II SA/Po 773/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że niedopuszczalne jest przedłużenie terminu na legalizację samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego.
Sprawa dotyczyła samowolnie wybudowanego tarasu przy budynku mieszkalnym. Po wstrzymaniu robót i nałożeniu obowiązku przedstawienia dokumentów legalizacyjnych, inwestorzy nie spełnili wymogów, co skutkowało nakazem rozbiórki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił tę decyzję, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia i sugerując możliwość przedłużenia terminu. WSA w Poznaniu uchylił decyzję organu II instancji, stwierdzając, że ustawa Prawo budowlane nie przewiduje możliwości przedłużenia terminu określonego w art. 48 ust. 3, a po jego upływie powstaje obowiązek rozbiórki.
Sprawa dotyczyła samowolnie wybudowanego tarasu przy budynku mieszkalnym przez inwestorów J. i J. H. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane i nakazał przedstawienie dokumentów legalizacyjnych w określonym terminie, grożąc rozbiórką w przypadku niewykonania obowiązku. Inwestorzy nie złożyli wymaganych dokumentów, co skutkowało decyzją o nakazie rozbiórki. W odwołaniu inwestorzy tłumaczyli się niewiedzą i brakiem środków, prosząc o przedłużenie terminu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję PINB, uznając, że termin procesowy może być przedłużony lub przywrócony. Skarżący B. i F.K. zakwestionowali tę decyzję, argumentując, że Prawo budowlane nie przewiduje przedłużania terminów w tym trybie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przychylił się do skargi, uchylając zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że niedopuszczalne jest przedłużenie terminu określonego w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, a po jego upływie powstają przesłanki do nakazania rozbiórki. Sąd podkreślił, że nie było podstaw do zastosowania art. 58 kpa (przywrócenie terminu) ani art. 154/155 kpa (zmiana postanowienia), a powoływanie się na słuszny interes strony nie może prowadzić do naruszenia jasnego przepisu ustawy, co stanowi naruszenie zasady praworządności (art. 6 kpa).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, niedopuszczalne jest przedłużenie terminu określonego w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego.
Uzasadnienie
Przepis art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego określa termin procesowy, którego przedłużenie nie jest przewidziane w ustawie. Po upływie tego terminu powstają przesłanki do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (13)
Główne
u.p.b. art. 48 § ust. 2 i 3
Ustawa Prawo budowlane
u.p.b. art. 48 § ust. 4
Ustawa Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "a" i "c"
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 123
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 58
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 154
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 155
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 126
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.b. art. 3 § pkt 8
Ustawa Prawo budowlane
Definicja remontu, który nie obejmuje samowolnie wybudowanego tarasu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność przedłużenia terminu określonego w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Po upływie terminu z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego powstają przesłanki do nakazania rozbiórki. Brak podstaw do zastosowania art. 58 kpa (przywrócenie terminu). Naruszenie zasady praworządności (art. 6 kpa) przez organ II instancji.
Odrzucone argumenty
Możliwość przedłużenia terminu procesowego na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Możliwość uwzględnienia słusznego interesu strony poprzez przedłużenie terminu, nawet kosztem naruszenia przepisu ustawy.
Godne uwagi sformułowania
Niedopuszczalne jest bowiem przedłużenie terminu określonego w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Po upływie tego terminu zachodzą jedynie przesłanki z ust. 4 art. 48, czyli powstaje obowiązek, o którym mowa w ust. 3 i stosuje się przepis ust. 1, czyli organ nakazuje rozbiórkę. Zasada praworządności zobowiązuje organy administracji do działania na podstawie przepisów prawa.
Skład orzekający
Barbara Drzazga
przewodniczący
Barbara Kamieńska
członek
Wiesława Batorowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących samowoli budowlanej, terminów legalizacyjnych oraz zasady praworządności w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji samowolnej budowy tarasu i zastosowania art. 48 Prawa budowlanego. Interpretacja terminu procesowego w kontekście Prawa budowlanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest przestrzeganie terminów w postępowaniu administracyjnym i jakie mogą być konsekwencje ich ignorowania, nawet jeśli organ próbuje działać na korzyść strony.
“Samowola budowlana: Czy można przedłużyć termin na legalizację? Sąd administracyjny rozwiewa wątpliwości.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 773/06 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2007-05-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-12-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Drzazga /przewodniczący/ Barbara Kamieńska Wiesława Batorowicz /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi B. i F.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od organu na rzecz adw. J.S. kwotę 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 52, 80 zł tytułem podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 123 kpa oraz art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie tarasu przy budynku mieszkalnym na nieruchomości położonej w P., Gm. P., działka nr ewid. [...], nakładając jednocześnie na inwestora – J. i J.H. obowiązek przedstawienia w terminie do [...]r. zaświadczenia o zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto w postanowieniu Inspektor wskazał, iż w przypadku uzyskania pozytywnego zaświadczenia, nakłada obowiązek przedstawienia dokumentów wymaganych przy składaniu wniosku o pozwolenie na budowę, tj.: 1. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, wykonanego przez projektanta o odpowiednich uprawnieniach budowlanych oraz zaświadczeniem o wpisie projektanta na listę właściwej izby samorządu zawodowego, 2. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że J. i J. H. jako współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości zajmujący skrajny lokal wykuli w ścianie szczytowej budynku otwór okienno-drzwiowy, stanowiący wyjście na taras oraz dobudowali taras w formie płyty żelbetowej ułożonej częściowo na gruncie, częściowo spoczywającej na filarkach murowanych z cegły klinkierowej o wys. 0,66m. Roboty te nie zostały poprzedzone uzyskaniem pozwolenia na budowę ani zgłoszeniem. Zgodnie z wiążącą organ oceną wyrażoną przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w postanowieniu z dnia [...]r. roboty te nie są remontem rozumianym zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, gdyż nie polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego. Dlatego celem doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem należało zastosować art. 48 Prawa budowlanego. W wyniku niezłożenia przez inwestorów wymaganych dokumentów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 104 kpa oraz art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, nakazał J. i J. H. rozbiórkę samowolnie wybudowanego tarasu. Inwestorzy wnieśli odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, że niewypełnienie przez nich obowiązków nałożonych przez organ I instancji wynikało z niewiedzy oraz braku środków materialnych na pokrycie kosztów ekspertyzy. Państwo H. wnieśli jednocześnie o przedłużenie terminu do wykonania obowiązków wynikających z postanowienia z dnia [...]r. do końca [...] roku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie stwierdził, iż wprawdzie inwestorzy nie wykonali ciążącego na nich obowiązku to termin ustalony w oparciu art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego jako termin procesowy może być na wniosek strony skrócony lub przedłużony. Strona może również wnieść o przywrócenie terminu w trybie art. 58 kpa. Ponadto organ może z ważnych przyczyn, kierując się wyrażoną w art. 7 kpa zasadą uwzględniania przy załatwianiu spraw interesu społecznego i słusznego interesu obywatela, uznać za skuteczną czynność dokonaną po upływie wyznaczonego terminu. Organ odwoławczy przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazał, iż organ I instancji zobowiązany będzie dokonać analizy przyczyn niezastosowania się przez inwestorów do wyznaczonego terminu. Skargę na powyższą decyzję wnieśli B. i F.K. Podnieśli, iż ustawa Prawo budowlane nie przewiduje możliwości przedłużania terminów. Tym samym przedłużenie terminu wyznaczonego na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego stanowi obejście prawa. Ponadto skarżący wskazali, iż nie ma możliwości zalegalizowania budowy przedmiotowego tarasu bowiem oni - jako współwłaściciele nieruchomości - nie wyrażają na to zgody. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, przywołując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Nie miał racji organ nadzoru budowlanego II instancji uchylając decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, po to tylko aby organ zbadał, czy zachodziły podstawy do przedłużenia terminu do złożenia żądanych dokumentów, nałożony postanowieniem z dnia [...]r. Niedopuszczalne jest bowiem przedłużenie terminu określonego w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Po upływie tego terminu zachodzą jedynie przesłanki z ust. 4 art. 48, czyli powstaje obowiązek, o którym mowa w ust. 3 i stosuje się przepis ust. 1, czyli organ nakazuje rozbiórkę. Jednoznaczne brzmienie przepisu wyklucza jakąkolwiek inną jego interpretację. Podkreślić należy, że nie było również warunków do potraktowania wniosku inwestorów, zawartego w odwołaniu, jako wniosku o przywrócenie terminu w trybie art. 58 kpa. Warunki do nakazania rozbiórki powstałyby również wtedy, gdyby żądane dokumenty złożone zostały po upływie terminu (por. wyrok SN z 09.02.2001r. sygn. akt III RN 57/00 OSNP 2001/16/502). Nie jest możliwe wydłużenie raz wyznaczonego terminu, bowiem w odniesieniu do postanowień niedopuszczalny jest tryb ich zmiany przewidziany w art. 154 i 155 kpa w związku z art. 126 kpa, który dotyczy jedynie decyzji. Zaskarżone rozstrzygnięcie narusza również wyrażoną z art. 6 kpa zasadę praworządności. Nie ma racji organ powołując się na konieczność uwzględnienia słusznego interesu strony – w tym przypadku inwestora żądającego wydłużenia terminu – skoro prowadziłoby to do naruszenia jasnobrzmiącego przepisu ustawy. Zasada praworządności zobowiązuje organy administracji do działania na podstawie przepisów prawa (por. wyrok WSA z dnia 04.10.2005r. sygn. akt V SA/Wa 1658/05, Lex nr 188729). Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska MarK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI