II SA/Rz 1078/22

II SA/Rz 1078/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-02-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa
Jerzy Solarski /przewodniczący/
Maria Mikolik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 859/23 - Wyrok NSA z 2024-07-02
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1225
§ 12 ust. 6, § 13, § 57, § 60, § 235
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa AWSA Maria Mikolik /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2023 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 29 czerwca 2022 r. nr OA.7721.3.2.2021 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych - skargę oddala –
Uzasadnienie
II SA/Rz 1078/22
UASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 29 czerwca 2022r. nr OA.7721.3.2.2021 Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie (dalej: PWINB), po rozpoznaniu odwołania B. C. (dalej: Skarżąca), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB) z 11 marca 2021 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą B. K. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającą obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z 31 sierpnia 2020 r. nr: OA-11.5160.5.2020 PINB w [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w [...], bez wymaganego pozwolenia na budowę, równocześnie nałożył na właścicieli ww. działki: A. i B. K. obowiązek przedstawienia w terminie 9 miesięcy od doręczenia postanowienia dokumentów wynikających z art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.
W dniu 21 stycznia 2021 r. B. K. przedłożył wymagane dokumenty wraz z oświadczeniem A. K., w którym informuje, że inwestorem powyższej inwestycji jest jej mąż B. K. Inwestor wywiązał się z nałożonego obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej.[pic] PINB uznał, że projekt budowlany - budowy budynku garażowego wraz z instalacją elektryczną, przedstawiony w czterech egzemplarzach odpowiada przepisom prawa, jest kompletny, został opracowany przez uprawnionego projektanta, a do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego inwestor dołączył wszystkie wymagane dokumenty.
Wobec powyższego organ I instancji decyzją z [...] marca 2021r. nr: [...] na podstawie art. 49 ust. 1, ust. 4 pkt 1 i ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, dalej: P.b.), zatwierdził projekt budowlany - budowy budynku garażowego wraz z instalacją elektryczną zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w [...], gmina [...], jednocześnie udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nałożył obowiązek uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie ww. obiektu.
W trybie odwoławczym Podkarpacki WINB decyzją z [...] maja 2021r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję PINB w [...] z dnia 11 marca 2021 r.
W wyniku skargi B. C., WSA w Rzeszowie wyrokiem z 16 grudnia 2021r., II SA/Rz 1075/21 uchylił decyzję Podkarpackiego WINB z [...] maja 2021r., nr [...].
Sąd za prawidłowe uznał ustalenia organów, że zrealizowany budynek wymagał pozwolenia na budowę. Bezspornie inwestor zrealizował budynek bez pozwolenia na budowę. W sprawie nie budził zastrzeżeń tryb legalizacji uregulowanym w art. 48-49 Prawa budowlanego oraz, że w sprawie znajdą zastosowanie przepisy Prawa budowlanego obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy -Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2002r., poz. 471). Sąd nie miał również wątpliwości co do tego, że zrealizowany budynek jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy, a w przewidzianym w postanowieniu PINB w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] terminie, inwestor przedłożył brakujące dokumenty w tym 4 egzemplarze projektu budowlanego.
W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że dokonana przez organy nadzoru budowlanego ocena przedłożonego projektu budowlanego pod względem oceny zabudowy i zagospodarowania działki budowalnej w kwestii odległości budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi pod względem zapewnienia naturalnego oświetlenia jest nie wyczerpująca. Zatem zadaniem organu II instancji jest ustalenie, czy Inwestor spełnił wymogi z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - w zakresie naturalnego oświetlenia pomieszczeń.
Rozpatrując ponownie sprawę w trybie odwoławczym, Podkarpacki WINB postanowieniem z [...] marca 2022r. nr [...] nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w czterech egzemplarzach projektu budowlanego inwestycji pn. "Budowa budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w [...], gmina [...] (obręb [...], jedn. ewid. [...])" w terminie do 30 maja 2022r., poprzez uzupełnienie w części opisowej i rysunkowej projektu budowlanego informacji i obliczeń dotyczących zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami, tj. z warunkami technicznymi określonymi w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz. U. z 2019r. poz. 1065 z późn. zm.) oraz dołączenie ważnych na dzień uzupełnienia projektu zaświadczeń o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego — projektanta i sprawdzającego.
W dniu 27 maja 2022r. Inwestor przedłożył projekt budowlany w/w inwestycji, sporządzony przez mgr inż. G. S., uzupełniony zgodnie z wezwaniem o analizę nasłonecznienia, zacieniania i przesłaniania.
Dokonując oceny uzupełnionego projektu budowlanego PWINB stwierdził, że przedłożony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji odpowiada przepisom prawa.[pic] W związku z powyższym, opisaną na wstępie decyzją z 29 czerwca 2022r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że projekt został sporządzony oraz sprawdzony przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami, aktualnymi na dzień opracowania projektu oraz aktualnymi na dzień uzupełnienia projektu zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Zawiera oświadczenie projektantów o zgodności tego projektu z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Przedmiotowy projekt budowlany składa się z części opisowej i części rysunkowej. Projekt zawiera wyodrębniony projekt zagospodarowania działki sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych, poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta wraz z jego opisem. Zawiera również informację o obszarze oddziaływania obiektu, opinię geotechniczną dotyczącą geotechnicznych warunków posadowienia oraz projekt architektoniczno-budowlany z wyszczególnieniem robót już wykonanych oraz opis robót, które należy wykonać w celu doprowadzenia do zgodności z projektem, wpływ obiektu na środowisko, warunki ochrony przeciwpożarowej oraz charakterystykę energetyczną budynku, oraz analizę nasłoneczniania, zacieniania i przesłaniania (część opisową i część rysunkową).
Projekt jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2020r., nr [...].
Organ II instancji ocenił, że projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Z przedłożonego projektu zagospodarowania działki wynika, że projektowany budynek garażowy usytuowany jest w odległości 3,0 m od granicy działki nr ewid. [...] (która jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym), 3,0 m od granicy działki nr ewid. [...] (która w obrębie inwestycji nie jest zabudowana), 19,85 m od sąsiedniego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na tej samej działce, a także 4,05 m od granicy działki nr ewid. [...] (która jest zabudowana budynkami przemysłowymi).
Organ odwoławczy podał, że ze względu na fakt, iż budynek garażowy usytuowany jest w odległości 5,68 m od najbliższego sąsiedniego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ewid. [...] oraz w odległości 3 m od sąsiedniej niezabudowanej działki nr ewid. [...], inwestycję dostosowano do wymagań warunków przeciwpożarowych poprzez zastosowanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego w klasie odporności ogniowej RE160. Ściana od strony działki niezabudowanej nr ewid. [...] bez otworów okiennych i drzwiowych doprowadzona do przekrycia dachu oraz będzie uszczelniona pomiędzy ścianą a przekryciem elementami o klasie E160. Ponadto konstrukcja dachu będzie zabezpieczona do klasy odporności ogniowej R30 w pasie o szerokości 5,20 m od zewnętrznej krawędzi ściany oddzielenia p.poż. równoległej do sąsiedniego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ewid. [...].
Ponadto zgodnie z zaleceniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zawartymi w wyroku z 16 grudnia 2021r., II SA/Rz 1075/21 dokonano oceny prawidłowości usytuowania przedmiotowego budynku garażowego w kontekście § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. PWINB wskazał, że przedmiotowy budynek garażowy usytuowany jest w odległości 5,68 m od najbliższego sąsiedniego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ewid. [...]. W budynku garażowym od strony działki nr ewid. [...] nie ma otworów okiennych ani drzwiowych, natomiast w budynku mieszkalnym na działce nr ewid. [...] znajdują się dwa otwory okienne. Ramię kąta 600, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, przecina ścianę budynku garażowego w odległości 2,60 m od kalenicy budynku garażowego. [pic]Stąd rzeczywista wysokość przesłaniania, mierzona od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonego okna w istniejącym budynku mieszkalnym na dz. nr ewid. [...], do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi budynku garażowego w odległości 2,60 m od kalenicy wynosi 5,31 m. Natomiast odległość od zewnętrznego lica ściany budynku garażowego od wewnętrznego lica ściany z otworami okiennymi w istniejącym budynku mieszkalnym na dz. nr ewid. [...] wynosi 6,08. Usytuowanie budynku garażowego od najbliższego sąsiedniego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ewid. [...] z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi umożliwia naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, ponieważ wysokość 5,31 m jest mniejsza od odległości 6,08 m.
Po przedstawieniu treści § 57 i § 60 ww. rozporządzenia PWINB stwierdził, że z przedłożonego projektu budowlanego w tym z przeprowadzonej analizy nasłonecznienia, zacieniania i przesłaniania wynika, że przedmiotowy budynek garażowy nie przesłania istniejącego [pic]obiektu sąsiedniego na działce nr ewid. [...] oraz nie jest przez nie przesłaniany. Budynek garażowy umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi znajdujących się w sąsiednim budynku mieszkalnym na działce nr ewid. [...]. Budynek mieszkalny na ww. działce będzie posiadał dostęp do światła dziennego co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7:00 -17:00, kąt padania cienia określono w godzinach od 11 do 16:00.
PWINB stwierdził więc, że warunki doświetlenia pomieszczeń określone w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zostały spełnione.
[pic]W związku z tym, że przedłożony projekt jest kompletny i spełnia wymogi ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, PWINB stwierdził, że obowiązkiem organu jest zatwierdzenie projektu budowlanego, stosownie do art. 49 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Z tego powodu Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję PINB w [...].
B. C. wniosła skargę na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 29 czerwca 2022 r. nr OA.7721.3.2.2021 w sprawie utrzymania w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 11 marca 2021r. nr OA-Il.5160.5.2020 zatwierdzającej projekt budowlany budowy budynku garażowego wraz z instalacją elektryczną zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z realizacją ww. inwestycji oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. budynku garażowego.
W uzasadnieniu Skarżąca zarzuciła, że nie była informowana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Skarżąca zakwestionowała ocenę Organów, że budynek garażowy został zaprojektowany zgodnie z warunkami technicznymi, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organy pominęły bowiem faktyczną odległość budynku garażowego od granicy pomiędzy dz. [...], a dz. [...]. Ponadto mapa do celów projektowych sporządzona do analizowanego projektu została wykonana wadliwie, gdyż nie posiada niezbędnych informacji dotyczących dokładnego przebiegu granicy. Na podstawie tej informacji projektant niepoprawnie przeanalizował mapę do celów projektowych i błędnie wskazał odległość budynku od granicy działki. W związku z powyższym projektant budynku nie miał podstaw, aby zlokalizować ten obiekt w wyznaczonym miejscu. Skarżąca zwróciła uwagę, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że budynek został poprawnie zlokalizowany podając konkretne odległości od granic w sytuacji, gdy tych odległości nie da się określić bez inwentaryzacji powykonawczej, która określi zgodność inwestycji z projektem.
W odpowiedzi na skargę PWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy taki zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie będąc związany granicami skargi, sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.
Po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że sprawa dotycząca udzielenia Inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych na podstawie art. 49 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane była już przedmiotem rozpoznania przez tut. Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 16 grudnia 2021r., II SA/Rz 1075/21, po rozpoznaniu skargi B. C., uchylił decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wyrok ten jest prawomocny.
Należy wskazać po pierwsze, że stosownie do art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Ponadto, zgodnie z art. 170 P.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 P.p.s.a. w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono to w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana. W świetle art. 170 P.p.s.a. nie tyle istotne jest bowiem, jakich konkretnych aktów administracyjnych dotyczyło postępowanie sądowe zakończone wydaniem prawomocnego orzeczenia, lecz jakiego rodzaju zagadnienia powstałe na tle konkretnego stanu faktycznego zostały nim przesądzone. Wyrażona ocena prawna przez właściwy w danej sprawie sąd winna być respektowana, zaś art. 170 P.p.s.a. jest tego gwarancją procesową.
Należy więc wskazać, że w prawomocnym wyroku z 16 grudnia 2021r., II SA/Rz 1075/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przesądził, że zrealizowany przez B. K. budynek wymagał pozwolenia na budowę. Bezspornie inwestor zrealizował budynek bez pozwolenia na budowę. Organy nadzoru budowlanego zastosowały również prawidłowy tryb legalizacji z art. 48-art. 49 Prawa budowlanego. Sąd nie miał również wątpliwości co do tego, że zrealizowany budynek jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy. Tą oceną Sąd jest obecnie związany.
W powołanym wyroku Sąd również odniósł się do kwestii zgodności budynku z przepisami, zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225, dalej: rozporządzenie MI), dotyczącymi wymaganych odległości budynku od granicy działki. Kwestia ta była przedmiotem zarzutów zawartych w skardze B. C., która podnosiła, że organy pominęły faktyczną odległość budynku garażowego od granicy z jej działką nr [...]. Odległość budynku od granicy z jej działką została, jej zdaniem błędnie wskazana, w związku z powyższym obiekt nie mógł zostać zlokalizowany w wyznaczonym przez projektanta miejscu. Zdaniem Skarżącej odległości tych nie da się określić bez inwentaryzacji powykonawczej.
Sąd w wyżej powołanym wyroku wskazał, że spełnione są oba warunki, przewidziane w § 12 ust. 6 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż:
1) 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych;
2) 4 m do okna umieszczonego w dachu zwróconego w stronę tej granicy.
Sąd wskazał bowiem, że odległość budynku od ogrodzenia wynosi 2,44 do 2,55m, przy czym gzyms jest zrównany ze ścianą, a granica o ile jest sporna to nie budzi wątpliwości, że ogrodzenie z blachy położone jest w granicach działki inwestycyjnej [...], a zatem podane wyżej odległości do ogrodzenia to minimalne odległości do granicy. W budynku nie ma natomiast okna umieszczonego w dachu zwróconym w stronę granicy. Sąd wskazał, że ściany budynku od strony północno wschodniej i północno – zachodniej pełnią funkcję ściany oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI60- §235 rozporządzenia MI. Sąd stwierdził, że pomimo nie wyjaśnienia kwestii zachowania odległości 3 m od granicy z działką [...], zebrany w sprawie materiał dowodowy w tym dołączony projekt budowlany pozwala na usunięcie powstałych w tym zakresie wątpliwości i przyjęcie, że ewentualnie niezachowanie odległości o jakich mowa w § 12 rozporządzenia MI, na tle niniejszej sprawy nie będzie powodować zagrożenia bezpieczeństwa przeciwpożarowego.
Obecne zarzuty skargi dotyczą kwestii już rozstrzygniętej w prawomocnym wyroku tut. Sądu z 16 grudnia 2021r., II SA/Rz 1075/21. Skarżąca również na etapie postępowania, zakończonego ww. wyrokiem zrzucała, że budynek garażowy został usytuowany zbyt blisko jej budynku mieszkalnego. Jednakże we wskazanym wyżej orzeczeniu Sąd uznał, że zostały spełnione wymogi z § 12 ust. 6 i § 235 rozporządzenia MI. Powyższą oceną Sąd rozpoznający sprawę obecnie jest związany na podstawie art. 153 i art. 170 P.p.s.a.
Sąd w ww. wyroku nakazał natomiast wyjaśnić, czy budynek gospodarczy spełnia wymogi dotyczące odpowiedniego oświetlenia i nasłonecznienia, wyrażone w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia MI mając na uwadze wzajemne położenie i wysokości obydwu budynków. Sąd rozpoznający sprawę obecnie były zobowiązany skontrolować, czy prawidłowa jest ocena Organu II instancji, że sporna inwestycja spełnia wymogi z § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia MI.
W kwestii zachowania norm nasłonecznienia, o jakich mowa w § 13 rozporządzenia MI wyjaśnić należy, ze zgodnie z ust. 1. tego przepisu odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli:
1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż:
a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m,
b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m,
2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60.
Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części. (ust. 2 § 13).
Z kolei zgodnie z § 57 rozporządzenia MI, pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy.
Jak stanowi § 60 ust. 1 www. rozporządzenia, pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8.00-16.00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7.00-17.00.
Jak przyjmuje się w doktrynie wykazanie zgodności inwestycji w zakresie naturalnego oświetlenia pomieszczeń powinno być dokonane przez przedłożenie analizy przesłaniania, zawierającej stosowne rysunki i opis (najlepiej w projekcie zagospodarowania terenu), co pozwoli na dokładne zobrazowanie, że zamierzenie spełnienia wymagania, o których mowa w § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia. Projekt zagospodarowania terenu inwestycji ma zawierać dane pozwalające stwierdzić spełnienie wymogu określonego w § 13, bez konieczności sporządzania dodatkowej dokumentacji przez pracowników organu administracji architektoniczno-budowlanej. Organ natomiast jest obowiązany ocenić, na podstawie części opisowej projektu i rysunków projektu, czy dojdzie do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b.), ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących przesłaniania i zacieniania pomieszczeń określonych w § 13, § 57 i § 60. Projektowana zabudowa powinna bowiem spełniać wymogi oświetlenia i nasłonecznienia tzw. linijki słońca zawarte w § 13 i § 57 rozporządzenia, określone dla budynku projektowanego i istniejącej zabudowy w sąsiedztwie. Obowiązkiem właściwego organu jest zbadanie, czy osoby uprawnione uczestniczyły w przygotowaniu projektu, czy rzeczywiście załączone rysunki mogą posłużyć dla oceny oświetlenia i nasłonecznienia sąsiednich, istniejących budynków (por. Bursztynowicz Michał, Sługocka Martyna, Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Komentarz /WKP 2022/el.).
Zgodnie z § 14 pkt 7 i pkt 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1679), część opisowa projektu zagospodarowania działki lub terenu zawiera inne niezbędne dane wynikające ze specyfiki, charakteru i stopnia skomplikowania obiektu budowlanego lub robót budowlanych, a także informację o obszarze oddziaływania obiektu. Analiza spełnienia wymogu zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych powinna być zatem sporządzona przez projektanta i stanowić element opisu projektu zagospodarowania terenu. Do obowiązków projektanta budowlanego, zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 i 3 P.b., należy bowiem nie tylko opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, ale również wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań.
W przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu organ prawidłowo ocenił, że przedstawiony przez inwestora projekt budowlany, po jego uzupełnieniu na skutek zaleceń Sądu, zawartych w ww. wyroku o sygn. II SA/Rz 1075/21, zawiera kompletne opracowania dotyczące usytuowania projektowanego budynku, w tym obrazujące zachowanie wymogów nasłonecznienia pomiędzy budynkiem gospodarczym Inwestora a budynkiem mieszkalnym Skarżącej. Przedstawiony przez Inwestora załącznik do projektu budowlanego zawiera analizę przesłaniania obiektu sąsiedniego i nasłonecznienia.
Analiza przesłaniania budynku gospodarczego Inwestora została wykonana dla sąsiedniego budynku mieszkalnego Skarżącej. Obszary przesłaniania zostały wyznaczone dla każdego z okien, znajdujących się w ścianie budynku Skarżącej, zwróconej w stronę budynku gospodarczego Inwestora. Wyznaczono wysokość przesłaniania, liczoną zgodnie z § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia w sprawie wymogów technicznych - wynoszącą 5,31 m od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonego okna w istniejącym budynku mieszkalnym na dz. nr [...] do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi budynku garażowego. W poszczególnych oknach budynku mieszkalnego, usytuowanych w ścianie zwróconej w stronę budynku garażowego wstawiono diagram przesłaniania - tj. kąt 60°, wyskalowany do poszczególnych krawędzi przesłaniania. Wierzchołek kąta 60 ° został usytuowany w wewnętrznym licu ściany na osi okna budynku mieszkalnego przesłanianego. Ramiona konta 60° zostały wyznaczone o długości równej wysokości przesłaniania. Kąt 60° został wyznaczony w taki sposób, że jego ramiona nie są poprowadzone symetrycznie względem jego wierzchołka, znajdującego się na osi okna. Jednak jak przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, takie wyznaczenie kąta 60° jest dopuszczalne, bowiem z przepisu § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie warunków technicznych nie wynika, aby ramiona tego kąta musiały zawsze symetrycznie odchodzić od osi okna. Przepis ten nakazuje jedynie wyznaczanie kąta o promieniu 60° w osi okna (jego wierzchołku), a sam szczyt tego wierzchołka ma znajdować się w wewnętrznym licu ściany na osi okna, co analizowanym opracowaniu zostało spełnione (zob. wyrok NSA z dnia 11 marca 2020 r. II OSK 1184/18, LEX nr 3020162). Z analizy przesłaniania wynika, że między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w wyżej wskazany sposób, nie znajduje się przesłaniająca część budynku garażowego w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Potwierdza to zgodność budynku garażowego z przepisami, zawartymi w § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Przedstawiona przez Inwestora analiza zacienienia i nasłonecznienia wskazuje, że zostały spełnione warunki z § 60 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury. W analizie zacienienia zobrazowano na części rysunkowej kąty padania cienia wokół budynku garażowego w godzinach od 11.00 do 16.00. W części rysunkowej przedstawiono również kąty padania promieni słonecznych przy poszczególnych krawędziach budynku garażowego. Przedstawiona analiza zacienienia i nasłonecznienia wskazuje, że budynek mieszkalny będzie miał zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7.00-17.00.
Sąd jako prawidłowe ocenił więc stanowisko Organu II instancji, że przedstawiona przez Inwestora dokumentacja uzupełniająca wykazuje spełnienie przez budynek garażowy warunków z § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych. Przedstawione analizy zostały sporządzone przez uprawnioną osobę. Okoliczność, że obowiązek sporządzenia analizy przesłaniania i nasłonecznienia leży w gestii osoby uprawnionej, nie oznacza że organ prowadzący postępowanie jest zwolniony z obowiązku dokonania wszechstronnej i obiektywnej oceny takiego dowodu. Tym niemniej zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie słuszne jest stanowisko PWINB, że nie było podstaw do kwestionowania poprawności przedstawionej dokumentacji. Również twierdzenia skargi nie dostarczają argumentów, które pozwalałyby podważyć to stanowisko.
Mając na względzie ustalenia w niniejszej sprawie, dokonane zarówno na etapie poprzedzającym wydanie wyroku tut. Sądu z 16 grudnia 2021r,, II SA/Rz 1075/21, jak i poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że Inwestor spełnił wszystkie wymagane prawem obowiązki umożliwiające wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych na podstawie art. 49 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku informowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy należy wskazać, że uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skutecznie zarzut naruszenia zasady czynnego udziału może podnieść pominięta strona w sytuacji, gdy wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (tak wyrok NSA z 14 stycznia 2022 r., I OSK 536/21, LEX nr 3349697). W niniejszej sprawie Skarżąca nie wykazała, jakich konkretnie czynności procesowych nie mogła podjąć z powodu braku poinformowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Należy natomiast uwzględnić, że Skarżącej, poprzez jej pełnomocnika, doręczono postanowienie PWINB z [...] marca 2022r. o nałożeniu na Inwestora obowiązku uzupełnienia projektu budowlanego w zakresie dotyczącym zgodności z § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w terminie do 30 maja 2022r. Skarżąca została więc poinformowana, że Inwestor został zobowiązany do przedstawienia dodatkowej dokumentacji projektowej, co mogłoby wskazywać na potrzebę, w zależności od jej własnej oceny, zapoznania się z dodatkowym materiałem dowodowym.
Z tych przyczyn Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.