II SA/Rz 1103/11

II SA/Rz 1103/11 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2012-04-27
Data wpływu
2011-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Piotr Godlewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 64 § 2, art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
§ 19, § 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić przyznania adw. M. S. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy S. C.
Uzasadnienie
II SA/Rz 1103/11
U z a s a d n i e n i e
Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Rzeszowie oddalił skargę S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], zaś postanowieniem referendarza sądowego tego Sądu z dnia 2 marca 2012 r. – po rozpoznaniu złożonego przez niego wniosku – przyznano mu prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
W dniu 12 kwietnia 2012 r. wpłynęła do Sądu opinia prawna wyznaczonego dla skarżącej adwokata M. S., w której wskazała ona na brak podstaw do wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej. Rozpoznając zawarty w tej opinii wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach
o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
Abstrahując od niewątpliwie podjętych przez pełnomocnika czynności których efektem było sporządzenie przez niego opinii o braku podstaw do wniesienia
w sprawie skargi kasacyjnej oraz niezależnie od poniesionych przez niego kosztów udzielonej przez niego w ten sposób skarżącej pomocy prawnej należy zwrócić uwagę na treść § 20 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym wniosek
o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Jak wynika z powyższego, przedmiotowe oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Samo żądanie w tym zakresie, bez stosownego oświadczenia, nie jest wystarczające.
Wg stanowiska Sądu Najwyższego, niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, w związku z czym jako nieuzasadniony podlega on oddaleniu (postanowienie z dnia 14 października 1998 r. II CKN 687/98).
Stanowisko takie wynika również z postanowienia NSA z dnia 18 października
2005 r., II FZ 625/05, według którego samo żądanie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej bez stosownego oświadczenia stanowiącego zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku, nie jest wystarczające (takie stanowisko zostało zaprezentowane również w postanowieniu tegoż Sądu z dnia 8 grudnia 2009 r. II GZ 273/09).
Brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 20 powołanego rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Z tego też powodu nie ma podstaw do wzywania o jego uzupełnienie
w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. /zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 21 czerwca 2006 r.
II FSK 862/05 tryb ten dotyczy jedynie ogólnych wymogów pisma procesowego, zdefiniowanych w art. 46 P.p.s.a./, a wniosek nie zawierający oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu (S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka – Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, wyd. I, Warszawa 2007, s. 316).
Skoro zatem wniosek fachowego pełnomocnika jakim jest ustanowiony
w niniejszej sprawie dla S. C. adwokat nie zawiera wymaganego oświadczenia, brak jest podstaw do jego uwzględnienia w zakresie przyznania wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) w związku z art. 258
§ 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 64 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.