II SA/Po 675/25

II SA/Po 675/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-11-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Arkadiusz Skomra
Danuta Rzyminiak-Owczarczak /przewodniczący sprawozdawca/
Wiesława Batorowicz
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 418
art. 29, 30
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Dz.U. 2019 poz 2325
at. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. sp. z o. o. z siedzibą w P. na decyzję Wojewody W. z dnia 11 lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy oddala skargę
Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia 16 maja 2025 r. nr [...] działając na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2025r., poz. 418, dalej pr. bud.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 5721, dalej k.p.a.) wniósł sprzeciw w sprawie zamiaru budowy dwóch kortów do padla na działce o nr ewid. [...] w S., przy ulicy [...], gm. [...].
W uzasadnieniu decyzji Starosta wyjaśnił, że w dniu 30 kwietnia 2025r. K. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej też jako skarżąca lub spółka) wystąpiła ze zgłoszeniem zamiaru budowy dwóch boisk do padla na działce o nr ewid. [...] w S., przy ulicy [...], gm. [...]. Inwestor określił inwestycję jako budowę dwóch boisk do padła o wymiarach 10 m x 20 m na działce nr [...] w S.. Inwestor wyjaśnił, że gra w padla - podobnie jak w przypadku tenisa i squasha - odbywa się na korcie. Charakterystyczną cechą kortu do padla jest to, że na jego końcach (po obu stronach) znajduje się ściana o wysokości 3 metrów (obejmuje ona również narożniki kortu na długości 2 metrów), w związku z powyższym zgłoszenie faktycznie dotyczy budowy kortu a nie boiska do gry w padla.
Rozpoznając zgłoszenie Starosta wskazał, że art. 29 pr. bud. zawiera zamknięty katalog obiektów i robót niewymagających pozwolenia na budowę, podlegających zgłoszeniu właściwemu organowi. Projektowane korty do padla nie zostały wymieniony pośród inwestycji wskazanych w tym przepisie. W art. 29 ust. 1 pkt. 20 ustawy zostały bowiem wymienione wyłącznie boiska szkolne, boiska, korty tenisowe, bieżnie służące do rekreacji. Z powyższego wynika, że budowa kortu do padla wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno - budowlanego sporządzonego przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane.
Od powyższej decyzji K. sp. z o.o. wniosła odwołanie, zarzucając organowi I instancji wydanie decyzji z naruszeniem art. 6 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1 pkt 20 pr. bud. poprzez przyjęcie, że budowa kortów tenisowych do gry w padla wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, podczas gdy zgodnie z tym przepisem wymaga wyłącznie zgłoszenia. Gra w padla jest jednym z rodzajów gier rakietowych, a tym samym budowa kortu tenisowego do gry w padla nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W odwołaniu argumentowano, że określenie "kort tenisowy" jest ogólną nazwą boiska sportowego do gier tenisowych, nie tylko do gry w tenisa ziemnego, ale również w squasha, debla lub padla. Padel to sport rakietowy, będący połączeniem elementów tenisa i squasha, rozgrywany na mniejszym boisku z ogrodzeniem, przy użyciu rakiet bez naciągu i mniejszej piłki. Nadto podbudowa oraz nawierzchnia boiska do gry w padla powinny być takie same, jak w przypadku kortów do gry w tenisa ziemnego, jedynie kort do gry w padla uwzględnia szklane ściany, zamiast siatki. W ocenie spółki tego typu kort również powinien mieścić się w definicji "kortów" służących do rekreacji i w rezultacie jego budowa powinna odbywać się na zgłoszenie.
Wojewoda decyzją z dnia 11 lipca 2025 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...].
Wojewoda wskazał, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na obszarze objętym uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia 27 września 2004 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w miejscowości S. rejon ul. [...], część działki nr ewid. [...] (Dz.U. Woj. [...]. z 2004 r. nr [...] poz. [...], dalej: m.p.z.p.). Zgodnie z załącznikiem graficznym do ww. uchwały inwestycja zlokalizowana będzie na terenie oznaczonym symbolem US (teren aktywizacji gospodarczej - usługi sportu i rekreacji). Zgodnie z § 10 m.p.z.p. dla terenu objętego planem ustala się zagospodarowanie m.in. w zespoły kortów tenisowych z trybuną; miejsca dla widzów; budynki związane z prowadzoną działalnością; drogi wewnętrzne, place manewrowe, parkingi i place postojowe; instalacje i urządzenia techniczne oraz zieleń. W treści § 19 pkt 4 m.p.z.p. dla terenów oznaczonych symbolem US ustalono realizację ziemnych kortów tenisowych o parametrach zgodnych z przepisami.
Dokonując wykładni przepisu art. 29 ust. 1 pkt 20 pr. bud. Wojewoda zauważył, że ustawa ta nie zawiera definicji pojęcia kortu tenisowego. Pojęcia tego nie zdefiniowano również w m.p.z.p. Organ posługując się definicją ze słownika PWN wskazał, że kort tenisowy zdefiniowano jako plac przystosowany do gry w tenisa. W słowniku języka polskiego PWN (dostęp: [...]) kort zdefiniowano jako plac przystosowany do gry w tenisa. Obydwie definicje wskazują jednoznacznie, że określenia kort lub kort tenisowy używamy w odniesieniu do placu do gry w tenisa. W odwołaniu inwestor wskazał, że określenie kort tenisowy to ogólna nazwa boiska sportowego do gier tenisowych (sportów rakietowych). Wśród sportów rakietowych wymienia się sporty takie jak: tenis ziemny, squash, badminton, tenis stołowy, padel, speedminton (crossminton), pickleball. Każdy z wymienionych wyżej sportów rozgrywa się na innym korcie/boisku/pomieszczeniu, o zróżnicowanych wymiarach, z siatką rozdzielającą kort na dwie części (lub bez takiej siatki) lub, jak w przypadku padla, na korcie otoczonym siatką i ścianami ceglanymi, betonowymi lub szklanymi. Jednakże, ani ustawodawca, ani zapisy planu miejscowego, nie używają określenia "korty do gier rakietowych", w związku z czym, zdaniem Wojewody, projektowane zamierzenie nie jest zgodne z ustaleniami m.p.z.p.
Wojewoda zauważył, że podstawą prawną zaskarżonej decyzji był art. 30 ust. 5c pr. bud., zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw w drodze decyzji w przypadku nieuzupełnienia przez zgłaszającego w określonym terminie brakujących dokumentów, który to obowiązek organ nałożył na zgłaszającego w drodze postanowienia. Organ I instancji nie zobowiązał jednak inwestora postanowieniem wydanym w tym trybie do uzupełnienia braków w zgłoszeniu. Wobec powyższego Wojewoda uznał, że w rozpatrywanej sprawie zasadne było wniesienie sprzeciwu, jednak w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 2 pr.bud. Zgodnie z jego treścią, organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. W niniejszej sprawie niespełniony jest wskazany w treści § 19 pkt 4 m.p.z.p. warunek ustalający realizację ziemnych kortów tenisowych dla terenów US. Projektowany inwestycja dotyczy boisk/kortów do padla, nie do tenisa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka K. zaskarżyła w całości decyzję Wojewody z dnia 11 lipca 2025 r., znak sprawy: [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 20 pr. bud. poprzez wadliwe uznanie, że przepis ten nie obejmuje swoją dyspozycją budowy kortu ziemnego do gry w padla, tj. sportu rakietowego rozgrywanego na zmodyfikowanym korcie tenisowym, co skutkowało bezzasadnym utrzymaniem w mocy sprzeciwu organu I instancji w zakresie zgłoszonego przez skarżącego zamiaru budowy przedmiotowego kortu tenisowego oraz naruszenie art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z naruszeniem przepisów prawa oraz słusznego interesu obywateli będących przedstawicielami skarżącej Spółki, co skutkowało brakiem możliwości realizacji inwestycji na podstawie zgłoszenia.
W skardze argumentowano, że zachodzi znaczne podobieństwo między grą w padla, a grą w tenisa ziemnego. W obydwu sportach gra odbywa się na korcie ziemnym co nie spowodowało jednak uznania, że budowę kortu do gry w padla można uznać, na zasadzie analogii, za inwestycję niewymagającą uzyskania pozwolenia na budowę.
Skarżąca podkreśliła, że celem inwestycji nie jest obejście prawa oraz podważenie legalności uchwał planistycznych przyjętych na terenie S.. W sprawie przyjęto literalną wykładnię art. 29 ust. 1 pkt 20 pr. bud., podczas gdy wykładnia funkcjonalna tego przepisu pozwalałby na uznanie, że z uwagi na znaczne podobieństwo korty do padla można realizować na podstawie zgłoszenia. Korty te mają tożsamą konstrukcję podłoża powierzchni. Dodatkowo, budowa kortu do gry w padla nie jest szczególnie ingerująca w otoczenie oraz niebezpieczna, z pewnością nie bardziej niż budowa kortu do tenisa ziemnego.
Skarżąca nie zgadza się również z tym by planowana inwestycja mogła naruszać postanowienia obowiązującego m.p.z.p.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowiko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r. Poz. 1267) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Z kolei zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 16 maja 2025 r. nr [...] ktorą organ ten wniósł sprzeciw w sprawie zamiaru budowy dwóch kortów do padla na działce o nr ewid. [...] w S., przy ulicy [...], gm. [...].
Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji w przedstawionym powyżej stanie faktycznym stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2025r., poz. 418, dalej pr. bud.).
Zgodnie z art. 28 pr.bud. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 pr.bud. Oznacza to, że zasadą jest uzyskanie pozwolenia na budowę, zaś wyjątkiem od tej zasady możliwość rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie zgłoszenia, o ile właściwy organ nie wyraził sprzeciwu. Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 20 pr.bud. co do zasady nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę budowa boisk szkolnych oraz boisk, kortów tenisowych, bieżni służących do rekreacji.
Jak wskazano powyżej, przedmiotem zgłoszenia jest inwestycja polegająca na budowie dwóch kortów do padla na działce o nr ewid. [...] w S., przy ulicy [...], gm. [...]. Każdy z kortów będzie miał 10 metrów szerokości i 20 metrów długości, a na ich końcach po obu stronach będzie ściana o wysokości 3 metrów, obejmująca również narożniki kortów na długości 2 metrów. Dodać należy, że jak wynika z mapy dołączonej do akt administracyjnych, stanowiącej wydruk z Geoportalu (k.19 i 20) korty do padla mają być zlokalizowane na terenie działki nr [...] na której już funkcjonują boiska sportowe oraz korty do gry w tenisa ziemnego.
W sprawie spornym jest, czy przedmiotowa inwestycja mogłaby w świetle ww. przepisów pr.bud. być objęta uproszczoną procedurą zgłoszenia.
W art. 30 ust. 6 pr.bud. określono przesłanki obligatoryjnego wniesienia sprzeciwu przez organ administracji. Zgodnie z powołanym przepisem organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli:
1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę;
2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy;
3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje;
4) roboty budowlane zostały rozpoczęte z naruszeniem ust. 5.
Stosownie do art. 30 ust. 5 pr.bud. zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może w drodze decyzji wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie.
W rozpatrywanym przypadku spór pomiędzy stronami w istocie sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja objęta zgłoszeniem jest zgodna z planem miejscowym obowiązującym na obszarze inwestycji oraz, czy inwestycja może być zrealizowana na zgłoszenie. Organ pierwszej instancji stwierdził, że inwestycja - budowa dwóch kortów do padla na działce nr ewid. [...] w S., jest zgodna z uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia 27 września 2004 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w miejscowości S. rejon ul. [...], część działki nr ewid. [...] (Dz.U. Woj. [...]. z 2004 r. nr [...] poz. [...], dalej: m.p.z.p.). W tym zakresie Starosta wywodził, że zgodnie z załącznikiem graficznym do ww. uchwały inwestycja zlokalizowana będzie na terenie oznaczonym symbolem US. Zgodnie z częścią tekstową planu - § 9 uchwały - to teren aktywizacji gospodarczej - usługi sportu i rekreacji. Zgodnie z § 10 m.p.z.p. dla terenu objętego planem ustala się zagospodarowanie m.in. w zespoły kortów tenisowych z trybuną; miejsca dla widzów; budynki związane z prowadzoną działalnością; drogi wewnętrzne, place manewrowe, parkingi i place postojowe; instalacje i urządzenia techniczne oraz zieleń. W § 19 pkt 4 dla terenów oznaczonych symbolem US ustalono realizację ziemnych kortów tenisowych o parametrach zgodnych z przepisami, przy czym dopuszcza się realizację trybuny zgodnie z rysunkiem planu (§ 19 pkt 4 lit. c) .
Stanowiska tego Wojewoda nie podzielił i uznał, że skoro m.p.z.p. w § 19 pkt 4 nie wymienia kortów do padla, nie wymienia ich również ustawodawca w art. 29 pr.bud., to nie można uznać, że inwestycja jest zgodna z zapisami planu, a tym samym podstawę wniesienia sprzeciwu powinien stanowić przepis art. 30 ust. 6 pkt 2.
W opinii Sądu argumnetacja ta jest prawidłowa, ale wyłącznie w zakresie, w jakim Wojewoda odniósł dopuszczalnosć realizacji inwestycji do przepisu art. 29 pr.bud.
Oceniając zaskarżoną decyzje należy nauważyć, że m.p.z.p. obwiązujący dla działki inwestora nr [...] nie uniemożliwia wprost realizacji spornej inwestycji. Jednakże plan ten dopuszcza na działce realizację inwestycji o podobnym charakterze - budowę zespołów kortów tenisowych. Ponadto z akt wynika, że korty do padla mają być zlokalizowane w sąsiedztwie kortów do tenisa i trybun, w oddaleniu od terenów MN. Niewątpliwie zapisy planu miejscowego należy odczytywać funkcjonalnie, co prowadzi do wniosku, że skoro plan na terenach oznaczonych symbolem US dopuszcza inwestycje o podobnym sportowo – rekreacyjnym charakterze, to nie można skutecznie wywodzić, że brak wymienienia w planie kortów do padla jest w tym przypadku podstawą do przyjęcia, że inwestycja ta jest niezgodna z m.p.z.p. Stanowisko to jest tym bardziej uprawnione, bowiem plan miejscowy uchwalono w 2004 roku, kiedy dyscyplina ta w Polsce nie była tak znana i uprawiana, jak obecnie, zatem prawdopodobnie ustalając treść § 19 pkt 4 planu nie rozważano, czy na terenach US mogą powstać korty do padla. Ponadto Sąd miał na uwadze, że w aktach sprawy jest pismo Wójta Gminy [...] z dnia 18 kwietnia 2025 r. (k. nr 4), z treści ktorego wynika, że organ ten uznaje zgodność planowanej inwestycji z planem miejscowym.
Tym samym argumnetacja przyjęta w zaskarżonej decyzji za podstawę sprzeciwu jest w tym zakresie nieprawidłowa, co jednak, w opinii Sądu, nie ma wpływu na wynik sprawy. Wojewoda utrzymał bowiem w mocy decyzję organu I instancji, a to oznacza, że przyjął jako własne stanowisko, iż inwestycja nie może być objęta zgłoszeniem. Ponadto przyjęty przez ten organ jako podstawa sprzeciwu przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 pr.bud. stanowi również, że organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza inne przepisy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanym przypadku.
W opinii Sądu prawidłowe jest stanowisko organu I instancji, iż art. 29 pr. bud. zawiera zamknięty katalog obiektów i robót niewymagających pozwolenia na budowę, podlegających zgłoszeniu właściwemu organowi. Projektowane korty do padla nie zostały wymienione pośród inwestycji wskazanych w tym przepisie. W art. 29 ust. 1 pkt. 20 ustawy zostały bowiem wymienione wyłącznie boiska szkolne, boiska, korty tenisowe, bieżnie służące do rekreacji. Z powyższego wynika, że budowa kortu do padla wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno - budowlanego sporządzonego przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane.
Wyjaśnić należy, że przepis art. 29 ust. 1 pr.bud. wprowadza katalog obiektów, których budowa wymaga dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zamysł ustawodawcy, aby wskazane budowy, które wymagają ograniczonego nadzoru z punktu widzenia interesu publicznego, mogły być realizowane na podstawie zgłoszenia, miał na celu doprowadzenie do uproszczenia, a zarazem przyspieszenia procesu budowlanego ze względu na brak potrzeby akceptacji zgłoszenia tych robót w formie decyzji administracyjnej właściwego organu. Przepis art. 29 pr.bud. ma zatem na celu ułatwienie inwestorom ustalenia, jakie roboty budowlane wymagają dokonania zgłoszenia zamiast uzyskania pozwolenia na budowę, a jakie nie wymagają ani pozwolenia na budowę, ani nawet zgłoszenia.
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przepisy art. 29, w przeciwieństwie do art. 28 ust. 1, są bardzo kazuistyczne, co sprawia, że właściwe zrozumienie ich treści jest możliwe, pod warunkiem że przepisy te będą stosowane zgodnie z ich literalnym brzmieniem, bez żadnych luzów interpretacyjnych, w znaczeniu dosłownym. Każde, nawet drobne odstępstwo od warunków określonych w poszczególnych przepisach art. 29, może bowiem powodować zmianę kwalifikacji prawnej wykonywanej budowy lub robót budowlanych i zamierzenie budowlane, które wymagało tylko zgłoszenia, zaczyna wymagać pozwolenia na budowę (por. A. Gliniecki Prawo budowlane. Komentarz - Lex komentarz do art. 29 Prawa budowlanego – teza 8).
Ponadto należy mieć na uwadze, że ustawa Prawo budowlane stanowi pewien zamknięty system norm prawnych, operujących zbiorem pojęć ustawowo określonych w art. 3. Przy interpretacji omawianych przepisów art. 29 należy zatem uwzględnić katalog pojęć ujętych w art. 3 pr.bud.,
W myśl art. 3 pkt 1 pr.bud., przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 3 budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Zauważyć należy, że wyliczenie zawarte w tym przepisie nie jest kompletne i nie stanowi zamkniętego katalogu, a jedynie służy ułatwieniu kwalifikacji określonego obiektu do kategorii budowli w sytuacji, gdy obiekt posiada cechy tożsame lub znacznie zbliżone do jednego z wymienionych w tym przepisie. Za każdym razem należy ocenić, czy i w jakim stopniu inwestycja nie wymieniona w ww. przepisie, ale zbliżona charakterem do ktorejś z tam wymienionych, może oddziływać na otoczenie.
Z tej perspektywy należy mieć na uwadze, że pełna ochrona interesow osob trzecich – właścicieli nieruchomości położonych w pobliżu takiej inwestycji, może mieć miejsce tylko w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. To w takim postępowaniu oceniany jest projekt budowlany wraz z projektem zagospodarowania terenu działki inwestycyjnej oraz przyjęte w tych projektach rozwiazania. W oparciu o te dokumenty wyznaczany jest obszar oddziaływania inwestycji na sąsiednie tereny oraz krąg stron postępowania. Także zważywszy na ten aspekt Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę uznał, że dopuszczenie realizacji kortów do padla w trybie zgłoszenia nie ma uzasadnienia prawnego.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że przyczyny wniesienia sprzeciwu wymienione w art. 30 ust. 6 pr.bud. mają charakter bezwzględny, gdyż całkowicie wykluczają możliwość realizacji danej inwestycji na podstawie dokonanego zgłoszenia. Tym samym, zakres swobodnego uznania organu w tym przypadku został zmniejszony do minimum lub zniesiony, co również wynika z kategorycznego sformułowania art. 30 ust. 6 – "organ wnosi sprzeciw". Wyliczenie wskazane w art. 30 ust. 6 pr.bud. ma charakter wyczerpujący, a tym samym nie może być interpretowane rozszerzająco. Przy czym organ nie może dopuścić do realizacji inwestycji, która byłaby niezgoda z powszechnie obowiązującym prawem.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę w pełni podziela powyższe poglądy. Właściwy organ związany jest przesłankami z art. 30 ust. 6 pr.bud. i ma obowiązek w każdym przypadku wnieść sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub narusza inne przepisy.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a.