II SA/Po 781/22

II SA/Po 781/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Edyta Podrazik /sprawozdawca/
Paweł Daniel
Wiesława Batorowicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 503
art. 6 ust. 2 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 2-5, art. 61 ust. 1 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 2, art. 61 ust. 1 pkt 4, art. 61 ust. 1 pkt 5, art. 61 ust. 6
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 6, art. 7, art. 9, art. 8, art. 11, art. 77, art. 107, art. 136 § 1, art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 48 ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1360
art. 140
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2095
art. 15 zzs4 ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2023 r. spawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 17 maja 2022r. nr [...] znak [...], II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 997zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 czerwca 2022 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium"), po rozpatrzeniu odwołania J. G., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. (zwanego dalej "Wójtem") z dnia 17 maja 2022 r., nr [...], [...], odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budowy budynku produkcyjnego (wędzarni) na działce o nr [...], położonej w obrębie geodezyjnym T., gmina D..
Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.
Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2021 r. (wpływ do organu: 8 stycznia 2021 r.) J. G. zwrócił się do Wójta o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji opisanej wyżej. Wniosek dotyczył legalizacji budowy budynku produkcyjnego (wędzarni) o powierzchni zabudowy [...] m2, stanowiącej wraz z istniejącą zabudową ok. 22,4% powierzchni działki. Budynek posiada szerokość elewacji frontowej 6,6 m, jedną kondygnację nadziemną oraz dach jednospadowy o kącie nachylenia do 12°.
Decyzją z dnia 29 kwietnia 2021 r., nr [...], [...], Wójt odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Pismem z dnia 21 maja 2021 r. J. G. odwołał się od powyższej decyzji.
Decyzją z dnia 28 czerwca 2021 r., [...], Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z dnia 22 października 2021 r., nr [...], [...], Wójt ponownie odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Pismem z dnia 3 listopada 2021 r. J. G. odwołał się od tej decyzji.
Decyzją z dnia 31 grudnia 2021 r., [...], Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z dnia 17 maja 2022 r., nr [...], [...], Wójt Gminy D. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.
W uzasadnieniu wskazał, że dla przedmiotowego terenu nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu wokół działki inwestycyjnej wyznaczono obszar analizowany. Granice obszaru analizowanego wyznaczono na kopii mapy zasadniczej w skali 1:500, stanowiącej część graficzną analizy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontowej granicy przedmiotowego terenu, nie mniejszej jednak niż 50,0 m, tj. 50,0 m (3 x 14,0 m = 42,0 m), zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz, U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588, dalej "r.MI"). Za front przyjęto część działki, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na przedmiotowy teren (zgodnie z § 2 pkt. 5 r.MI). Wyznaczono minimalny obszar analizowany, ponieważ jest on spójny pod względem funkcjonalnym i krajobrazowym. Ponadto analizowany obszar obejmuje wszystkie główne cechy zabudowy i zagospodarowania, charakterystyczne dla okolicy, tworzące zwartą urbanistyczną całość wsi T.. Powiększenie obszaru analizowanego nie wpłynęłoby na wynik analizy.
Wójt wskazał, że analizą objęto działki zabudowane znajdujące się (w całości lub w części) w granicach obszaru analizowanego. Zgodnie z wynikami analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, w analizowanym obszarze – wyznaczonym zgodnie z przepisami § 3 r.MI – występuje wyłącznie zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz zabudowa gospodarcza. Wyżej wymieniona zabudowa jest odmienna funkcjonalnie od planowanej inwestycji, a więc jest niezgodna pod względem warunku kontynuacji funkcji wynikającego z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 977, dalej "u.p.z.p."). Budynki na analizowanych działkach usytuowane są w odległościach od 4 m do 30 m od linii rozgraniczającej drogę. Wartość wskaźnika powierzchni zabudowy w obszarze analizowanym kształtuje się od 4,9% do 19,0%. Średnia wartość wskaźnika powierzchni zabudowy dla obszaru analizowanego wynosi 9,8%. Średnia szerokość elewacji frontowej budynków wynosi 10,4 m, a z tolerancją ok. 20% wynosi od 8,3 m do 12,5 m. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynków wynosi od 2,5 m do 9,0 m, a wysokość do kalenicy/najwyższego punktu dachu – od 2,5 m do 9,5 m. Budynki posiadają dachy płaskie oraz strome jedno-, dwu- i wielospadowe.
Na podstawie oceny stanu faktycznego, dokonanego analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, Wójt stwierdził, że w analizowanym obszarze brak jest co najmniej jednej działki sąsiedniej zabudowanej w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Brak jest w analizowanym obszarze zabudowy produkcyjnej, która mogłaby stanowić punkt odniesienia dla planowanej inwestycji pod względem kontynuacji funkcji. Wnioskowana funkcja produkcyjna nie stanowi kontynuacji funkcji zabudowy występującej w obszarze analizowanym. Lokalizacja zabudowy produkcyjnej, jaką stanowi wnioskowane zamierzenie, prowadziłaby do konfliktów przestrzennych związanych z różnym sposobem zagospodarowania całkowicie odmiennych funkcjonalnie rodzajów terenów. Brak jakiejkolwiek działki w analizowanym obszarze, na której zlokalizowana byłaby zabudowa tożsama funkcjonalnie z przedmiotową inwestycją (tj. produkcyjną) powoduje, że warunek wynikający z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. nie został spełniony, a realizacja planowanej inwestycji nie jest możliwa.
W analizowanym obszarze jedynym istniejącym sposobem użytkowania obiektów budowlanych i sposobu zagospodarowania terenu jest wyłącznie zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa gospodarcza. Należy przy tym mieć na względzie § 2 pkt 1 r.MI, w którym rozróżniono, jako odrębne rodzaje zabudowy, zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (lit. a tiret pierwsze) i zabudowę produkcyjną (lit. d). Wójt wskazał, że przyjmując pogląd wyrażony przez Kolegium w decyzji uchylającej dotyczący szerokiego rozumienia pojęcia "kontynuacji funkcji" należy mieć jednak na uwadze przepisy prawa, które mogą ograniczać taką wykładnię. Planowana inwestycja nie będzie stanowić ani kontynuacji funkcji, ani też nie sposób było dowieść, iż inwestycja ta będzie "niekolidującym uzupełnieniem" funkcji istniejących (tj. mieszkaniowych i gospodarczych). Planowana inwestycja związana z działalnością gospodarczą o charakterze produkcyjnym prowadziłaby nieuchronnie do konfliktów przestrzennych związanych z różnym sposobem, stopniem użytkowania i zagospodarowania całkowicie odmiennych funkcjonalnie rodzajów terenów. Nieuchronną konsekwencją rozwoju zabudowy usługowej byłby także wzrost natężenia ruchu komunikacyjnego i hałasu, związanego z obsługą tego rodzaju terenów.
Mając na względzie powyższe Wójt stwierdził, że planowana inwestycja jest sprzeczna z funkcją obiektów już istniejących, a jednocześnie nie stanowi rodzaju zabudowy niezbędnej do samodzielnego i prawidłowego funkcjonowania tychże obiektów. W zakresie spełnienia przez planowaną inwestycję warunków z art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p. stwierdził, że wnioskowany obszar spełnia warunek art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., gdyż teren ma dostęp do gminnej drogi publicznej, zlokalizowanej na działce o nr [...] (ul. T. ). Planowana inwestycja spełnia także wymóg określony w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. – istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego (na podstawie opinii gestorów sieci elektroenergetycznej i wodociągowej). Wnioskowane przedsięwzięcie spełnia warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p., gdyż nie obejmuje użytków rolnych klasy I-III, ani użytków leśnych, zatem teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Planowana inwestycja nie narusza również przepisów odrębnych (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.).
Wójt wskazał, że odstąpił od uzgodnień, gdyż obowiązek uzgodnienia dotyczy wyłącznie projektów decyzji pozytywnych, tj. ustalających warunki zabudowy. Tylko wówczas organ uzgadniający może dokonać oceny, czy rodzaj planowanej inwestycji nie godzi w interesy, które organ uzgadniający w ramach przyznanych mu uprawnień ma chronić.
Pismem z dnia 26 maja 2022 r. J. G., reprezentowany przez radcę prawnego K. S., odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1) błędne ustalenia faktyczne polegające na niezasadnym uznaniu, że planowane przedsięwzięcie nie stanowi kontynuacji istniejącej zabudowy;
2) naruszenie przepisów postępowania, poprzez naruszenie art. 7, art. 9, art. 8, art. 11 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775, dalej "K.p.a.").
W uzasadnieniu wskazał, że Wójt istotnie naruszył swym działaniem przepisy postępowania. Zgodnie z art. 107 § 1 K.p.a., decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, a w ramach uzasadnienia faktycznego Wójt nie dość precyzyjnie ustalił, jaki rodzaj budynku jest przedmiotem planowanego przedsięwzięcia. Brak jest precyzyjnej definicji budynku produkcyjnego, jednakże opierając się na wykładni językowej, w budynku takim ma odbywać się produkcja, czyli wytwarzanie dóbr i usług, rozumianych poprzez fizyczne przetworzenie materiałów wyjściowych, aby finalnie osiągnąć produkt (towar) końcowy. Tymczasem w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z produkcją (a w konsekwencji z budynkiem produkcyjnym), gdyż budynek ten ma przede wszystkim charakter gospodarczy, pełniący funkcję pomocniczą w ramach szeroko pojętej działalności rolniczej. Prowadzona przez skarżącego działalność jest działalnością przetwórczą, a nie produkcyjną, wykonywaną w ramach tzw. MOL, czyli działalności marginalnej, ograniczonej i lokalnej. Nieprawidłowa jest także klasyfikacja całego budynku jako wędzarni, gdyż jest to budynek gospodarczy, a wędzarnia jest określeniem potocznym i uproszczonym – wędzarnię stanowi wyposażenie budynku, a nie sam budynek. Co istotne, działalność typu MOL może być prowadzona – przy zachowaniu zgodności z odrębnymi przepisami w tym zakresie – nawet w lokalu mieszkalnym. Taka właśnie działalności była prowadzona przez skarżącego, nie sposób jej porównywać z rozległymi zakładami produkcyjnymi czy usługowymi. Z załączników do decyzji wynika, że w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji zlokalizowanych jest kilka budynków o symbolach "gl" (budynki w ramach gospodarstwa rolnego), co oznacza, iż w analizowanym obszarze znajdują się inne budynki mogące służyć do prowadzenia działalności rolniczej czy gospodarczej.
Skarżący podkreślił, że fundamentalną zasadą postępowania administracyjnego jest spoczywający na organie obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy (art. 7 K.p.a.), co wymaga z kolei wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego (art. 77 K.p.a.). W przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 7 K.p.a. W konsekwencji powyższego wydanie decyzji nastąpiło również z naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a. Organ naruszył również inne przepisy mające charakter zasad, które powinny stanowić wytyczne działania w postępowaniu administracyjnym. W szczególności nie podjęto wszelkich niezbędnych kroków do zbadania stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu obywateli. Tym samym organ naruszył również zasadę należytego i wyczerpującego informowania stron postępowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Wójt dopuścił się nadto naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, o której mowa w art. 8 § 1 K.p.a. oraz zasadę nieodstępowania od utrwalonej praktyki orzeczniczej, o której mowa w § 2 tego artykułu. Wnioskodawca w 2020 r. uzyskał decyzję o ustaleniu zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego (decyzja z 19 listopada 2020 r., nr [...]). W tamtym postępowaniu wprost było ustalone, że w budynku prowadzona jest działalność wędzarni i nie stanowiło to przeszkody do udzielenia zgody na takową inwestycję.
Decyzją z dnia 30 czerwca 2022 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że przystąpienie do realizacji robót budowlanych (zrealizowanie inwestycji) czyni niemożliwym uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla tego przedsięwzięcia. W rezultacie przyjąć należy, że w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych (zrealizowania inwestycji) inwestor nie może z własnej inicjatywy domagać się wydania decyzji o warunkach zabudowy, lecz musi wykazać, że działa w celu wykonania obowiązku nałożonego na niego postanowieniem wydanym przez organ nadzoru w trybie art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.). W konsekwencji określona we wniosku inwestycja musi być tożsama z inwestycją, której dotyczy postępowanie legalizacyjne. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2020 r., [...], [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] nakazał J. G. uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla budynku produkcyjnego (wędzarni) o wymiarach 4,20 m i 6,60 m, zlokalizowanego na działce nr [...].
Ustosunkowując się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu Kolegium wskazało, że określona we wniosku inwestycja musi być tożsama z inwestycją, której dotyczy postępowanie legalizacyjne. Zatem to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego określił w postanowieniu przedmiot niniejszej sprawy. Z postanowienia jednoznacznie wynika, iż przedmiotowy budynek należy zakwalifikować jako budynek produkcyjny, a nie gospodarczy. Skarżący we wniosku z dnia 7 stycznia 2021 r. także określił inwestycję jako "budowę budynku produkcyjnego (wędzarni)", zatem niezrozumiałe są zarzuty skarżącego dotyczące błędnego określenia przedmiotu niniejszej sprawy. Kolegium wskazało, że dla uzyskania warunków zabudowy i konieczności kontynuacji funkcji obszaru analizowanego przez planowaną inwestycję bez znaczenia pozostaje okoliczność prowadzenia danej działalności w ramach MOL, która co do zasady związana jest z zakresem (wielkością) działalności i terytorium zbycia wytwarzanych produktów, natomiast nie wpływa natomiast na ocenę kontynuacji funkcji obszaru analizowanego.
Kolegium zaznaczyło, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w art. 61 u.p.z.p. W celu wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu organ musi więc ustalić jako warunek konieczny, że co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana, oraz to, czy teren i planowana inwestycja spełniają pozostałe warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p. Zdaniem Kolegium spełnienie wymogu z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. następuje wówczas, gdy co najmniej jedna działka sąsiednia znajdująca się w prawidłowo wyznaczonym obszarze analizowanym jest zabudowana w taki sposób, by można ustalić wymagania dla nowej zabudowy stosując wprowadzone przez ustawodawcę zobiektywizowane zasady wyznaczenia obszaru analizowanego oraz standardy decydujące o spełnieniu wymogów zachowania ładu przestrzennego. Wskazać należy, że "działką sąsiednią" jest każda działka znajdująca się w obrębie obszaru analizowanego – pomimo, iż w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. mowa jest o działce sąsiedniej dostępnej z tej samej drogi publicznej, to analiza przepisów wykonawczych jednoznacznie wskazuje, że dla wyznaczenia niektórych parametrów nowej zabudowy istotne jest obliczenie średniego wskaźnika dla całego obszaru analizowanego, czyli wszystkich działek znajdujących się w tym obszarze. Kwestia bliskiego sąsiedztwa ma znaczenie wyłącznie przy ustalaniu linii zabudowy (§ 4 ust. 1-3 r.MI) i wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej (§ 7 ust. 1-3 r.MI), bowiem przepisy te nakazują odnosić ustalenia organów do uwarunkowań działek sąsiednich. Przy czym i wówczas nie jest to kwestia bezwzględnie wiążąca, bowiem odpowiednio przepis § 4 ust. 4 i § 7 ust. 4 r.MI pozwalają na inne wyznaczenie tych parametrów, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 r.MI.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. przesłanką konieczną do ustalenia warunków jest, aby co najmniej jedna działka, spełniająca kryterium działki sąsiedniej, była zagospodarowana. Gdy punktem odniesienia dla ustalenia funkcji zabudowy jest jedna działka zagospodarowana lub większa ilość działek zagospodarowanych w jednorodny sposób, wówczas ustalenie funkcji i parametrów tego istniejącego zagospodarowania jest zrelatywizowane do takiej jednorodnej zabudowy. Jednak również wtedy przyjmuje się, że jednorodna funkcja i zabudowa panująca na działkach sąsiednich nie wyklucza wprowadzenia zagospodarowania, które nie jest powieleniem funkcji i zabudowy istniejącej. Konieczność kontynuacji zabudowy nie oznacza obowiązku zabudowy identycznej jak na działce sąsiadującej.
Z akt sprawy wynika, ze w prawidłowo wyznaczonym obszarze analizowanym znajdują się obiekty (budynki) wyłącznie budynki o funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej i gospodarczej. W obszarze tym brak zatem jakiejkolwiek funkcji produkcyjnej (którą posiada wnioskowana inwestycja) czy chociażby usługowej. Nie budzi wątpliwości, że w takim stanie faktycznym wprowadzenie w obszarze analizowanym obiektu o funkcji produkcyjnej (wędzarni) będzie sprzeczne z dotychczasową funkcją i zagospodarowaniem tego obszaru analizowanego. W tak jednorodnym funkcyjnie środowisku nie będzie możliwości pogodzenia nowego obiektu produkcyjnego z funkcją już istniejącą w obszarze analizowanym. Obiekt o wnioskowanych parametrach, w ocenie Kolegium, nie będzie także stanowił uzupełnienia funkcji podstawowej tego obszaru – funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej. O dopuszczalności lokalizacji na danym terenie obiektu produkcyjnego (wędzarni) nie może także przesądzać sama tylko okoliczność, że w obszarze analizowanym funkcjonują już obiekt gospodarcze, będące uzupełnieniem podstawowej funkcji obszaru analizowanego. Wbrew stanowisku skarżącego opisanie obiektów na mapie symbolem "gl" nie oznacza, ze prowadzona w nich jest działalność rolnicza lub gospodarcza. Są to budynki przeznaczone do wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Zatem funkcja budynków gospodarczych nie jest tożsama z funkcją budynków produkcyjnych (bo tak zakwalifikowana została inwestycja przez organ nadzoru), ani jej nie uzupełnia.
Następnie Kolegium dokonało analizy pozostałych warunków wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy stwierdzając, że teren inwestycji posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, ul. [...]. Kolejnym warunkiem wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest to by istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem art. 61 ust. 5 u.p.z.p., było wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Przy czym dla wydania decyzji nie jest konieczne istnienie uzbrojenia terenu, ale wystarczy jego zagwarantowanie. Znajdująca się w aktach sprawy opinia gestora sieci energetycznej z dnia 10 grudnia 2020 r., [...], była ważna przez okres 12 miesięcy od daty jej wydania. Z uwagi na niespełnienie w sprawie warunku art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. ponowne wezwanie inwestora o przedłożenie aktualnej opinie nie miałoby znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Teren inwestycji nie wymaga również zgody na zmianę przeznaczenia z gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.
Ustosunkowując się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów Kolegium wskazało, że wcześniejsze uzyskanie przez inwestora decyzji ustalającej warunki zabudowy dla danej inwestycji (budynku gospodarczego nie zaś produkcyjnego) nie oznacza konieczności ustalenia warunków zabudowy dla innego przedsięwzięcia planowanego na tym terenie w późniejszym terminie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest konkretny wniosek dotyczący konkretnej inwestycji, a nie ocena zasadność wydania warunków zabudowy dotyczących innych inwestycji. Organ prowadzący sprawę w przedmiocie warunków zabudowy nie ma obowiązku badania zgodności z prawem innych decyzji dotyczących warunków zabudowy, a już w szczególności wydanych dla innych działek, o innych wielkościach, jak i o innych parametrach inwestycji.
Należy mieć na uwadze, że niniejsze postępowanie dotyczy obiektu już istniejącego, będącego samowolą budowlaną i ma umożliwić jego legalizację. W przypadku warunków zabudowy wydawanych dla zrealizowanego już budynku, w celu jego legalizacji, konieczne jest ustalenie, czy ten konkretny budynek może pozostać na działce objętej wnioskiem, ponieważ spełnia wymogi wynikające z zasady dobrego sąsiedztwa, której uszczegółowienie znajduje swój wyraz w parametrach ustalanych na podstawie rozporządzenia. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w przepisach ustawowych. Oznacza to, że brak spełnienia chociażby jednego z warunków określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., co miało miejsce w niniejszej sprawie, jest podstawą do odmowy ustalenia warunków zabudowy.
Pismem z dnia 30 września 2022 r. J. G., reprezentowany przez adwokata J. E., zaskarżył wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnosząc o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją Wójta Gminy [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania (k. [...]-[...] akt sądowych).
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
1) art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia i zebranego materiału dowodowego w zakresie funkcji zabudowy występującej na działkach dostępnych z tej samej drogi publicznej co działka nr [...] i wskutek tego błędne uznanie, że funkcja produkcyjna dotycząca wyrobu wędlin domowych na małą skalę nie uzupełnia dominującej funkcji mieszkaniowej w obszarze analizowanym, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, gdyż organ II instancji bezzasadnie uznał, iż funkcja produkcyjna budynku na działce nr [...] nie kontynuuje funkcji zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. oraz jest z takimi funkcjami sprzeczna, co doprowadziło do wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy;
2) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 27 marca 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w brzmieniu obowiązującym do 2.01.2022 r., dalej "r.MI") w zw. z art. 6, 7, 8 § 1 oraz 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez:
a) brak uzasadnienia w zaskarżonej decyzji dlaczego obszar analizowany został wyznaczony w minimalnych granicach,
b) brak wyczerpującego uzasadnienia w zaskarżonej decyzji dlaczego obszar analizowany nie został poszerzony,
c) pominięcie istotnej okoliczności, iż z tej samej drogi publicznej, co działka nr [...], dostępne są inne działki, na których prowadzona jest działalność gospodarcza, co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, albowiem organ II instancji bezzasadnie uznał, iż funkcja produkcyjna budynku na działce nr [...] nie kontynuuje funkcji zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. oraz jest z takimi funkcjami sprzeczna, co doprowadziło do wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy;
3) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż inwestycja polegająca na legalizacji budowy budynku produkcyjnego (wędzarni) na działce o nr ew. [...], położonej w obrębie geodezyjnym T., gmina D. nie spełnia wymogów wskazanych w tym przepisie, tj. że co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, gdyż:
- inwestycja jest odmienna funkcjonalnie od istniejącej zabudowy w obszarze poddanym analizie,
- na analizowanym obszarze nie ma zabudowy tożsamej funkcjonalnie z planowaną inwestycją, tj. funkcją produkcyjną,
- inwestycja jest sprzeczna funkcjonalnie z istniejącą zabudową w obszarze poddanym analizie,
- inwestycja nie stanowi kontynuacji istniejącego sposobu użytkowania i zagospodarowania terenu w obszarze analizowanym, gdyż na analizowanym obszar występuje wyłącznie zabudowa mieszkaniowa i gospodarcza,
- inwestycja nie stanowi uzupełnienia funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu,
podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, iż możliwe jest wprowadzanie nowych funkcji w obszarze analizowanym, zaś funkcja produkcyjna dotycząca wyrobu wędlin domowych na małą skalę uzupełnia dominującą funkcję mieszkaniową w obszarze analizowanym, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, gdyż organ II instancji bezzasadnie uznał, iż funkcja produkcyjna budynku na działce nr [...] nie kontynuuje funkcji zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. oraz jest z takimi funkcjami sprzeczna, co doprowadziło do wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy;
4) art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 poz. 1360 z późn. zm.) oraz art. 31 ust. 3 w zw. z art. 21 ust. 1 Konstytucji RP polegające na ich niezastosowaniu i w konsekwencji naruszeniu konstytucyjnie chronionego prawa własności skarżącego, którego elementem jest prawo do zabudowy własnej nieruchomości, poprzez odmowę ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budowy budynku wędzarni na działce nr ew. [...], położonej w obrębie T., gmina D., co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, bowiem brak jest konstytucyjnego uzasadnienia dla takiego ograniczenia prawa własności skarżącego wynikającego z konieczności zabezpieczenia bezpieczeństwa państwa demokratycznego, porządku publicznego, ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej albo wolności i praw innych osób;
5) art. 6, 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie, co skutkowało błędnym uznaniem, że niepełna analiza urbanistyczna i niepełne jej wyniki w zakresie braku oceny kontynuacji przez planowaną inwestycję poszczególnych wskaźników obszaru analizowanego poza oceną kontynuacji funkcji zabudowy stanowią wystarczające dowody dla wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budowy budynku produkcyjnego (wędzarni) na działce o nr ew. [...], położonej w obrębie geodezyjnym T., gmina D., co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, albowiem wyłącznie analiza urbanistyczna i jej wyniki sporządzone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 27 marca 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w brzmieniu obowiązującym do 2.01.2022 r.) może stanowić podstawę do władczego rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy skarżącego;
6) art. 138 § 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wydanie przez organ II instancji decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, podczas gdy z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż analiza urbanistyczna i jej wyniki sporządzone przez organ I instancji są niepełne, co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, gdyż ustalenie ww. okoliczności dotyczącej zebranego materiału dowodowego zobowiązywało organ II instancji do wydania decyzji uchylającej w całości decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia,
ewentualnie zaś:
naruszenie art. 136 § 1 w zw. z art. 6 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nieprzeprowadzenie przez organ II instancji dodatkowego postępowania dowodowego w celu uzupełnienia braków analizy urbanistycznej i jej wyników stwierdzonych przez ten organ, co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, albowiem ustalenie ww. okoliczności dotyczącej zebranego materiału dowodowego zobowiązywało organ II instancji do przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w ramach ustawowej kompetencji organu odwoławczego;
7) art. 8 § 1 K.p.a. polegające na jego niezastosowaniu i w konsekwencji zmianie stanowiska przez organ II instancji wyrażonego w decyzjach z 28 czerwca 2021 r., znak: [...], oraz z 31 grudnia 2021 r., znak: [...], iż decyzję o ustaleniu warunków zabudowy w trybie legalizacyjnym w niniejszej sprawie należy wydać, bowiem spełniona jest tzw. zasada dobrego sąsiedztwa, co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, bowiem w istocie przy niezmienionych okolicznościach faktycznych organ II instancji zajął odmienne stanowisko od dotychczas przedstawianego, co narusza obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej.
Jednocześnie skarżący wniósł o przeprowadzenie przez Sąd uzupełniających dowodów z następujących dokumentów:
1) informacji z CEIDG dot. J. G. (NIP: [...]);
2) informacji z CEIDG dot. H. G. (NIP: [...]);
celem wyjaśnienia istotnych wątpliwości dotyczących przedmiotu działalności gospodarczej prowadzonej przez J. G. i H. G. w formie spółki cywilnej na działce nr [...] oraz istnienia przesłanek do ustalenia warunków zabudowy w trybie legalizacyjnym;
3) informacji z CEIDG dot. J. B. (NIP: [...]);
4) informacji z CEIDG dot. A. S. (NIP: [...]);
5) informacji z CEIDG dot. M. K. (NIP: [...]);
6) informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS dot. W. sp. z 0.0. (KRS: [...]);
7) informacji z CEIDG dot. D. S. (NIP: [...]);
celem wyjaśnienia istotnych wątpliwości dotyczących:
- zasadności poszerzenia obszaru analizowanego w analizie urbanistycznej sporządzonej celem wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budowy budynku produkcyjnego (wędzarni) na działce nr [...];
- nieprawidłowego sporządzenia analizy urbanistycznej;
- istnienia przesłanek do ustalenia warunków zabudowy w trybie legalizacyjnym;
8) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 28 czerwca 2021 r., [...],
9) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 31 grudnia 2021 r., [...],
celem wyjaśnienia istotnych wątpliwości dotyczących:
- zajęcia przez Kolegium w zaskarżonej decyzji innego stanowiska niż w ww. decyzjach wydanych w niniejszej sprawie w zakresie możliwości ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budowy budynku produkcyjnego (wędzarni) na działce nr [...];
- naruszenia przez Kolegium art. 8 § 1 K.p.a.
W uzasadnieniu skargi zostały rozwinięte powyższe zarzuty. Wskazano, że za szerokim rozumieniem pojęcia działki sąsiedniej przemawia zarówno ochrona prawa własności, jak i określona w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. zasada wolności zagospodarowania terenu. Jednocześnie podkreślono, że zasadne jest wskazanie konkretnych budynków i konkretnych obiektów im towarzyszących zlokalizowanych w sąsiedztwie działki skarżącego, które pozwolą wykazać, że organy obu instancji, orzekające w niniejszej sprawie, nie ustaliły ponad wszelką wątpliwość, że wnioskowana inwestycja nie kontynuuje funkcji w obszarze analizowanym, jak również nie uzupełnia funkcji istniejącej zabudowy. Organy obu instancji w ogóle nie analizowały zasadności poszerzenia obszaru analizowanego, a Kolegium stwierdziło, że jest to zbędne. Bazując na informacjach pochodzących z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz Krajowego Rejestru Sądowego wskazano, że na nieruchomościach położonych w okolicy wnioskowanej inwestycji, tj. na obszarze obrębu ewidencyjnego T. – w L. przy ul. [...], tworzących urbanistyczną całość, jest obecnie prowadzona działalność gospodarcza. Wprawdzie wskazane poniżej działki znajdują się poza wyznaczonym przez organy obszarem analizowanym, jednak przepisy r.MI wskazują wyłącznie minimalne granice obszaru analizowanego, zaś organy obu instancji w ogóle nie przeanalizowały, czy w tej konkretnej sprawie zasadne jest poszerzenie obszaru analizowanego, co stanowi naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 3 ust. 2 r.MI. Następnie wymieniono m.in. firmę przedsiębiorcy: D. S. (NIP: [...]), w ramach której wykonywana jest m.in. działalność w zakresie transportu drogowego towarów, sprzedaż hurtowa mleka, wyrobów mleczarskich, jaj, olejów i tłuszczów jadalnych. Wskazano również, że nie ma podstaw, aby funkcje terenu i zabudowy interpretować zawężająco, np. jako możliwości powstania budynków tylko o takich samych parametrach co już istniejące.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko (k. [...]-[...] akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga zawiera usprawiedliwione podstawy.
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budowy budynku produkcyjnego (wędzarni). Oba negatywne dla skarżącego rozstrzygnięcia oparto na stanowisku, że inwestycja nie spełnia warunku kontynuacji funkcji zabudowy w obszarze analizowanym stosownie do art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.
Zgodnie przywołanym wyżej przepisem wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku, gdy co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Należyte odczytanie przywołanej tu regulacji wymaga także sięgnięcia do przepisów rozporządzenia wydanego na podstawie art. 61 ust. 6 u.p.z.p., które szczegółowo określa procedurę i merytoryczny aspekt ustalania poszczególnych parametrów i wskaźników dla nowej zabudowy.
Należy podkreślić, że zasada dobrego sąsiedztwa nie oznacza bezwzględnego obowiązku kontynuacji dominującej funkcji zabudowy występującej w obszarze analizowanym (np. budownictwa jednorodzinnego), a wymaga jedynie, aby przy ustalaniu warunków nowej zabudowy dostosować je do cech i parametrów architektonicznych i urbanistycznych wyznaczonych przez stan dotychczasowej zabudowy tego samego rodzaju, uwzględniając wymogi ładu przestrzennego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2011 r., II OSK 952/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasada dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę zagospodarowania terenu od dostosowania się do określonych cech zabudowy i zagospodarowania terenu sąsiedniego, nie oznacza przy projektowaniu nowych inwestycji prostego powielania celu i charakterystyki zabudowy istniejącej na terenie sąsiednim. Należy mieć także na względzie, że wynikająca z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. ocena inwestycji z punktu widzenia kontynuacji istniejącej zabudowy w zakresie jej funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych, nie oznacza zakazu lokalizacji zróżnicowanej zabudowy na określonym terenie oraz bezwzględnego obowiązku kontynuacji parametrów zabudowy występujących na działce w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Nie ma podstaw, aby funkcje terenu i zabudowy interpretować zawężająco, np. jako możliwości powstania budynków tylko o takich samych parametrach co już istniejące. W przypadku gdy nieruchomości sąsiednie w znaczeniu szerokim są zabudowane i planowana inwestycja jest dostosowana do dotychczasowej zabudowy pod względem urbanistycznym i architektonicznym oraz można ją pogodzić z istniejącą na tym terenie funkcją zabudowy, organ nie ma podstaw do odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, co następuje.
W sprawie została przeprowadzona niepełna analiza urbanistyczna, która zawiera niepełne wyniki w zakresie braku oceny kontynuacji przez planowaną inwestycję poszczególnych wskaźników obszaru analizowanego poza oceną kontynuacji funkcji zabudowy.
Zgodnie z częścią graficzną analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na działce nr [...], znajdującej się w obszarze analizowanym i graniczącej z terenem inwestycji, wrysowany jest budynek mieszkalny oraz dwa budynki gospodarcze oznaczone symbolem "g[...]". Zabudowa działki nr [...] nie została jednak uwzględniona w analizie urbanistycznej, a powody jej pominięcia nie zostały wyjaśnione ani w części tekstowej analizy ani w decyzjach organów obu instancji.
Podobnie sytuacja przedstawia się w przypadku działki nr [...], na której również znajduje się budynek gospodarczy oznaczony symbolem "g[...]". Faktyczny sposób wykorzystania tego budynku nie został wyjaśniony – należy przy tym zauważyć, że budynek ten nie jest powiązany z zabudową mieszkalną, a jego gabaryty odbiegają od gabarytów standardowego budynku gospodarczego związanego z zabudową mieszkaniową.
Również na działce nr [...] zlokalizowany jest duży budynek gospodarczy, wielkością odbiegający od gabarytów standardowego budynku gospodarczego zwiaząnego z zabudową mieszkaniową, którego faktycznej funkcji w analizie nie wyjaśniono. Należy zaznaczyć, że w przypadku tej działki jedynie jej niewielki, niezabudowany fragment znalazł się w obszarze analizowanym. Zatem zabudowa tej działki nie powinna być uwzględniona w analizie. Jednak organ ją uwzględnił, co oznacza, że rozszerzył granice obszaru analizowanego. W takiej sytuacji powinien konsekwentnie uwzględnić w analizie pozostałe działki graniczne z obszarem analizowanym. W tak rozszerzonym obszarze analizowanym znalazłaby się prawdopodobnie działka nr [...], na której także zlokalizowany jest budynek o charakterze niemieszkalnym (karta nienumerowana - zdjęcie satelitarne w aktach adminitracyjnych organu I instancji).
Odnosząc się do argumentacji organów obu instancji dotyczącej tego, że zabudowa o charakterze produkcyjnym nie może stanowić funkcji uzupełniającej dla zabudowy mieszkaniowej, w tym zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej należy wskazać, co następuje.
Przedmiotowa inwestycja to budynek produkcyjny (wędzarnia) o niewielkich rozmiarach ([...] m2). W obszarze analizowanym znajduje się zarówno zabudowa o charakterze mieszkalnym, jak i gospodarczym. Przeznaczenie terenu pod nową zabudowę ma być zgodne z przeznaczeniem zastanym w otoczeniu, którego granice wyznacza obszar analizowany. Nie można podzielić stanowiska organów administracji, że zabudowa produkcyjna nie może stanowić funkcji uzupełniającej dla obszaru z zabudową mieszkalną i gospodarczą. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, jeżeli planowana inwestycja stanowi uzupełnienie którejś z istniejących funkcji, dającą się z nią pogodzić i nie kolidującą z nią, warunek kontynuacji funkcji jest spełniony (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., II OSK 586/11; z dnia 27 stycznia 2012 r., II OSK 1535/11; z dnia 12 marca 2020 r., II OSK 243/19, z dnia 2 grudnia 2020 r., II OSK 1886/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu zabudowa produkcyjna niewielkich rozmiarów, nieuciążliwa dla otoczenia, zlokalizowana na działce zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, w którym zamieszkuje przedsiębiorca może być uznana za funkcję uzupełniającą dla zabudowy mieszkaniowej i w konsekwencji spełniać warunek kontynuacji funkcji w rozumieniu art. 61 ust. 1 u.w.z.
Należy zauważyć, że z wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że żona skarżącego, H. G., prowadzi w miejscu zamieszkania działalność gospodarczą pod firmą "W. H. G." (NIP: [...]). Przedmiotowa wędzarnia jest prawdopodobnie związana z tą działalnością gospodarczą. Mając na uwadze, że jest to obiekt niewielkich rozmiarów, stanowiący przydomową wędzarnię, nie można wykluczyć, że mógłby stanowić on funkcję uzupełniającą dla istniejącej zabudowy. Powyższe jednak wymaga przeprowadzenia niewadliwej analizy urbanistycznej i rozważenia czy jest to działalność nieuciążliwa (uciążliwa w nieznacznym stopniu) dla otoczenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "P.p.s.a."), uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta z dnia 17 maja 2022 r., nr [...], [...], gdyż zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., które miało wpływ na wynik sprawy.
Ponownie prowadząc postępowanie należy przeprowadzić prawidłową analizę urbanistyczną, wyjaśniając kwestie wymienione przez Sąd powyżej – stosując się do oceny prawnej i wytycznych zawartych w treści niniejszego uzasadnienia.
O kosztach postępowania, na które składa się kwota 500,00 zł wpisu od skargi, kwota 480,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, a także kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).
Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. [...] verte akt sądowych).