II SA/Po 87/25

II SA/Po 87/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Arkadiusz Skomra
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Edyta Podrazik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1899
art. 4 pkt 16, art. 143, art. 144 ust. 1, art. 145 ust. 1 i 2, art. 146 ust. 1-3, art. 152 ust. 3, art. 153 ust. 1, art. 154 ust. 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art.. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Arkadiusz Skomra Protokolant: ref. staż Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego [...] decyzją z dnia 3 października 2024 r. nr [...] działając na podstawie: art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej k.p.a.), art. 145, art. 146 oraz art. 148 ust. 1, 2 i 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm. dalej u.g.n.), § 9 uchwały Rady Miejskiej nr XXXII/177/91 z 25 czerwca 1991 r. w sprawie przekształcenia P. P. G. - K. G. w Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego [...] (tekst jednolity: Dz. Urz. Woj. [...]. z 2024 r., poz. 1171), uchwały Rady Miasta nr XLII/445/IV/2004 z 20 kwietnia 2004 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2004 r., nr 83, poz. 1717), orzekł o ustaleniu opłaty adiacenckiej w wysokości 18.172 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...], zapisanej w księdze wieczystej nr [...], oznaczonej w ewidencji gruntów: obręb S., arkusz mapy [...], działki nr [...], [...], [...] i [...], spowodowanego wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej w ulicy [...], oraz o zobowiązaniu do wniesienia wymienionej opłaty L. G. i J. G..
Uzasadniając stanowisko organ wskazał, że Prezydent Miasta decyzją nr [...] z 10 czerwca 2020 r., znak [...], sprostowaną postanowieniem z 11 sierpnia 2020 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce A. S.A. pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej oraz wodociągowej w P. w ulicach [...], [...], [...] i [...] (działki nr [...], [...], [...], [...], [...] z arkusza mapy [...] działki nr [...], [...], [...], [...] z arkusza mapy [...], działki nr [...], [...] z arkusza mapy [...] w obrębie S.).
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zaświadczeniem z 09 lutego 2021 r., nr [...] potwierdził brak podstaw do wniesienia sprzeciwu wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy, złożonego zgodnie z art. 54 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 725). Do legalnego użytkowania wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej można było przystąpić w dniu 9 lutego 2021 r. wobec czego od tej daty można mówić o stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej.
Przepisy dotyczące udziału w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej stosuje się do nieruchomości, jeżeli urządzenia infrastruktury technicznej zostały wybudowane z udziałem środków Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, środków pochodzących z budżetu U. E. lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi (art. 143 ust. 1 u.g.n.). Na podstawie informacji przekazanych przez inwestora, ustalono że budowa została zrealizowana z udziałem środków pochodzących z budżetu U. E. (umowa z 17.10.2017 r., nr [...] o dofinansowanie projektu "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej dla ochrony zasobów wodnych w P. i okolicach - Etap [...]", w ramach działania 2.3. "Gospodarka wodno-ściekowa w aglomeracjach" oś priorytetowa II "Ochrona środowiska, w tym adaptacja do zmian klimatu" Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020). Jak wynika z opisu projektu stanowiącego załącznik do umowy z 17.10.2017 r., wydatki poniesione na realizację zadania nr [...], tj. budowę kanalizacji sanitarnej na terenie osiedla [...] w P., wyniosły 27 715 590,00 zł, a kwota dofinansowania wyniosła 19 153 050,00 zł.
Na podstawie materiałów nadesłanych przez A. S.A. jako inwestora oraz przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w rozumieniu przepisów ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 757) oraz jako podmiot właściwy, o którym mowa w art. 148b u.g.n., ustalono, że warunki do podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] stworzono skarżącym jako właścicielom na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...], zapisanej w księdze wieczystej nr [...], oznaczonej w ewidencji gruntów: obręb S., arkusz mapy [...], działki nr [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 6 291 m2. Sieć doprowadzono na nieruchomość przyłączami ks [...] i ks [...].
W sprawie sporządzony został operat szacunkowy z dnia 13 maja 2024 r., przez rzeczoznawcę majątkowego A. J.. Zgodnie z opisem zawartym w operacie szacunkowym, nieruchomość obejmuje działki gruntu o łącznej powierzchni 6 291 m2. Położona jest w prawobrzeżnej części miasta P., w obrębie geodezyjnym S.. Od południowej strony przylega do ulicy [...], drogi dojazdowej o nawierzchni asfaltowej. W sąsiedztwie nieruchomości znajdują się gospodarstwa ogrodnicze, obiekty magazynowe oraz zabudowania mieszkaniowe jednorodzinne. Od strony północnej przylegają otwarte tereny użytkowane rolniczo. Z uwagi na niejednorodny charakter zabudowy biegły ocenił położenie jako poniżej przeciętnego, a sąsiedztwo i otoczenie jako przeciętne.
Nieruchomość ma korzystny kształt, zbliżony do szerokiego trapezu, z frontem o szerokości około 53 m. Teren jest ogrodzony i zabudowany budynkami mieszkalnymi i gospodarczymi. Wzdłuż wschodniej granicy przebiega przez nią linia energetyczna średniego napięcia ze słupem trójnożnym w północno-wschodnim narożniku. Nieruchomość posiada dostęp do sieci wodociągowej, gazowej, energetycznej i kanalizacji sanitarnej.
Organ wskazał, że w dniu stworzenia warunków do podłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej nieruchomość była objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "Rejon ul. [...] i cieku [...]" w P., przyjętym uchwałą Rady Miasta nr XXXIX/578/VI/2012 z 16 października 2012 r., (Dz. Urz. Woj. [...] z 2012 r., poz. 6199), zgodnie z którym nieruchomość znajduje się w zdecydowanej większości na obszarze oznaczonym symbolem [...], co oznacza tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Niewielki fragment nieruchomości, w części frontowej o powierzchni 103 m2, znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem [...] przeznaczonym pod komunikację publiczną - drogę dojazdową, a fragment o powierzchni 7 m2 znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem [...] przeznaczonym pod techniczną infrastrukturę elektrotechniczną. W tych okolicznościach biegły określił przeznaczenie nieruchomości pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne.
Wartość nieruchomości przed i po wybudowaniu sieci kanalizacji sanitarnej biegły określił w podejściu porównawczym, metodą korygowania ceny średniej. Szacując wartości biegły przyjął do porównań transakcje zawarte w latach 2019-2021. Są to nieruchomości, które posiadają najwięcej cech podobnych. Podobieństwo nieruchomości nie jest równoznaczne z ich identycznością. Rynek nieruchomości jest bowiem obszarem niejednorodnym, a różnice w poszczególnych cechach biegły uwzględnił poprzez zastosowanie współczynników korygujących. Biegły podczas szacowania nieruchomości zastosował współczynnik korekcyjny K w wysokości 0,945, ze względu na przebiegającą przez teren napowietrzną linię energetyczną średniego napięcia.
Dla potrzeb określenia wartości nieruchomości po wybudowaniu kanalizacji sanitarnej rzeczoznawca uwzględnił uwarunkowania wynikające z planu miejscowego, w którym pas wzdłuż ulicy jest przeznaczony pod drogę publiczną oraz fragment pod urządzenia elektroenergetyczne. Łączna powierzchnia tej części nieruchomości wynosi 110 m2. Wybudowanie kanalizacji nie ma wpływu na wartość tej części.
Z operatu wynika, że nieruchomości porównawcze stanowią działki gruntu przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i niską mieszkaniowo-usługową z dostępem oraz bez dostępu do kanalizacji sanitarnej. Zlokalizowane są na terenie sąsiadujących ze sobą obrębów S. , K. i [...]. Różnice w lokalizacji nieruchomości porównawczych oraz nieruchomości wycenianych zostały uwzględnione w procesie wyceny. Biegły w operacie zawarł informacje o tych nieruchomościach. Określił ich lokalizację - poprzez wskazanie ulic, przy których są położone i powierzchni, a w przypadku nieruchomości o cenie minimalnej i maksymalnej również sąsiedztwo i otoczenie, kształt i możliwości zagospodarowania oraz dojazd. Uwzględnione w operacie dane o nieruchomościach porównawczych pozwalają ocenić, że są to nieruchomości podobne, a ich zakres nie narusza tajemnicy zawodowej obowiązującej rzeczoznawców majątkowych w zakresie uzyskanych przez nich informacji o transakcjach.
Rzeczoznawca na podstawie preferencji nabywców nieruchomości, określił cechy rynkowe (atrybuty) nieruchomości wraz z ich wagami procentowymi. W ocenie organu należało uznać, że uzyskane przez biegłego wyniki w postaci wartości rynkowych nieruchomości przed i po stworzeniu warunków do podłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej stanowią najbardziej prawdopodobne ceny, możliwe do uzyskania na rynku.
Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że rzeczoznawca na podstawie analizy lokalnego rynku nieruchomości, w sposób logiczny i wiarygodny wykazał w ramach wyznaczonych przepisami prawa kompetencji, że na skutek stworzenia warunków do podłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej, nastąpił wzrost wartości nieruchomości, uwzględniając stosownie do art. 154 ust. 1 u.g.n.:
- cel (określenie wartości nieruchomości przed i po wybudowaniu kanalizacji sanitarnej),
- rodzaj i położenie nieruchomości (nieruchomość gruntowa położona na terenie zurbanizowanym),
- przeznaczenie w planie miejscowym (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, drogi dojazdowe),
- stan nieruchomości (bez części składowych),
- dostępne dane o cenach i cechach nieruchomości podobnych (baza danych Kancelarii Rzeczoznawców Majątkowych "[...]" Sp. z o.o. o notowaniach cen rynkowych nieruchomości na rynku lokalnym opracowana na podstawie informacji uzyskanych z bazy danych ZGiKM [...] prowadzącego rejestr cen i wartości nieruchomości dla Miasta P.).
Zdaniem organu biegły prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny nieruchomości, daty istotne dla określenia wartości nieruchomości oraz dokonał analizy lokalnego rynku nieruchomości.
J. G. korzystając z prawa wypowiedzenia się w sprawie w piśmie z 18 lipca 2024 r. stwierdził, że brak jest podstaw do naliczenia opłaty adiacenckiej dotyczącej części nieruchomości, stanowiącej odrębne działki: nr [...], [...] i [...] (droga dojazdowa). Ponadto podkreślił fakt, że wyżej wymienione działki nie mają stworzonych warunków do podłączenia infrastruktury technicznej, to jest kanalizacji i studzienki od strony budynków i granicy. Podniesiono, że nie został uwzględniony fakt wpłaty właścicieli na rzecz S. K. B. S. K. w osiedlach [...] - [...] w P.. Zdaniem J. G. opłata adiacencka powinna dotyczyć wyłącznie działki nr [...].
W piśmie z 8 sierpnia 2024 r. rzeczoznawca odpowiedział, że przepisy, określające zasady ustalania opłaty adiacenckiej z tytułu stworzenia warunków podłączenia do urządzeń infrastruktury technicznej dotyczą nieruchomości, a nie poszczególnych działek wchodzących w jej skład. Podobnie zacytowane w piśmie strony orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy nieruchomości, a nie poszczególnych działek. Stąd przedmiotem postępowania i wyceny jest nieruchomość zapisana w księdze wieczystej nr [...], obejmująca wszystkie działki łącznie. Wyceniana jest nieruchomość, a nie jej poszczególne części (działki). Przyłączenie sieci kanalizacji w jednym miejscu nieruchomości powoduje, że zostały stworzone warunki do podłączenia do niej całej nieruchomości.
Organowi znana jest okoliczność, że z inicjatywy S. K. B. S. K. w osiedlach [...] - [...] w P. w latach 1992-2005 realizowano inne inwestycje polegające na budowie kanalizacji sanitarnej z dobrowolnych składek pochodzących od właścicieli nieruchomości. Wpłaty dokonane na budowę kanalizacji sanitarnej nie mogą być również uwzględnione w niniejszym postępowaniu. Inwestycja będąca przedmiotem postępowania została zrealizowana w 2021 r. w całości przez A. S.A. ze środków pochodzących z budżetu U. E., bez środków Komitetu. Organ wskazał, że potwierdzone wpłaty mogą zostać uwzględnione w odrębnym postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1270 ze zm.), co potwierdza treść przepisu art. 148 ust. 5 u.g.n. Wniosek o umorzenie należności Miasta P., w części odpowiadającej dokonanym wpłatom, będzie można złożyć, gdy decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej stanie się prawomocna.
Strony nie wniosły o rozłożenie opłaty adiacenckiej na raty.
W wyniku weryfikacji i oceny, stwierdzono, że operat z 13 maja 2024 r. został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami. Na jego podstawie ustalono, że wartość nieruchomości przed wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej wynosi 1 359 674, 00 zł, a po jej wybudowaniu wynosi 1 396 018,00 zł, czyli w wyniku wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej wartość nieruchomości wzrosła o 36 344,00 zł. Zgodnie z uchwałą Rady Miasta z 20 kwietnia 2004 r., opłata adiacencka stanowi 50% kwoty 36 344,00 zł, a zatem wynosi 18 172,00 zł.
Od decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego [...] z dnia 3 października 2024 r. nr [...] L. G. i J. G. wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na brak warunków do podłączenia infrastruktury technicznej do odrębnych działek nr [...] ,[...] [...].
Odwołujący wywodzili, że w zaskarżonej decyzji odmówiono uwzględnienia w wycenie nieruchomości dokonanego podziału działki nr. [...] na cztery niezależne działki na cele budowlane. Decyzją nr [...] dokonano przedmiotowego podziału oraz decyzją nr [...] naliczono opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, którą w całości uregulowano. Wskazywali, że działki [...]/,[...] oraz [...] nie mają stworzonych warunków do podłączenie infrastruktury technicznej tj. kanalizacji od strony budynków i granicy nieruchomości gruntowej, pomimo że na etapie uzgodnień z firmą realizującą projekt infrastruktury wskazane zostały studzienki do tych działek i dlatego też dokonano podziału tych gruntów. Odwołujący podkreślili, że po podziale związek funkcjonalny nie występuje pomiędzy działkami, mimo że są objęte jedną księgą wieczystą.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 28 listopada 2024 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Kolegium wskazało, że obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej powstaje w przypadku kumulatywnego spełnienia się następujących przesłanek:
- wybudowania infrastruktury oraz stworzenia warunków do podłączenia się do niej,
- obowiązywania w dniu, w którym stworzono warunki do podłączenia, uchwały rady gminy określającej wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej,
- wzrostu wartości nieruchomości będącego następstwem budowy infrastruktury.
W niniejszej sprawie zarówno w ocenie organu I jak i II instancji wystąpiły wszystkie wskazane wyżej okoliczności. W świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz stanowiska strony bezspornym jest, iż doszło do wybudowania sieci kanalizacyjnej sanitarnej w rozumieniu u.g.n. Nie budzi wątpliwości także okoliczność, iż w dacie 09 lutego 2021 r. stworzone zostały warunki do legalnego użytkowania sieci kanalizacji sanitarnej oraz, że w tej dacie obowiązywała uchwały Rady Miasta nr XLII/445/IV/2004 z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2004 r. nr 83, poz. 1717).
Wobec brzmienia przepisu art. 145 ust. 2 u.g.n. od 09 lutego 2021 r. rozpoczął swój bieg trzy letni termin do wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Termin ten został zachowany, gdyż wszczęto postępowanie przed jego upływem (08.11.2023 r. zawiadomienie o wszczęciu postępowania) oraz wydano stosowną decyzję.
Na podstawie informacji przekazanych przez Inwestora A. S.A. i mając na uwadze art. 143 ust. 1 u.g.n. ustalono, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana w całości przez A. S.A ze środków pochodzących z budżetu U. E.. W dacie stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do wybudowanych urządzeń sieci kanalizacji sanitarnej, przedmiotowa nieruchomość znajdowała się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "Rejon ulicy [...] i cieku [...]" w P." w P., przyjętym uchwałą Rady Miasta z dnia 16.10.2012 r. nr XXXIX/578/VI/2012 na obszarze oznaczonym symbolem [...], co oznacza tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Nieruchomość położona jest w obrębie [...], w prawobrzeżnej części P.. Od południowej strony przylega do ulicy [...] drogi o nawierzchni asfaltowej. W sąsiedztwie znajdują się zabudowania mieszkaniowe jednorodzinne oraz obiekty gospodarcze.
Kolegium wskazało, że nieruchomość jest podzielona na niezależne działki o nr [...], [...], [...] i [...], które ze względu na posiadanie jednej księgi o nr [...] stanowią całość jako jedna nieruchomość. Wbrew twierdzeniu odwołujących pomimo, że nieruchomość została podzielona na kilka niezależnych działek, to nie stanowią one oddzielnych nieruchomości. Nieruchomość stanowi jedną całość. Gdyby każda z działek miała oddzielną księgę wieczystą wówczas stanowiłaby oddzielną nieruchomość. Zatem z wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] umożliwiono właścicielom nieruchomości położonej w ulicy [...] w P., podłączenie nieruchomości do sieci. Kolegium wyjaśniło, że przepisy określające ustalanie opłat adiacenckich z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, dotyczą stworzenia możliwości do podłączenia się nieruchomości do sieci infrastruktury technicznej, a nie poszczególnych działek wchodzących w skład nieruchomości. Organ odwoławczy podzielił wobec tego wyjaśnienia rzeczoznawcy majątkowego.
Zdaniem organu odwoławczego sporządzony na potrzeby niniejszego postępowania przez A. J. operat szacunkowy dał podstawę do przyjęcia, że w wyniku wybudowania urządzeń infrastruktury w sposób umożliwiający podłączenie do niej nieruchomości skarżących doszło do wzrostu jej wartości, co uzasadniało naliczenie opłaty adiacenckiej.
Kolegium wskazało, że organ I instancji omówił w sposób bardzo dokładny opinię biegłego. Po dokonaniu przez Kolegium szczegółowej dogłębnej analizy sporządzonego operatu szacunkowego podzieliło stanowisko organu I instancji i stwierdziło, iż operat jest opracowaniem rzetelnym, sporządzonym zgodnie z przepisami oraz zasadami sztuki. Stosownie do przyjętego podejścia i metody rzeczoznawca majątkowy dokonał analizy lokalnego rynku nieruchomości gruntowych pod zabudowę mieszkaniową. Ustalając wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury rzeczoznawca majątkowy prawidłowo przyjął do porównania 13 nieruchomości, a po wybudowaniu 16 nieruchomości o przeznaczeniu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z terenu miasta P. ze szczególnym uwzględnieniem takich obrębów jak S., K. i [...]. Rzeczoznawca wyjaśnił, iż do analizy przyjął transakcje dot. nieruchomości podobnych z okresu 2019-2020. Rzeczoznawca opierając się na tym, że nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "Rejon [...] [...]" w P. w większości znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...], co oznacza tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, niewielki fragment nieruchomości znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem [...] przeznaczonym pod komunikację publiczną -103 m.kw., a fragment ok. 7 m.k. pod techniczną infrastrukturę elektrotechniczną. Zatem do porównań wziął nieruchomości pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Ponadto nieruchomość znajduje się w zasięgu sieci energetycznej, wodociągowej, gazowej i kanalizacji sanitarnej. Biegły wziął pod uwagę też to, że nieruchomość jest ogrodzona i zabudowana budynkami mieszkalnymi i gospodarczymi.
Ustalając wartość nieruchomości przed stworzeniem warunków do podłączenia urządzeń infrastruktury technicznej, w ulicy [...] w P. biegły wybrał do porównań kilkanaście transakcji (zgodnie z metodą korygowania ceny średniej), które posłużyły mu do określenia zakresu pomiędzy ceną maksymalną i minimalną. Opisał charakterystykę nieruchomości o cenie minimalnej oraz o cenie maksymalnej. Ponadto scharakteryzował wycenianą nieruchomość w kontekście cech nieruchomości porównawczych (położenie: poniżej przeciętnego, powierzchnia: największa, uzbrojenie: lepsze, dojazd: przeciętny, sąsiedztwo i otoczenie: przeciętne, kształt i możliwość zagospodarowania: korzystne.
W rezultacie oszacowano, że wartość nieruchomości przed wybudowaniem sieci wynosiła 1 359 674, 00 zł, zaś po wybudowaniu na kwotę 1 396 018, 00 zł. Zatem różnica w wartości nieruchomości stanowi kwotę 36 344,00 zł, natomiast opłata adiacencka stanowi 50% tej kwoty, tj. 18 172,00 zł.
Rzeczoznawca wedle własnego doświadczenia oraz wiedzy dokonał określenia cech nieruchomości oraz przypisania wag stosownym cechom. Wycena poparta została uzasadnieniem wyboru metodologii oraz należytą analizą właściwego rynku nieruchomości. Zdaniem Kolegium dobrane przez rzeczoznawcę transakcje nie budzą wątpliwości co do podobieństwa nieruchomości. Dla potrzeb wyceny nieruchomości biegły zawarł w operacie szacunkowym informacje o tych nieruchomościach. Opisał i ocenił ich położenie, powierzchnię, uzbrojenie, kształt, sąsiedztwo i otoczenie oraz dostępność komunikacyjną, a także istotne cechy różniące nieruchomości i współczynniki korygujące ustalone ze względu na te różnice. Wycena rzeczoznawcy poparta została obszernym uzasadnieniem wyboru metodologii oraz należytą analizą właściwego rynku nieruchomości. Ocena operatu szacunkowego przez organ I instancji była wnikliwa i uznanie operatu za dowód w sprawie było, zdaniem Kolegium, słuszne. Ingerencja w merytoryczną część operatu deprecjonowałaby operaty szacunkowe jako opinie biegłych, wymagając jednocześnie by organ dysponował wiedzą specjalistyczną pozwalającą mu na daleko idącą ocenę zawartości operatu.
Końcowo Kolegium zwróciło uwagę, że postępowanie przed organem I instancji, w ocenie organu odwoławczego prowadzone było zgodnie z przepisami k.p.a. W czasie postępowania strona brała czynny udział w postępowaniu. Uzasadnienie decyzji organu I instancji jest bardzo szczegółowe, zawiera szeroką analizę operatu szacunkowego. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do podważenia tych rozważań.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. G. zaskarżył całości decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 28 listopada 2024 r. nr [...] domagając się jej uchylenia. W skardze zarzucono bezpodstawne naliczenie przez organ opłaty adiacenckiej od działek [...] oraz [...] z uwagi na brak możliwości podłączenia instalacji infrastruktury kanalizacyjnej. Skarżący podniósł, że ww. działki jako niezależnie funkcjonujące nie mają stworzonych warunków do podłączenia infrastruktury technicznej to jest: kanalizacji i studzienki od strony budynków w drodze wewnętrznej nr [...] pomimo, że na etapie uzgodnień z firmą realizującą projekt infrastruktury wskazane zostały studzienki do działek [...] i [...] na działce [...]. Zdaniem skarżącego powyższe działki nawet gdy są objęte jedną księgą wieczystą, ze względu na przedstawiony stan faktyczny, stanowią odrębne i autonomiczne nieruchomości w rozumieniu przepisów o opłacie adiacenckiej, co nie zostało wzięte pod uwagę w postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlegała oddaleniu.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 28 listopada 2024 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Geodezji i [...] Miejskiego [...] z dnia 3 października 2024 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia L. i J. G. opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości zapisanych w księdze wieczystej nr [...] położonej w P. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów: obręb S., arkusz mapy [...], działki o nr: [...], [...], [...] i [...], spowodowanego wybudowaniem kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] w P..
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 143-148b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm., w tekście jako "u.g.n"). Zgodnie z art. 144 ust. 1 u.g.n., właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Ilekroć zaś w ustawie jest mowa o opłacie adiacenckiej - należy przez to rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, środków pochodzących z budżetu U. E. lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi, albo opłatę ustaloną w związku ze scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości (art. 4 pkt 11 u.g.n.). Z kolei stosownie do art. 143 ust. 2 u.g.n., przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.
Przepis art. 145 ust. 1 u.g.n. stanowi, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi, jeżeli w dniu stworzenia tych warunków obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w art. 146 ust. 2. Do ustalenia opłaty przyjmuje się stawkę procentową określoną w uchwale rady gminy obowiązującą w dniu, w którym stworzono warunki do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo w dniu stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi (art. 145 ust. 2 u.g.n.).
Zgodnie z art. 146 ust. 1, 1a, 2 i 3 u.g.n. ustalenie i wysokość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej. Ustalenie opłaty adiacenckiej następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartości nieruchomości. Wysokość opłaty adiacenckiej wynosi nie więcej niż 50% różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały. Wartość nieruchomości według stanu przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej i po ich wybudowaniu określa się według cen na dzień, w którym stworzono warunki do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo na dzień stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi.
Z powyższych przepisów wynika, że decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej z tytułu budowy infrastruktury technicznej może być wydana, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: (1) została wybudowana infrastruktura techniczna z udziałem środków publicznych; (2) nie upłynął okres 3 lat od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej infrastruktury technicznej; (3) nastąpił faktyczny wzrost wartości nieruchomości wskutek wybudowania infrastruktury technicznej, udowodniony w drodze operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego; (4) w dniu stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej infrastruktury technicznej obowiązywała uchwała rady gminy ustalająca wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do nałożenia na stronę skarżącą opłaty adiacenckiej. Z ustaleń organów wynika, że urządzenia infrastruktury technicznej w postaci sieci kanalizacji sanitarnej, zostały zrealizowane z udziałem środków pochodzących z budżetu U. E.. Zgodnie więc z art. 144 ust. 1 u.g.n., skarżący obowiązany jest uiścić na rzecz gminy opłatę adiacencką. Nie budzi wątpliwości także okoliczność, ż w dacie 9 grudnia 2019 r. stworzone zostały warunki do legalnego użytkowania sieci kanalizacji sanitarnej oraz, że w tej dacie obowiązywała Rada Miasta nr XLII/445/IV/2004 z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2004 r. nr [...], poz. 1717). Zwrócić również należy uwagę, że opłata została ustalona w przewidzianym przepisami terminie, tj. postępowanie w tym przedmiocie wszczęto w terminie 3 lat po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej (art. 145 u.g.n.). Słusznie organ wyjaśnił, że terminem, w którym stworzono w sprawie warunki podłączenia nieruchomości skarżącej do sieci kanalizacji sanitarnej był dzień 9 lutego 2021 r. Jak bowiem wskazano, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] zaświadczeniem z dnia 9 lutego 2021 r., nr [...], potwierdził brak podstaw do wniesienia sprzeciwu wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy, (stosownie do art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane- Dz. U. z 2016 r. poz. 290). Do legalnego użytkowania sieci kanalizacji sanitarnej można było przystąpić w dniu 9 lutego 2021 r. i to właśnie ten dzień należy uznać za dzień stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości skarżących do sieci.
W niniejszej sprawie opinię w postaci operatu szacunkowego sporządził, w dniu 13 maja 2024 r. rzeczoznawca majątkowy A. J.. Po przeanalizowaniu operatu, zgodzić się należy z ustaleniami organów, że jest on opracowaniem rzetelnym, sporządzonym zgodnie z przepisami oraz zasadami sztuki. Wycena poparta została obszernym uzasadnieniem wyboru metodologii oraz należytą analizą właściwego rynku nieruchomości. Znajdujący się w aktach sprawy operat szacunkowy jest wyczerpujący i nie zawiera błędów. Rzeczoznawca prawidłowo przeanalizował stan prawny i faktyczny wycenianej nieruchomości. Operat odpowiada ustawowym wymogom, a nadto dowodzi, że nastąpił wzrost wartości nieruchomości w wyniku stworzenia warunków do korzystania z sieci kanalizacyjnej. Opłata adiacencka została w sprawie ustalona w wysokości 50 % wzrostu wartości nieruchomości skarżących, zgodnie ze sporządzonymi na tą okoliczność operatami szacunkowymi i powyższą uchwałą.
Wartość nieruchomości stanowiącej działki nr [...], [...], [...], [...] przed i po wybudowaniu kanalizacji została oszacowana z zastosowaniem podejścia porównawczego metodą korygowania ceny średniej. Zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n. wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Stosownie do art. 153 ust. 1 u.g.n. podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej. Jednocześnie przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. z 2021 r., poz. 555 ze zm.– dalej: "rozporządzenie") stanowi, że przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny, a także cech tych nieruchomości wpływających na poziom ich cen. W podejściu porównawczym stosuje się metodę porównywania parami, metodę korygowania ceny średniej albo metodę analizy statystycznej rynku (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Przy metodzie porównywania parami porównuje się nieruchomość będącą przedmiotem wyceny, której cechy są znane, kolejno z nieruchomościami podobnymi, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Natomiast przy metodzie korygowania ceny średniej do porównań przyjmuje się co najmniej kilkanaście nieruchomości podobnych, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Wartość nieruchomości będącej przedmiotem wyceny określa się w drodze korekty średniej ceny nieruchomości podobnych współczynnikami korygującymi, uwzględniającymi różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości. Jeżeli istniejące uwarunkowania nie pozwalają na zastosowanie podejścia porównawczego lub dochodowego, wartość rynkową nieruchomości określa się w podejściu mieszanym art. 152 ust. 3 u.g.n.).
Definicję legalną pojęcia "nieruchomości podobnej" zawiera art. 4 pkt 16 u.g.n., zgodnie z którym za nieruchomość podobną może być uznana nieruchomość, która jest porównywalna z nieruchomością stanowiącą przedmiot wyceny, ze względu na położenie, stan prawny, przeznaczenie, sposób korzystania oraz inne cechy wpływające na jej wartość. Ustalając wartość nieruchomości przed i po wybudowaniu urządzeń infrastruktury rzeczoznawca majątkowy prawidłowo przyjął do porównań nieruchomości o przeznaczeniu w całości lub w przeważającej części pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z terenu miasta P. ze szczególnym uwzględnieniem takich obrębów jak S., K. , [...]. Rzeczoznawca wyjaśnił, iż do analizy przyjął transakcje dotyczące nieruchomości podobnych z okresu 2019r.- 2021 r. Biegły opisał i ocenił ich położenie, dostępność komunikacyjną, powierzchnię, uzbrojenie sąsiedztwo, otoczenie oraz kształt i możliwość zagospodarowania, a także istotne cechy różniące i współczynniki korygujące ustalone ze względu na te różnice. Ustalając wartość nieruchomości przed i po stworzeniu warunków do podłączenia urządzeń infrastruktury technicznej, biegły wybrał do porównań odpowiednio trzynaście i szesnaście transakcji, które posłużyły do określenia zakresu pomiędzy ceną maksymalną i minimalną. Biegły zastosował współczynnik K w wysokości 0,945, ze względu na przebiegającą przez teren napowietrzną linię energetyczną średniego napięcia. Dla potrzeb określenia wartości nieruchomości po wybudowaniu kanalizacji sanitarnej uwzględniono uwarunkowania wynikające z planu miejscowego, w którym pas wzdłuż ulicy jest przeznaczony pod drogę publiczną oraz fragment pod urządzenia elektroenergetyczne. Łączna powierzchnia tej części nieruchomości wynosi 110 m2. Ustalono, że wybudowanie kanalizacji nie ma wpływu na wartość tej części.
W rezultacie, wartość nieruchomości przed wybudowaniem sieci kanalizacyjnej została oszacowana na kwotę 1.359.674 zł, zaś po wybudowaniu na kwotę 1.396.018 zł. Zatem różnica w wartości nieruchomości wyniosła 36344,00 zł, Opłata adiacencka, która stanowi 50% wzrostu wartości nieruchomości wyniosła 18172,00 zł.
Trafnie wobec tego organy administracji uznały, że zawarte w operacie wyliczenia są wystarczające do ustalenia wobec L. i J. G. opłaty adiacenckiej. W kontekście powyższego Sąd podkreśla, że poza zakresem analizy sądów administracyjnych jest kwestia merytorycznej zasadności wyboru metody i techniki szacowania nieruchomości. Organ prowadzący postępowanie, a tym bardziej sąd administracyjny, nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Powinien jednak dokonać oceny operatu szacunkowego pod względem formalnym, tj. zbadać, czy został on sporządzony i podpisany przez uprawnioną osobę, czy zawiera wymagane przepisami prawa elementy treści, nie zawiera niejasności, pomyłek, braków, które powinny zostać sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową (por. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 2665/15, dostępny pod adresem publ. baza CBOSA).
Za bezzasadny Sąd uznał zarzut skarżącego dotyczący potraktowania wszystkich czterech działek ewidencyjnych, dla których w Sądzie Rejonowym w P. prowadzona jest jedna księga wieczysta, jako jednej nieruchomości i ustalenia opłaty adiacenckiej dla takiej całości. W tym miejscu należy więc wyjaśnić, że stosownie do art. 4 pkt 1 u.g.n. ilekroć w ustawie jest mowa o nieruchomości gruntowej - należy przez to rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności. Ilekroć zaś w ustawie jest mowa o działce gruntu - należy przez to rozumieć niepodzieloną, ciągłą część powierzchni ziemskiej stanowiącą część lub całość nieruchomości gruntowej (art. 4 pkt 3 u.g.n.). Z kolei stosownie do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Nieruchomość może się więc składać z jednej działki gruntu lub z większej liczby działek gruntu stanowiących odrębny przedmiot własności.
W polskim systemie prawa cywilnego funkcjonują dwa różne pojęcia nieruchomości gruntowej – wynikające z art. 46 § 1 Kc oraz wieczystoksięgowe. W świetle tego ostatniego nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej objęta księgą wieczystą. Nieruchomość w ujęciu wieczystoksięgowym również może składać się z jednej lub z wielu działek gruntu, o ile działki te należą do tego samego właściciela i zostały wpisane do jednej księgi wieczystej (por. postanowienie SN z 30 października 2003 r., sygn. IV CK 114/02, OSNC 1994/12, poz. 201). Z analizy przepisów Kc oraz ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2025 r. poz. 341, dalej "ukwh"), wynika, że definicja nieruchomości gruntowej sformułowana w art. 4 pkt 1 u.g.n. nie może funkcjonować całkowicie samoistnie i być (mimo różnic redakcyjnych) interpretowana w całkowitym oderwaniu od pojmowania nieruchomości w Kc i ukwh. Jednocześnie pojęcie to ma cechy autonomiczne, wynikające z charakterystyki u.g.n. (por. postanowienie SN z 20 grudnia 2006 r., sygn. IV CSK 283/06, LEX nr 369195). W niniejszej sprawie nie było jednak powodów, uzasadnionych okolicznościami faktycznymi, do odstąpienia od wieczystoksięgowego rozumienia wycenianej nieruchomości. Działki nr [...], [...], [...] i [...], pozostają bowiem ze sobą w związku funkcjonalnym, mogą być przedmiotem wspólnego zagospodarowania. W sprawie nie zachodzą takie okoliczności, które uzasadniłyby traktowania tych działek jako nieruchomości odrębnych. Prawidłowo więc przy ustaleniu opłaty uwzględniono wszystkie działki objęte księgą wieczystą nr [...]
Sąd nie podziela także zarzutu skarżącego co do tego, że do każdej z wymienionych działek należałoby doprowadzić przyłącze aby uznać, że stworzone zostały warunki do podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej. Jak już wcześniej wskazano stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości do sieci należy rozumieć w ten sposób, że w ul. [...], a więc ulicy przy której znajduje się nieruchomość skarżącego wybudowana została sieć kanalizacji sanitarnej, co umożliwia im dalsze przeprowadzenie takich prac aby nieruchomość – w rozumieniu wskazanym powyżej – podłączyć do sieci kanalizacyjnej. W żaden sposób organ nie był zobligowany do prowadzenia prac w głębi nieruchomości skarżących celem podłączenia wszystkich działek do kanalizacji w ul. [...].
Sąd podziela również stanowisko organu co do rozliczenia wpłat właścicieli na rzecz S. K. B. S. K. w osiedlach [...] - [...] w P., tj. w odrębnym postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1270 ze zm.), co potwierdza treść przepisu art. 148 ust. 5 u.g.n.
Końcowo Sąd zwraca uwagę skarżącemu, że opłata adiacencka, o której wspomina w skardze została naliczona z innego tytułu niż w obecnie prowadzonym postępowaniu, a mianowicie w związku z podziałem nieruchomości w 2013 r. Powyższa okoliczność nie ma wpływu na postępowanie dotyczące ustalenia opłaty adiacenckiej w związku z stworzeniem warunków do podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej.
Reasumując, Sąd nie dopatrzył się przy wydaniu decyzji naruszenia prawa, które powodowałoby wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. W szczególności w kontrolowanej sprawie organ pierwszej instancji, a w ślad za nim organ odwoławczy rozstrzygnęły jej istotę na podstawie prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego. Ustalenia te pozostają w zgodzie z wymogami przepisów art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., co finalnie znalazło swoje odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która spełnia wymogi z art. 107 § 3 wskazanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) oddalił skargę.