II SA/Rz 1133/22

II SA/Rz 1133/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Marcin Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Maria Mikolik
Piotr Godlewski
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1990
art. 24 ust. 2a
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2023 r. sprawy ze skargi E. U. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2022 r. nr GK-II.7221.146.2022 w przedmiocie odmowy dokonania aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala -
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E. U. (skarżąca) jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (organ odwoławczy) z dnia 8 lipca 2022 r. nr GK-II.7221.146.2022 utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (organ I instancji) z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków.
Stan faktyczny i prawny sprawy ze skargi na powyższą decyzję przedstawia się następująco.
Po rozpoznaniu wniosku skarżącej, decyzją z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] organ I instancji działając na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), art. 7d, art. 20, art. 24 ust. 2a pkt 2 i ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (p.g.k.) – orzekł o odmowie dokonania aktualizacji informacji ewidencji gruntów i budynków, polegającej na zmianie przebiegu granic działki ew. nr [...] z działką ew. nr [...], położonej w obrębie ew. nr [...], w jednostce ewidencyjnej [...]-obszar wiejski.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji streścił dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przeprowadził analizę dokumentów, znajdujących się w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, określających przebieg przedmiotowej granicy, tj.: operatu technicznego nr [...], rastrowej mapy ewidencyjnej sprzed modernizacji, fragmentu operatu nr [...] z modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu ew. [...] oraz operatu technicznego nr [...].
Organ I instancji podał, że operat pomiarowy nr [...] był wynikiem podziału działki nr [...] na działki o nr [...], [...], [...] dokonanego w 1994 r. Zgodnie ze sprawozdaniem technicznym, geodeta sporządził wstępny projekt podziału działki w uzgodnieniu z MPO zagospodarowania gminy [...], a następnie wyniósł projekt podziału w teren, który został zamierzony na istniejącą w terenie osnowę pomiarową nr 309, 139 i 315. Szkic polowy nr 2 przedstawia usytuowanie punktów granicznych, których położenie zostało zamierzone metodą ortogonalną w oparciu o linie bazowe, utworzone na podstawie istniejącej osnowy pomiarowej w terenie. Ponadto, jak wynika ze szkicu nr 2, usytuowanie punktów granicznych zostało również doprecyzowane danymi określającymi odległości tych punktów do szczegółów terenowych. Na podstawie wyników pomiarów, geodeta uprawniony wyliczył współrzędne punktów granicznych, obliczył powierzchnię nowopowstałych działek nr [...], [...] i [...] oraz wkreślił podział na mapie uzupełniającej. Prace geodezyjne przeprowadził zgodnie z wówczas obowiązującymi instrukcjami technicznymi.
Organ I instancji zauważył, że mapa uzupełniająca oraz szkic graniczny nr 1, które zgodnie z opinią pełnomocnika skarżącej są podstawą do zmiany granic przedmiotowych działek, zawierają rozbieżne dane z innymi dokumentami w operacie. W pierwszej kolejności w celu dokładnego określenia przebiegu granic nieruchomości, należy wziąć pod uwagę materiały, które zawierają wiarygodne dane, umożliwiające odtworzenie ich położenia w terenie. W tym przypadku, za taki materiał należy przyjąć szkic polowy nr 2, który przedstawia dokładne długości pomierzone metodą ortogonalną w oparciu o istniejącą osnowę pomiarową, na podstawie których było możliwe przeliczenie współrzędnych punktów granicznych nr 6 i nr 8 (obecnie nr [...]) pomiędzy działką nr [...] i [...], których położenie jest zgodne z przebiegiem przedmiotowej granicy na arkuszu rastrowej mapy ewidencyjnej. Zatem, ze względu na to, że mapa uzupełniająca z podziału działki nr [...] zawiera rozbieżne dane w porównaniu do rastrowej mapy ewidencyjnej, należy stwierdzić, że jest to materiał niewiarygodny, będący w sprzeczności z pozostałą dokumentacją. Ponadto szkic nr 1, który w spisie treści operatu znajduje się pod pozycją "szkic dokumentacyjny", służył za przedstawienie ogólnego zarysu sytuacji w terenie, który mógł być pomocny przy wykonywaniu wstępnego projektu podziału działek, wobec czego należy stwierdzić, że granica pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] ma charakter poglądowy, co potwierdza fakt, że geodeta uprawniony, w żaden sposób nie opisał miary od niej do projektowanej granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...].
Organ I instancji podał następnie, że w 2015 r. przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów i budynków obrębu ew. [...]. Wykonawca rozpoczął prace modernizacyjne od analizy materiałów źródłowych, na podstawie których uznał, że dane zawarte w operacie technicznym nr [...] nie pozwalają na jednoznaczne wznowienie granic i wyznaczył działki nr [...] i [...] do czynności ustalenia przebiegu granic w terenie, które zostały przeprowadzone w dniach 26-27 października 2015 r. Pomimo prawidłowych zawiadomień wszystkich właścicieli, na gruncie była obecna jedynie właścicielka działki nr [...], które potwierdziła wskazany przebieg granicy z działką nr [...], który jest zgodny z analizą map jednostkowych PZGiK oraz orzeczeń sądowych. Do protokołu został dołączony szkic graniczny nr 83 z miarami czołowymi pomiędzy punktami granicznymi działek, który został przedstawiony właścicielce działki nr [...].
Organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z aktualnym wykazem współrzędnych punktów granicznych, podstawą zmian dla punktu nr [...] jest operat techniczny nr [...], który dotyczył wyznaczenia pasa drogowego z sąsiednich działek, m. in. działki nr [...]. W ramach prac geodezyjnych wyznaczono punkt pd9 na podstawie geodezyjnych pomiarów terenowych nie poprzedzonych rozgraniczeniem nieruchomości, wznowieniem znaków granicznych, wyznaczeniem punktów granicznych lub ustaleniem ich położenia w innym trybie, w związku z tym jego położenie zostało wyznaczone protokolarnie, jako punkt będący na styku działek nr [...], [...], [...], [...] w ramach ustaleń przebiegu granic podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, zgodnie z aktualnym wykazem współrzędnych punktów granicznych, punkt nr [...] został wyznaczony na podstawie geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych punktów granicznych, których położenie zostało uprzednio ustalone w sposób określony w § 37 ust. 2 rozporządzenia, a także pomiarów fotogrametrycznych znaków granicznych uwidocznionych na zdjęciach lotniczych lub na ortofotomapie w wyniku ich sygnalizacji przed wykonaniem zdjęć.
Organ I instancji stwierdził, że powyższe ustalenia pokrywają się z przebiegiem przedmiotowej granicy na rastrowej mapie ewidencyjnej, w związku z tym dane z operatu technicznego nr [...] oraz ortofotomapy są w zgodności z pozostałymi materiałami, zawartymi w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym.
Jak wynika ponadto ze sprawozdania technicznego dołączonego do operatu technicznego nr [...] z modernizacji ewidencji gruntów i budynków, sposób ustalenia granic: "zgodnie z analizą map jednostkowych PZGiK oraz orzeczeń sądowych" oznacza, że czynności zostały wykonane w oparciu o § 39 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym, w przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków.
Organ I instancji uznał więc, że wykonawca modernizacji zastosował się do wymienionych wskazówek przy ustalaniu przebiegu przedmiotowej granicy i wziął pod uwagę wszystkie kryteria, tj. istniejące materiały przedstawiające przebieg granic, badanie i bezpośredni pomiar na gruncie oraz oświadczenia zainteresowanych osób, obecnych w trakcie ustalania granic.
Organ I instancji wyjaśnił, że dokonał porównania danych z operatu podziałowego nr [...] i operatu modernizacji [...], tj. współrzędnych punktów granicznych pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], z którego wynika, że aktualna granica wykazana po modernizacji pokrywa się z granicą wykazaną w 1994 r. ( biorąc pod uwagę dokładność pomiarów sprzed 30 lat oraz błąd wynikający z małej dokładności przebiegu granic na rastrowej mapie ewidencyjnej). Oprócz tego, brak jest innych wiarygodnych dowodów, w postaci śladów granicznych na gruncie, wieloletniego ogrodzenia, czy też zeznań świadków, które wskazywałby na odmienny przebieg granic, wynikający z wniosku skarżącej. Potwierdziła to również w piśmie z dnia 24 marca 2022 r. obecna właścicielka działki nr [...], która utrzymuje, że jak dotąd granica nie była przedmiotem sporu granicznego i przebiegała w sposób wykazany w ewidencji gruntów i budynków.
W związku z powyższym, dokonując oceny zebranego materiału dowodowego w sprawie, organ I instancji nie dostrzegł przesłanek do dokonania zmiany przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], jednocześnie uznając, że wykazany przebieg granic podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków jest prawidłowy i zgodny z pozostałymi materiałami, zawartymi w powiatowym zasobie ewidencji gruntów i budynków.
Organ I instancji podkreślił, że istotą ewidencji jest ewidencjonowanie stanu prawnego gruntu ustalonego w odrębnym postępowaniu, która spełniając funkcje informacyjno- techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do części gruntów, ani nie nadaje tych praw, a wszelkie zmiany dokonuje się na podstawie przedłożonej dokumentacji geodezyjno- prawnej, ustalonej w innym trybie i przez inne organy. Organ I instancji stwierdził istnienie sporu granicznego, który uniemożliwia dokonanie zmian w trybie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, w związku z tym zalecił zwrócenie się do organu przeprowadzającego rozgraniczenie nieruchomości, tj. Burmistrza Gminy [...] o rozstrzygnięcie kwestii spornej, a wynik tego postępowania będzie stanowił podstawę do dokonania ewentualnej zmiany przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...].
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 24a ust. 12 w zw. z ust. 9 p.g.k., a także § 33 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Po rozpoznaniu odwołania, organ odwoławczy decyzją z dnia 8 lipca 2022 r. nr GK-II.7221.146.2022 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
3) umarza postępowanie odwoławcze.
Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie od decyzji administracyjnej jest obowiązany ocenić prawidłowość decyzji organu I instancji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego.
Szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków oraz kwestie związane z aktualizacją operatu ewidencyjnego regulują przepisy ustawy p.g.k. i rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (rozporządzenie e.g.i.b.).
Zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy p.g.k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:
1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:
a) przepisów prawa,
b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,
c) materiałów zasobu,
d) wykrycia błędnych informacji;
2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.
Ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zgodnie z art. 24 ust. 2b ustawy p.g.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:
1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:
a) przepisów prawa,
b) wpisów w księgach wieczystych,
c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,
d) ostatecznych decyzji administracyjnych,
e) aktów notarialnych,
ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,
f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,
g) wpisów w innych rejestrach publicznych,
h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego, i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b,
2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.
Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej stosownie do art. 24 ust. 2c ustawy p.g.k.
Stosownie do § 30 pkt 1 rozporządzenia e.g.i.b. przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie:
1) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby:
a) postępowania rozgraniczeniowego,
b) postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów,
c) postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości,
d) postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej,
e) podziału nieruchomości,
f) wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych;
2) innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic;
3) dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji.
Zgodnie z § 31 rozporządzenia e.g.i.b. jeżeli brak jest dokumentacji lub materiałów, o których mowa w ww. § 30, albo zawarte w nich dane nie pozwalają na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów 1 grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy p.g.i.k., dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Zaznaczyć należy, że pozyskanie danych dotyczących przebiegu granic w ten sposób w myśl ww. przepisu § 31 rozporządzenia e.g.i.b. możliwe jest tylko w sytuacji gdy brak jest danych wymienionych w § 30 bądź też dane te nie spełniają wymogów dokładnościowych określonych w standardach technicznych wykonywania pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych.
Organ odwoławczy wskazał, że w aktualnym operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] - wypis stan na dzień 16 marca 2022 r. - ujawniona jest działka nr [...] o pow. 0,0546 ha i użytku gruntowym Br-PsVI, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. Jako właściciel w udziale 1/1 wpisana jest skarżąca. Działka nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym o identyfikatorze [...] niestanowiącym odrębnego od gruntu przedmiotu własności. Jako właściciel działki nr [...] o pow. 0,1207 ha i użytku gruntowym Br-PsVI w ewidencji gruntów i budynków ujawniona jest B. M. w udziale 1/1 - wypis stan na dzień 16 marca 2022 r. Dla działki nr [...] prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. Działka nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym o identyfikatorze [...] i budynkiem gospodarczym o identyfikatorze [...] niestanowiącymi odrębnego od gruntu przedmiotu własności.
Przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] wyznaczony jest przez punkty graniczne oznaczone nr [...] i [...]. Dane ewidencyjne punktu granicznego nr [...] w aktualnym operacie ewidencyjnym ujawnione zostały na podstawie operatu nr [...] dotyczącego pracy geodezyjnej pn. "Wydzielenie pasa drogowego do projektu ul. [....]" w zakresie wyznaczenia pasa drogowego m. in. w działkach sąsiednich nr [...] i [...]. Podczas ww. prac nie dokonywano protokolarnego ustalenia przebiegu, dokonany został natomiast pomiar terenowy punktu granicznego nr [...], oznaczonego na szkicu polowym nr 7 wchodzącym w skład tego operatu nr pd9. Dane ewidencyjne punktu granicznego nr [...] ujawnione zostały na podstawie operatu nr [...] z przeprowadzonej w 2015 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...]. Położenie tego punktu ustalone zostało w wyniku geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tej granicy stosownie do § 37 ust. 2 ówcześnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Położenie punktu granicznego nr [...] ustalone zostało zgodnie z § 39 ust. 3 ww. rozporządzenia tj. na podstawie analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków.
Analizując poprzednie - archiwalne - zmiany wprowadzane w ewidencji gruntów dotyczące przedmiotowej granicy organ odwoławczy wskazał, że w 1994 r. przeprowadzone zostały czynności mające na celu podział działki ew. nr [...] na działki nr [...] o pow. 0,11 ha, nr [...] o pow. 0,06 ha i nr [...] o pow. 0,03 ha. Wyniki tych prac zawiera operat pomiarowy przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22 sierpnia 1994 r. pod nr [...] (aktualnie identyfikator zasobu nr [...]). Jak wynika z treści sprawozdania technicznego zawartego w tym operacie, wykonawca sporządził i uzgodnił wstępny projekt podziału nieruchomości, a następnie wyniósł go w teren gdzie dokonał pomiaru nowych punktów granicznych w oparciu o istniejąca osnowę pomiarową oraz ich zastabilizowania palami drewnianymi. Następnie na podstawie danych pomiarowych obliczono współrzędne punktów granicznych oraz pola powierzchni powstałych w wyniku podziału działek.
Dokonując analizy i oceny dokumentów wytworzonych w trakcie opracowywania podziału działki nr [...] organ odwoławczy wskazał, że materiały zawarte w ww. operacie pomiarowym - szkic dokumentacyjny nr 1 oraz mapa uzupełniająca w skali 1:5000 faktycznie wizualnie mogą sugerować, że przebieg kwestionowanej granicy nie jest przedłużeniem granicy pomiędzy działkami nr [...], [...] i [...]. Niemniej jednak dokonane przez wykonawcę obliczenia współrzędnych, a także dane pomiarowe zawarte w tym operacie wskazują, że przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] i [...] ujawniony został na mapie ewidencyjnej w skali 1:5000 obowiązującej w tamtym czasie, zgodnie z danymi wynikowymi z podziału działki nr [...].
Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że w toku prowadzonego postępowania organ I instancji dokonał zestawienia i porównania współrzędnych punktów granicznych położonych w ww. granicy pochodzących z operatu nr [...] z podziału oraz danych aktualnie ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. Wynika z niego, że aktualnie ujawnione w operacie ewidencyjnym dane dotyczące punktów granicznych nr [...] i nr [...] (zaktualizowane na podstawie nowszych opracowań geodezyjnych nr [...] i nr [...]) nie są sprzeczne z danymi z ww. operatu podziałowego.
Organ odwoławczy dodał, że wskazywana jako linia odniesienia granica pomiędzy działkami nr [...], [...] i [...] nie była przedmiotem pomiaru w trakcie podziału działki nr [...], zatem usytuowanie tej granicy na szkicu dokumentacyjnym nr 1 ma jedynie charakter poglądowy i nie jest poparte żadną miarą terenową. Nie jest też wiarygodna podana przez skarżącą wartość "przesunięcia" granicy o 5 m (1 mm) odczytana na mapie uzupełniającej z dnia 10 sierpnia 1994 r., ponieważ wartość ta nie znajduje potwierdzenia po skartowaniu przedmiotowej granicy na mapie ewidencyjnej w skali 1:5000.
Biorąc pod uwagę powyższe organ odwoławczy zaznaczył, że ze zgromadzonego materiału dowodowego w aktach sprawy wynika, iż stan ujawniony aktualnie w operacie ewidencyjnym w zakresie przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...] zgodny jest z dostępnymi dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu tych danych w ewidencji gruntów i budynków i nie potwierdziło się wskazanie skarżącej, aby dane ewidencyjne w tym zakresie były nieprawidłowe.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków może być dokonywana wyłącznie w określonych przypadkach i na podstawie określonych dokumentów (art. 24 p.g.k.). Zgodnie z zasadą ciągłej aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, wprowadzanie kolejnych zmian w operacie ewidencyjnym następuje na podstawie powstałych poza postępowaniem administracyjnym nowych dokumentów, z których wynika aktualny stan informacji podmiotowych i przedmiotowych dotyczących nieruchomości. Nie jest natomiast możliwe "cofanie się" poprzez ujawnianie danych ewidencyjnych na podstawie dokumentów archiwalnych starszych niż najnowszy chronologicznie dokument znajdujący się w zasobie i stanowiący podstawę wpisu danych w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie jest wykluczone dokonywanie zmian danych ewidencyjnych w następstwie korygowania błędów lub pomyłek powstałych w procesie wprowadzania danych do rejestru. Istnieją zatem podstawy do wydawania decyzji w przedmiocie usunięcia lub sprostowania wpisu do ewidencji, jeśli tylko zostanie ustalone, że wpis był dotknięty od początku istotną wadą i w sposób oczywisty nie odpowiadał stanowi faktycznemu już w dacie jego dokonania. Tego rodzaju "korekta" może być tylko następstwem bezspornego lub niewątpliwego ustalenia, że w ewidencji gruntów i budynków doszło do zamieszczenia wadliwych danych lub prawidłowe dane zostały wadliwe wprowadzone (jak zostało wykazane w zgromadzonym materiale dowodowym taka sytuacja nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie).
Organ odwoławczy podkreślił, że dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym możliwe jest jedynie poprzez udokumentowanie przez osobę wnioskującą rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków, a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Wniosek podmiotu żądającego wprowadzenia zmian w ewidencji musi opierać się na odpowiedniej podstawie faktycznej, z której wynika, że dane wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków są wadliwe. Podstawa ta nie może opierać się jedynie na pozbawionych dowodów twierdzeniach wnioskodawcy lub dokumentach archiwalnych niewskazujących na dezaktualizację danych ewidencyjnych lub dokonanie w przeszłości wadliwego wpisu. Mając na uwadze brak nowszej chronologicznej dokumentacji wymienionej w § 30 pkt 1 rozporządzenia e.g.i.b. niż dokumenty, na podstawie których aktualnie ujawnione są w operacie ewidencyjnym dane dotyczące przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] i nr [...] położonymi w obrębie [...], mającej stanowić podstawę zmiany danych ewidencyjnych, organ stwierdził, że brak było przesłanek do uwzględnienia wniosku skarżącej.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej organ odwoławczy zaznaczył, że ponoszone w odwołaniu naruszenie art. 24a ust. 12 w zw. z ust. 9 p.g.k. nie znajduje potwierdzenia w przedmiotowej sprawie. Treść przepisu art. 24a ust. 9 p.g.k. wskazuje, że każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych. Natomiast stosownie do art. 24a ust. 12 ustawy p.g.k. zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Modernizacja ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] została przeprowadzona w 2015 r. Informacja Starosty [...] o tym, że projekt operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego w dniu [...] 2016 r. pod poz. [...]. Określony w przepisie art. 24a ust. 9 p.g.k termin 30 dni na składanie zarzutów do danych po przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków upłynął w dniu [...] 2016 r., natomiast wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie wpłynął do organu I instancji dnia 25 lutego 2022 r., tj. po upływie ww. terminu. Zatem zarzut naruszenia tego przepisu jest bezzasadny. Naruszenie przepisu art. 24a ust. 12 p.g.k. również jest niezasadne, gdyż postępowanie administracyjne prowadzone przez organ I instancji było przeprowadzone jako rozstrzygnięcie złożonego przez skarżącą wniosku o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.
Zdaniem organu odwoławczego niesłuszne jest również wskazywane przez skarżącą naruszenie przepisów § 30 ust. 1, 2, 3 rozporządzenia e.g.i.b. poprzez "wybiórcze potraktowanie dokumentów z operatu przez Starostę szkiców polowych, które są integralnymi dokumentami". Zgodnie z zasadami dotyczącymi prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jej bieżąca aktualizacja następuje poprzez wprowadzanie kolejnych zmian w operacie ewidencyjnym na podstawie powstałych poza postępowaniem administracyjnym nowych dokumentów, z których wynika aktualny stan informacji podmiotowych i przedmiotowych dotyczących nieruchomości. Dane ewidencyjne wynikające z dokumentacji podziałowej - nr [...] są danymi archiwalnymi i zostały zastąpione danymi pochodzącymi z nowszych opracowań geodezyjnych wymienionych w § 30 rozporządzenia e.g.i.b. stanowiącymi podstawę wpisu w ewidencji gruntów i budynków. Zatem zgodnie z ww. zasadą aktualizacji na wniosek strony można wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków zmiany danych objętych ewidencją wynikające jedynie z nowych zdarzeń - nowej dokumentacji, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów. Wskazywane przez skarżącą "wyeliminowanie" z zasobu geodezyjnego i kartograficznego szkicu polowego nr 1 wchodzącego w skład dokumentacji nr [...] nie znalazło potwierdzenia w aktach sprawy przekazanych do organu odwoławczego.
Organ odwoławczy zaznaczył, że ze zgromadzonego materiału dowodowego, jak również uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu I instancji nie wynika, aby podjęte zostały przez organ ewidencyjny działania w myśl art. 40 ust. 4 p.g.k., zgodnie z którym materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych.
W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję, zaskarżając ją w całości, zarzucając naruszenie:
1) art. 24a ust. 12 w zw. z ust. 9 p.g.k.,
2) § 33 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia e.g.i.b.
Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodów z następujących dokumentów:
1) projektu technicznego z planem zagospodarowania działki nr [...] w [...] z dnia 21 września 1994 r.,
2) decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce nr ew. [...] w [...],
3) zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2022r. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w [...] na okoliczność przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...] w związku z dokonanym podziałem działki [...],
4) wydruku z Geoportalu.gov.pl z dnia 9 sierpnia 2022r. przedstawiający aktualne granice ewidencyjne działek nr [...] i [...] położonych w [...].
W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że ww. dokumenty potwierdzają, że w wyniku podziału działki nr [...] w 1994 r., z której powstały działki ew. nr [...], [...] oraz [...] (droga), odległość budynku mieszkalnego wybudowanego na działce nr [...] od granicy z działką nr [...] wynosiła 5,5 m, a obecnie budynek ten jest w granicy tych działek. Wskazuje na to projekt techniczny z planem zagospodarowania działki nr [...] w [...] z dnia 21 września 1994 r. Na stronie 2 w/w projektu w pkt 5 "Opis przyjętego rozwiązania przestrzennego", wprost jest opisana odległość budynku mieszkalnego, który ma być wybudowany na działce nr [...] od granicy z działką [...] w odległości 5,50 m i 4,0 m od drogi (działka nr [...]). Przy opracowaniu tego projektu projektant posłużył się wypisem i wyrysem z mapy ewidencyjnej wydanym przez Urząd Rejonowy w [...] potwierdzonym za zgodność z operatem ewidencji i gruntów w dniu 8 września 1994 r. Na podstawie danych z ewidencji i gruntów z Urzędu Rejonowego w [...], projektant opracował Plan Zagospodarowania działki nr [...], gdzie również odległość ściany domu mieszkalnego (obiekt oznaczony nr 1) od granicy z działką nr [...] wynosi 5,50 m. W decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce nr [...] z dnia 27 września 1994 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] zobowiązał inwestora, by projektowany budynek mieszkalny usytuować zgodnie z planem zagospodarowania działki, tj. w odległości 4,00 m od drogi (działka nr [...]) oraz w odległości 5,50 m od granicy działki nr [...]. Dom według takich pomiarów został wybudowany w 1995 r. na działce [...]. Obecna właścicielka działki nr [...] zgłosiła na początku 2022 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], że wybudowany budynek mieszkalny na działce [...] według aktualnej ewidencji gruntów i budynków, jest wybudowany w granicy z działką nr [...], w związku z powyższym właściciel tego budynku powinien zamurować okna, gdyż nie zachowana jest minimalna odległość 4 m od granicy. W zawiadomieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022 r. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] został jednak potwierdzony fakt, że budynek jednorodzinny został wybudowany zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 27 września 1994 r., czyli w odległości 5,5 m od granicy z działką [...]. Dlatego też, aktualny przebieg granicy wykazany w ewidencji gruntów i budynków przedstawiający aktualne granice ewidencyjne działek nr [...] i [...], jest niezgodny z podziałem dokonanym w 1994 r., na podstawie którego dom jednorodzinny na działce nr [...] był usytuowany w odległości od granicy 5,5 m z działką [...]. Tak rażący pomiar granic, na niekorzyść skarżącej, która jest właścicielką działki nr [...] powinien być zaktualizowany na podstawie art. 24a ust. 12 w zw. z ust. 9 p.g.k.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu.
W toku przeprowadzonej z urzędu (art. 134 § 1 p.p.s.a.) legalnościowej kontroli zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które których rodzaj lub stopień uzasadniałyby wzruszenie mocy obowiązującej powyższych decyzji na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Nie stwierdzono zatem istnienia wad nieważności i wad wznowienia postępowania, jak również takich naruszeń prawa materialnego i prawa procesowego, które miały lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy rozumiany jako treść końcowego jej rozstrzygnięcia.
Legalność proceduralna decyzji nie budzi zastrzeżeń. Ustalenia faktyczne są wystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz znajdują odpowiednie potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Również legalność materialnoprawna kontrolowanych decyzji w zakresie wykładni i stosowania przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (p.g.k.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (rozporządzenie e.g.i.b.) została zachowana.
Przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku skarżącej z dnia 25 lutego 2022 r. o aktualizację danych ewidencyjnych w zakresie przebiegu granic między działkami nr [...] i [...].
W ocenie skarżącej jako właścicielki działki nr [...], w toku realizacji pozwolenia na budowę udzielonego decyzją z dnia [...] września 1994 r. jej zmarłemu mężowi (R. S.) jako inwestorowi, na ww. działce doszło do wybudowania budynku mieszkalnego w granicy z działką nr [...] w sytuacji, gdy powyższe pozwolenie przewidywało, że nowy budynek może zostać zbudowany w odległości 4 m od dz. drogowej nr [...] oraz 5,5 m od granicy z działką nr [...]. Uczestniczka postępowania B. S. potwierdziła, że w 1994 r. matka jej oraz R. S. – M. S., dokonując podziału działki nr [...], wyraziła ustną zgodę na zmianę lokalizacji spornego budynku mieszkalnego na nowej działce nr [...] przez zbliżenie go do działki nr [...].
Zdaniem skarżącej z mapy uzupełniającej z dnia 10 sierpnia 1994 r. dotyczącej podziału działki nr [...] oraz związanego z nią szkicu dokumentacyjnego nr 1 z dnia 6 sierpnia 1994 r., jak również operatu pomiarowego z dnia 22 sierpnia 1994 r. i sprawozdania technicznego z dnia 31 sierpnia 1994 r. (które to dokumenty zostały sporządzone przez uprawnionego geodetę R. P.) wynika, że granica między wydzielonymi z działki nr [...] nowymi działkami nr [...] i [...] ma inny przebieg niż ustalony w toku prac modernizacyjnych i operatu modernizacyjnego z 2015 r., a tym samym wobec błędnego ustalenia przebiegu granicy w toku postępowania modernizacyjnego zachodzi konieczność "aktualizacji" danych przez ich zastąpienie danymi geodezyjnymi z 1994 r.
Sąd po zapoznaniu się ze stanowiskiem skarżonego organu oraz strony skarżącej i dokonaniu kontroli akt sprawy administracyjnej, stwierdza, że twierdzenia i zarzuty skarżącej są pozbawione uzasadnionych podstaw.
Z akt sprawy wynika, że sporządzona dla potrzeb podziału działki nr [...] na działki nr [...], [...] i [...] podziałowa mapa uzupełniająca z dnia 10 sierpnia 1994 r. wraz ze szkicem dokumentacyjnym nr 1, operatem pomiarowym z dnia 22 sierpnia 1994 r. oraz sprawozdaniem technicznym z dnia 31 sierpnia 1994 r. zostały pierwotnie przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (22 sierpnia 1994 r.) i zachowały moc wiążącą do dnia 30 grudnia 2015 r., a następnie zostały zastąpione nową dokumentacją geodezyjno-kartograficzną sporządzoną w toku postępowania modernizacyjnego wpisaną do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dniem 30 grudnia 2015 r. (zob. k. 4-12, k. 45 i n. akt organu I instancji). Powyższe dane modernizacyjne stały się na mocy art. 24a ust. 8 p.g.k. danymi ewidencji gruntów i budynków. Wniesione przez stronę skarżącą zastrzeżenia do nowej treści operatu opisowo-kartograficznego organy uznały zgodnie z art. 24a ust. 12 w zw. z art. 24a ust. 9 p.g.k. za wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Zarzut naruszenia powyższych przepisów jest więc całkowicie chybiony.
W celu weryfikacji poprawności czynności związanych z wycofaniem z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w toku postępowania modernizacyjnego z 2015 r. materiałów geodezyjno-kartograficznych związanych z postępowaniem podziałowym z 1994 r. organy orzekające w sprawie prawidłowo dokonały zestawienia i porównania danych z operatu technicznego (podziałowego) z 1994 r. w zakresie współrzędnych punktów granicznych między działkami nr [...] i [...]. Czynności wyjaśniające w tym zakresie doprowadziły do bezsprzecznego wniosku, że współrzędne punktów granicznych przyjęte w 1994 r. oraz w 2015 r. są tożsame (z uwzględnieniem niższej dokładności geodezyjnej w 1994 r.), a więc przebieg geodezyjny granicy między działkami nr [...] i [...] zgłoszony do państwowego zasobu przez uprawnionego geodetę w 1994 r. pokrywa się z przebiegiem przyjętym w 2015 r. postępowaniu modernizacyjnym (k. 24-30, k. 45-65). Nie są więc zasadne twierdzenia skarżącej, że w postępowaniu modernizacyjnym doszło do wadliwej zmiany granic geodezyjnych między ww. działkami. Zarzutom skarżącej przeczy również treść protokołu ustalania przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] z innymi działkami, w tym działką nr [...]. Z protokołu z dnia 26 października 2015 r. wynika, że powyższe granice ustalono zgodnie z analizą map jednostkowych obowiązujących wówczas w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, a więc zgodnie – jak tego chce skarżąca – z treścią map podziałowych z 1994 r. (zob. k. 15 akt organu I instancji). Takie podejście było zgodne z treścią obowiązującego w 2015 r. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (rozporządzenie ewidencyjne z 2001 r.). Zgodnie z § 55 powyższego aktu modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia; 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Przepis § 56 ust. 1 rozporządzenia ewidencyjnego z 2001 r. stanowił ponadto, że przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków przepisy rozdziału 2, z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43, stosuje się odpowiednio. Oznaczało to, że w postępowaniu modernizacyjnym miały zastosowanie m.in. przepisy § 36-39 dotyczące procedury ustalania granic. Czynności modernizacyjne w zakresie ustalenia spornych granic zostały dokonane z jednej strony na podstawie § 37 ust. 1 i 2 rozporządzenia ewidencyjnego z 2001 r. (punkt graniczny nr [...] został wyznaczony na podstawie geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych, punkt graniczny nr [...] został natomiast wyznaczony na podstawie geodezyjnych pomiarów terenowych, oraz dodatkowo ortofotmapy), w pozostałym zaś zakresie – na podstawie § 39 ust. 3 rozporządzenia ewidencyjnego z 2001 r. (ze względu na niedokładność danych geodezyjnych w 1994 r., rozbieżność zakresową rastrowej mapy ewidencyjnej z mapą podziałową z 1994 r. wynikającą z niskiej dokładności tej ostatniej, brak zgodnych oświadczeń właścicieli działek, brak możliwości ustalenia ostatniego stanu spokojnego posiadania), z tym zastrzeżeniem, że granice działki nr [...] zostały zaakceptowane przez M. S. na podstawie oświadczenia z dnia 27 października 2015 r. (k. 13 akt organu I instancji), po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, a więc przede wszystkim dokumentów geodezyjno-kartograficznych (podziałowych) z 1994 r. oraz innych materiałów kartograficznych (w tym ortofotomapy). Działanie kontrolowanych organów w postępowaniu aktualizacyjnym było także zgodne z aktualnie obowiązującym przepisem § 30 ust. 1 pkt 1 lit. e i pkt 2 rozporządzenia e.g.i.b. Zgodnie z tymi przepisami przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się m.in. na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby podziału nieruchomości oraz innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic.
Istotne na tle zarzutów skarżącej jest jednak to, że tak wyznaczone współrzędne punktów granicznych oraz sam przebieg spornej granicy nie są sprzeczne z dokumentacją podziałową przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w 1994 r., natomiast podnoszona "rozbieżność" na poziomie wizualnym (lecz nie geodezyjnym) wynika z zastosowanej skali mapy, jej wstępnego (poglądowego) charakteru, niewykonania pomiarów terenowych oraz niskiej dokładności danych geodezyjnych i kartograficznych w 1994 r. Nie można z tych przyczyn zaakceptować zawartego w odwołaniu i skardze twierdzenia o "przesunięciu granicy" na mapie (1 mm) oraz w terenie (5 m) między działkami nr [...] i [...], co ma wynikać z zestawienia mapy uzupełniającej z 1994 r. z mapami przyjętymi do zasobu w 2015 r. w następstwie prac modernizacyjnych. Jak już podniesiono, problem granicy między działkami nr [...] i [...] jest konsekwencją zmiany lokalizacji budynku mieszkalnego na działce nr [...], który zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia 27 września 1994 r. miał zostać posadowiony w odległości 5,5 m od ustalonej już w sierpniu 1994 r. granicy nowej działki [...] z działką nr [...]. Kwestia sporna wyznaczenia innej lokalizacji budynku na działce nr [...] nie może być natomiast rozwiązywana za pośrednictwem kwestionowania przebiegu granicy geodezyjnej między działkami nr [...] i [...].
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że spór w przedmiotowej sprawie dotyczy w istocie granic nieruchomości, które mogą i powinny być rozstrzygane w postępowaniach rozgraniczeniowych lub w cywilnych postępowaniach procesowych lub nieprocesowych przed sądem powszechnym. Takie stanowisko jest od lat utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przyjmuje się w nim zgodnie, że postępowanie z zakresu aktualizacji danych ewidencyjnych jest rodzajem administracyjnego postępowania rejestrowego i w związku z powyższym wykazuje daleko idącą specyfikę, która nie upoważnia organów administracji geodezyjno-kartograficznej do samodzielnego ustalania stanu prawnego nieruchomości lub danych podlegających ujawieniu w ewidencji. Organy te są jedynie uprawnione i zobowiązane do deklaratoryjnej rejestracji zmian w zakresie danych ewidencyjnych, które wynikają z przedłożonych lub uzyskanych z urzędu dokumentów, o których mowa w § 29 rozporządzenia e.g.i.b. W ramach postępowania aktualizacyjnego nie ma zatem prawnej możliwości dokonywania ustaleń, które wykraczałyby poza treść dokumentów urzędowych będących podstawą wpisów ewidencyjnych albo które modyfikowałyby treść tych dokumentów. Ewidencja gruntów i budynków jako rejestr publiczny ma bowiem charakter wtórny i deklaratoryjny względem treści zawartych w tego rodzaju dokumentach publicznych (np. orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, decyzji administracyjnych, przyjętych do zasobu i poddanych weryfikacji dokumentów geodezyjno-kartograficznych).
Sąd zauważa również, że zgodnie z art. 24 ust. 2a p.g.k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa; b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ww. ustawy; c) materiałów zasobu; d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. W niniejszej sprawie kontrolowane organy rozważyły w sposób wystarczający powyższe podstawy aktualizacji urzędowej i wnioskowej danych ewidencyjnych, trafnie ustalając, że przede wszystkim brak jest podstaw do stwierdzenia, że aktualne dane ewidencyjne w zakresie granicy między działkami nr [...] i [...] są błędne. Dane te stanowią bowiem odzwierciedlenie danych geodezyjno-kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu w wyniku podziału działki nr [...] w 1994 r. oraz poddanych następnie modernizacji w 2015 r. Zestawienie wszystkich dostępnych organom danych zasobu oraz weryfikacja ich formalnej i materialnej prawidłowości nie wykazały, że dane te są błędne, a zatem wymagają usunięcia z bazy danych i zastąpienia ich nowymi danymi. Z kolei strona skarżąca nie zaoferowała żadnego dokumentu, który zgodnie z przepisami prawa mógłby stać się podstawą do aktualizacji danych ewidencyjnych w żądanym zakresie. Tym samym w przedmiotowym postępowaniu brak było podstaw do zastosowania § 31-33 nowego rozporządzenia e.g.i.b. Procedura aktualizacji na podstawie § 31-33 może zostać rozpoczęta zgodnie z § 31, jeżeli brak jest dokumentacji lub materiałów, o których mowa w § 30, albo zawarte w nich dane nie pozwalają na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów I grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy. Tymczasem w przedmiotowej sprawie, jak już stwierdzono, organy orzekające dysponowały danymi, o których mowa w § 30 ust. 1 pkt 1 lit. e i pkt 2 rozporządzenia e.g.i.b., a więc dokumentacją geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (w wersji nadanej w postępowaniu modernizacyjnym), sporządzoną na potrzeby podziału nieruchomości, oraz innymi materiałami zasobu dotyczącymi przebiegu granic. Zarzut naruszenia § 33 ust. 1-3 rozporządzenia e.g.i.b. jest więc oczywiście bezzasadny.
Mając na względzie powyższe argumenty i przesłanki, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.