II SA/RZ 1031/25

II SA/Rz 1031/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /przewodniczący/
Jolanta Kłoda-Szeliga
Maria Mikolik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 61a § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur-Selwa Sędziowie WSA Maria Mikolik /spr./ AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2025 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 15 lipca 2025 r. nr SKO.405.PS.880.82.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku okresowego - oddala skargę -
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. S. (dalej: "Skarżący") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu (dalej: "Kolegium", "SKO", "Organ II instancji" lub "Organ odwoławczy") z 15 lipca 2025 r. nr SKO.405.PS.880.82.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Jak wynika z akt sprawy, Skarżący wnioskiem z 3 czerwca 2025 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent" lub "Organ I instancji") o przyznanie zasiłku okresowego.
Po rozpatrzeniu złożonego wniosku, Prezydent Miasta [...] postanowieniem z 10 czerwca 2025 r. nr PS.II.450.6.56.2025 odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania zasiłku okresowego.
W uzasadnieniu Organ I instancji wyjaśnił, że Skarżący w dniu 5 maja 2025 r. złożył wniosek o zasiłek okresowy. Sprawa z ww. wniosku została rozstrzygnięta decyzją z [...] czerwca 2025 r. nr [...]. Od decyzji tej Skarżący wniósł odwołanie, wobec czego decyzja ta nie stała się ostateczna. Następnie Skarżący w dniu 3 czerwca 2025 r. złożył kolejny wniosek o zasiłek okresowy.
Wobec powyższego, Prezydent uznał, że postępowanie z wniosku Skarżącego z 3 czerwca 2025 r. nie może zostać wszczęte, gdyż przed Organem II instancji toczy się postępowanie o przyznanie Skarżącemu zasiłku okresowego.
Od powyższego postanowienia, Skarżący złożył zażalenie, w którym podniósł, że obecnie złożony wniosek o zasiłek celowy nie jest tożsamy z uprzednio złożonym wnioskiem, bowiem został złożony w innym czasie i dotyczy innego rodzaju pomocy. Wobec powyższego okoliczność rozpatrywania przez Organ odwoławczy odwołania od decyzji w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na zakup odzieży nie może być podstawą odmowy wszczęcia obecnie żądanego postępowania, które zostało uruchomione przez sam Organ I instancji, który wyznaczył termin na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego.
Po rozpoznaniu złożonego zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu, opisanym na wstępie postanowieniem z 15 lipca 2025 r. nr SKO.405.PS.880.82.2025, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572; dalej: "k.p.a."), utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Kolegium wskazało, że przedmiotowa sprawa niewątpliwie była już przedmiotem postępowania administracyjnego, zakończonego ostatecznym rozstrzygnięciem tego Kolegium z [...] czerwca 2025 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Organu I instancji z [...] czerwca 2025 r. nr [...] o odmowie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. Wobec powyższego, Organ I instancji był uprawniony do wydania zaskarżonego postanowienia, gdyż jest ono następstwem regulacji zawartych w art. 110 k.p.a., które dotyczą zasady samozwiązania wydanym rozstrzygnięciem.
SKO, odnosząc się z kolei do informacji Organu I instancji z 5 czerwca 2025 r. o miejscu i czasie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego oraz o późniejszym odwołaniu tej czynności, wyjaśniło, że takie postępowanie mieści się w dyspozycji przepisu art. 77 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu. Wobec powyższego okoliczność ta pozostaje bez wpływu na zasadność wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z uwagi na działanie w warunkach uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy decyzją.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, R. S. wskazał, że aktualnie złożony wniosek o pomoc nie jest tożsamy z uprzednio złożonym wnioskiem, gdyż był składany w innym czasie i dotyczył innego rodzaju pomocy. Wobec powyższego nie można odmówić jego rozpoznania.
Zdaniem Skarżącego poprzednie wnioski, które są rozpatrywane nie powinny "blokować" składania innych wniosków o pomoc, gdyż w takiej sytuacji żadna pomoc nie mogłaby być na bieżąco udzielana, a Skarżący znajdujący się w trudnej sytuacji życiowej nie mógłby jej sam przezwyciężyć i musiałby oczekiwać na rozpoznanie wcześniejszych wniosków.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Organy I oraz II instancji prawidłowo zastosowały art. 61a § 1 k.p.a. uznając, że zachodzą podstawy do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio. Do takich "innych uzasadnionych przyczyn" należą sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło uprzednio rozstrzygnięcie. Należy zauważyć, że tożsamość sprawy będzie istniała, gdy w sprawie występują te same podmioty, gdy dotyczy ona tego samego przedmiotu i opiera się ona na tym samym stanie prawnym, w niezmienionym stanie faktycznym sprawy nowej oraz poprzedniej, rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Taki stan rzeczy jest przeszkodą do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w nowej sprawie (por. wyrok NSA z 28 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 2503/18, wyrok z 21 czerwca 2018 r. sygn. akt II OSK 1832/16).
Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie mogło dojść do wszczęcia postępowania z innej uzasadnionej przyczyny, ponieważ nie dzień złożenia wniosku z 3 czerwca 2025 r. postępowanie w tej samej sprawie było już w toku.
W przedmiotowej sprawie Skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie zasiłku okresowego w dniu 3 czerwca 2025 r. tj. dzień po wydaniu przez Prezydenta decyzji z [...] czerwca 2025 r. nr [...], która rozstrzygała właśnie o odmowie przyznania zasiłku okresowego. Od decyzji tej Skarżący złożył odwołanie, rozpoznane przez Kolegium decyzją z [...] czerwca 2025 r. nr [...].
Zatem w dniu złożenia wniosku z 3 czerwca 2025 r. postępowanie w tożsamej sprawie było już w toku. Tożsamość spraw nie budzi wątpliwości, ponieważ wniosek z 3 czerwca 2025r. dotyczył tożsamego żądania (zasiłek okresowy) i zawierał identyczną treść. Dotyczył co oczywiste tej samej osoby i był oparty na tej samej podstawie prawnej. Sam fakt, że wniosek został złożony w innej dacie (3 czerwca 2025r.) niż wniosek pierwotny (5 maja 2025r.) nie oznacza jeszcze, że mamy do czynienia z odmienną sprawą. Skarżący w obydwu sprawach w stosunkowo krótkim odstępie czasu złożył dwa wnioski o udzielenie identycznej pomocy z jednakowym uzasadnieniem.
W dniu złożenia kolejnego wniosku sprawa o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego była w toku, bowiem Skarżący od decyzji odmawiającej przyznania pomocy złożył odwołanie. Sprawa dotycząca przyznania tej pomocy jest obecnie na etapie rozpoznania skargi przez WSA od decyzji SKO w Tarnobrzegu.
Z tych przyczyn Sąd stwierdził, że zachodziły podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a.