II SA/Rz 1123/24

II SA/Rz 1123/24 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-04-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa
Jerzy Solarski /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Śliwa
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 40
art. 18 ust. 2 pkt 15
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1580
art. 11a
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa NSA Stanisław Śliwa Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na uchwałę Rady Gminy Komańcza z dnia 26 marca 2024 r. nr LXXI/538/2024 w przedmiocie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Komańcza - skargę oddala -
Uzasadnienie
Rada Gminy Komańcza (dalej "Rada"/ "Organ") 26 marca 2024 r. podjęła uchwałę nr LXXI/538/2024 (dalej: "uchwała"), w sprawie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Komańcza na 2024 rok. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023, poz. 40 ze zm., dalej: "u.s.g" ), art. 11a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 poz. 1580 ze zm., dalej: "u.o.z."), oraz po uzyskaniu opinii Powiatowego Lekarza Weterynarii w Sanoku, organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działających na terenie gminy Komańcza w brzmieniu określonym w załączniku do uchwały.
Skargę na tę uchwałę wniosło Stowarzyszenie [...] (dalej: "Stowarzyszenie"), zarzucając naruszenie:
1. art. 11a ust. 7 pkt 2 u.o.z. - poprzez brak przekazania przez Wójta Gminy Komańcza (dalej: "Wójt") do zaopiniowania projektu uchwały Stowarzyszeniu pomimo ciążącego na nim obowiązku, a w konsekwencji istotne naruszenie trybu podejmowania uchwały;
2. art. 11a ust. 1 u.o.z. w zw. z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) - poprzez wadliwe wypełnienie przez Organ ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 i istotne naruszenie procedury podejmowania uchwały. Formułując powyższe zarzuty Stowarzyszenie zażądało stwierdzenia nieważności uchwały w całości oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych
W uzasadnieniu Stowarzyszenie podniosło, że zwróciło się do Wojewody Podkarpackiego o podjęcie kroków prawnych w celu unieważnienia uchwały z uwagi na naruszenie przez organy Gminy trybu jej podejmowania, tj. bez obowiązkowego przekazania przez Wójta do zaopiniowania projektu organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działającym na obszarze gminy, tj. Stowarzyszeniu.
Wojewoda odpowiadając wyjaśnił, że uchwała została podjęta bez istotnego naruszenia prawa, bowiem Wójt nie posiadał informacji na temat działalności skarżącego Stowarzyszenia jako organizacji społecznej zajmującej się ochroną zwierząt bezpośrednio na terenie Gminy Komańcza. Natomiast projekt uchwały został zamieszczony na stronie internetowej gminy.
Powołując orzecznictwo sądów administracyjnych Stowarzyszenie wskazało, że samo zamieszczenie informacji o projekcie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi na stronie internetowej oraz na tablicy ogłoszeń urzędu gminy (jeżeli okazało się nieskuteczne), nie naprawia wadliwości trybu podejmowania uchwały, a tym samym - o ile projekt programu nie został zaopiniowany przez organizacje działające na terenie gminy - dochodzi w ten sposób do naruszenia prawa. Podkreśliło, że za działającą na terenie gminy należy uznać każdą organizację, która swoim zakresem działania obejmuje jej obszar. W tym kontekście jej siedziba nie ma żadnego znaczenia. Ponadto to na organie gminy spoczywa obowiązek ustalenia, czy podmioty wskazane przez ustawodawcę obejmują swoim zakresem działania daną gminę. Ma on więc obowiązek ustalenia zasięgu działania tych podmiotów, bądź definitywne ustalenie, że teren gminy nie jest objęty działaniem podmiotów spełniających przesłanki ustawowe - jest to jedyna sytuacja, w której gmina będzie zwolniona z obowiązku zasięgnięcia opinii. Zamieszczenie projektu uchwały na stronie gminy www.komancza.pl nie było więc wystarczające w celu realizacji obowiązku wynikającego z art. 11a ust. 7 pkt 2 u.o.z. Takie działanie nie sanuje braku przekazania projektu uchwały do zaopiniowania organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, co do której Wójt wiedział, że prowadzi działania na terenie przedmiotowej gminy. Projekt należy przekazać każdej organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, która swoim zakresem działania obejmuje obszar danej gminy. Dopiero wyczerpujące ustalenie przez organy, że na terenie danej gminy nie działa bezpośrednio żadna organizacja społeczna zajmująca się ochroną zwierząt (a jest to sytuacja bardzo mało prawdopodobna ze względu na działalność ogólnopolskich organizacji prozwierzęcych) i jednoczesne umieszczenie projektu programu na stronie internetowej gminy z informacją o możliwości zaopiniowania projektu w określonym terminie mogłoby świadczyć o realizacji obowiązku wynikającego z art. 11a ust. 7 pkt 2 u.o.z. Nie można bowiem przyjąć takiej wykładni, która prowadzi do obejścia wskazanego przepisu, a mianowicie, że jeżeli organ wykonawczy gminy stwierdzi, że na jej terenie nie są zarejestrowane żadne organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, zwalnia go to z obowiązku konsultowania programu. Brak wiedzy, co do powyższej kwestii, czyli działalności na obszarze gminy organizacji prozwierzęcej, nie zwalnia więc z realizacji obowiązku wskazanego w ustawie, tj. przekazania projektu programu do zaopiniowania wszystkim organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt działającym faktycznie na terenie gminy.
Stowarzyszenie nie zgodziło się z twierdzeniami o braku wiedzy organu o swojej aktywności na terenie tej gminy; Stowarzyszenie objęło swoją działalnością Gminę od 2022 r. Podkreśliło, że uprawnienie do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy ma nie tylko mieszkaniec tej gminy, której organ podjął kwestionowaną uchwałę lub wydał zarządzenie, ale każdy (osoba fizyczna i osoba prawna), czyj interes prawny został naruszony aktem organu gminy.
Odpowiadając na skargę Wójt podkreślił, że nie zgadza się z zawartymi w skardze twierdzeniami. Organy gminy na wszystkich etapach procedowania uchwały dochowały należytej staranności, a w tym również dokonały należytego opiniowania projektu uchwały. Projekt ten zgodnie z wymogami ustawy został skonsultowany ze wszystkimi podmiotami wskazanymi w przepisie, a to z właściwym powiatowym lekarzem weterynarii, organizacją społeczną, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działającą faktycznie i realnie na obszarze gminy, którą w tym wypadku było Stowarzyszanie [...] z siedzibą w [...], a także z zarządcami obwodów łowieckich, działających na obszarze gminy. Dokumenty te były przekazywane również do właściwych nadleśnictw, które na terenie gminy administrują obszarami leśnymi. W zakresie planu ochrony zwierząt żaden organ opiniujący nie miał zastrzeżeń, podobnie jak Wojewoda Podkarpacki, który regularnie i szczegółowo weryfikuje ten typ uchwał pod względem formalnym i merytorycznym. W tym przypadku weryfikacja była dwukrotna, gdyż raz organ robił to z urzędu, w ramach kontroli bieżącej, a drugi na wniosek skarżącego Stowarzyszenia. Dodatkowo wychodząc ponad obowiązek ustawowy Wójt każdorazowo zamieszcza projekty uchwał w zakresie planu ochrony zwierząt co pozwala podmiotom zewnętrznym na konsultacje tej kwestii lub zgłaszanie wniosków o uwzględnienie postulatów. Nie jest zatem tak, że próbowano zastąpić obowiązek opiniowania przez instytucje społeczne publikacją planu ochrony na stronach internetowych. Publikacja ta miała jedynie na celu szersze udostępnienie dokumentu tak, aby dodatkowi potencjalni zainteresowani mogli się z nim zapoznać i zgłosić ewentualne zastrzeżenia (dotyczy podmiotów faktycznie interesujących się zwierzętami). Przy tym uprawniony wydaje się wniosek, że organizacje realnie wykonywujące działania na terenie danej gminy (za taką uznaje się skarżące Stowarzyszenie), powinny wykazać się chociażby elementarną starannością w działaniu i pewną aktywność przejawiać tak w zakresie przeglądania publicznej bazy danych, jak i pozostawania w kontakcie z urzędem w kwestii spraw statutowo istotnych dla danego podmiotu. W tym wypadku postawa Stowarzyszenia potwierdza, że faktycznie nie było ono zainteresowane problematyką sprawy i nie prowadziło na terenie gminy żadnej działalności. Stowarzyszenie nie wnosiło żadnych wniosków, nie brało udziału w posiedzeniach kolegialnych właściwych miejscowo organów, nie zwracało się również o żadne wsparcie, w tym finansowe, nie prowadziło działalności dydaktycznej lub szkoleniowej, ani nie występowało o wzięcie udziału w obradach organów rady gminy. W przeciągu okresu ostatnich lat nie wykazywało także żadnej aktywności odnośnie do współpracy z samorządem. Samo wpisanie w swoim statucie obszaru działania - terytorium RP, nie jest podstawą do wywiedzenia wniosku, iż Stowarzyszenie działa na terenie Gminy Komańcza. Siedzibą Stowarzyszenia jest miejscowość znacznie oddalona od gminy, nie powiązana społecznie i ludnościowo z Gminą Komańcza, a zatem twierdzenia o pracy stowarzyszenia w tak dalekim zakresie są zbyt daleko idące. Wójt zaznaczył także, że skarga nie zawiera żadnych merytorycznych zarzutów co do zaskarżonego dokumentu - uchwały. W tych okolicznościach Wójt uznał wniosek o oddalenie skargi jako uzasadniony.
W replice na odpowiedź na skargę, Stowarzyszenie podtrzymało wszystkie wnioski i twierdzenia skargi, podkreślając fakt posiadania przez organ wiedzy o faktycznej działalności Stowarzyszenia na terenie gminy Komańcza. Podniosło także niestaranność organu w wykonaniu obowiązku przekazania do zaopiniowania projektu uchwały co do zaadresowania tegoż projektu do organizacji społecznej.
Na rozprawie pełnomocnik Stowarzyszenia złożył pismo zawierające szereg zarzutów dotyczących poszczególnych zapisów uchwały, które w ocenie Skarżącego naruszają art. 11a u.o.z. i skutkują tym, że we wskazanych częściach uchwała jest nieważna.
Odnosząc się do nowych zarzutów Wójt w piśmie z dnia 12 lutego 2025 r. podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi (k. 125 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
skarga jest nieuzasadniona.
I. Stan sprawy jest następujący. Uchwalenie zaskarżonej uchwały poprzedzone zostało wystąpieniem o jej zaopiniowanie do podmiotów, o jakich mowa w art. 11a ust. 7 pkt 1 - 3 u.o.z., tj. do właściwego powiatowego lekarza weterynarii, do organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działającej na obszarze gminy oraz do dzierżawców/zarządców obwodów łowieckich, działających na obszarze gminy, przy czym szczegółowy wykaz podmiotów zamieszczony został w uzasadnieniu projektu uchwały. W przypadku organizacji społecznych, w uzasadnieniu projektu uchwały wymieniono Stowarzyszenie A. w [...]. Z akt natomiast wynika, że Wójt o wydanie opinii wystąpił do "Stowarzyszenia B.", na adres J.T. w [...]. Wystąpienia wysłane zostały w formie listów poleconych i wszystkie doręczone zostały adresatom.
W tym miejscu Sąd stwierdza, że J.T. jest członkiem Zarządu C. w [...], nr KRS [...].
Jest poza sporem, że poza podmiotami, o których wyżej mowa, Wójt nie wystąpił o zaopiniowanie projektu uchwały do skarżącego Stowarzyszenia mającego swoją siedzibę poza terenem Gminy Komańcza (siedziba Stowarzyszenia to [...], gm. [...]). Natomiast, mimo braku ustawowego obowiązku, projekt zaskarżonej uchwały Wójt zamieścił na stronie www.komancza.pl oraz na stronie BIP Gminy Komańcza, celem umożliwienia innym podmiotom zajęcie stanowiska.
II. Skarga wniesiona została w oparciu o art. 101 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z tym przepisem, "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego".
W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że skarga wnoszona na podstawie tego przepisu nie ma charakteru actio popularis - podstawą zaskarżenia jest niezgodność uchwały z prawem i równocześnie naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy bądź wreszcie innego podmiotu, który jest mieszkańcem danej gminy lub jest z tą gminą związany prawnie w inny sposób (zob. np. wyrok SN z dnia 7 marca 2003 r., sygn. III RN 42/02, wyrok TK z dnia 4 listopada 2003 r., sygn. SK 30/02). Jednocześnie w orzecznictwie podkreśla się, że do wniesienia skargi na podstawie wskazanego przepisu nie legitymuje sama sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, lecz konieczne jest wykazanie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków podmiotu skarżącego a kwestionowanym aktem, skutkującym naruszeniem jego interesu prawnego (zob. np. wyrok NSA z 19 listopada 2019 r. sygn. II OS 3339/17). Zatem powołując się na naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszący skargę w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. powinien wykazać, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją a zaskarżoną uchwałą. Związek ten powinien polegać na tym, że uchwała narusza, pozbawia lub ogranicza tak rozumiany interes lub uprawnienie wnoszącego skargę jako indywidualnego podmiotu albo członka określonej wspólnoty samorządowej (zob. np. postanowienie NSA z 20 stycznia 2022 r. sygn. II OSK 2845/21). Sąd rozpoznający skargę poglądy te podziela.
III. W pierwotnym brzmieniu skargi Stowarzyszenie sformułowało wyłącznie zarzut naruszenia art. 11a ust. 7 pkt 2 u.o.z. - poprzez brak przekazania przez Wójta do zaopiniowania projektu uchwały Stowarzyszeniu pomimo ciążącego na nim obowiązku, a w konsekwencji istotne naruszenie trybu podejmowania uchwały oraz art. 11a ust. 1 u.o.z. w zw. z art. 7 Konstytucji RP poprzez wadliwe wypełnienie przez Wójta ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 i istotne naruszenie procedury podejmowania uchwały.
W tym zakresie Stowarzyszenie ma interes prawny, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., uprawniający do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę. Interes ten wynika wprost z art. 11a ust.7 pkt 2 u.o.z. W myśl tego przepisu "Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) najpóźniej do dnia 1 lutego przekazuje do zaopiniowania organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działającym na obszarze gminy".
Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że niezasięgnięcie opinii organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działających na obszarze gminy, stanowi naruszenie trybu podejmowania uchwały w sprawie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Natomiast za działającą na terenie gminy należy uznać każdą organizację, która swoim zakresem działania obejmuje jej obszar i w tym kontekście jej siedziba nie ma żadnego znaczenia. Niemniej jednak Sąd stoi na stanowisku, że w przypadku braku informacji o działalności bezpośrednio na terenie gminy organizacji społecznych zajmujących się ochroną zwierząt (brak zarejestrowanych na terenie gminy takowych organizacji), dla realizacji obowiązku wynikającego z art. 11a ust. 7 pkt 2 u.o.z., wystarczającym jest umieszczenie projektu programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na stronie internetowej gminy lub w BIP z informacją o możliwości zaopiniowania projektu w zakreślonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie Wójt wystąpił do podmiotów, o których mowa w art. 11a ust. 7 u.o.z. przekazując do zaopiniowania projekt programu opieki nad zwierzętami. Obowiązek ten zrealizował również w stosunku do organizacji społecznej, co do której miał wiedzę o prowadzeniu działalności na terenie gminy Komańcza: zawiadomił J.T. - członka Zarządu A. w [...]. Natomiast w stosunku do pozostałych organizacji, co do których nie miał wiedzy o prowadzeniu działalności na terenie gminy, wywiązał się z nałożonego obowiązku zamieszczając projekt programu, na stronie internetowej gminy (www.komancza.pl) oraz w BIP gminy. Zatem Sąd stwierdza, że Wójt zrealizował ustawowy obowiązek dotyczący zaopiniowania projektu programu.
Jednocześnie Sąd stwierdza, że nie można przyjąć za zasadne nakładanie na gminę nieograniczonego obowiązku poszukiwania działających na jej terenie organizacji społecznych, zajmujących się ochroną zwierząt (pogląd taki prezentowany był we wcześniejszym orzecznictwie sądów administracyjnych). Wskazać bowiem należy, że na terenie kraju funkcjonują dziesiątki, a nawet setki organizacji o charakterze ogólnopolskim, które zajmują się ochroną zwierząt. Zatem poszukiwanie wszystkich organizacji i występowanie do nich o zaopiniowanie programu opieki na zwierzętami byłoby nakładaniem nierealnego do wykonania obowiązku. Wobec tego należy przyjąć, że dla tych wszystkich organizacji wystarczającym dla realizacji obowiązku wynikającego z art. 11a ust. 7 pkt 2 u.o.z. jest umieszczenie projektu programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi na stronie internetowej gminy względnie w BIP z informacją o przysługujących uprawnieniach. Takie działanie umożliwi tym organizacjom, które pozostają zainteresowane i wyrażają chęć aktywnego uczestnictwa w działaniach na rzecz ochrony zwierząt w konkretnej gminie, wyrażenie stanowiska do projektu programu opieki nad zwierzętami. Tym samym organizacje takie nie zostają w żaden sposób pozbawione prawa do opiniowania projektowanego programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi. Stanowisko takie, z którym się Sąd utożsamia, prezentowane jest w orzecznictwie (por. np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 stycznia 2022 r., sygn. II SA/Łd 531/21, wyrok WSA w Bydgoszczy z 30 października 2024 r. sygn. II SA/Bd 694/24, wyrok WSA w Gliwicach z 13 lutego 2025 r. sygn. II SA/Gl 1067/24).
IV. Na rozprawie skarżące Stowarzyszenie złożyło pismo procesowe zawierające szereg zarzutów do poszczególnych zapisów uchwalonego Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Komańcza na 2024 rok.
Sąd stwierdza, że w tym zakresie Stowarzyszenie nie ma legitymacji skargowej opartej na przepisie art. 101 ust. 1 u.s.g.
Argumentacja prawna dotycząca "interesu prawnego" zawarta została w punkcie II uzasadnienia. Tytułem jej uzupełnienia Sąd wskazuje, że naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Dla skutecznego wniesienia skargi konieczne jest zatem wykazanie przez stronę, że właśnie wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały został naruszony jej konkretny interes prawny lub uprawnienie (podkreślenie Sądu) przez ograniczenie lub pozbawienie uprawnień wynikających z przysługującego mu prawa. Innymi słowy, należy wykazać, że wskutek podjęcia uchwały doszło do naruszenia konkretnego i aktualnego, prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę oraz wskazać naruszenie przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego (por. np. postanowienia WSA w Białymstoku z 10 października 2019 r. sygn. II SA/Bk 651/19, WSA Gdańsku z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. II SA/Gd 588/22).
W przypadku przepisów Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Komańcza na 2024 rok, regulacje tam zawarte nie naruszają konkretnego i aktualnego, prawem chronionego interesu lub uprawnienia Stowarzyszenia. Natomiast orzecznictwo wyklucza, aby jedynie statutowa działalność stanowiła o naruszeniu interesu prawnego (zob. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2010 r. o sygn. II OSK 1919/10). Zatem sam fakt, że skarżące Stowarzyszenie ma w zakresie swojej działalności m.in. działanie na rzecz ochrony zwierząt nie świadczy o posiadaniu interesu prawnego w zaskarżeniu Programu. Jak wynika bowiem z art. 11a ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 u.o.z., program opieki nad zwierzętami jest jednym z elementów wypełnienia przez gminę jej zadania własnego, jakim jest zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie i trudno w związku z tym z jego postanowień lub nawet braku wywieść naruszenie uprawnień wynikających z powołanych przepisów (zob. wyrok NSA z dnia 18 marca 2015 r. sygn. II OSK 2776/13). Z tych przyczyn brak było podstaw do oceny kwestionowanych przez Stowarzyszenie zapisów Programu.
V. Sąd nie odrzucił skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), bowiem regulacja ta dotyczy jedynie tych przypadków, gdy brak naruszenia interesu prawnego jest oczywisty. Jeśli natomiast przepis szczególny, jako warunek skutecznego wniesienia skargi, formułuje naruszenie interesu prawnego skarżącego, zaś owo naruszenie może być wykazane jedynie w toku postępowania sądowoadministracyjnego, brak jest podstaw do odrzucenia skargi.
Z tych przyczyn Sąd orzekł, jak w wyroku, na podstawie art. 151 P.p.s.a.