II SA/Rz 1083/25

II SA/Rz 1083/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-11-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa
Magdalena Józefczyk
Maria Mikolik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 924
art. 17 ust. 5
Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j.)
Dz.U. 2025 poz 132
art. 18, art. 33 § 2 pkt 6 lit. a, art. 34 § 2 i  § 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 7, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 136 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maria Mikolik /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2025 r. sprawy ze skargi P. T. na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2025 r. nr SE.9022.1.73.2025.KSZ w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie na rzecz skarżącego P. T. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P. T. (dalej: "Skarżący") jest postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie (dalej: "PPWIS", "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 17 czerwca 2025 r. nr SE.9022.1.73.2025.KSZ w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji.
Wydanie postanowienia poprzedzało postępowanie o następującym przebiegu:
Po wszczęciu postępowania egzekucyjnego, postanowieniem z [...] marca 2025 r. nr [...] Podkarpacki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nałożył na P. T. grzywnę w celu przymuszenia do zaszczepienia małoletniego dziecka – córki A. T., zgodnie z tytułem wykonawczym z [...] lutego 2025 r. nr [...], wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "PPIS", "Organ I instancji").
Pismem z 12 marca 2025 r. Skarżący zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący sformułował następujące zarzuty:
1. na podstawie art. 33 § 2 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r., poz. 132; dalej: "u.p.e.a.") określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa, tj. art. 17 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 924 z późn. zm.; dalej: "u.z.z.") poprzez pominięcie przez wierzyciela obowiązku wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia i wystawienia zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym,
2. na podstawie art. 33 § 2 pkt 6 lit. a i c u.p.e.a. brak wymagalności obowiązku z uwagi na brak kwalifikacji do szczepień ochronnych, brak wykluczenia przeciwwskazań, brak ustalenia indywidualnego schematu szczepień, brak wystawienia i wydania zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym, odroczeniu terminu wykonania obowiązku,
3. na podstawie art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a. brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 § 3e u.p.e.a. w zw. z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie danych zawartych w upomnieniu,
4. naruszenie przez organ egzekucyjny art. 29 § 2 u.p.e.a. poprzez przystąpienie do egzekucji, podczas gdy tytuł nie spełnia wymogów określonych w art. 27 ww. ustawy, tj.:
a) niewłaściwie podana przez wierzyciela podstawa prawna obowiązku o charakterze niepieniężnym skutkująca pominięciem art. 17 ust. 2 i 4 u.z.z., ograniczenie do wskazania ogólnie na art. 17 ww. ustawy,
b) brak wskazania przez wierzyciela w tytule wykonawczym podstawy prawnej prowadzonej egzekucji.
Po rozpatrzeniu wniesionych zarzutów, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z 17 kwietnia 2025 r. nr PSE.9022.30.8.2024 uznał zarzut z pkt 2 dotyczący odroczenia terminu wykonania obowiązku, a zarzuty w pozostałym zakresie oddalił.
Organ I instancji odnosząc się do zarzutu sformułowanego w pkt 1 stwierdził, że obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z mocy przepisów ustawowych. Do określenia obowiązku zastosował następujące obowiązujące przepisy prawne: art. 5 ust. 1 pkt 1b i ust. 2, art. 17 u.z.z. oraz § 2, § 3 i załącznik nr 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2077 z późn. zm.; dalej: "rozporządzenie"). Zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 u.z.z., wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Każdorazowo musi to być badanie kwalifikacyjne aktualne, wykonane w czasie nieprzekraczającym 24 godzin przed samym szczepieniem. Po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania. W przypadku, gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej. W razie stwierdzenia przeciwwskazania do przeprowadzenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, dające podstawy do długotrwałego odroczenia wykonania szczepienia należy wskazać poradnię, do której skierowano na konsultację specjalistyczną. Z załączonego w toku sprawy zaświadczenia z dnia [...].02.2024 r., pomimo mającego z niego wynikać długotrwałego odroczenia szczepień, nie wynika, aby dziecko zostało skierowane na konsultację specjalistyczną. Zatem podniesiony przez Zobowiązanego zarzut jest bezzasadny.
Odnosząc się z kolei do zarzutu sformułowanego w pkt 2, PPIS wyjaśnił, że obowiązek rodziców poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom jest obowiązkiem prawnym, od którego uwolnić mogą jedynie konkretne przeciwwskazania lekarskie do szczepienia dziecka. Schematy obowiązkowych szczepień dzieci i młodzieży obejmujące liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia podstawowego lub przypominającego, z uwzględnieniem wieku osoby objętej obowiązkiem szczepienia, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. W przedmiotowej sprawie Zobowiązany nie wykonał obowiązku zaszczepienia dziecka zgodnie z terminami wykonania szczepienia, tj. przeciwko chorobom: gruźlicy - przed wypisem ze szpitala, błonicy, tężcowi, krztuścowi (III dawka- w 6 miesiącu życia, IV dawka - w 16-18 miesiącu życia), wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (III dawka- w 7 miesiącu życia), ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis) (III dawka - w 6-7 miesiącu życia, IV dawka - w 16-18 miesiącu życia), inwazyjnym zakażeniom Haemophilus Influenzae typu b (III dawka - w 6 miesiącu życia, IV dawka - w 16-18 miesiącu życia), inwazyjnym zakażeniom Streptococcus pneumoniae (I dawka - w 2 miesiącu życia, II dawka - w 4 miesiącu życia, III dawka - w 13-15 miesiącu życia), odrze, śwince, różyczce (I dawka - w 13-15 miesiącu życia). W niniejszej sprawie obowiązek był wymagalny w stosunku do dziecka Zobowiązanego zgodnie z terminami zawartymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia. Dopiero wraz z zarzutami dołączono do sprawy zaświadczenie lekarskie z dnia [...].03.2025 r., wydane przez lekarza POZ, odraczające szczepienia ochronne dziecka A. T. do końca września 2025 r. ze względu na konsultację alergologiczną. Wobec powyższego, Organ I instancji uznał zarzut dotyczący braku wymagalności obowiązku z uwagi na odroczenie terminu wykonania obowiązku.
Odnośnie zarzutu podniesionego w pkt 3 odnośnie braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, PPIS wskazał, że upomnienie z [...] września 2024 r. nr [...] zostało doręczone M. T. przez operatora pocztowego w dniu 24 września 2024 r., a zatem Organ I instancji uznał ten zarzut za bezpodstawny.
W stosunku do zarzutów z pkt 4, Organ I instancji wyjaśnił, że do określenia obowiązku zastosował przepisy prawne: art. 5 ust. 1 pkt 1b i ust. 2, art. 17 u.z.z. oraz § 2, § 3 i załącznik nr 1 rozporządzenia w sprawie obowiązkowych szczepień. W niniejszej sprawie tytuł wykonawczy z [...] lutego 2025 r. nr [...] został poprawnie wydany. Wystawiony był na odpowiednim druku TW-2 zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 19 marca 2024 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej i został podpisany przez osobę upoważnioną. Wobec powyższego zarzut ten, w ocenie PPIS jest bezzasadny.
Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie szeregu przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego, tj.
1. art. 7 i 75 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a., poprzez uznanie zarzutu braku wymagalności obowiązku, który nastąpił po wszczęciu postępowania podczas, gdy przedstawione przez niego dokumenty potwierdzają, że brak wymagalności nastąpił przed wszczęciem postępowania, ponadto niezapoznanie się przez wierzyciela z treścią zarzutów i brak ustosunkowania się do podnoszonych zarzutów,
2. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ograniczenie rozpoznania zarzutów do wybiórczego wskazania poszczególnych przepisów dotyczących obowiązkowych szczepień ochronnych, podczas gdy zarzuty zostały uzasadnione i wskazane zostały błędy wierzyciela,
3. art. 33 § 2 u.p.e.a., poprzez uznanie zarzutów za nieuzasadnione mimo, że tytuł egzekucyjny nie spełnia wymogów, gdyż obowiązek został określony w sposób niedokładny i wybiórczy, wierzyciel nie wskazał jakie konkretnie działania ma podjąć zobowiązany, podczas gdy obowiązkiem organu jest takie określenie obowiązku aby zobowiązany nie miała żadnych wątpliwości co do treści obowiązku i tego w jaki sposób powinien ten obowiązek spełnić, nadto nie została w sposób prawidłowy podana podstawa prawna obowiązku,
4. art. 7 w zw. z art. 33 § 2 i 34 u.p.e.a., poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że Skarżący nie wykonał obowiązku szczepień ochronnych, podczas gdy z przedstawionych przez niego dokumentów wynika wprost, że obowiązek nie może być uznany za wymagalny.
Po rozpatrzeniu złożonego zażalenia, Podkarpacki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, opisanym na wstępie postanowieniem z 17 czerwca 2025 r. nr SE.9022.1.73.2025.KSZ, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu zażalenia, dotyczącego naruszenia art. 7 i 75 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. wskazał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W zaskarżonym postanowieniu PPIS zawarł obszerne uzasadnienie faktyczne oraz odniósł się szczegółowo do wszelkich zarzutów podnoszonych przez Zobowiązanego zarówno w części odnoszącej się do braku wymagalności obowiązku, braku wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia, braku wydania zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym, jak i braku uprzedniego doręczenia upomnienia. Zdaniem Organu II instancji zaskarżone postanowienie zawiera wszystkie wymagane przepisami prawa elementy.
W ocenie Organu odwoławczego wierzyciel rozpatrując zarzuty nie dopuścił się również naruszenia art. 7, art. 77 k.p.a. oraz art. 33 § 2 u.p.e.a. PPWIS podkreślił, że w zaskarżonym postanowieniu wierzyciel zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz dokonał analizy stanu faktycznego i odniósł się do właściwych, obowiązujących przepisów prawnych. Wyniki ustaleń przedstawił w uzasadnieniu wydanego postanowienia, odnosząc się do kwestii charakteru szczepień ochronnych. Obowiązek poddania małoletniej A. T. obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika wprost z ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Ustawa ta określa wszystkie istotne cechy danego obowiązku, tj. podmiot, na którym ten obowiązek ciąży, okoliczności w których obowiązek ten się aktualizuje oraz jego zakres. Oznacza to, że wynikający z przepisów obowiązek poddania dziecka szczepieniu ochronnemu jest bezpośrednio wykonalny. Wykonanie tego obowiązku z mocy prawa zabezpieczone jest przymusem administracyjnym. PPIS sporządził tytuł wykonawczy w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, a także ściśle określił treść obowiązku o charakterze niepieniężnym stosowanego w egzekucji administracyjnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, P. T. zarzucił naruszenie:
1. art. 124 § 2 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podstawy prawnej wymagalności obowiązku, kwestionowanie przez Organ II instancji treści zaświadczenia lekarza POZ;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, tj. uznanie przez Organ, że Skarżąca nie wykonała obowiązku podczas gdy obowiązek nie może być uznany za wymagalny z uwagi na odroczenie od obowiązku, brak indywidualnego kalendarza szczepień, brak kwalifikacji do obowiązkowych szczepień ochronnych, brak wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia, ponadto brak jest w aktach sprawy zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym, które potwierdzałoby, że dziecko zostało zakwalifikowane do obowiązkowych szczepień ochronnych;
3. art. 15 k.p.a. poprzez brak rozpoznania przez Organ II instancji zażalenia Skarżącej, ograniczenie się do rozpoznania zarzutów oraz postanowienia wierzyciela w przedmiocie zarzutów;
4. art. 7, art. 7a, art. 77 i art. 81a k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 132; dalej: "u.p.e.a.") poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść Skarżącej, jak również wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy oraz brak wszechstronnego rozważenia całości materiału dowodowego;
5. art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie tej oceny w sposób dowolny, skutkujące uznaniem, że Skarżąca uchyla się od wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, co nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, w szczególności z uwagi na odroczenie małoletniej od obowiązku, brak jest oświadczenia o odmowie szczepień, a strona podjęła kroki w celu realizowania obowiązku.
Wobec tak sformułowanych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
W odpowiedzi na skargę PPWIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie.
Postanowieniem z 9 września 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 1083/25 tut. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd po rozpoznaniu sprawy stwierdził, że Organ II instancji naruszył w sposób istotny przepisy postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., bowiem nie odniósł się do kluczowego zarzutu zażalenia, dotyczącego wymagalności egzekwowalnego obowiązku.
Kwestią kluczową, która rzutowała na sposób rozpoznania zażalenia była data odroczenia obowiązku szczepień w odniesieniu do małoletniej A. T., tj. czy do odroczenia obowiązku doszło przed, czy też już po wszczęciu postępowania egzekucyjnego.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w postanowieniu z 17 kwietnia 2025r. uznał zarzut Skarżącego dotyczący braku wymagalności obowiązku – art. 33 § 2 pkt 6 lit. a u.p.e.a. – z uwagi na odroczenie terminu wykonania obowiązku. Organ uwzględnił dołączone do zarzutów zaświadczenie lekarskie z [...] marca 2025r., w którym stwierdzono, że odracza się obowiązek szczepień wobec A. T. do końca września 2025r. W zaświadczeniu tym wspomniano, że dziecko zalega ze szczepieniami z powodu licznych hospitalizacji w pierwszym roku życia.
Skarżący w zażaleniu podnosił, że wierzyciel (PPIS) ma pełną świadomość odroczenia obowiązku szczepień jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Skarżący powoływał się na zaświadczenie lekarskie z [...] lutego 2024r. Skarżący zarzucał, że wierzyciel nie uwzględnił skutku odroczenia, wynikającego z ww. zaświadczenia i kwestionował stanowisko wierzyciela, podważające znaczenie ww. zaświadczenia z tego powodu, że w zaświadczeniu dziecko nie zostało skierowane na konsultację specjalistyczną.
Jak wynika z akt sprawy, we wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wierzyciel podał, że do PPIS w [...] wpłynęło zaświadczenie o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym z [...] lutego 2024r., cytując jego treść: "stwierdzono przeciwskazania do przeprowadzenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, dające podstawy do długotrwałego odroczenia wykonania szczepienia gruźlicę, Priorix, Synflorix z powodu braku możliwości wykluczenia alergii na wszystkie składniki preparatów szczepionkowych". Okoliczność wydania tego zaświadczenia o odroczeniu obowiązku wykonania ww. szczepień nie jest sporna i została wprost przyznana przez wierzyciela.
Organ II instancji rozpoznając zażalenie nie odniósł się w ogóle do zawartego w nim zarzutu, dotyczącego odroczenia obowiązku szczepienia na podstawie zaświadczenia z [...] lutego 2024r. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera obszerne przytoczenie treści uzasadnienia postanowienia PPIS a jeżeli chodzi o zarzuty zażalenia, Organ II instancji przedstawił dość ogólnikowe stwierdzenie, że do kwestii wymagalności obowiązku Organ I instancji odniósł się w sposób wyczerpujący.
Należy natomiast wskazać, że data, w której doszło do braku wymagalności egzekwowanego obowiązku (tj. czy nastąpiła przed, czy też po wszczęciu postępowania egzekucyjnego) ma kluczowe znaczenie dla przebiegu postępowania egzekucyjnego.
Zgodnie z art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: brak wymagalności obowiązku w przypadku:
a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,
b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,
c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
Stosownie do art. 34 § 2 u.p.e.a. wierzyciel wydaje postanowienie, w którym:
1) oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej;
2) uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej:
a) w całości,
b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut;
3) stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli:
a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym,
b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia.
Jak przewiduje natomiast art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu ostatecznego postanowienia o:
1) oddaleniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej albo stwierdzeniu jego niedopuszczalności - kontynuuje postępowanie egzekucyjne albo podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne;
2) uznaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w art. 33 § 2 pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku, niemająca charakteru trwałego, wystąpiła po wszczęciu egzekucji administracyjnej - zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części;
3) uznaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w:
a) art. 33 § 2 pkt 1-5,
b) art. 33 § 2 pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku ma charakter trwały lub wystąpiła przed wszczęciem egzekucji administracyjnej
- umarza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części.
Zatem jeśli w postanowieniu o uznaniu zarzutu wierzyciel stwierdzi, że przyczyna braku wymagalności obowiązku wystąpiła po wszczęciu postępowania egzekucyjnego stanowi to podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego w całości lub części. Jeśli natomiast przyczyna braku wymagalności obowiązku wystąpiła przed wszczęciem egzekucji stanowi to podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego w całości lub części.
Jak wynika z treści przytoczonego przez PPIS zaświadczenia, wobec A. T. lekarz długotrwale odroczył obowiązek trzech szczepień: gruźlicy, Prorix (odra świnka, różyczka), Synflorix (przeciw pneumokokom), jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Szczepienia te zostały jednak objęte przedmiotowym tytułem wykonawczym. Należy przy tym wspomnieć, że wbrew twierdzeniu zawartemu w postanowieniu zaświadczenie to nie znajduje się w aktach sprawy, choć wpłynęło do PPIS, co potwierdził sam wierzyciel.
W związku z powyższym Organ II instancji rozpoznając zażalenie powinien na podstawie art. 136 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. uzyskać z PPIS ww. zaświadczenie z [...] lutego 2024r. i przeprowadzić dowód z tego dokumentu. Jeżeli potwierdzi się treść tego zaświadczenia, jaką przytoczył PPIS we wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego Organ II instancji będzie zobowiązany rozważyć w jakim zakresie zachodził brak wymagalności obowiązku jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w związku z wymienieniem w tym zaświadczeniu wprost szczepienia na gruźlicę oraz dalszych dwóch preparatów. Brak wymagalności obowiązku jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w zw. z treścią art. 33 § 4 pkt 4 u.p.e.a. prowadziłby do umorzenia postępowania egzekucyjnego w części (w zakresie szczepień wymienionych w zaświadczeniu z [...] lutego 2024r.).
W związku z powyższym Organ II instancji rozpoznając zażalenie ponownie powinien rozstrzygnąć o uznaniu zarzutu w zakresie braku wymagalności nałożonego obowiązku – przy czym powinien wiążąco się wypowiedzieć, w odniesieniu do których szczepień brak wymagalności nastąpił po wszczęciu postępowania egzekucyjnego a względem których przyczyna braku wymagalności istniała już przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Pozwoli to organowi egzekucyjnemu na wydanie odpowiednich postanowień, stosownie do art. 34 § 4 pkt 2 i pkt 3 u.p.e.a.
Należy również pamiętać, że w art. 17 ust. 5 u.z.z. przewidziano, że to badanie lekarskie daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego. W związku z powyższym, jeżeli do PPIS wpływa odpowiednie zaświadczenie lekarskie stwierdzające odroczenie takiego obowiązku organ inspekcji sanitarnej nie jest uprawniony do jego kwestionowania i podważania takiego odroczenia.
Z przyczyn wyżej przedstawionych Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Na podstawie art. 200 P.p.s.a. Sąd na rzecz Skarżącego zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego, na które składał się uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł.