II SA/Po 826/22

II SA/Po 826/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-05-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz /przewodniczący/
Edyta Podrazik /sprawozdawca/
Paweł Daniel
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 35 ust. 1, 3 i 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1065
par. 12 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 pkt 1
Rozporządzenie Miniistra Infrastruktury  z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2023 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Wojewody z dnia 26 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia 10 maja 2022 r., nr [...], działając na podstawie art. 28 ust. 1 i 1a, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.; dalej: "Prawo budowlane") oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia 28 lutego 2022 r., zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił A. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) na terenie nieruchomości przy ul. [...] w P. (działka nr [...], arkusz [...], obręb U.).
W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 28 lutego 2022 r. inwestor złożył wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) na terenie nieruchomości przy ul. [...] w P. (działka nr [...], arkusz [...], obręb U.). W toku prowadzonego postępowania dokonano analizy złożonej dokumentacji i stwierdzono nieprawidłowości w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, wobec czego postanowieniem z dnia 15 marca 2022 r. inwestor został zobowiązany do ich usunięcia w wyznaczonym terminie. W dniu 4 kwietnia 2022 r. do organu wpłynęła odpowiedź inwestora wraz z poprawionym projektem.
Przechodząc do meritum organ I instancji wskazał, że przedłożony projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany są zgodne z obowiązującym na przedmiotowym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru M. - R. – U. – U1. część A w P., zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta [...] z dnia 10 lipca 2012 r., nr [...] oraz z przepisami. Przedłożony projekt jest kompletny, został wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, a projektanci którzy ponoszą odpowiedzialność za rozwiązania przyjęte w projekcie i ich zgodność z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, oraz innymi przepisami prawa, złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Inwestor złożył natomiast pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Odnosząc się do uwag stron złożonych w toku postępowania organ I instancji wskazał, że w jego ocenie wszystkie wymogi do wydania decyzji, o których mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego zostały spełnione. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu przed budynkiem zaprojektowano jedno miejsce postojowe w odległości 3 m od niezabudowanej działki nr [...] oraz w odległości 7,69 m od działki nr [...], co spełnia przepisy § 19 i § 21 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.; dalej: "R.w.t.b."). Budowa budynku przewidziana jest do realizacji w granicy z działką nr [...] oraz w odległości 1,5 m od działki nr [...], arkusz [...], obręb U., co z uwagi na fakt, że działka inwestora ma szerokość mniejszą niż 16 m, dopuszczone jest przepisem § 12 ust. 4 pkt 1 R.w.t.b. Wysokość budynku (7,58 m), powierzchnia zabudowy (138,21 m2) oraz powierzchnia biologicznie czynna (158,09 m2) są zgodne z ustaleniami zawartymi w § 3 ust. 5 planu miejscowego obszaru "M. - R. – U." - U1. część A w P.. W projekcie budowlanym wskazano na spełnienie przepisów warunków technicznych dotyczących przesłaniania i nasłonecznienia określonych w § 13 i 60 R.w.t.b. oraz że projektowany budynek nawiązuje charakterem do istniejącej zabudowy w okolicy. Organ I instancji nie dopatrzył się błędów w wymiarowaniu projektowanego budynku, natomiast za rzetelność dokonanych pomiarów czy obliczenia zawarte w projekcie odpowiada projektant opracowujący dokumentację. Wymagania urbanistyczno-architektoniczne, które w tym przypadku określa obowiązujący na tym terenie plan miejscowy zostały spełnione, co wykazano w projekcie budowlanym.
W jednobrzmiących odwołaniach z dnia 11 czerwca 2022 r. do Wojewody M. C. i J. C. podnieśli, że w obszarze oddziaływania projektowanego budynku, a także poza tym obszarem istnieje zabudowa bliźniacza. Powstające nowe budynki nawiązują swoim kształtem do istniejącego już budynku bliźniaczego. Budynki często łączą się wykuszami lub garażami - w taki sposób aby zachować ład przestrzenny oraz obowiązującą linię zabudowy. Tymczasem projektowany budynek w żaden sposób nie nawiązuje do istniejącego budynku na działce nr [...]. Jego główna ściana znajduje się na obowiązującej linii zabudowy już na granicy z działką nr [...]. W tej sytuacji znaczna część ściany nowego budynku nie będzie przylegała do ściany istniejącej, ale na długości 1 m będzie wysunięta przed istniejący segment bliźniaka. Takie usytuowanie nowego budynku jest niezgodne z przepisem §12 ust. 3 R.w.t.b. Skoro w przepisie tym mowa jest mowa o "ścianie" a nie o jej części, to przepis odnosi się do całej ściany.
Odwołujący wskazali także, że projektowany budynek narusza istniejący ład architektoniczno-urbanistyczny. Choć nowa zabudowa bliźniacza nie musi być lustrzanym odbiciem wcześniej istniejącego segmentu, to powinna zachowywać przynajmniej pewien stopień podobieństwa. Tymczasem projektowany budynek w żaden sposób nie nawiązuje do istniejącego już segmentu na działce nr [...].
Wojewoda decyzją z dnia 26 sierpnia 2022 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że obszar, na którym położona jest nieruchomość nr [...] znajduje się na terenie określonym w miejscowym planie symbolem 15MN przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (§ 3 ust. 1 miejscowego planu). Zgodnie z § 3 ust. 5 pkt 1 lit. a miejscowego planu, na terenie oznaczonym symbolem 15MN dopuszcza się przy tym lokalizację budynków bliźniaczych. Skoro projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy na działce nr [...] przylegać będzie jedną ze ścian do budynku mieszkalnego na działce nr [...], uznać należy, że przedmiotowy budynek stanowić będzie zabudowę bliźniaczą, o której mowa w § 3 ust. 5 pkt 1 lit. a miejscowego planu.
Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że w § 12 ust. 1 R.w.t.b. ustawodawca wprowadził wielkości standardowe w zakresie odległości od granic. W przepisie § 12 ust. 2 przewidział odstępstwo od ustalonych odległości, w tym możliwość sytuowania w granicy, jeśli wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepis § 12 ust. 2 R.w.t.b. nie jest jednak jedynym odstępstwem od ogólnej zasady określonej w § 12 ust. 1 R.w.t.b. W odniesieniu do zabudowy jednorodzinnej odstępstwa od ogólnej zasady określonej w § 12 ust. 1, określone zostały w § 12 ust. 4 R.w.t.b. Z materiału zebranego w aktach sprawy wynika, że szerokość działki nr [...] wynosi 13,19 m, co potwierdza mapa do celów projektowych (rys. Z01 projektu zagospodarowania terenu), a inwestor ma zamiar wybudować budynek mieszkalny jednorodzinny (bez otworów okiennych i drzwiowych) bezpośrednio przy granicy z działką nr [...], należącą do odwołujących. Wobec tego przedsięwzięcie planowane przez inwestora spełnia wymogi odległości opisane w § 12 ust. 4 pkt 1 R.w.t.b.
Organ odwoławczy wskazał następnie, że przedmiotowa inwestycja zaprojektowana została ścianą oddzielenia pożarowego o klasie REI 60 z materiałów niepalnych w granicy nieruchomości nr [...] oraz w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] (rys. [...], [...] projektu zagospodarowania terenu). Konstrukcja dachu posiadać będzie klasę odporności ogniowej REI 30, a przekrycie dachu klasę odporności ogniowej RE 30 (str. 19 projektu zagospodarowania terenu), przez co zostały spełnione wymogi dotyczące przekrycia dachu budynku niższego określone w § 218 ust. 1 i 2 R.w.t.b. Inwestycja nie będzie powodować zagrożenia pożarowego, przesłaniania, ani zmniejszenia czasu nasłonecznienia innych obiektów z pomieszczeniami na stały pobyt ludzi. Stąd też należało stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie nie narusza przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60, 218 i 271-273 R.w.t.b.
Co więcej, do projektu budowlanego załączona została ekspertyza techniczna (str. 7-9 projektu zagospodarowania terenu) sporządzona przez mgr inż. M. U. posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, z której wynika, iż realizacja projektowanej budowy przy granicy działki i bezpośrednio przy budynku istniejącym na działce nr [...] jest w pełni bezpieczna dla istniejącego obiektu oraz dla wszystkich jego elementów konstrukcyjnych, nie zwiększy obciążeń normowych występujących w istniejącym budynku i nie zmieni przyjętych pierwotnie schematów statycznych, nie wpłynie na pogorszenie stanu technicznego istniejącego budynku, a także nie będzie miała wpływu na funkcjonowanie kominów wentylacyjnych oraz nie zakłóci ciągów wentylacyjnych w istniejącym obiekcie. Ponadto w dokumentacji technicznej znajduje się również informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (BIOZ), która zawiera między innymi wskazania dotyczące przewidywanych zagrożeń występujących podczas realizacji robót budowlanych, określających skalę i rodzaje zagrożeń oraz miejsce i czas ich wystąpienia. Podkreślić należy, że organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone oświadczenie o którym mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, a pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Spoczywa na nich także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. Merytoryczna kontrola projektu budowlanego przez organ nie jest uzasadniona. Kontrola ta ma charakter wyłącznie formalny. Tymczasem jak wynika z projektu zagospodarowania terenu (str. 5) projektant złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami, wiedzą techniczną oraz normami.
W konsekwencji Wojewoda podzielił stanowisko organu I instancji, że przedmiotowa inwestycja zgodna jest z planem miejscowym oraz przepisami R.w.t.b., a także nie wpłynie negatywnie na interes osób znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu oraz interes osób trzecich. Dokumentacja projektowa została wykonana przez osoby uprawnione zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę złożył stosowne załączniki, wynikające z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, w tym m. in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W skardze z dnia 12 października 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, przeprowadzenie dowodu z załączonego do skargi pisma oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 12 ust. 3 R.w.t.b., art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. w zw. z art. 7 K.p.a., a także art. 7 K.p.a., art. 8 § 1 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w odwołaniu zasygnalizował już, iż wschodnia ściana planowanego budynku nie przylega w projekcie zagospodarowania terenu całą swoją powierzchnią do ściany budynku znajdującego się na działce numer [...]. Dotyczy to części ściany znajdującej się od strony północnej zaraz przy linii zabudowy. W tym miejscu budynek sąsiedni nie ma bowiem ściany, do której powierzchnia ta mogłaby przylegać. W. ściana budynku inwestora, granicząca z istniejącym budynkiem na działce [...], winna być zatem krótsza i kończyć się około metr przed linią zabudowy. Z § 12 ust. 3 R.w.t.b. wynika bowiem, że dopuszcza się sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się przy tym, że określenie "przylegania ściany do ściany budynku istniejącej na sąsiedniej działce" należy rozumieć nie jako przyleganie w jakimkolwiek stopniu, ale w takim, w którym cała ściana planowanego budynku przylegać będzie do ściany budynku na działce sąsiedniej. Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do wskazanego zarzutu, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że ściany do siebie przylegają. Istotą zarzutu było jednak to, że nie przylegają do siebie całą powierzchnią.
Dalej, projekt przewiduje budowę na nowym fundamencie, gdy tymczasem w projekcie budowlanym dla budynku posadowionego na działce numer [...] wskazano, że przyszła budowa na działce numer [...] ma odbyć się na tym samym fundamencie, na którym posadowiony jest budynek na działce numer [...]. Powyższe potwierdza pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. załączone do skargi. W piśmie tym organ wskazał, że projektant powinien przewidzieć takie rozwiązania konstrukcyjne dla budynku na działce nr [...], które uwzględniałyby, iż zatwierdzony w 1990 r. projekt budowlany dla budynku przy ul. [...] w P. przewidywał wykonanie jednego fundamentu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie procesowym z dnia 24 kwietnia 2023 r. A. K. podniosła, że przyszły budynek będzie się licował z budynkiem sąsiada, a jeśli chodzi o fundament to budynek będzie posadowiony na osobnym fundamencie nie obciążając fundamentu sąsiada ani jego ściany bocznej. Obecnie w związku z przyjętymi normami budowlanymi nie można budować na istniejącym fundamencie. Budynek sąsiada powstał w latach 90-tych a inwestora obecnie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu i musi zgodnie z nim realizować inwestycję. Projekt budowlany został specjalnie tak przygotowany aby spełnić wszystkie wymogi budowlane oraz bezpieczeństwa sąsiadów z działki [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Kontroli Sądu poddano decyzję Wojewody z dnia 26 sierpnia 2022 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 maja 2022 r., nr [...], o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania tereny i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzieleniu A. K. pozwolenia na budowę obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) na terenie nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], arkusz [...], obręb U.).
Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 lipca 2022 r., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza (1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z (a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, (b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, (c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie (a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, (b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, (c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, (d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; (4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Stosownie do art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Jak przy tym wynika z art. 35 ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego, w przypadku niewykonania tego postanowienia w zakreślonym terminie organ administracji architektoniczno-budowlanejwydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego wynika natomiast, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Z przywołanych wyżej norm prawnych wynika, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie przez inwestora kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie powinna zostać rzetelnie i kompleksowo oceniona przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub – w przypadku jego braku – z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy.
Ponadto, obowiązkiem organu rozstrzygającego o pozwoleniu na budowę jest ocena, czy projekt jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym z przepisami dotyczącymi odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, a także przepisami dotyczącymi "przesłaniania i zacieniania", tj. § 12, § 13, § 57 i § 60 R.w.t.b.
W rozpatrywanej sprawie spór dotyczy zgodności planowanej inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi dotyczącymi posadowienia planowanego budynku względem działki sąsiedniej. Skarżący powołuje się w tym zakresie na § 12 ust. 3 R.w.t.b. i konieczność przylegania projektowanego budynku całą swoją ścianą do budynku istniejącego na sąsiedniej działce, natomiast organy rozstrzygające w sprawie w tym zakresie powołały się na § 12 ust. 4 pkt 1 R.w.t.b. i możliwość sytuowania nowej zabudowy bezpośrednio przy granicy działki na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej.
Zdaniem Sądu rację w sporze należy przyznać organom rozstrzygającym w sprawie.
W kontekście powyższego wyjaśnienia wymaga, że na mocy § 12 ust. 1 R.w.t.b. zasadą jest sytuowanie obiektów na działce budowlanej w odległości 4 m od granicy działki w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy lub 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Kolejne przepisy § 12 przewidują natomiast wyjątki od wskazanych warunków sytuowania obiektów, dopuszczających możliwości ich lokalizacji w mniejszej odległości od granicy lub w granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi.
Jak wynika z § 12 ust. 3 R.w.t.b., dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Sąd zgadza się przy tym z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych i powoływanym przez skarżącego stanowiskiem, że wyrażenie "przylegania ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce" oznacza "dotykanie do czegoś bezpośrednio, opinanie czegoś ściśle". Określenie to należy rozumieć nie jako przyleganie w jakimkolwiek stopniu, ale w takim, w którym cała ściana planowanego budynku przylegać będzie do ściany budynku na działce sąsiedniej. Zatem "przylegającej do istniejącej ściany" należy rozumieć w ten sposób, że ściany obu budynków usytuowanych przy granicy będą stykać się całą powierzchnią (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 2095/19, dostępny pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tym niemniej, zauważenia wymaga, że na mocy § 12 ust. 4 pkt 1 R.w.t.b., w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej.
Z powyższego wynika, że każdorazowo kiedy działka budowlana objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku jednorodzinnego lub zabudowy zagrodowej posiada szerokość 16 m lub mniejszą, dopuszczalne jest usytuowanie planowanego budynku bezpośrednio przy granicy ten działki. W sytuacji, w której działka budowlana posiada szerokość 16 m lub mniejszą ustawodawca w ogóle nie zdecydował się przy tym na postawienie warunku, że w przypadku istnienia zabudowy na działce sąsiedniej planowana zabudowa musi przylegać do ściany istniejącego budynku. Skoro w rozpoznawanej sprawie działka objęta wnioskiem ma szerokość 13,19 m (7,69 m + 2,50 m + 3,00 m) (por. rysunek Z01 w projekcie budowlanym), to posadowienie planowanego budynku w granicy z działką nr [...] jest zgodne z § 12 ust. 4 pkt 1 R.w.t.b. bez względu na to, czy planowany budynek będzie stykać się z istniejącym na działce nr [...] budynkiem całą ścianą, czy tylko częściowo. Warunek z § 12 ust. 3 R.w.t.b. w tym przypadku w ogóle nie musi być bowiem spełniony. Odmienna interpretacja tych przepisów prowadziłaby do tego, że § 12 ust. 4 pkt 1 R.w.t.b. byłby zbędny (jego postanowienia zawierałyby się w § 12 ust. 3), co byłoby niezgodne z obowiązującą na gruncie prawa polskiego dyrektywą wykładni per non est, prowadzącej do zbędności normatywnej fragmentów tekstu prawnego. Przy wykładni przepisów każdorazowo należy bowiem brać pod uwagę racjonalność prawodawcy. W tej sytuacji za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia w sprawie § 12 ust. 3 R.w.t.b.
Idąc dalej, jak słusznie ocenił Wojewoda, projekt budowlany jest zgodny z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie usytuowania projektowanego budynku (zgodnie z wyznaczoną w planie miejscowym linią zabudowy), w zakresie maksymalnej powierzchni zabudowy, w zakresie minimalnej powierzchni biologicznie czynnej oraz w zakresie maksymalnej wysokości zabudowy. Z projektu budowlanego wynika także, że spełnione zostały warunki określone w § 13 i § 60 R.w.t.b. Prawidłowe z punktu widzenia § 19 i § 23 R.w.t.b. są także rozwiązania w zakresie urządzenia stanowisk postojowych oraz sytuowania miejsc do gromadzenia odpadów stałych. Sporna inwestycja zaprojektowana została ścianą oddzielenia pożarowego o klasie REI 60 z materiałów niepalnych w granicy nieruchomości nr [...] i [...] oraz w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] (rys. [...], [...] projektu zagospodarowania terenu). Konstrukcja dachu posiadać będzie klasę odporności ogniowej REI 30, a przekrycie dachu klasę odporności ogniowej RE 30 (str. 19 projektu zagospodarowania terenu), przez co zostały spełnione wymogi określone w § 218 ust. 1 i 2 oraz § 272 ust. 3 R.w.t.b.
Słusznie zatem organ odwoławczy stwierdził, że budynek wraz z zagospodarowaniem terenu zaprojektowano zgodnie z wymogami stawianymi przez przepisy techniczno-budowlane.
Reasumując skoro inwestor wypełnił wymogi określone w art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ odwoławczy na mocy art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego był zobowiązany do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do zarzutu skargi, że projektowany budynek nie uwzględnia zapisów decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 3 października 1990 r. , nr [...] w zakresie jednej ławy fundamentowej wskazać należy, że planując zagospodarowanie działki nr [...] inwestor nie miał obowiązku korzystać z rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, na podstawie którego wybudowano pierwszą część segmentu bliźniaka (na działce nr [...]). Błędne jest zapatrywanie skarżącego, w powołaniu na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia 9 września 2022 r. (k. [...] akt sąd.), że inwestor realizując zabudowę na swojej działce powinien przewidzieć takie rozwiązania konstrukcyjne dla budynku, które uwzględniałyby, że zatwierdzony w 1990 r. projekt budowlany dla budynku przy ul. [...] w P. przewidywał wykonanie jednego fundamentu i jednej ściany w granicy działek nr [...] i [...]. Wydanie tej decyzji nie wyklucza bowiem wybudowania budynku na działce objętej wnioskiem na podstawie później zatwierdzonego projektu budowlanego, o ile projekt ten – co wykazano w niniejszej sprawie – jest zgodny z przepisami, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi. Do projektu budowlanego załączona została ekspertyza techniczna z której wynika, że realizacja projektowanej budowy przy granicy działki i bezpośrednio przy budynku istniejącym na działce nr [...] jest w pełni bezpieczna dla istniejącego obiektu oraz dla wszystkich jego elementów konstrukcyjnych, nie zwiększy obciążeń normowych występujących w istniejącym budynku i nie zmieni przyjętych pierwotnie schematów statycznych, nie wpłynie na pogorszenie stanu technicznego istniejącego budynku, a także nie będzie miała wpływu na funkcjonowanie kominów wentylacyjnych oraz nie zakłóci ciągów wentylacyjnych w istniejącym obiekcie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz.259), oddalił skargę.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy pkt XV zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 listopada 2022 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.).