II SA/Po 910/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje odmawiające ustalenia warunków zabudowy dla niezabudowanej działki, uznając, że plan miejscowy dopuszcza budowę nowego domu, a nie tylko rozbudowę istniejącego.
Skarżący S.S. domagał się ustalenia warunków zabudowy dla niezabudowanej działki w celu budowy domu mieszkalnego. Organy obu instancji odmówiły, interpretując plan miejscowy jako dopuszczający jedynie rozbudowę istniejącej zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił te decyzje, stwierdzając, że plan nie zakazuje budowy nowego domu na niezabudowanej działce przeznaczonej pod mieszkalnictwo, a ograniczenia dotyczą jedynie istniejących budynków.
Sprawa dotyczyła skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. odmawiającą wydania warunków zabudowy dla działki nr [...] przy ulicy [...] w celu budowy domu mieszkalnego. Organy administracji uznały, że obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zmieniony uchwałą Rady Miasta, dopuszcza jedynie rozbudowę istniejących budynków mieszkalnych (oznaczonych symbolem M3), a nie budowę nowego obiektu na niezabudowanej działce. Skarżący argumentował, że plan nie zawiera takiego zakazu i że jego działka, mimo oznaczenia M3, jest niezabudowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał rację skarżącemu. Sąd uznał, że postanowienia planu dotyczące rozbudowy odnoszą się wyłącznie do terenów już zabudowanych i nie mogą być stosowane do działki niezabudowanej. Sąd podkreślił, że tereny oznaczone symbolem M przeznaczone są pod mieszkalnictwo, co obejmuje również możliwość budowy nowych budynków, a brak jest wyraźnego zakazu takiej zabudowy w planie. Odmowa wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla niezabudowanej działki, gdy plan nie przewiduje takiego zakazu, została uznana za naruszenie art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W konsekwencji sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Plan dopuszcza budowę nowego budynku mieszkalnego na niezabudowanej działce oznaczonej symbolem M3, ponieważ ograniczenia dotyczące rozbudowy dotyczą jedynie terenów już zabudowanych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zapisy planu dotyczące rozbudowy odnoszą się do istniejącej zabudowy i nie mogą być stosowane do działki niezabudowanej. Tereny oznaczone symbolem M przeznaczone są pod mieszkalnictwo, co obejmuje prawo do zabudowy, a brak jest wyraźnego zakazu budowy nowych obiektów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (6)
Główne
u.z.p. art. 43
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie inwestora jest zgodne z prawem.
Uchwała Rady Miasta P. art. XII/91/99 § § 2 pkt 1, § 5 pkt 3
Ustalenie przeznaczenia terenów pod mieszkalnictwo (M) oraz warunków rozbudowy istniejących budynków mieszkalnych (M3).
Pomocnicze
u.z.p. art. 40 § 1
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Plan miejscowy nie zawiera zakazu budowy nowego domu na niezabudowanej działce oznaczonej symbolem M3. Ograniczenia w planie dotyczące rozbudowy dotyczą wyłącznie istniejącej zabudowy, a nie działek niezabudowanych. Odmowa wydania decyzji o warunkach zabudowy dla niezabudowanej działki, gdy plan nie przewiduje takiego zakazu, jest sprzeczna z prawem.
Odrzucone argumenty
Plan miejscowy dopuszcza jedynie rozbudowę istniejących budynków mieszkalnych, a nie budowę nowych obiektów na niezabudowanej działce.
Godne uwagi sformułowania
Z interpretacją taką nie sposób się zgodzić. Postanowienia te dotyczą więc wyłącznie terenów już zabudowanych. Nie mogą mieć zastosowania w odniesieniu do działki, która jest niezabudowana. W pojęciu "tereny mieszkalnictwa" zawiera się uprawnienie do zabudowy terenu budynkami mieszkalnymi. Żaden z zapisów przedmiotowego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta P. [...] nie zawiera zakazu realizacji nowych budynków mieszkalnych na terenach mieszkalnictwa, na działkach jeszcze nie zabudowanych, czy ograniczeń w tego typu inwestycje. Odmiennej interpretacji planu nie sposób pogodzić z zasadami logiki. Pozostaje w sprzeczności z wymaganiami ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury. Godzi w konstytucyjnie chronione prawo własności...
Skład orzekający
Aleksandra Łaskarzewska
przewodniczący sprawozdawca
Jolanta Szaniecka
członek
Stanisław Małek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w kontekście budowy nowych obiektów na terenach przeznaczonych pod mieszkalnictwo, a także zasady ustalania warunków zabudowy dla niezabudowanych działek."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i konkretnego planu miejscowego. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy plan zawiera wyraźne zakazy lub inne regulacje.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest precyzyjna interpretacja planów zagospodarowania przestrzennego i jak sądy mogą korygować błędne rozumienie przepisów przez organy administracji, chroniąc prawo własności.
“Niezabudowana działka a plan zagospodarowania: Sąd wyjaśnia, kiedy można budować nowy dom, a nie tylko rozbudowywać stary.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 910/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-04-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-04-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący sprawozdawca/ Jolanta Szaniecka Stanisław Małek Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Stanisław Małek Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2005r. przy udziale sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2003r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2003r. Nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/St. Małek /-/A. Łaskarzewska /-/J. Szaniecka Uzasadnienie S. S. wniósł o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla działki numer [...], położonej w P. przy ulicy [...] poprzez budowę na niej domu mieszkalnego. Dnia [...] maja 1999r. Rada Miasta w P. podjęła uchwałę nr XII/91/99, w sprawie uchwalenia zamiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie ulic [...] – [...] – [...] – [...]. W § 2 uchwały postanowiono co następuje: - na obszarze objętym zmianą planu ustala się przeznaczenie terenów oznaczonych na rysunku literami: 1) M – tereny mieszkalnictwa, 2) U/M – tereny istniejących usług i mieszkalnictwa, 3) K – tereny komunikacji drogowej, 4) KP - tereny parkingów wydzielonych, 5) Kx – tereny samodzielnych ciągów pieszych. W § 2 uchwały wprowadzono indeks liczbowy wyróżniający na rysunku tereny o tym samym przeznaczeniu, lecz o odmiennych warunkach zabudowy i zagospodarowania. § 5 uchwały określa obowiązujące warunki zabudowy i zagospodarowania dla poszczególnych terenów. W punkcie 3 paragrafu określono, iż dla terenów istniejącego mieszkalnictwa jednorodzinnego oznaczonych symbolem M3 wprowadza się prawo rozbudowy budynków mieszkalnych w ten sposób, że: a) maksymalna powierzchnia zabudowy części rozbudowywanej wynosi 36m2, b) rozbudowa na działkach graniczących z ulicami [...],[...],[...],[...] nie może przekroczyć istniejącej, najdalej wysuniętej w kierunku tych ulic obrysów budynku, c) rozbudowa musi nawiązywać do wysokości, charakteru, detalu architektonicznego istniejącego obiektu, d) przebudowa i modernizacja dachów skośnych budynków położonych na działkach graniczących z pasem drogowym ul. [...] nie może powodować zmian nachylenia istniejących skośnych połaci dachu na powierzchni przekraczającej 20% tych połaci. Dnia [...] stycznia 2003r. Prezydent Miasta P. decyzją na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, Uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...] maja 1999r. nr XII/91/97 odmówił wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę budynku mieszkalnego z przyłączami na działce nr [...] w P. przy ulicy [...] jako sprzecznej z ustaleniami obowiązującej zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie ulic: [...],[...],[...],[...]. W ocenie organu I instancji obowiązujący plan uwzględnia istniejącą zabudowę z prawem do jej rozbudowy, nie przewiduje natomiast możliwości wprowadzenia nowej zabudowy mieszkalnej. Lokalizacja nowego obiektu mieszkalnego na niezabudowanej działce jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Stąd należało orzec jak na wstępie. Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. S. W jego ocenie zapisy planu nie zabraniają budowy nowego domu na jego działce. Zauważył, że graficzna część planu nie odpowiada rzeczywistości tj. nie uwzględnia podziału działki [...] na [...] i [...]. Zawnioskował o uchylenie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2003r. numer [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie organu II instancji w przedmiotowej sprawie zarówno z rysunku jak i z tekstu obowiązującego planu wynika jednoznacznie, że zamierzenie inwestycyjne odwołującego się nie jest zgodne z ustaleniami planu, który dla przedmiotowego terenu przewiduje jedynie możliwość intensyfikacji zabudowy poprzez rozbudowę istniejących budynków mieszkalnych w ściśle określonym zakresie, nie dopuszcza budowy nowych obiektów mieszkalnych. Zgłaszane przez odwołującego się zarzuty odnośnie nie uwzględnienia w planie istnienia należącej do niego niezabudowanej działki budowlanej, mogły być rozpatrywane w toku uchwalenia aktualnie obowiązującego planu, z tych względów odwołania należało nie uwzględnić. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył S. S. Powtórzył argumentację przedstawioną w odwołaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Podniosło do tej pory prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 1999r. Nr 15, poz. 139) nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli zamierzenie inwestora jest zgodne z prawem. Do organów administracji należy ocena, czy zgodność taka rzeczywiście występuje. W niniejszej sprawie organu obydwu instancji wywiodły, że obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie ulic [...],[...],[...] i [...] wyklucza budowę nowych obiektów mieszkalnych na terenie działki nr [...], należącej do S. S. Powyższy nakaz sformułowany został zdaniem organów w postanowieniach paragrafu 5 punktu 3 tekstu, który stanowi, że dla terenów istniejącego mieszkalnictwa jednorodzinnego, oznaczonych na rysunku symbolem M3 przewiduje się jedynie prawo rozbudowy budynków mieszkalnych. Z interpretacją taką nie sposób się zgodzić. Zdaniem Sądu powyższe postanowienia planu określają zasady i ograniczenia w zakresie możliwości rozbudowy istniejących budynków mieszkalnych i lokalizowania na tym terenie obiektów innych niż mieszkalne. Postanowienia te dotyczą więc wyłącznie terenów już zabudowanych. Nie mogą mieć zastosowania w odniesieniu do działki, która jest niezabudowana, tak jak ma to miejsce w badanym przypadku mimo, że położona jest na obszarze oznaczonym symbolem literowo – liczbowym M3. Zgodnie z paragrafem 2 pkt 1 planu obszary oznaczone ogólnym symbolem M przeznaczone są pod tereny mieszkalnictwa, natomiast ograniczenia przewidziane w paragrafie 5 planu odnoszą się do istniejącego mieszkalnictwa. Definicja "istniejącego mieszkalnictwa" nie jest tożsama z pojęciem terenów mieszkalnictwa. "Istniejące mieszkalnictwo" oznacza faktyczną zabudowę. Pojęcie "mieszkalnictwa" jest szerokie, obejmuje swym zakresem istniejącą zabudowę oraz mającą powstać w przyszłości. W pojęciu "tereny mieszkalnictwa" zawiera się uprawnienie do zabudowy terenu budynkami mieszkalnymi. Żaden z zapisów przedmiotowego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie ulic [...] – [...] – [...] – [...] nie zawiera zakazu realizacji nowych budynków mieszkalnych na terenach mieszkalnictwa, na działkach jeszcze nie zabudowanych, czy ograniczeń w tego typu inwestycje. Odmiennej interpretacji planu nie sposób pogodzić z zasadami logiki. Pozostaje w sprzeczności z wymaganiami ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury. Godzi w konstytucyjnie chronione prawo własności oraz przewidziane w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07.07.19994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym prawo każdego do zagospodarowania nieruchomości, do której ma tytuł prawny. Za niedopuszczalną uznać należy odmowę wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce niezabudowanej, gdy plan nie przewiduje zakazu takiej zabudowy, wyłącznie w oparciu o postanowienia planu odnoszące się do warunków i zasad rozbudowy istniejących budynków. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Tym samym decyzje organów obydwu instancji jako pozostające w sprzeczności z art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz postanowieniami Uchwały Rady Miejskiej w P. nr XI/91/99 z dnia 25.05.1999 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie ulic [...] -[...] -[...] -[...] musiały zostać uchylone. Powyżej opisane naruszenia stanowią w istocie naruszenia prawa materialnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 ppkt "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponownie rozpatrując sprawę organy administracji winny mieć na względzie wyżej poczynione rozważania oraz aktualnie obowiązujące przepisy. Jak w punkcie II orzeczono na zasadzie art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.). Rozstrzygnięcie jak w punkcie III zapadło w oparciu o art.152 ustawy jak wyżej. /-/St. Małek /-/A. Łaskarzewska /-/J. Szaniecka kk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI