II SA/Po 8/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę użytkownika wieczystego na decyzję odmawiającą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, uznając, że nie spełnia on przesłanek ustawowych jako następca prawny.
Skarżący J.S. domagał się przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z 2001 r. Organ administracji odmówił, uznając, że skarżący nie jest ani pierwotnym użytkownikiem wieczystym w wymaganych datach, ani następcą prawnym osoby uprawnionej. Skarżący argumentował, że jest następcą prawnym osoby, która była użytkownikiem wieczystym w kluczowych datach. WSA oddalił skargę, potwierdzając, że ustawa wymaga od następcy prawnego nabycia prawa użytkowania wieczystego po 24 października 2001 r. od osoby uprawnionej, czego skarżący nie wykazał.
Sprawa dotyczyła skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego odmawiającą stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości przez użytkownika wieczystego. Podstawą odmowy było niespełnienie przez J.S. przesłanek określonych w ustawie z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Organ administracji uznał, że J.S. nabył prawo użytkowania wieczystego w drodze darowizny w 1994 r., a ustawa przewiduje nabycie własności przez następców prawnych tylko tych osób, które nabyły prawo użytkowania wieczystego po 24 października 2001 r. od uprawnionych użytkowników. Skarżący argumentował, że jest następcą prawnym osoby, która była użytkownikiem wieczystym w wymaganych datach (26 maja 1990 r. i 24 października 2001 r.) i kwestionował wykładnię przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji. Sąd podkreślił, że ustawa wymaga łącznego spełnienia warunków posiadania statusu użytkownika wieczystego w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy (24 października 2001 r.) przez osobę fizyczną. Następcy prawni mogą nabyć własność tylko wtedy, gdy nabyli prawo użytkowania wieczystego po 24 października 2001 r. od osób, które same kwalifikowały się do uwłaszczenia. Ponieważ J.S. nabył prawo użytkowania wieczystego przed tą datą, nie spełnił przesłanek do nabycia prawa własności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, następca prawny może nabyć prawo własności tylko wtedy, gdy nabył prawo użytkowania wieczystego po dniu 24 października 2001 r. od osoby, która sama kwalifikowała się do uwłaszczenia.
Uzasadnienie
Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. wymaga, aby osoba fizyczna była użytkownikiem wieczystym zarówno w dniu 26 maja 1990 r., jak i w dniu wejścia w życie ustawy (24 października 2001 r.). Następcy prawni mogą skorzystać z tego uprawnienia tylko pod warunkiem, że nabyli prawo użytkowania wieczystego po 24 października 2001 r. od osób spełniających te kryteria.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.n.u.w.p.w.n. art. 1 § ust. 1
Ustawa o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości
Przepisy ustawy stosuje się do osób fizycznych będących w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy (24 października 2001 r.) użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub rolne.
u.n.u.w.p.w.n. art. 1 § ust. 2
Ustawa o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości
Prawo własności nabywają także następcy prawni osób, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem nabycia prawa użytkowania wieczystego po 24 października 2001 r. od uprawnionych użytkowników.
Pomocnicze
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa.
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych.
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyjaśniania stronom istotnych okoliczności faktycznych i prawnych.
Dz.U. Nr 32 poz. 191 art. 5
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
Dotyczy komunalizacji mienia Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. wymaga od następcy prawnego nabycia prawa użytkowania wieczystego po 24 października 2001 r. od osoby uprawnionej. Skarżący nie spełnił warunku posiadania statusu użytkownika wieczystego w dniu 26 maja 1990 r. ani w dniu 24 października 2001 r. jako pierwotny użytkownik. Nabycie prawa użytkowania wieczystego w drodze darowizny przed 24 października 2001 r. przez skarżącego uniemożliwia mu skorzystanie z uprawnień następcy prawnego.
Odrzucone argumenty
Skarżący jest następcą prawnym osoby, która była użytkownikiem wieczystym w wymaganych datach. Przyjęta przez organy wykładnia art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z 2001 r. jest błędna i pomija znaczenie następstwa prawnego. Decyzja organu I instancji narusza zasady k.p.a. z uwagi na brak należytego uzasadnienia.
Godne uwagi sformułowania
następstwo prawne odnosi się do osób, które nabyły prawo użytkowania wieczystego od uprawnionego użytkownika wieczystego po 24 października 2001r. aby przekazać następcy prawnemu przywilej uwłaszczenia, trzeba go przedtem samemu uzyskać. przyjętą w uzasadnieniu skargi wykładnię przytoczonych przepisów uznać należy za błędną. Musi być przy tym zachowana tożsamość tych osób, to znaczy te sama osoba uzyskała najpóźniej w dniu 26 maja 1990r. status użytkownika wieczystego i ta sama osoba nim nadal w dniu 24 października 2001r.
Skład orzekający
Aleksandra Łaskarzewska
przewodniczący sprawozdawca
Jolanta Szaniecka
członek
Wiesława Batorowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. dotyczących przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, w szczególności w kontekście następstwa prawnego i dat granicznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą z 2001 r. i datami granicznymi. Interpretacja może być odmienna w przypadku innych przepisów lub stanów faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, które może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie nieruchomości i administracyjnym.
“Kiedy następstwo prawne w prawie użytkowania wieczystego otwiera drogę do własności? Kluczowa interpretacja WSA.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 8/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-10-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-01-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący sprawozdawca/ Barbara Drzazga Jolanta Szaniecka Wiesława Batorowicz Symbol z opisem 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności; oddala skargę. /-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ J.Szaniecka Uzasadnienie Dyrektor Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego w P. decyzją z dnia [...]r, na podstawie art. 1 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. z 2001r. Nr 113 poz. 1209 ze zm.), odmówił stwierdzenia nabycia przez użytkownika wieczystego J.S. prawa własności nieruchomości o pow. [...]m2 położonej w P., ul. [...]. W uzasadnieniu wskazał, że J. S. nabył prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości, na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego w dniu [...]lipca 1994r. Natomiast zgodnie z nowelizacją ustawy z dnia 26 lipca 2001r. następstwo prawne odnosi się do osób, które nabyły prawo użytkowania wieczystego od uprawnionego użytkownika wieczystego po 24 października 2001r. Z uwagi na to, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek do nabycia prawa własności, odmówiono stwierdzenia nabycia tego prawa. J. S. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, której zarzucił naruszenie art. 1 ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości przez przyjęcie, że następstwo dotyczy wyłącznie osób, które nabyły prawo użytkowania wieczystego od uprawnionego użytkownika wieczystego po 24 października 2001r., a także naruszenie art. 107 § 3 w związku z art. 8, 9 i 11 kpa z uwagi na brak uzasadnienia prawnego decyzji, a w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie rozważań prawnych odnoście treści art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł, że wnioskodawca jest następcą prawnym podmiotu, który był użytkownikiem wieczystym w dniu 26 maja 1990r. Bezsporny jest także fakt, że w dniu 24 października 2001r. J. S. był użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości, wobec czego spełnia warunki ustawowe – jest następcą prawnym osoby fizycznej, która była użytkownikiem wieczystym w dniu 26 maja 1990r. oraz jest osobą fizyczną będącą w dniu 24 października 2001r. użytkownikiem wieczystym. W ocenie odwołującego, jego stanowisko potwierdza przeprowadzona wykładnia funkcjonalna przepisu zawartego w art. 1 ust. 1 i 2 powołanej ustawy. J. S. podniósł też, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 § 3 oraz art. 8, 9 i 11 kpa z uwagi na to, że organ administracji nie uzasadnił swojego stanowiska, a w szczególności nie uzasadnił w jaki sposób otrzymał rezultat przeprowadzonej wykładni art. 1 ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy. Uzasadnienie decyzji rażąco uchybia normie z art. 107 § 3 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste na rzecz P. i B. małżonków S. umową darowizny z dnia [...]lipca 1994r. przenieśli prawo użytkowanie wieczystego na rzecz J. S. W świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. przepisy ustawy znajdują zastosowanie do osób fizycznych, będących w dniu 26 maja 1990r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 24 października 2001r.) użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne. Prawo własności nabywają także osoby fizyczne będące następcami prawnymi w/w osób (art. 1 ust. 2 ustawy). Wobec powyższego, organ odwoławczy stwierdził, że J. S. nie należy do jednej z wymienionych kategorii osób uprawnionych. Nie jest następcą prawnym osoby fizycznej, która byłaby użytkownikiem wieczystym, co najmniej od 26 maja 1990r. do, co najmniej 24 października 2001r. Organ wyjaśnił też, że przyjęte przez ustawodawcę daty nie są przypadkowe. Z dniem 27 maja 1990r. nastąpiła z mocy prawa komunalizacja mienia Skarbu Państwa na mocy art. 5 ustawy z dnia 10 maja 1990r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32 poz. 191 ze zm.). Zatem dzień 26 maja 1990r. oznacza, że uprawnionymi są jedynie osoby fizyczne, które nabyły prawo użytkowania wieczystego od Skarbu Państwa. Data 24 października 2001r. jest datą wejścia w życie ustawy z dnia 26 lipca 2001r. oraz kryterium wskazujących jaką grupę osób zamierzał uwłaszczyć ustawodawca. W ocenie Kolegium, dokonana przez J. S., interpretacja art. 1 ust. 1 i 2 powołanej ustawy sprowadza się w istocie do odebrania dacie 24 października 2001r. znaczenia normatywnego. Ustawodawca ograniczył uwłaszczenie tylko do użytkowania wieczystego ustanowionego przed dniem 26 maja 1990r. na nieruchomościach zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne. Ograniczył krąg uprawnionych osób jeszcze dodatkowym kryterium – data 24 października 2001r. Organ podkreślił, że aby przekazać następcy prawnemu przywilej uwłaszczenia, trzeba go przedtem samemu uzyskać. Kolegium nie podzieliło drugiego zarzutu odwołania, a mianowicie, że zaskarżonej decyzji brak należytego uzasadnienia. Organ I instancji dokonał najprostszej i wystarczającej wykładni – literalnej. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, której zarzucił naruszenie art. 1 ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, przez przyjęcie, że następstwo dotyczy wyłącznie osób, które nabyły prawo użytkowania wieczystego od uprawnionego użytkownika wieczystego po 24 października 2001r., a także naruszenie art. 107 § 3 w związku z art. 8, 9 i 11 kpa z uwagi na brak uzasadnienia prawnego decyzji, a w szczególności nienależytego ustosunkowania się do rozważań zawartych w odwołaniu. W uzasadnieniu skargi podtrzymał stanowisko zawarte w odwołaniu. Dodał, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów naruszenia przez organ I instancji zasad ogólnych kpa. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji. Wskazując jednocześnie, że pełnomocnik skarżącego sformułowała w odwołaniu dwa zarzuty, a Kolegium ustosunkowało się do nich w sposób całościowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. P. i B. S., w drodze umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego z dnia [...]lipca 1994r., przenieśli przysługujące im prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], na J. S. Skarżący kwestionuje natomiast wykładnię przepisów prawa materialnego, która legła u podstaw odmowy stwierdzenia nabycia przez niego prawa własności nieruchomości w trybie ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. z 2001r. Nr 113 poz. 12096 ze zm.). Krąg podmiotów uprawnionych do nabycia prawa własności nieruchomości przez użytkowników wieczystych został w powołanej ustawie określony w sposób precyzyjny. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy uprawnionymi są osoby fizyczne będące w dniu 26 maja 1990r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy, użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolnych. Nabywają one z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna, a także następcy prawni tych osób (art. 1 ust. 2). W ocenie Sądu przyjętą w uzasadnieniu skargi wykładnię przytoczonych przepisów uznać należy za błędną. W ust. 1 art. 1 pomiędzy wskazanymi datami użyto spójnika "oraz", co oznacza, że warunki dotyczące posiadania przymiotu użytkowania wieczystego przez osobę fizyczną muszą być spełnione w obu datach łącznie. Takie rozumienie tego przepisu potwierdza orzecznictwo i doktryna (wyrok NSA z dnia 22 października 2002r., sygn. II SA/Wr 1393/02; a także H.Cioch Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w świetle ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, Rejent 2001, nr 1, str. 34 oraz K.Kaszubowski Komentarz do art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, LEX/El. 2005). Natomiast zakres przepisu wyrażonego w ust. 2 art. 1 ustawy obejmuje wyodrębnioną i ściśle określoną konstrukcję zdaniową wyrażoną w ust. 1, łącząc w jednolitą całość przesłanki warunkujące skuteczność ubiegania się o wydanie decyzji potwierdzającej nabycia prawa własności nieruchomości przez następcę prawnego uprawnionych użytkowników wieczystych (por. wyrok NSA z dnia 22 października 2002r., sygn. II SA/Wr 1393/02). Z uprawnienia do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności korzystają tylko osoby fizyczne i to pod warunkiem, iż w dniu 26 maja 1990r. były użytkownikami wieczystymi i są nimi w dniu wejścia w życie ustawy, to jest w dniu 24 października 2001r. Musi być przy tym zachowana tożsamość tych osób, to znaczy te sama osoba uzyskała najpóźniej w dniu 26 maja 1990r. status użytkownika wieczystego i ta sama osoba nim nadal w dniu 24 października 2001r. Przepis ust. 2 przewiduje z kolei legitymację do wystąpienia z wnioskiem o nabycie własności także dla następców prawnych osób, o których mowa w ust. 1 tegoż przepisu. Jednakże tym następcą prawnym będzie tylko ta osoba fizyczna, która nabyła prawo użytkowania wieczystego po dniu 24 października 2001r. od osób, które kwalifikowały się, w świetle art. 1 ust. ustawy lipcowej, do wystąpienia o przekształcenie. W rozpatrywanej sprawie P. i B. S. nie przysługiwał status osoby uprawnionej w rozumieniu powołanej ustawy, gdyż przenieśli w drodze umowy darowizny, przysługujące im prawo użytkowania wieczystego nieruchomości na J. S. przed dniem 26 lipca 2001r. W związku z tym J. S. nie może być uznany za następcę prawnego, o jakim mowa w art. 1 ust. 2 ustawy. Nie zalicza się więc do kręgu osób uprawnionych z tego przepisu. W ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa w związku z art. 8, 9 i 11 kpa poprzez brak należytego ustosunkowania się przez organ odwoławczy do rozważań prawnych zawartych w odwołaniu jest niesłuszny. Organ szczegółowo uzasadnił dokonaną wykładnię przepisów. Decyzja, w tym jej uzasadnienie, spełnia wszelkie niezbędne wymogi stawiane w wymienionych przepisach, w szczególności w art. 107 § 3 kpa. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.),orzeczono jak w sentencji. /-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ J.Szaniecka MarK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI