II SA/Po 948/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o warunkach zabudowy, uznając, że plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje lokalizacji budownictwa mieszkaniowego i usługowego na terenie przemysłowym.
Skarżący J. i M.W. sprzeciwili się decyzji o warunkach zabudowy dla rozbudowy budynku o lokale usługowe i mieszkalne na działce oznaczonej symbolem F.18.PKS, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego jest terenem przemysłu i urządzeń komunikacji samochodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną, uchylając zaskarżoną decyzję, ponieważ projektowana inwestycja nie była zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę J. i M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku o lokale usługowe i mieszkalne. Inwestycja miała być realizowana na działce oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem F.18.PKS, który przewidywał teren przemysłu i urządzeń komunikacji samochodowej. Skarżący zarzucili, że budynek usługowo-mieszkalny nie mieści się w dyrektywach planu. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając, że plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje możliwości realizacji budownictwa mieszkaniowego, nawet połączonego z usługowym, na tym terenie. W związku z tym, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego (art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym) i postępowania (art. 107 § 3 kpa), co skutkowało jej uchyleniem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, projektowana inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Uzasadnienie
Plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu oznaczonego symbolem F.18.PKS przewidywał teren przemysłu i urządzeń komunikacji samochodowej, z możliwością lokalizacji drobnej wytwórczości. Nie wynika z niego możliwość realizacji budownictwa mieszkaniowego, nawet połączonego z usługowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
u.z.p. art. 43
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w przypadku naruszenia prawa materialnego lub postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Pomocnicze
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Uzasadnienie decyzji powinno zawierać rozstrzygnięcie o zasadności poszczególnych zarzutów strony oraz o podstawie prawnej wydanej decyzji.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie uchylające decyzję lub postanowienie stanowi podstawę do wykonania.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Projektowana inwestycja (budynek usługowo-mieszkalny) nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje teren przemysłu i urządzeń komunikacji samochodowej. Organ II instancji nie uzasadnił swojego stanowiska w sposób wyczerpujący, naruszając art. 107 § 3 kpa.
Godne uwagi sformułowania
Z przytoczonych zapisów planu nie wynika możliwość realizacji na powyższym terenie budownictwa mieszkaniowego, chociażby połączonego z zabudową usługową. Podkreślić należy, iż organ II instancji w zaskarżonej decyzji lakonicznie stwierdził zgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, w żaden zaś sposób nie uzasadnił swojego stanowiska, co stanowi naruszenie przepisu art. 107 § 3 kpa.
Skład orzekający
Grażyna Radzicka
przewodniczący
Barbara Kamieńska
członek
Edyta Podrazik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza gdy plan przewiduje funkcje przemysłowe, a inwestor planuje budownictwo mieszkaniowe lub usługowe. Podkreślenie obowiązku wyczerpującego uzasadnienia decyzji przez organy administracji."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2005 roku (ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.). Konkretne ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego mogą się różnić.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje typowy konflikt między planowanym rozwojem a istniejącymi zapisami planu zagospodarowania przestrzennego, pokazując, jak sąd interpretuje zgodność inwestycji z planem i jakie są konsekwencje braku należytego uzasadnienia decyzji administracyjnej.
“Czy budynek usługowo-mieszkalny pasuje na terenie przemysłowym? Sąd administracyjny wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 948/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-04-13 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-05-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Kamieńska Edyta Podrazik /sprawozdawca/ Grażyna Radzicka /przewodniczący/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Asesor. sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi J. i M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E. Podrazik /-/E. Radzicka /-/B. Kamieńska Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania J. i M.W., utrzymało w mocy decyzję Prezydent Miasta K. z dnia [...] r., w której ustalono dla inwestora Z.P. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku o lokale usługowe i mieszkalne na działce nr [...] przy ul. [...] w K W uzasadnieniu organ podniósł, iż projektowana inwestycja zrealizowana ma być na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem F.18.PKS. Obszar ten jest terenem przemysłu i urządzeń komunikacji samochodowej. Zamiar inwestora mieści się więc w dyrektywach planu i w myśl art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Podnoszone przez odwołujących się kwestie związane z wysokością obiektu, jego formą architektoniczną i warunkami obsługi nie podlegają badaniu na etapie ustalania warunków zabudowy, należą one do kolejnego etapu postępowania związanego z uzyskaniem pozwolenia na budowę, w którym badany jest i oceniany projekt techniczny budynku. Od powyższej decyzji skargę złożyli uczestnicy J. W. i M.W. domagając się uchylenia decyzji i zarzucając błędne ustalenie, iż zamiar inwestora jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego miasta K. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu inwestycji przewiduje funkcję przemysłu i urządzeń komunikacji samochodowej, budynek usługowo-mieszkalny nie mieści się w dyrektywach planu, w wyniku realizacji inwestycji zostanie zabudowana cała powierzchnia posesji, tj. 80 m2, budynek będzie usytuowany w granicy z nieruchomością skarżących, co ograniczy dostęp do ich terenu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r.), która obowiązywała w dacie wydania zaskarżonej decyzji, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowej sprawie inwestor Z.P. wystąpił o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku o lokale usługowo-mieszkalne – obiekt trzykondygnacyjny z poddaszem użytkowym w granicy z działką skarżących. Inwestycja ta zlokalizowana miała być na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w K., w narożniku ulic [...] i Al. [...]. Niespornym jest, iż przedmiotowa działka leży w obszarze oznaczonym w Miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta K., zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej K. z dnia 22.10.1991 r. nr XIX/121/91 (Dz.Urz. Woj. Kaliskiego Nr 17 poz. 163 z 1991 r.), symbolem F.18.PKS. Jak wynika z dołączonego do akt administracyjnych fragmentu wskazanego powyżej planu zagospodarowania przestrzennego obszar F.18.PKS jest terenem przemysłu i terenem urządzeń komunikacji samochodowej, przewiduje się dla tego terenu utrwalenie lokalizacji przemysłu spożywczego i mięsnego oraz bazy transportowej – zajezdni MPK, przy narożu ul. [...] i Al. [...] możliwa jest lokalizacja drobnej wytwórczości nie wymagającej ustanawiania strefy ochrony sanitarnej. Z przytoczonych zapisów planu nie wynika możliwość realizacji na powyższym terenie budownictwa mieszkaniowego, chociażby połączonego z zabudową usługową. Projektowana inwestycja polegająca na rozbudowie budynku o lokale usługowe i lokal mieszkalny nie jest więc zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 43 wymienionej wyżej ustawy. Podkreślić należy, iż organ II instancji w zaskarżonej decyzji lakonicznie stwierdził zgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, w żaden zaś sposób nie uzasadnił swojego stanowiska, co stanowi naruszenie przepisu art. 107 § 3 kpa. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja SKO wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, w szczególności art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów koniecznym było uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę organ ponownie oceni zgodność projektowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i swoje stanowisko w tej kwestii wyczerpująco uzasadni. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o przepis art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E.Podrazik /-/ G.Radzicka /-/ B.Kamieńska MarK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI