II SA/Po 764/25

II SA/Po 764/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-01-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Jakub Zieliński /przewodniczący/
Paweł Daniel /sprawozdawca/
Robert Talaga
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 5 ust. 2, art. 6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Sędzia WSA Robert Talaga Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi W. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 września 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 23 lipca 2025 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 30 czerwca 2025 r. W. I. (dalej jako: "wnioskodawca") wystąpił do Starosty [...] (dalej jako: "Starosta" lub "organ pierwszej instancji") o udostępnienie "wyciągu z rejestru prac geodezyjnych zdefiniowanego w § 8 ust 1 pkt rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego". Wnioskodawca wskazał, że należy w nim uwzględnić prace geodezyjne zgłoszone w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 30 czerwca 2025 r. z następującymi informacjami:
1. ID pracy geodezyjnej (§ 8 ust. 2 pkt 1),
2. Identyfikator wykonawcy pracy geodezyjnej (§ 8 ust. 2 pkt 3 czyli NIP),
3. Nr uprawnień kierownika pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. a),
4. Powierzchnia obszaru objętego pracą geodezyjną (§ 8 ust. 2 pkt 9 lit. a),
5. Data wpływu zgłoszenia pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. b),
6. Data wpływu zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej
(§ 8 ust. 2 pkt 9 lit. f),
7. Data sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji (§ 8 ust. 2 pkt 9 lit.g).
Informacja przekazana miała zostać w postaci pliku XLS lub CSV na adres mailowy podany we wniosku. Końcowo wnioskodawca wskazał, że z pozyskanych przez niego informacji wynika, że wszystkie firmy tworzące oprogramowanie do prowadzenia PZGiK udostępniły już swoim klientom możliwość automatycznego wygenerowania takiego zestawienia.
Pismem z dnia 14 lipca 2025 r. organ udostępnił informację publiczną wskazaną w punktach 1 i 4-7 wniosku, przekazując w żądanym formacie dane z rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych. Przedstawione zestawienie obejmuje informacje o 13 430 zgłoszonych pracach geodezyjnych. Starosta dodał przy tym, że dokonano anonimizacji danych w zakresie identyfikatora wykonawcy (pkt 2) i numeru uprawnień zawodowych (pkt 3).
Wiadomością mailową z dnia 14 lipca 2025 r. wnioskodawca wskazał, że wnosi o uzupełnienie informacji w taki sposób, aby przekazane dane zgodne były z zakresem wskazanym w pierwotnym wniosku lub aby w tym przedmiocie Starosta wydał stosowną decyzję administracyjną. W. I. dodał przy tym, że pozyskując tego rodzaju informacje z innych powiatów, nie spotkał się dotychczas z problemami, a dzięki pozyskanym w ten sposób danym, może poddawać analizie cały proces realizacji prac geodezyjnych, co jest przedmiotem dużego zainteresowania środowiska geodetów.
Pismem z dnia 23 lipca 2025 r. W. I. ponowił swój wniosek.
Decyzją z dnia 23 lipca 2025 r., znak: [...] Starosta [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej w pozostałym zakresie.
W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że w rozpatrywanym przypadku przedsiębiorca zgłaszający pracę geodezyjną oraz kierownik takiej pracy, nie pełnią funkcji publicznych, osoby te nie mają również żadnego związku z pełnieniem tych funkcji. Nie realizują ani nie kierują oni pracami geodezyjnymi prowadzonymi na zlecenie organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, lecz na zlecenie właścicieli lub władających nieruchomościami. Informacja o danych osobowych tych osób nie ma zatem charakteru informacji publicznej, gdyż nie dotyczy jakiejkolwiek sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Obowiązek udzielenia informacji publicznej w takiej sytuacji nie stanowi przesłanki legalizującej udostępnienie danych osobowych, a przepisy o ochronie danych osobowych są w tym przypadku nadrzędne w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie można zatem uznać, że zaistniała przesłanka legalizująca udostępnienie wskazanych we wniosku informacji. Żądane przez wnioskodawcę dane pozwalają bez trudu zidentyfikować osobę fizyczną będącą przedsiębiorcą lub kierownikiem pracy geodezyjnej. Identyfikator wykonawcy w łatwy sposób pozwala powiązać taki numer z konkretnym przedsiębiorcą przy skorzystaniu z Centralnej Ewidencji Informacji Działalności Gospodarczej (ceidg.gov.pl). Natomiast numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych pozwala bezproblemowo ustalić imię, nazwisko i imię ojca osoby fizycznej pełniącej funkcję kierownika przy pomocy dostępnej na stronie internetowej Głównego Urzędu Geodezji wyszukiwarki Znajdź Geodetę (znajdzgeodete.gugik.gov.pl).
Pismem z dnia 25 lipca 2025 r. odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł W. I. wskazując na naruszenie:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepisy te pozwalają odmówić udostępnienia informacji publicznej, poprzez błędne ich zastosowanie, polegające na odmowie udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy w realiach niniejszej sprawy nie zachodziła żadna z przesłanek umożliwiających podjęcie takiego rozstrzygnięcia i w konsekwencji informacja powinna była zostać udostępniona.
Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca stwierdził, że Starosta w nieuzasadniony sposób założył, że sama możliwość powiazania wnioskowanych danych z informacjami dostępnymi w innych miejscach, jest wystarczającym powodem, aby nie udostępnić danych z rejestru publicznego, którym niewątpliwie jest rejestr prac geodezyjnych.
Zauważono przy tym, że w świetle przepisów Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (dalej jako: "RODO") powiązanie jawnych danych z różnych publicznych rejestrów (np. CEIDG i KRS) samo w sobie nie jest niedozwolone, o ile odbywa się w granicach celu, dla którego dane zostały upublicznione, i jest zgodne z zasadami RODO (np. ograniczenie celu, minimalizacja danych). Natomiast jawność danych rejestrów jest zgodna z RODO, ponieważ wynika z obowiązku prawnego (art. 6 ust. 1 lit. c RODO) i służy interesowi publicznemu (np. przejrzystości obrotu gospodarczego), a dane te są udostępniane w określonym zakresie i celu, np. identyfikacji przedsiębiorców w obrocie gospodarczym. Dopiero gdyby takie powiązanie prowadziłoby do nieproporcjonalnego naruszenia prywatności lub przetwarzania danych w celach niezgodnych z prawem (np. marketing bez zgody, profilowanie), może to stanowić naruszenie RODO. W takich przypadkach osoba fizyczna ma prawo do ochrony swoich danych.
Podkreślenia wymaga również, że dane w CEIDG są jawne w zakresie określonym prawem, ponieważ ich udostępnianie służy interesowi publicznemu i w tym zakresie mogą być bez ograniczeń przetwarzane. Przedsiębiorca może jedynie sprzeciwić się udostępnianiu danych kontaktowych (np. e-mail, telefon), które wtedy przekazywane są tylko organom administracji. Wnioskodawca w prowadzonych przez siebie badaniach wykorzystuje dane publiczne tylko i wyłącznie zgodnie z celem, dla którego dane zostały upublicznione. Nie zachodzą więc w jego ocenie przesłanki, aby nie udostępniać danych lub udostępniać je w postaci zanonimizowanej. Takie działanie Starosty powoduje, że wielu istotnych elementów badań nie da się zrealizować. Jednym z takich przykładów jest brak możliwości sprawdzenia czy wykonawcy prac geodezyjnych są równo traktowani w procesie weryfikacji składanych operatów, ponieważ wszystkie prace w zestawieniu są anonimowe i ich wykonawca jest nieznany.
Decyzją z dnia 19 września 2025 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "Kolegium" lub "organ drugiej instancji") utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji, w celu udzielenia informacji w żądanym zakresie musiałby zwrócić się do wszystkich wykonawców prac geodezyjnych objętych rejestrem prac geodezyjnych w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 30 czerwca 2025 r. o wydanie stosownego oświadczenia, w którym wskażą czy dane kierownika prac geodezyjnych są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa (w tej sprawie dane obejmują 13 430 prac) i uzasadnić takie stanowisko. Z uwagi na powyższe, tj. konieczność podjęcia czynności wymagających znacznego nakładu prac w celu udostępnienia żadnej informacji publicznej, informację te należy traktować jako przetworzoną.
Należy mieć na uwadze, iż pozyskanie informacji publicznej przetworzonej musi być istotne nie tylko dla interesu publicznego, ale jego istotność musi mieć charakter szczególny. Udzielnie informacji publicznej przetworzonej podmiotom które nie zapewniają, że zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu państwa przemawia z kolei za przyjęciem, że po ich stronie nie występuje szczególnie istotny interes publiczny, uzasadniający udzielenie im żądanej przetworzonej informacji publicznej. Jak wynika zaś z treści odwołania, wnioskodawca chce dokonywać kontroli osób fizycznych niezwiązanych z pełnieniem funkcji publicznych, usprawiedliwiając to działaniem w interesie publicznym. Prowadzenie rejestru zgłoszeń prac geodezyjnych i kartograficznych podlega zaś kontroli wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Sprawdzenie czy osoba zgłaszającą prace geodezyjną posiada uprawnienia należy natomiast do zadań starosty. W. I. prowadzi blog pod adresem: [...] Informacje dotyczące numeru uprawnień kierownika pracy geodezyjnej są wykorzystywane przez wnioskodawcę do przeprowadzenia badania mającego wykrywać geodetów obsługujących dużą liczbę wykonawców prac geodezyjnych, co pozwala wnioskodawcy wątpić w osobiste wykonywanie przez nich pracy.
Kolegium uznało wobec powyższego, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka, aby udostępnienie żądanych informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego i tym samym utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Pismem z dnia 2 października 2025 r. W. I. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Kolegium. Rozstrzygnięciu temu zarzucił naruszenie:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie,
4) art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne uznanie informacji, o którą wnioskował skarżący, za informację przetworzoną w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji w decyzji w ogóle tej kwestii nie podnosił, a wręcz się jej przeciwstawił słowami "uzyskanie wnioskowanej informacji nie jest bowiem uwarunkowane wykazaniem interesu publicznego (informacja przetworzona)",
5) art. 77 § 1 w zw. z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, które polegało na niepełnym zgromadzeniu materiału dowodowego oraz na dowolnej, a nie swobodnej ocenie dowodów już zgromadzonych.
Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu drugiej instancji wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty, zobowiązanie organu pierwszej instancji do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "P.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne – na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. – obejmuje również decyzje administracyjne. Zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. podstawą prawną uwzględnienia skargi jest stwierdzenie naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei z treści art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika, że sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a., który w tej sprawie nie ma zastosowania.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że dostęp do informacji publicznej ma zagwarantować transparentność działalności organów władzy publicznej. Wskazane uprawnienie ma umocowanie konstytucyjne. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP prawo to obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Otwarty katalog informacji publicznych wyrażono w art. 6 u.d.i.p.
Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.
Dokonując zatem kontroli legalności decyzji wydanej w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, sąd administracyjny zobowiązany jest do zbadania, czy w przypadku wnioskowanych danych spełnione zostały w pierwszej kolejności dwie przesłanki. Pierwsza – podmiotowa, odnosząca się do wykazania, czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia oraz druga – przedmiotowa, określająca charakter wnioskowanych danych, jako informacji publicznej w myśl stosownych przepisów.
W analizowanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Starosta, do którego skarżący wniósł o udostępnienie informacji jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. Przedmiot sporu stanowi w tym przypadku przesłanka przedmiotowa.
Wniosek skarżącego obejmuje udostępnienie danych z rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych, o których mowa w § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. 2021 r., poz. 820; dalej jako: "Rozporządzenie"). Dane te są pozyskiwane do zasobu w wyniku realizacji prac geodezyjnych lub prac kartograficznych oraz działań organu prowadzącego zasób (§ 6 pkt 1-2 Rozporządzenia). Na podstawie § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych obejmuje prace geodezyjne zgłoszone na podstawie art. 12 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2024 r., poz. 1151; dalej jako: "P.g.k."), prace geodezyjne i prace geodezyjne lub kartograficzne realizowane na podstawie umowy, o której mowa w art. 40a ust. 2 pkt 3 P.g.k.
Istotnym w analizowanej sprawie jest fakt, że organy obu instancji odmówiły w drodze decyzji udzielenia informacji publicznej w zakresie udostępnienia danych wskazanych w pkt 2 i 3 wniosku, tj. identyfikatora wykonawcy pracy geodezyjnej (numeru NIP) oraz numeru uprawnień kierownika pracy geodezyjnej. Organ pierwszej instancji powołał się w tym zakresie na ochronę prywatności osób fizycznych. Kolegium z kolei stwierdziło, że pozyskanie odpowiednich oświadczeń od podmiotów prowadzących pracę świadczy o tym, że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej, a skarżący nie wykazał szczególnego interesu publicznego, który uzasadniałby jej udostępnienie.
Obie wyżej wskazane argumentacje w ocenie Sądu nie są prawidłowe.
Sąd stoi na stanowisku, że rejestr określony w Rozporządzeniu jest rejestrem publicznym (art.. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f u.d.i.p.) prowadzonym przez organ administracji i dane w nim określone podlegają ujawnieniu w trybie przewidzianym w u.d.i.p.
Nie ulega bowiem wątpliwości że rejestr, w którym gromadzone są dane interesujące skarżącego, stanowi część powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a ten z kolei stanowi część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 40 ust. 2 P.g.k.). Przez państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny ustawodawca rozumie "zbiory danych prowadzone na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentację zawierającą wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne" (art. 2 pkt 10 P.g.k.). Sąd zauważa w tym miejscu, że P.g.k. w rozdziale 7 określa m.in. sposób udostępniania danych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego co sugerowałoby, że do danych o które wnioskuje skarżący przepisy u.d.i.p. nie będą miały w ogóle zastosowania na mocy art. 1 ust. 2 tej ustawy. Jednak w ocenie Sądu, takie stanowisko byłoby zbyt daleko idące. Wskazać bowiem należy, że żadne przepisy prawa nie regulują dokładnie statusu rejestrów składających się na powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny, a dane o które zawnioskował skarżący nie zostały ujęte w żadnej z tabeli stanowiących załącznik do P.g.k., co sprawia, że nie ma podstawy prawnej udostępniania ich za opłatą – myśl przepisów szczególnych regulujących dostęp do danych przez tę ustawę.
Niewątpliwie jednak starosta jest w posiadaniu tego rodzaju informacji i dane te na podstawie przepisów Rozporządzenia gromadzi, weryfikując przy tym kwestie związane ze zgłoszeniem wykonywania prac geodezyjnych i ich prawidłowość. To z kolei skłania Sąd do uznania, że informacje w zakresie wskazanym we wniosku (wszystkich jego punktach) stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p.
Podobne stanowisko zaprezentowane już zostało przez sądy administracyjne w następujących orzeczeniach: wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Rz 215/24; wyrokach WSA w Krakowie z dnia 21 października 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 161/25 oraz z dnia 24 października 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 164/25, a także w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 886/25.
Zgodnie z przedstawionym tam poglądem ewidencja geodezyjna, której prowadzenie uregulowane jest w przepisach P.g.k. i Rozporządzeniu dotyczy dziedziny prawa publicznego, które polega na tworzeniu, w interesie publicznym, ale także prywatnym ogólnodostępnego rejestru obejmującego mapę i informacje o gruntach i obiektach budowlanych na, lub w nich posadowionych. Działania poszczególnych organów, jak także osób prywatnych czy innych podmiotów są ścisłe określone, wskazane są także uprawnienia jakie dane osoby powinny posiadać, aby dokonywać określonych prac. Procedura prowadzenia takich prac jest ścisłe sformalizowana. Zatem rejestr określony w rozporządzeniu jest rejestrem publicznym prowadzonym przez organ administracji i dane w nim określone podlegają ujawnieniu w trybie u.d.i.p.
Za nieprawidłowe należy więc uznać stanowisko organów odmawiające skarżącemu udostępnienia w trybie u.d.i.p. identyfikatora wykonawcy pracy geodezyjnej (numeru NIP) oraz numeru uprawnień kierownika pracy geodezyjnej w powołaniu na konieczność zachowania ochrony prywatności osoby fizycznej, a tym bardziej odnoszące się do stwierdzenia, że ze względu na pozyskanie oświadczeń wykonawców, informacje te należy uznać za przetworzone. Skoro wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie (pkt 2-3 wniosku) dotyczy prowadzenia przez organ administracji publicznego rejestru a prawidłowość, kompletność, czy terminowość składania stosownych danych do rejestru (czy też ich niezłożenia) są sprawami publicznymi dotyczącymi prowadzenia ewidencji geodezyjnej, uzasadnionym było ich udostępnienie gdy skarżący podniósł, że działa w interesie publicznym gdyż, wnosząc o udostępnienie wyciągu z rejestru prac geodezyjnych, monitoruje właściwe stosowanie przepisów prawa przez organ administracji. Osoby wykonujące prace geodezyjne i kartograficzne muszą mieć świadomość, iż wykonywany przez nie zakres obowiązków ujawnianych w funkcjonujących rejestrach publicznych służy wykonywaniu zadań publicznych polegających na tworzeniu zasobu geodezyjnego. W tym zatem zakresie powoływanie się przez organy na ochronę prywatności podmiotów wykonujących czynności związanych z realizacją interesu publicznego, nie może zasługiwać na akceptację.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., tj. z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, uchylił zarówno zaskarżoną decyzję Kolegium, jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwracając skarżącemu kwotę 200;- (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Rozpoznając sprawę ponownie Starosta zobowiązany będzie do uwzględniania stanowiska Sądu zaprezentowanego w niniejszym uzasadnieniu i zadziałania w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p.