II SA/Po 8/07

II SA/Po 8/07 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2007-03-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Kamieńska
Edyta Podrazik /przewodniczący/
Wiesława Batorowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 97 par. 1 pkt 4, art. 98 par. 1, art. 101 par. 1 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. /-/ W. Batorowicz /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 98 § 1 i art. 101 § 1 i 3 kpa na skutek wniosku Z.K. o zawieszenie postępowania w sprawie legalizacji samowoli budowlanej polegającej na rozbudowie oficyny mieszkalnej oraz pozostawieniu szopy drewnianej odmówił zawieszenia postępowania.
Uzasadniając powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym to uchylono postanowienia organów I i II instancji w przedmiocie zawieszenia tegoż postępowania wskazując, że toczące się postępowanie przed sądem cywilnym o rozgraniczenie posesji przy ul. [...] stanowiącej współwłasność Z.K. i M.B. nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy związany z ewentualną legalizacją samowoli budowlanej. Nie zachodzi zatem żadna z przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania, zwłaszcza wynikająca z art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł Z.K. podnosząc, iż wniosek o zawieszenie postępowania stał się bezprzedmiotowy z tego powodu, iż wydana została decyzja w sprawie nakazu rozbiórki przedmiotowych obiektów, która zniweczyła skutki jakie ów wniosek miał wywołać i to niezależnie od wcześniejszego uchylenia postanowień w sprawie zawieszenia postępowania wydanych wskutek jego wniesienia. W chwili wydania zaskarżonego postanowienia tj. [...] brak więc było podstawy prawnej i faktycznej do jego wydania, bowiem brak było skutecznego wniosku w tym zakresie. Podstawą taką w żadnym razie nie może być wniosek z [...] marca 2004r. W postępowaniu prowadzonym na skutek uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę składający zażalenie nie wniósł o zawieszenie postępowania. Organ I instancji winien zatem co najwyżej zwrócić się do wnioskodawcy o przedstawienie tytułu prawnego do rozporządzania nieruchomością wyznaczając stosowny termin. W razie niedotrzymania terminu zainteresowany winien zdecydować czy podtrzymuje wniosek z [...] marca 2004r.
Powołane w zaskarżonym postanowieniu orzeczenie Sądu nie rozstrzyga kwestii w jakim trybie strona będzie mogła wykazać tytuł prawny do rozporządzania nieruchomością, względnie jej częścią jako warunku legalizacji samowoli budowlanej w sytuacji kiedy jeden ze współwłaścicieli odmawia współpracy w tym zakresie. Legalizacja samowoli nie będzie zatem możliwa z uwagi na przeszkodę formalną – niezawinione przez stronę niewskazanie tytułu prawnego do rozporządzania częścią nieruchomości, na której znajdują się obiekty.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy powołując się na wyrok Sądu z dnia 10 stycznia 2006r. (sygn. akt II SA/Po 635/04) stwierdził, iż postępowanie przed sądem powszechnym o zniesienie współwłasności nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego dla organów nadzoru budowlanego. Z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowień I i II instancji konieczne stało się rozpatrzenie wniosku Z.K. z [...] marca 2004r. o zawieszenie postępowania.
Skargę na powyższe postanowienie złożył Z.K. żądając uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia. Skarżący zarzucił postanowieniu organu odwoławczego niezgodność z prawem poprzez niewłaściwe zastosowanie powołanych przepisów prawa materialnego i procesowego. W jego ocenie organ II instancji wydał zaskarżone orzeczenie wyłącznie na podstawie ustaleń organu I instancji, nie uwzględniając zarzutów co do niewłaściwej wykładni i błędnego zastosowania przepisów stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia. Nadto skarżący wskazał, że w całości podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w zażaleniu od postanowienia organu I instancji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
W pierwszej kolejności wymaga wyjaśnienia, że organy słusznie uznały, iż wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania należało ponownie rozpoznać. Wskazać należy, że wyrokiem z dnia 10 stycznia 2006r. Sąd uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w sprawie zawieszenia postępowania oraz utrzymujące je w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]. Tym samym sprawa zawieszenia postępowania dotyczącego legalizacji samowoli budowlanej została przekazana do ponownego rozpoznania i rozpatrzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego . Mając na uwadze, że tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 9 listopada 2006r. odrzucił skargę M.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora z dnia [...] o nakazie rozbiórki części budynku i szopy drewnianej ze względu na toczące się postępowanie o zawieszenie, organ I instancji miał obowiązek rozpatrzyć sprawę zawieszenia postępowania.
Zdaniem Sądu kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest wyjaśnienie, czy toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o zniesienie współwłasności nieruchomości stanowi zagadnienie wstępne (art. 97 § 1 pkt 4 kpa) w sprawie legalizacji samowoli budowlanej.
W ocenie Sądu organy trafnie przyjęły, że postępowanie o podział wspólnej nieruchomości nie może być uznane za przesłankę do zawieszenia postępowania w celu umożliwienia skarżącemu uzyskania oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Taki pogląd wyraził już w niniejszej sprawie Sąd w wyroku z dnia 10 stycznia 2006r. (sygn. akt II SA/Po 635/04) W uzasadnieniu wyroku wskazano m.in., iż "okoliczność, że z wniosku M.B. przy udziale małżonków K. toczy się sprawa o zniesienie współwłasności przed Sądem Rejonowym w T. pod sygn. akt I NS 225/01 nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy związany z ewentualną legalizacją samowoli budowlanej przez jednego ze współwłaścicieli na przedmiotowej nieruchomości. (...) W toku postępowania o zniesienie współwłasności Sąd powinien nakłaniać współwłaścicieli do zgodnego przeprowadzenia podziału wskazując im sposoby mogące do tego doprowadzić. Zgodnie z art. 618 § 1 kodeksu postępowania cywilnego w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. W żadnym jednak wypadku sąd nie zajmuje się sprawą mogącą zastąpić wymagane oświadczenie drugiego współwłaściciela jakie winien dostarczyć Z.K. jeśli chciałby zalegalizować samowolę budowlaną. W tym sensie nie ma żadnego wpływu na toczące się postępowanie administracyjne sprawa związana z postępowaniem sądowym w przedmiocie zniesienia współwłasności."
Mając powyższe na względzie wskazać należy, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organy orzekające w niniejszej sprawie były związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w powyższym wyroku Sądu. Zważyć należy, iż ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla organu administracyjnego, zarówno gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów prawa administracyjnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 329).
Skoro zatem organy orzekające w niniejszej sprawie zastosowały się do oceny Sądu wyrażonej w wyroku z 10 stycznia 2006r. skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.
/-/ W. Batorowicz /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska