II SA/Po 978/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił decyzję SKO i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta w sprawie warunków zabudowy, uznając, że organy nie oceniły prawidłowo zmienionego wniosku inwestorów.
Sprawa dotyczyła ustalenia warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego. Prezydent Miasta ustalił warunki, dopuszczając rozbudowę do granicy działki. SKO uchyliło tę decyzję, odmawiając ustalenia warunków, uznając, że nie zachodzą przesłanki do posadowienia budynku w granicy. WSA uchylił obie decyzje, wskazując, że organy nie oceniły prawidłowo zmienionego wniosku inwestorów, którzy ostatecznie domagali się budowy w odległości 1,5 m od granicy, a nie przy granicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta w przedmiocie warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego. Pierwotnie Prezydent Miasta ustalił warunki zabudowy, dopuszczając rozbudowę do granicy działki, powołując się na rozmiar działki i przepisy rozporządzenia o warunkach technicznych. Właściciele sąsiedniej nieruchomości wnieśli odwołanie, sprzeciwiając się takiej zabudowie. SKO uchyliło decyzję Prezydenta, odmawiając ustalenia warunków, ponieważ uznało, że nie zachodzą przesłanki do posadowienia budynku w granicy działki. Skargę na decyzję SKO wnieśli inwestorzy. WSA uznał skargę za uzasadnioną, ale z innych przyczyn. Sąd wskazał, że organy obu instancji przeoczyły zmianę wniosku inwestorów, którzy ostatecznie domagali się budowy w odległości 1,5 m od granicy działki, a nie przy granicy. Organy nie dokonały ponownej oceny zmienionego żądania, poprzestając na analizie pierwotnego wniosku. Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji, zasądził zwrot kosztów sądowych i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ administracyjny ma obowiązek na nowo ocenić zmienione żądanie w świetle przepisów prawa materialnego, po wyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że organy pierwszej i drugiej instancji nie dokonały oceny zmienionego wniosku inwestorów, poprzestając na ocenie pierwotnego żądania o szerszym zakresie, co stanowiło naruszenie przepisów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 59 § 1 i 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 60 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 54
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 64 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
rozp. ws. warunków technicznych art. 12 § 3 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
rozp. ws. nowej zabudowy art. 3 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy nie oceniły prawidłowo zmienionego wniosku inwestorów, poprzestając na analizie pierwotnego żądania. Organy orzekały ponad żądanie wniosku.
Odrzucone argumenty
Argumentacja SKO dotycząca braku możliwości posadowienia budynku w granicy działki (choć zasadna w odniesieniu do pierwotnego wniosku, nie uwzględniała jego zmiany).
Godne uwagi sformułowania
Organy obu instancji przeoczyły, że w toku postępowania [...] doszło do zmiany wniosku. Jeśli strona zmodyfikuje swoje żądanie, to organ administracyjny ma obowiązek na nowo ocenić to żądanie w świetle przepisów prawa materialnego, po wyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego. Co więcej - w wydanych decyzjach orzekały ponad żądanie wniosku, oceniając - w każdej instancji odmiennie - o dopuszczalności zabudowy, aż do granicy działki.
Skład orzekający
Barbara Drzazga
przewodniczący
Barbara Kamieńska
sprawozdawca
Aleksandra Łaskarzewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Obowiązek organów administracji oceny zmienionych wniosków stron w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w sprawach o ustalenie warunków zabudowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany wniosku w trakcie postępowania administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest dokładna analiza wniosku strony i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli pierwotne stanowisko organu wydawało się uzasadnione.
“Błąd proceduralny organu zniweczył jego decyzję w sprawie warunków zabudowy.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 978/05 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-06-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-09-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska Barbara Drzazga /przewodniczący/ Barbara Kamieńska /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A. i G.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...]r. znak [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 500,- (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska Uzasadnienie Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...]r. - wydaną na podstawie art. 59 ust. 1 i 2, art. 60 ust. 1 oraz art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717ze zm.) - po rozpatrzeniu wniosku G.O. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego - segmentu budynku w zabudowie bliźniaczej, przewidzianej do realizacji na działce nr [...], ark. 12, obręb D. położonej w P. przy ul. [...] (rozbudowa w granicy z działką położoną przy ul. [...]). W punkcie 2 decyzji, określającym wymagania dotyczące nowej zabudowy, w tym 6 metrową szerokość elewacji frontowej projektowanej rozbudowy wskazano, że z uwagi na rozmiar działki dopuszcza się rozbudowę do granicy działki zgodnie z wnioskiem (na podstawie art. 12.3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Odwołanie od tej decyzji wnieśli właściciele sąsiedniej nieruchomości T. i L.M., sprzeciwiając się rozbudowie "w sposób przedstawiony na załączonej mapie zasadniczej, mianowicie na to, aby jedna ze ścian rozbudowywanego budynku znajdowała się przy granicy działki". Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i odmówiło ustalenia warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wyjaśniono, że przepisy wskazanego jako podstawa materialnoprawna decyzji rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. przewidują trzy przypadki, gdy dopuszczalne jest - jak planuje wnioskodawca - posadowienie budynku w granicy działki: 1/ gdy to wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2/ gdy zachowanie właściwej odległości nie jest możliwe ze względu na rozmiary działki (oczywiście o takiej sytuacji możemy mówić, jeśli ma to miejsce przed zabudową działki, zaś zabudowa o określonych gabarytach jest możliwa, ponieważ jest zgodna z funkcją mieszkaniową występująca na danym terenie), 3/ gdy bezpośrednio przy granicy na działce sąsiedniej istnieje budynek bez otworów okiennych i drzwiowych. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych sytuacji nie zachodzi, a zatem nie ma możliwości usytuowania budynku w granicy działki. Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi wniesionej przez inwestorów A. i G.O. Skarżący zaprzeczyli, aby planowana rozbudowa naruszała ład architektoniczny na pobliskim terenie, bowiem w najbliższym otoczeniu dominuje zabudowa bliźniacza, a nawet szeregowa, co wiąże się z małymi wymiarami działek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. W toku postępowania sądowoadministracyjnego właściciele sąsiedniej działki sprzedali nieruchomość A.P. i H.P. H.P. wniosła o oddalenie skargi zarzucając, iż planowana inwestycja pogorszy jej warunki mieszkaniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, chociaż z innych przyczyn niż w niej wskazano. Organy obu instancji przeoczyły, że w toku postępowania wszczętego wskutek złożenia przez inwestorów A. i G.O. wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu doszło do zmiany wniosku. Inwestorzy, którzy - jak wynika z załączonej do wniosku mapy (k. 5 akt administracyjnych) - zamierzali rozbudować budynek mieszkalny, aż do granicy sąsiedniej działki, w piśmie z dnia [...]r. (k. 26 akt administracyjnych) ograniczyli to żądanie i wnieśli "o wyrażenie zgody na budowę projektowanej inwestycji w odległości 1,5 m od granicy działki". Jeśli strona zmodyfikuje swoje żądanie, to organ administracyjny ma obowiązek na nowo ocenić to żądanie w świetle przepisów prawa materialnego, po wyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego (patrz wyrok NSA z 24.XI.1983 r., I SA 1504/83, ONSA 1983, nr 2, poz. 101). Takiej oceny organy pierwszej i drugiej instancji nie dokonały, poprzestając na ocenie pierwotnego żądania o szerszym zakresie. Co więcej - w wydanych decyzjach orzekały ponad żądanie wniosku, oceniając - w każdej instancji odmiennie - o dopuszczalności zabudowy, aż do granicy działki. W toku dalszego postępowania organ I instancji winien mieć na względzie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 146, poz. 1588), w szczególności § 3 ust. 2. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art. 152 i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska MK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI