II SA/Po 979/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie warunków zabudowy dla linii energetycznej, uznając zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Skarżący domagali się uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy dla projektowanej linii energetycznej, zarzucając naruszenie prawa własności i brak rozpoznania protestu. Sąd administracyjny oddalił skargi, stwierdzając, że inwestycja była zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd podkreślił, że zarzuty dotyczące niezgodności planu z prawem nie wpływają na jego obowiązywanie w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, a jedynie mogą być podstawą do jego wzruszenia w odrębnym trybie.
Sprawa dotyczyła skarg wniesionych przez L. i M.S. oraz T. i M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. ustalającą warunki zabudowy dla projektowanej linii napowietrznej 110/15 kV. Skarżący podnosili, że inwestycja obniży wartość ich gruntów, uniemożliwi ich zagospodarowanie, a także nie wykazano jej wpływu na zdrowie. Kwestionowali również brak ustalenia odszkodowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze argumentowało, że decyzja została wydana na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewidywał realizację inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargi. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeśli zamierzenie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przepisami prawa. W tej sprawie plan został uchwalony zgodnie z prawem, a zgodność zamierzenia z planem była bezsporna. Sąd podkreślił, że zarzuty dotyczące niezgodności planu z prawem lub Konstytucją, a także brak rozpoznania protestu przed uchwaleniem planu, nie mają wpływu na jego obowiązywanie w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Takie zarzuty mogłyby być podstawą do wzruszenia uchwały planistycznej w odrębnym trybie (np. skarga na uchwałę rady gminy). Do czasu uchylenia lub zmiany planu, jego postanowienia są wiążące. W związku z tym, stwierdzenie zgodności zamierzenia z obowiązującym planem skutkowało oddaleniem skarg jako bezzasadnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące niezgodności planu z prawem nie mają wpływu na jego obowiązywanie w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Plan obowiązuje do czasu jego uchylenia lub zmiany w odrębnym trybie.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że zgodnie z przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy musi być zgodna z obowiązującym planem miejscowym. Zarzuty co do wadliwości samego planu nie mogą być badane w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, a jedynie w odrębnym postępowaniu dotyczącym uchwały planistycznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (14)
Główne
u.z.p. art. 41 § ust. 1, 2, 3, 4
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 46a
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 39
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 40 § ust. 1 i 3
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 41
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 42 § ust. 1
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 43
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z przepisami prawa.
Pomocnicze
u.s.k.o. art. 1 § 1 i 2
Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych
k.p.a. art. 127 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 ust. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.z.p. art. 28
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Uchwała Rady Gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązuje od dnia w niej określonego, nie wcześniej niż po upływie 14 dni od ogłoszenia.
u.s.g. art. 101
Ustawa o samorządzie gminnym
Tryb składania skargi na uchwałę rady gminy.
p.p.s.a. art. 35 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg osób uprawnionych do działania w charakterze pełnomocnika strony przed sądem administracyjnym.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do oddalenia skargi jako bezzasadnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zgodność zamierzenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obowiązywanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do czasu jego uchylenia lub zmiany, niezależnie od zarzutów co do jego wadliwości w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.
Odrzucone argumenty
Obniżenie wartości gruntów przez inwestycję. Niemożność właściwego zagospodarowania gruntów. Brak wykazania negatywnego wpływu linii na stan zdrowia. Nieustalenie wartości odszkodowania za zajęcie gruntu. Nierozpoznanie protestu przeciwko projektowi planu miejscowego. Naruszenie konstytucyjnej zasady ochrony własności (art. 64 ust. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP). Naruszenie zasady proporcjonalności działań ustawodawcy.
Godne uwagi sformułowania
Zarzuty, co do sprzeczności planu z prawem, nie mają wpływu na jego obowiązywanie. Postanowienia takiej uchwały mogą być wzruszone w dwojaki sposób: albo poprzez złożenie skargi w trybie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym, albo poprzez zmiany postanowieniami następnej uchwały. W postępowaniu o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania nie jest możliwe zatem badanie zarzutu, co do nie rozpoznania protestu.
Skład orzekający
Aleksandra Łaskarzewska
przewodniczący sprawozdawca
Barbara Kamieńska
członek
Maria Bohdanowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania warunków zabudowy w kontekście zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz procedury uchwalania planów miejscowych."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w momencie wydania orzeczenia (ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.).
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważny konflikt między prawem własności a interesem publicznym w zakresie planowania przestrzennego i realizacji inwestycji infrastrukturalnych. Pokazuje, jak sąd interpretuje zasady zgodności z planem miejscowym.
“Czy wadliwy plan miejscowy może zablokować budowę linii energetycznej? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
energetyka
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 979/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-06-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-05-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący sprawozdawca/ Barbara Kamieńska Maria Bohdanowicz Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Protokolant sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005 r. sprawy ze skarg L. i M.S., T. i M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; o d d a l a s k a r g i /-/ M.Bohdanowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska Uzasadnienie Dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r. (nr [...]) ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej linii napowietrznej 110/15 kV, N. – K. wraz z połączeniami z istniejącą siecią 15 kV na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] we wsi N., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] we wsi Z., [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...] i [...] we wsi K. gmina K., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] we wsi B., nr ewid. [...],[...],[...],[...] we wsi J., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...] we wsi J., nr ewid. [...],[...],[...] we wsi J., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] we si K., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] we wsi Z., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], we wsi S., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...] we wsi P., nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...] we wsi K. gmina S. Podstawę prawną decyzji wskazano w art. 1 ust. 1i 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, w art. 127 § 2, 138 § 1 ust. 1 kpa, art. 41 ust. 1, 2, 3, 4, art. 46a, 39, 40 ust. 1 i 3, 41, 42 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu wywiedziono, że decyzją Burmistrza Miasta S. z dnia [...]r. ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej linii napowietrznej 110/15 kV, GPZ N. – GPZ K. wraz z połączeniem z istniejącą siecią 15 kV ma działkach określonych w tym rozstrzygnięciu. Odwołanie od decyzji organu I instancji wnieśli: C. L., D. i R. P., M. K., J. C., M. W., S. O., P. T., M. W., I. M., T. K., M. K., M. K., L. i M. S., B. B., W. K., B. L., P. G., S. R., S. D., Związek Wywłaszczonych i Poszkodowanych "A", T.M. Zdaniem odwołujących wartość gruntów, przez które biegnie inwestycja ulegnie obniżeniu. Nie będzie możliwe ich właściwe zagospodarowanie. Nie wykazano, czy linia nie ma negatywnego wpływu na stan zdrowia. Nie ustalono wartości odszkodowania za zajęcie gruntu. Organ odwoławczy podkreślił, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie ustaleń zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego korytarza napowietrznej linii WN 110 kV N. – K. w gminie S., zatwierdzonego uchwałą nr XXVII/392/2002 Rady Miejskiej w S. z dnia 24 kwietnia 2002r. Zgodnie z wyżej powołanym aktem prawa miejscowego na spornym terenie przewidziano realizację inwestycji zgodnie z wnioskiem zainteresowanych, zgodnie z art. 43 ustawy. Skoro powyższe pozostaje w zgodzie z planem i przepisami, brak jest podstaw do jej uchylenia. Organ odwoławczy zważył jednocześnie, iż powołane w decyzji miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego zostały zatwierdzone i uchwalone zgodnie z ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym. Przed zatwierdzeniem aktów prawa miejscowego wszyscy zainteresowani mogli złożyć protest lub zarzut. W momencie zatwierdzenia planu zagospodarowania przestrzennego ustalenia w nim zawarte obowiązują do czasu jego zmiany nowym aktem prawa miejscowego. W postępowaniu stronom zapewniono możliwość czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyli T. i M.K., L. i M. S. Zarzucili oni decyzji rażące naruszenie prawa, tj. art. 23 pkt 1-3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz konstytucyjną zasadę ochrony własności. Zażądali uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podnieśli, że do dnia dzisiejszego nie rozpoznano złożonego przez nich w dniu [...]r. protestu. Podnieśli w nim, tak jak w skardze, iż decyzja godzi w art. 64 ust. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Jej przepisy stanowią o konieczności poszanowania prawa własności, proporcjonalności działań ustawodawcy. Gmina, choć jest samodzielna w wykonywaniu zadań, musi przestrzegać prawa. Nie może działać dowolnie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Powtórzyło do tej pory prezentowaną argumentację. Na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005r. Sąd postanowił odmówić dopuszczenia w charakterze pełnomocnika skarżących Prezesa Zarządu Związku Wywłaszczonych i Poszkodowanych "A", W.W. Wymieniony nie należy do kręgu osób, których przepis art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszcza do działania w tym charakterze za strony. Treść dokumentu pełnomocnictwa nie wskazuje, by strona upoważniła do działania w swym imieniu Stowarzyszenia. Analiza odpisu z rejestru wskazuje, że upoważnieni do działania za Stowarzyszenie są jednocześnie przynajmniej dwaj członkowie zarządu, w tym przewodniczący. A zatem wyłącznie Przewodniczący i tak nie byłby samodzielnie upoważniony do działania za Stowarzyszenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi okazały się bezzasadne. Zgodnie bowiem z art. 43 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.) nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z przepisami prawa. W przedmiotowej sprawie praktycznie bezspornym jest, że zamierzenie pozostaje w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który uchwalony został mocą uchwały nr XL/232/02 Rady Gminy w K. z dnia 08 maja 2002r., opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego nr 77 z dnia 05 czerwca 2002r. pod poz. 2009. Skarżący podnieśli jednakże, że przed podjęciem powyższej uchwały nie został rozpoznany protest skierowany przeciwko ustaleniom projektu planu, w którym podnoszono jego sprzeczność z przepisami prawa i Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Rozważenia więc wymaga, jakie znaczenie ma dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji podniesione zaniechanie. Zgodnie z art. 28 cytowanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym uchwała Rady Gminy w sprawie miejscowego planu, o zagospodarowaniu przestrzennym obowiązuje od dnia w niej określonego, nie wcześniej niż po upływie 14 dni od ogłoszenia. Uchwała wiąże zatem od dnia w ten sposób określonego, co oznacza że z tą chwilą wchodzą w życie przepisy gminy w niej zawarte. Organy administracji mają obowiązek od tego momentu je stosować, także w postępowaniu ustalającym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzuty, co do sprzeczności planu z prawem, nie mają wpływu na jego obowiązywanie. Postanowienia takiej uchwały mogą być wzruszone w dwojaki sposób: albo poprzez złożenie skargi w trybie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. nr 142 poz. 1591 ze zm.), albo poprzez zmiany postanowieniami następnej uchwały. Do chwili jej uchylenia, bądź zmiany – obowiązuje. W postępowaniu o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania nie jest możliwe zatem badanie zarzutu, co do nie rozpoznania protestu. Oznacza to, jak już wyżej wywiedziono, konieczność stosowania przepisów uchwały przez organ. Stwierdzenie zgodności zamierzenia z uchwałą skutkować musi uznaniem legalności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. W niniejszej sprawie zatem, skoro zamierzenie pozostaje w zgodzie z obowiązującymi postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skargi jako niezasadne należało oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.). /-/ M.Bohdanowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska Brak podpisu Sędziego spowodowany jest jego nieobecnością /-/ B.Kamieńska MarK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI