kwestia zmiany zaskarżonej obecnie uchwały.
W takiej sytuacji brak możliwości przyjęcia, iż organ wzywany do usunięcia naruszenia prawa, odpowiedział na to wezwanie.
Konsekwencją powyższego jest przyjęcie, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest przedwczesna, co skutkuje jej odrzucenie.
Skoro bowiem brak jest odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi rozpoczyna swój bieg dopiero po upływie czasu potrzebnego wzywanemu organowi na odpowiedź. Czas ten, jak już wyżej wskazano to okres dwóch miesięcy liczonych od momentu wezwania.
Ponieważ w przypadku uchwały Rady Gminy z dnia [...] września 2006r. wezwanie jest datowane 25 października 2006r., to dwa miesiące na udzielenie na nie odpowiedzi upływały 27 grudnia 2006r. (ze względu na fakt, iż 25 grudnia to dzień ustawowo wolny od pracy - art. 57 § 4 k.p.a.), zaś skarga datowana jest 22 listopada 2006r. a wpłynęła do Urzędu Gminy dzień później (tj. 23 listopada 2006r.). Dlatego też nie może być mowy o "bezskuteczności" wezwania, skoro do czasu wniesienia skargi niewątpliwie nie upłynął termin przewidziany w "przepisach o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym", tj. w art. 35 ust. 3 k.p.a.
Termin ten nie upłynął nawet wówczas, gdyby przyjąć, iż organ ma tylko miesiąc na załatwienie sprawy czyli udzielenie odpowiedzi na wezwanie. Wówczas bowiem ostatnim dniem tego terminu byłby 25 listopada 2006r. a więc również i w tym wypadku należałoby uznać przedmiotową skargę jako przedwczesną.
Uwzględniając przedstawioną argumentację, Sąd odrzucił niniejszą skargę po myśli art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego, stwierdzić należy, iż nic nie stoi na przeszkodzie ponownemu skierowaniu skargi do tutejszego Sądu w razie późniejszego spełnienia warunku "bezskuteczności" wezwania.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.