II SA/Po 93/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na nakaz rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku o powierzchni przekraczającej dopuszczalny limit dla obiektów na działkach działkowych.
Skarżąca A.K. wniosła skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę dwukondygnacyjnego budynku o powierzchni 36,5 m2, który przekroczył dopuszczalny limit 25 m2 dla obiektów na działkach działkowych. Pomimo przyznania się do przekroczenia powierzchni, skarżąca argumentowała, że możliwa jest jedynie częściowa rozbiórka. Sąd uznał budynek za samowolę budowlaną i oddalił skargę, stwierdzając, że rozbiórka częściowa jest niemożliwa ze względów technicznych, a cały obiekt został wybudowany bez pozwolenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpatrzył skargę A.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy nakaz rozbiórki dwukondygnacyjnego budynku o powierzchni 36,5 m2, położonego na terenie pracowniczego ogrodu działkowego. Organ pierwszej instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, nakazał rozbiórkę na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, wskazując, że budynek przekroczył dopuszczalną powierzchnię 25 m2 dla obiektów na działkach działkowych, co wymagało pozwolenia na budowę, którego skarżąca nie posiadała. Pomimo wezwania do legalizacji, skarżąca nie dostarczyła wymaganych dokumentów. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy. Skarżąca zarzuciła naruszenie jej interesu prawnego i wniosła o częściową rozbiórkę. Sąd uznał jednak, że budynek stanowi samowolę budowlaną, a rozbiórka częściowa jest niemożliwa ze względów technicznych i architektonicznych. Sąd podkreślił, że cały obiekt został wybudowany bez pozwolenia, a względy społeczne czy finansowe nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli obiekt stanowi architektoniczną całość i rozbiórka częściowa zagraża bezpieczeństwu pozostałej części, a cały obiekt został wybudowany bez wymaganego pozwolenia.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym możliwość rozbiórki części obiektu budowlanego dotyczy samodzielnego obiektu lub części obiektu, która jest niezależna od pozostałej części wybudowanej zgodnie z prawem. W analizowanym przypadku budynek stanowił całość architektoniczną, a jego budowa od początku była samowolą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
Prawo budowlane art. 48 § 1
Ustawa Prawo budowlane
PPSA art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Prawo budowlane art. 48 § 2
Ustawa Prawo budowlane
Prawo budowlane art. 29 § 1 pkt 4
Ustawa Prawo budowlane
Prawo budowlane art. 28
Ustawa Prawo budowlane
Argumenty
Skuteczne argumenty
Budynek stanowi samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Rozpoczęcie budowy obiektu o powierzchni 36,5 m2 wymagało pozwolenia na budowę, którego skarżąca nie uzyskała. Skarżąca nie wykonała obowiązków nałożonych w postanowieniu legalizacyjnym. Częściowa rozbiórka obiektu jest niemożliwa ze względów technicznych i architektonicznych. Cały obiekt został wybudowany bez wymaganego pozwolenia. Względy społeczne i finansowe nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu administracyjnym.
Odrzucone argumenty
Nakaz rozbiórki całego budynku narusza interes prawny skarżącej. Możliwa jest jedynie częściowa rozbiórka i przywrócenie do stanu zgodnego z normami.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotowy budynek stanowi samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, dotyczy to samodzielnego obiektu budowlanego, którego budowa nie została jeszcze zakończona lub część innego obiektu, która jest na tyle samodzielna i niezależna od pozostałej części wybudowanej zgodnie z prawem, że może być rozebrana bez istotnej ingerencji w tą pozostałą część obiektu budowlanego Racje społeczne, w tym sytuacja materialna strony oraz skutki finansowe wykonania decyzji rozbiórkowej nie mogą być brane pod uwagę w toku postępowania administracyjnego
Skład orzekający
Wiesława Batorowicz
przewodniczący
Barbara Drzazga
sprawozdawca
Elwira Brychcy
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących samowoli budowlanej, dopuszczalności częściowej rozbiórki oraz braku wpływu sytuacji materialnej strony na rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obiektów na działkach działkowych i konkretnych przepisów Prawa budowlanego. Orzeczenie opiera się na utrwalonym orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konsekwencje samowoli budowlanej i ścisłe stosowanie przepisów prawa budowlanego, nawet w przypadku obiektów o niewielkiej powierzchni na działkach rekreacyjnych. Pokazuje, że prawo nie uwzględnia indywidualnych okoliczności strony w takich przypadkach.
“Samowola budowlana na działce: dlaczego sąd kazał rozebrać cały budynek, a nie tylko jego nadmiar?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 93/06 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-08-10 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2006-01-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Drzazga /sprawozdawca/ Elwira Brychcy Wiesława Batorowicz /przewodniczący/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Sygn. powiązane II OSK 1834/06 - Wyrok NSA z 2008-01-11 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga spr./ Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Brychcy /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał A.K. rozbiórkę budynku dwukondygnacyjnego z poddaszem użytkowym o wymiarach 6,59 m x 5,54 m, położonego na działce K-34 na terenie Pracowniczego Ogrodu Działkowego "A" w P. przy ul. [...]. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z art. 29 ust. 4 prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymagają obiekty budowlane o powierzchni zabudowy do 25 m2 i wysokości do 5 m przy dachach stromych, położone na terenie pracowniczych ogródków działkowych. Ponieważ budynek postawiony przez A.K. ma powierzchnię 36,5 m2 wymagane było, zgodnie z art. 28 prawa budowlanego, uzyskanie pozwolenia na jego budowę. A.K. takiego pozwolenia na budowę nie posiadała i w związku z powyższym organ wszczął postępowanie legalizacyjne, nakładając na inwestora, postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 prawa budowlanego, obowiązek dostarczenia w terminie 90 dni określonych dokumentów (4 egzemplarzy projektu budowlanego, oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Inwestor nie spełniła nałożonych postanowieniem obowiązków i stąd organ orzekł o rozbiórce budynku. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A.K., podając że przekroczenie powierzchni nastąpiło bez jej świadomości. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, nie znajdując podstaw do jej uchylenia. Organ odwoławczy w pełni podzielił ustalenia faktyczne organu I instancji i ocenę prawną wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi A.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze skarżąca przyznała, że przekroczona została powierzchnia 25 m2, jednakże nakaz rozbiórki całego budynku narusza jej interes prawny. Zdaniem skarżącej możliwa jest jedynie częściowa rozbiórka i przywrócenie do stanu zgodnego z obowiązującymi normami. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, bowiem organy orzekające w sprawie nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów procesowych. Trafnie organy uznały, że przedmiotowy budynek stanowi samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 pkt 4 tejże ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych w miastach, o powierzchni do 25 m2. Niespornym było, iż przedmiotowy budynek ma powierzchnię 36,5 m2, a więc rozpoczęcie jego budowy wymagało uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor takiego pozwolenia na budowę nie uzyskała, a więc trafnie organy wszczęły postępowanie legalizacyjne na podstawie art. 48 ust. 2 prawa budowlanego. Skarżąca nie wykonała, nałożonych na nią postanowieniem z dnia [...] r., obowiązków, a więc organ nadzoru budowlanego był zobligowany, zgodnie z art. 48 ust. 1 prawa budowlanego, do orzeczenia rozbiórki postawionego przez skarżącą budynku. Nietrafny jest zarzut skarżącej, iż organy winny nakazać rozbiórkę jedynie części budynku, przekraczającej powierzchnię 25 m2. Wprawdzie art. 48 ust. 1 prawa budowlanego przewiduje możliwość rozbiórki części obiektu budowlanego, ale zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, dotyczy to samodzielnego obiektu budowlanego, którego budowa nie została jeszcze zakończona lub część innego obiektu, która jest na tyle samodzielna i niezależna od pozostałej części wybudowanej zgodnie z prawem, że może być rozebrana bez istotnej ingerencji w tą pozostałą część obiektu budowlanego (por. wyrok NSA z 12.04.2000 r., II SA/Gd 2399/99, niepublikowany). Jak wynika z akt administracyjnych, przedmiotowy budynek stanowi architektoniczną całość i niemożliwa jest rozbiórka części obiektu (o pow. przekraczającej 25 m2) bez zagrożenia bezpieczeństwa pozostałej części obiektu. Należy mieć też na uwadze, że cały obiekt został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, a nie tylko jego część. Racje społeczne, w tym sytuacja materialna strony oraz skutki finansowe wykonania decyzji rozbiórkowej nie mogą być brane pod uwagę w toku postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.07.2004 r., IV SA 278/03, lex nr 158857). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną, oddalił. /-/ E.Brychcy /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga Brak podpisu sędziego spowodowany jest jego nieobecnością /-/ B.Drzazga MK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI