II SA/Po 770/19

II SA/Po 770/19 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2020-07-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Edyta Podrazik /przewodniczący sprawozdawca/
Izabela Paluszyńska
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Planowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 3332/20 - Wyrok NSA z 2023-10-05
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1945
art. 61 ust. 1 pkt 1-5
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 9 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2020 r. sprawy ze skargi L. G., M. L., K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr SKO – [...]/19 w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę
Uzasadnienie
Wójt Gminy C. decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 oraz art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945; dalej: "u.p.z.p."), a także art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "K.p.a."), ustalił na rzecz M. S. i M. S. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego - chlewni tuczników na około 1600 szt. (224 DJP) na rusztach żelbetowych wraz ze zbiornikiem na gnojowicę pod projektowanym budynkiem oraz dwoma silosami paszowymi o pojemności maksymalnej 20 ton każdy, w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie hodowlanym przy łącznej obsadzie inwentarza w gospodarstwie wynoszącej maksymalnie 2000 szt. (280 DJP) z zastosowaniem bezściółkowej - rusztowej technologii chowu, na działce nr [...] w miejscowości B..
W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] czerwca 2009 r. na wniosek M. i M. S. zostało wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. inwestorzy poinformowali o uzyskaniu ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami dokonano analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu. Przeanalizowano także pozostałe wymagania, których spełnienie warunkuje wydanie decyzji. Na podstawie przeprowadzonej analizy ustalono, że możliwa jest lokalizacja wnioskowanej inwestycji na terenie położonym w miejscowości B. na działce nr [...] (obręb B. ).
Wnioskowana inwestycja realizowana będzie w ramach prowadzonego przez M. i M. S. gospodarstwa rolnego, którego powierzchnia przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w Gminie C.. Zatem w tym przypadku możliwe jest wydanie przedmiotowej decyzji bez analizowania cech zagospodarowania i użytkowania terenów nieruchomości sąsiednich. Odnosząc się jednak do kwestii potencjalnych uciążliwości wynikających z funkcjonowania projektowanej inwestycji, na które wskazują strony prowadzonego postępowania administracyjnego, zauważono, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa uciążliwości związane z funkcjonowaniem wnioskowanego obiektu winny zamykać się w granicach terenu inwestycji. W celu zapewnienia powyższego, do niniejszej decyzji wprowadzono szereg obowiązków w zakresie zastosowania rozwiązań technicznych oraz sposobu funkcjonowania projektowanego obiektu, celem zapewnienia minimalizacji jego ewentualnego negatywnego oddziaływania na otoczenie.
Odnosząc się natomiast do zgłoszonych uwag dotyczących zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C." wskazano, że przywoływany w treści złożonych uwag art. 9 ust 5 u.p.z.p. nie stanowi, że wydawane decyzje o ustaleniu warunków zabudowy winny być zgodne ustaleniami studium.
Zdaniem organu I instancji nie jest również prawdą, że dokonana analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu mająca na celu ustalenie wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie gospodarki ściekowej odnosi się jedynie do gospodarki ściekami bytowymi. Stosowne zapisy dotyczące gospodarki ściekami zarówno bytowymi jak i technologicznymi znajdują się w treści analizy.
Za nietrafny organ uznał także zarzut dotyczący nieuwzględnienia w dokonanej analizie wymagań Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. Zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem sądów administracyjnych, kwestie projektowe wynikające z przepisów techniczno-budowlanych nie są zagadnieniem rozstrzyganym na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy.
Niezasadny jest zdaniem organu zarzut dotyczący nieuwzględnienia w dokonanej analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu kwestii obsady inwentarza żywego w projektowanym obiekcie, co zdaniem stron może prowadzić do sprzeczności z ustaleniami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. W decyzji uwzględniono zarówno obsadę inwentarza w projektowanym obiekcie jak i całym gospodarstwie. Biorąc pod uwagę treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia w zakresie określenia wielkości inwentarza należy stwierdzić, że obydwa dokumenty wskazują jednakową ilość inwentarza wyrażoną w sztukach jak i dużych jednostkach przeliczeniowych zarówno w projektowanym obiekcie jak i całym gospodarstwie.
W odwołaniu z dnia [...] maja 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L. G., M. L. i K. T. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie art. 61 ust. 4, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego w zw. z art. 11, art. 77 i 107 § 3 K.p.a., art. 10 § 1 i art. 28 K.p.a., art. 7, 8 i 9 K.p.a.
W uzasadnieniu odwołujący podnieśli, że organ I instancji w ogóle nie odniósł się do tego, ile wynosi powierzchnia gospodarstwa rolnego inwestorów na terenie Gminy C. oraz ile wynosi średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w Gminie C.. Organ nie wykazał, gdzie gospodarstwo jest położone oraz jakie jest funkcjonalne powiązanie planowanej inwestycji z tym gospodarstwem. Tymczasem w sprawie konieczne jest ustalenie, czy inwestor faktycznie prowadzi gospodarstwo rolne, gdzie dokładnie jest ono położone i czy istnieje realny związek pomiędzy gruntami i zabudowaniami planowanymi do zabudowy w ramach zabudowy zagrodowej, a prowadzonym gospodarstwem na ternie Gminy C..
Następnie odwołujący wskazali, że jak wynika z mapki ewidencyjnej załączonej do decyzji, nieruchomość K. T. (działka nr [...]) od nieruchomości objętej inwestycją ( [...]) oddziela tylko droga. K. T. dokonał już odrolnienia części działki nr [...]. Tym niemniej organ nie przeprowadził analizy w kontekście odnoszącym się do uciążliwości związanych z realizacją planowanej inwestycji i ograniczeniu prawa własności pana K. T.. Immisje w postaci zapachów, nieprzyjemnego odoru, który może się unosić z chlewni może obniżyć wartość gruntów położonych w okolicy. Nie ulega wątpliwości, że z uwagi na bliskie sąsiedztwo, planowana inwestycja będzie oddziaływała na działkę nr [...], co zdaje się nie budzić wątpliwości organu administracji, szczególnie, że za strony postępowania zostali uznani właściciele nieruchomości odleglejszych. K. T. ma więc interes prawny w tym, aby uznać go za stronę postępowania administracyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu w sprawie ustalenia średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w gminie C. wynika, że powierzchnia ta w 2018 r. wyniosła [...] ha. Z nakazu płatniczego z dnia [...] stycznia 2019 r. wynika natomiast, że inwestorzy są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Wobec tego poza sporem pozostaje fakt, inwestor jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni znacznie przekraczającej średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie C.. Powyższe ustalenie w ocenie Kolegium wystarczyło do przyjęcia, że w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 61 ust. 4 u.p.z.p.
Ponadto zdaniem Kolegium organ I instancji w prawidłowy sposób uznał, że planowana inwestycja pozostaje w związku z prowadzoną działalnością rolniczą. Niewątpliwie inwestor posiadając w dyspozycji grunty rolne o powierzchni [...] ha prowadzi działalność rolniczą, stąd planuje realizację inwestycji - budowę budynku inwentarskiego. Co więcej, na działce objętej wnioskiem nr [...] są zlokalizowane budynki w postaci budynku mieszkalnego, budynki garażowe oraz budynki gospodarcze. Choć przepisy u.p.z.p. nie zawierają definicji legalnej pojęcia zabudowy zagrodowej, w judykaturze ugruntował się pogląd, że na zabudowę zagrodową składa się zawsze zespół budynków, z których przynajmniej jeden musi mieć charakter mieszkalny w obrębie jednego podwórza. Zabudowa zagrodowa to w szczególności budynki mieszkalne, gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych bądź w gospodarstwach leśnych. Podkreślenia przy tym wymaga, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zabudowa określana mianem zagrodowej dla danego gospodarstwa rolnego musi znajdować się w obrębie jednej działki ewidencyjnej. Na tej podstawie można ocenić, że w niniejszej sprawie istnieje realny i funkcjonalny związek między planowanymi do zabudowy obiektami w ramach zabudowy zagrodowej, a prowadzonym gospodarstwem rolnym.
W związku z powyższym Kolegium nie podzieliło zarzutu odwołania, że organ I instancji nie wykazał w uzasadnieniu, iż wnioskodawcy legitymują się statusem rolnika. Posiadanie statusu rolnika nie jest przesłanką do uzyskania pozytywnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Z akt sprawy wynika, że powierzchnia gospodarstwa rolnego inwestora przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa w Gminie C., a na działce inwestycyjnej znajduje się zagroda.
W ocenie Kolegium niniejszej sprawie zostały również spełnione pozostałe przesłanki wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p. Planowana inwestycja ma być zlokalizowana na działce nr [...], która posiada dostęp do drogi publicznej, albowiem przylega bezpośrednio do drogi powiatowej. Organ ustalił, iż istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, które to ustalenie Kolegium podziela. Nadto wnioskowana inwestycja nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne, albowiem inwestycja powstaje w zabudowie zagrodowej. Organ I instancji zbadał również zgodność planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi nie stwierdzając sprzeczności z tymi ustaleniami. Przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy inwestor uzyskał decyzję środowiskową, która jest ostateczna i prawomocna.
Kolegium podzieliło natomiast zarzut odwołania, że K. T. winien być strona niniejszego postępowania jako właściciel działki nr [...], tj. działki położnej po przeciwnej stronie drogi w stosunku do działki inwestycyjnej. Okoliczność, że działka nr [...] jest w mniejszej odległości niż 100 m od działki inwestycyjnej nr [...] uzasadnia przyznanie K. T. statusu strony w postępowaniu. Wobec tego Kolegium rozpoznało również odwołanie złożone przez tę osobę.
W skardze z dnia [...] lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L. G., M. L. i K. T. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 84 § 1 K.p.a. oraz art. 7, art. 31 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu skarżący powtórzyli zarzuty odwołania związane ze sprzeciwem mieszkańców wsi względem powstania inwestycji, z możliwą immisją nieprzyjemnych zapachów do środowiska, spadkiem wartości nieruchomości sąsiednich, a także niewykazaniem przez organy, że inwestorzy posiadają status rolnika.
Ponadto skarżący podnieśli, że w sprawie były wymagane wiadomości specjalne w zakresie dotyczącym prawidłowej oceny podawanych we wniosku DJP względem faktycznej powierzchni zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], określającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego - chlewni tuczników na około 1600 szt. (224 DJP) na rusztach żelbetowych wraz ze zbiornikiem na gnojowicę pod projektowanym budynkiem oraz dwoma silosami paszowymi o pojemności do 20 ton każdy, w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie hodowlanym przy łącznej obsadzie inwentarza w gospodarstwie wynoszącej maksymalnie 2000 szt. (280 DJP) z zastosowaniem bezściółkowej - rusztowej technologii chowu, na terenie położonym w miejscowości B., oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (obręb B. ).
Materialnoprawną podstawę przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945; dalej: "u.p.z.p."). I tak, zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
Co przy tym istotne w realiach rozpoznawanej sprawy, stosownie do treści art. 61 ust. 4 u.p.z.p., nie jest wymagane spełnienie przez nową zabudowę tzw. zasady dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.), jeśli powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. W tym przypadku koniecznym jest spełnienie jedynie przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja ustalająca warunki zabudowy da opisanej wyżej inwestycji odpowiada prawu, a tym samym niezasadne są wszystkie zarzuty podniesione w skardze. Skład orzekający podziela bowiem zarówno stanowisko Kolegium dotyczące rozumienia pojęcia "zabudowa zagrodowa", jak i ustalenie, że sporna inwestycja powstanie w ramach zabudowy zagrodowej. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie pozostawia wątpliwości, że w przedmiotowym postępowaniu spełnione zostały warunki do odstąpienia od wymogu dobrego sąsiedztwa.
Z wniosku o wydanie warunków zabudowy wynika, że M. i M. S. wystąpili o wydanie warunków zabudowy dla budowy chlewni tuczników na około 1600 szt. (224 DJP) na rusztach żelbetowych wraz ze zbiornikiem na gnojowicę pod projektowanym budynkiem oraz dwoma silosami paszowymi, w istniejącej zabudowie zagrodowej na działce nr [...] w B. (k. 15 akt adm. organu I instancji). Jak przy tym wynika z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, łączna obsada w gospodarstwie może wynosić maksymalnie 2000 szt., tj. 280 DJP (k. 113 akt adm. organu I instancji). Działka składa się z gruntów rolnych klas IIIa, IIIb i IVb oraz użytków rolnych zabudowanych o klasie IIIb (k. 31 akt adm. organu odwoławczego). Ze znajdującej się kopii mapy zasadniczej wynika przy tym, że na nieruchomości zlokalizowany jest obecnie budynek mieszkalny, budynek gospodarczy, silos zbożowy, silos paszowy i chlewnia (k. 341 akt adm. organu I instancji). Z nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 r. wynika, że opodatkowaniu podatkiem rolnym w 2019 r. podlegały należące do inwestorów użytki rolne o łącznej powierzchni [...] ha, składające się na gospodarstwo oznaczone nr [...], prowadzone na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w B. , gm. C. (k. 31 – 32 akt adm. organu odwoławczego).
Zdaniem Sądu niewątpliwie planowana inwestycja jest powiązana z prowadzonym przez inwestorów gospodarstwem rolnym, albowiem w istocie ma polegać na powiększeniu obecnie prowadzonej hodowli tuczników o obsadzie ok. 56 DJP. Na działce inwestycyjnej znajduje się również silos zbożowy, służący do gromadzenia oraz przechowywania roślin zbożowych uprawianych na polach. Inwestorzy płacą przy tym podatek rolny od posiadanych gruntów rolnych, zorganizowanych w jedno gospodarstwo. Inwestorzy są więc czynnymi rolnikami prowadzącymi gospodarstwo rolne polegające na uprawie roślin i hodowli bydła, zamieszkującym w tymże gospodarstwie i zamierzającym je rozwijać poprzez planowaną inwestycję. Sam zaś fakt prowadzenia hodowli wiąże się z prowadzeniem upraw roślin w celu pozyskania pasz dla zwierząt, a to z kolei wymaga posiadania odpowiedniego areału gruntów rolnych.
W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje stanowisko, zgodnie z którym zabudowa zagrodowa może obejmować budynki o charakterze mieszkalnym, gospodarczo-produkcyjnym i inwentarskim, które łącznie stanowią bazę i zaplecze do prowadzenia gospodarstwa rolnego, przy czym obszar zagrodowy może składać się z jednej lub kilku działek ewidencyjnych stanowiących wydzielone części jednego gospodarstwa rolnego. O zabudowie zagrodowej można zatem mówić, kiedy obejmuje ona budynek mieszkalny, bez którego nie mogą funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem inne budowle rolnicze. Natomiast związanie gospodarstwa rolnego z zabudową zagrodową należy rozumieć funkcjonalnie, przyjmując cywilistyczne rozumienie gospodarstwa jako pewnej całości produkcyjnej. Aby został spełniony warunek związku planowanej zabudowy z gospodarstwem rolnym, sama planowana zabudowa nie musi znajdować się więc na tym samym gruncie (rozumianym jako konkretna działka ewidencyjna), co reszta nieruchomości rolnych. Dla przyjęcia, że poszczególne grunty stanowią jedno gospodarstwo rolne nie ma decydującego znaczenia ich wzajemne położenie, a więc to czy tworzą one zwarty kompleks, czy też są rozproszone, czy znajdują się w granicach administracyjnych jednej lub kilku gmin. Istotne jest bowiem ich funkcjonalne powiązanie, które pozwala na stwierdzenie, że stanowią one zorganizowaną całość gospodarczą (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 26 października 2017 r., sygn. II SA/Rz 783/17; dostępny pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie organy obu instancji dokonały wymaganej w tym zakresie oceny, a jej wynik potwierdza, że planowana przez inwestorów inwestycja na działce nr [...] będzie wchodziła w skład zabudowy zagrodowej. Działka nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi, budynkiem gospodarczym, budynkiem inwentarskim (chlewnia) oraz silosami paszowym i zbożowym i stanowi siedlisko rolnicze. Inwestorzy posiadają areał gruntów rolnych na terenie wsi B. o powierzchni [...] ha, a więc znacznie przekraczającym średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie C.. Jak bowiem wynika z akt sprawy, w 2018 r. średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w tej gminie wynosiła 8,92 ha (910 gospodarstw), natomiast w 2019 r. wynosiła 8,93 ha (909 gospodarstw) (k. 1286 – 1287 akt adm. organu I instancji). Ustalenia te były wystarczające do przyjęcia, że w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 61 ust. 4 u.p.z.p.
Ubocznie nadmienić można, że nie jest też czymś nadzwyczajnym budowa zabudowań inwentarskich na terenach wiejskich, gdzie przeważającym rodzajem zabudowy jest zabudowa zagrodowa. W realiach rozpoznawanej sprawy w sąsiedztwie terenu inwestycji występuje w zasadzie wyłącznie zabudowa zagrodowa. Zatem nawet w sytuacji, gdyby nie występowała w niniejszym przypadku możliwość zastosowania wyjątku, o jakim mowa w art. 61 ust. 4 u.p.z.p., planowana inwestycja kontynuowałaby funkcję zabudowy występującą na działkach sąsiednich.
Jak ustaliły organy, w sprawie spełnione zostały również pozostałe warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p.
Teren, na którym zaplanowano inwestycję posiada dostęp do drogi publicznej, albowiem przylega bezpośrednio do drogi powiatowej P.-B..
Istniejące i planowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Zaopatrzenie w wodę będzie zapewnione z wodociągu gminnego poprzez przyłącze wody w uzgodnieniu i na warunkach określonych przez zarządcę sieci wodociągowej (w aktach znajduje się umowa o zaopatrzenie w wodę – k. 323 akt adm. organu I instancji) oraz z ujęcia własnego po uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego w przypadku poboru wody podziemnej w ilości większej niż 5 m3 na dobę (w aktach znajduje się zawiadomienie o przyjęciu bez zastrzeżeń dokumentacji hydrogeologicznej ustalającej zasoby eksploatacyjne otworu studziennego ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] – k. 321 akt adm. organu I instancji oraz protokół odbioru studni głębinowej – k. 1289 akt adm. organu I instancji). Zaopatrzenie w energię elektryczną będzie zapewnione z istniejącej na terenie gminy sieci elektroenergetycznej, poprzez przyłącze energetyczne, w uzgodnieniu i na warunkach określonych przez zarządcę sieci i urządzeń elektroenergetycznych (k. 336 akt adm. organu I instancji).
Nadto wnioskowana inwestycja nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne, albowiem inwestycja powstaje w zabudowie zagrodowej.
Organ I instancji zbadał również zgodność planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi nie stwierdzając sprzeczności z tymi ustaleniami.
Przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy inwestor uzyskał decyzję środowiskową, która jest ostateczna i prawomocna. W dniu [...] sierpnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem o sygn. akt II OSK [...] oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Po [...], oddalającą skargę M. L. i L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie organy zapewniły ochronę interesów osób trzecich w stopniu wynikającym z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co znalazło wyraz w pkt 4 decyzji organu I instancji. Zawarto w nim wymogi i warunki, jakie muszą być spełnione przy realizacji i eksploatacji inwestycji, gwarantujące poszanowanie praw osób trzecich. Za niedopuszczalne na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy uznać przy tym należy zarzuty związane z takim kwestiami jak zwiększenie hałasu i zanieczyszczeń, natężenia ruchu czy też naruszenie warunków gruntowych, a także obniżenie wartości sąsiednich nieruchomości i pogorszenie warunków życia. Zarzuty te zbadane być mogą dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego, tj. w postępowaniu prowadzącym do wydania pozwolenia na budowę.
Co zaś się tyczy prawidłowej oceny ilości DJP względem faktycznej powierzchni zabudowy wskazać należy, że w pkt 2 lit. n decyzji z dnia [...] kwietnia 2019 r. organ I instancji wskazał, że należy właściwie sterować procesem chowu tuczników (w tym m.in. utrzymywać właściwe parametry pomieszczeń inwentarskich). Natomiast spełnienie wymogów określonych w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 56, poz. 344) w zakresie powierzchni utrzymywania w przeliczeniu na sztukę tucznika jest ustalane na etapie zatwierdzania projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę.
Reasumując, należało zgodzić się ze stanowiskiem organów, że wnioskowana inwestycja na działce nr [...] będzie powiązana z gospodarstwem rolnym inwestorów, przekraczającym średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie C., co uzasadniało zastosowanie trybu z art. 61 ust. 4 u.p.z.p. Wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji poprawnie ustaliły stan faktyczny niniejszej sprawy i zastosowały do niego normy prawa materialnego. Zebrany materiał dowodowy jest kompletny i został poddany kompleksowej oraz rzetelnej ocenie ze strony organów administracyjnych dokonanej z poszanowaniem reguł określonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. Wyniki tychże ustaleń przedstawiono w motywach decyzji sporządzonych z uwzględnieniem zasad określonych w art. 107 § 3 K.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), oddalił skargę.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 czerwca 2020 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.