II SA/Po 639/21

II SA/Po 639/21 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2021-12-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-08-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Jakub Zieliński /przewodniczący/
Jan Szuma /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 593/22 - Wyrok NSA z 2025-04-15
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono orzeczenie I i II instancji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 1496
art. 7 ust. 1 pkt 5-6, art. 7 ust. 2 pkt 6-7, art. 28 ust. 2, art. 29 pkt 5
Ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 265
§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości  z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Dz.U. 2020 poz 1842
art. 15zzs(4) ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
Dz.U. 2020 poz 2176
art. 1, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c-e, art. 16, art. 16 ust. 1, art. 17, art. 17 ust. 1
Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 156 § 1 pkt 1, art. 106 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 134 § 2, art. 135, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 145 § 1 pkt 2, art. 153, art. 200, art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1977
art. 99 ust. 1-2, art. 107
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych [...] na uchwałę Prezydium [...] Okręgowej Rady Aptekarskiej z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę Prezydium [...] Okręgowej Rady Aptekarskiej z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], 2. zasądza od [...] Okręgowej Rady Aptekarskiej w P. na rzecz skarżącej kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] Prezydium [...] Okręgowej Rady Aptekarskiej (zwane dalej "Prezydium"), po rozpoznaniu wniosku Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych [...] (zwana dalej "Kancelarią") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej uchwałą tego organu z dnia [...] czerwca 2017 r., [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, utrzymało zaskarżoną uchwałę w mocy.
Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.
Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. Kancelaria zwróciła się do Prezydium z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (k. 14–18 akt administracyjnych). Wniosek dotyczył następujących informacji:
1) treści wszystkich uchwał podjętych przez Prezydium w latach 2015–2017 na wniosek W. Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego lub innego podmiotu, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 7 oraz art. 29 pkt 5 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 1850, dalej "u.i.a."), bądź innego przepisu – na potrzeby postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej;
2) przebiegu procedury przy podejmowaniu uchwał, o których mowa w punkcie 1, w szczególności informacji o tym, czy Prezydium przed podjęciem uchwały (wyrażeniem opinii) zapoznaje się z materiałem dowodowym zebranym w aktach postępowania administracyjnego, który stanowi podstawę skierowania wniosku o wydanie opinii lub czy prowadzi inne działania, których celem jest ustalenie okoliczności istotnych dla wyrażenia negatywnej bądź pozytywnej opinii w sprawie.
W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że obowiązek udostępnienia informacji o sposobie wykonywania zadań publicznych przez organy samorządu zawodowego wynika wprost z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 z późn. zm., dalej "u.d.i.p."). Żądane informacje są informacją publiczną, bowiem podejmowane przez Prezydium uchwały stanowią wyraz realizacji przyznanych samorządowi zawodowemu kompetencji w sferze publicznej.
Uchwałą z dnia [...] czerwca 2017 r., [...] Prezydium odmówiło udostępnienia informacji publicznej (k. 20–22 akt administracyjnych). W uzasadnieniu podkreślono, że [...] Okręgowa Rada Aptekarska jest organizacją samorządu zawodowego i w związku z tym jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, a odpowiedzialnym za udostępnienie albo odmowę udostępnienia informacji jest Prezydium jako organ uprawniony do jej reprezentacji. Jednocześnie odmówiono żądanym informacjom charakteru publicznego. Wskazano, że uprawnienie samorządu aptekarskiego do wydawania opinii w sprawach cofania zezwoleń na prowadzenie aptek jest jedną z form sprawowania przez samorząd pieczy nad należytym prowadzeniem apteki, jednak opinie te mają charakter niewiążący. Przepisy dotyczące postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie obligują wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego do współdziałania z samorządem aptekarskim w trybie art. 106 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej "K.p.a."). Oznacza to, że wydanie decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie jest uzależnione od uprzedniego wyrażenia przez właściwą okręgową radę aptekarską opinii, o jakiej mowa w art. 7 ust. 2 pkt 7 u.i.a. Tym samym wydając opinie w sprawach, których dotyczy wniosek, nie stosuje się władztwa administracyjnego i z tego powodu nie ma możliwości uznania żądanych informacji za informację publiczną. Ponadto wskazano, że nawet gdyby przyjąć, iż wnioskowana informacja jest informacją publiczną, to nie mogłaby być udostępniona, ponieważ zawiera dane osobowe farmaceuty.
Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. Kancelaria wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i rozpoznanie wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie żądanych informacji (k. 26–38 akt administracyjnych). Wskazała, że właściwą formą odmowy udostępnienia informacji publicznej jest decyzja (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Podmiot rozpoznający wniosek nie może decydować o tym, w jakiej formie prawnej rozstrzygnie o nieuwzględnieniu wniosku. Za wadliwe zatem należy uznać rozstrzygnięcie podjęte w formie uchwały. Ponadto wskazano, że Prezydium nie pouczyło wnioskodawcy o uprawnieniu do zrzeczenia się wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co stanowi istotne uchybienie proceduralne.
Formułując zarzuty merytoryczne Kancelaria wskazała, że nie ma znaczenia to czy przedmiotowe opinie są wydawane w trybie art. 106 § 1 K.p.a. Istotny jest fakt, że akty te są wydawane przez organ samorządu zawodowego, zobowiązany do udostępniania informacji publicznych. Zakwestionowano również stanowisko organu wskazujące, że informacje muszą być związane z wykonywaniem władztwa publicznego, aby mogły być udostępnione. Uzyskanie informacji o działaniu organu jako organu, który wykonuje zadania publiczne nie jest tożsame z wnioskiem o uzyskanie informacji będących wynikiem wykonywania przez ten podmiot władztwa publicznego. Podkreślono, że żądane dokumenty i informacje są informacją publiczną, gdyż:
1) dotyczą spraw publicznych;
2) przepisy prawa nie ograniczają prawa dostępu do informacji publicznej do dokumentów wytworzonych w ramach działania polegającego na wykonywaniu władztwa publicznego, a wykonywanie zadań publicznych nie zawsze jest powiązane z działaniem w ramach władztwa publicznego;
3) podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji są organy samorządu zawodowego (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.). Skoro podmiot, jako wykonujący zadanie publiczne, został zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, to oczywiste jest, że w szczególności dotyczy to dokumentów przez niego wytworzonych i stanowiących właśnie wyraz wykonywania przyznanych samorządowi kompetencji.
Kancelaria ponadto podkreśliła, że jeżeli organ uznał, iż żądane informacje nie są informacją publiczną, to nie powinien odmawiać udostępnienia informacji publicznej, a jedynie poinformować o tym wnioskodawcę. Do udzielania takich informacji u.d.i.p. nie ma bowiem zastosowania. Dopiero w przypadku zakwalifikowania żądanych informacji jako informacji publicznej możliwe jest rozważenie konieczności odmowy jej udostępnienia.
Jednocześnie wskazano, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie obejmował wniosku o udostępnienie danych osobowych farmaceuty. Jeżeli takie dane znajdowały się w dokumentach, o których udostępnienie wnioskowano, to organ powinien te dane usunąć z treści dokumentów (zanonimizować).
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., [...] Prezes [...] Okręgowej Rady Aptekarskiej (zwany dalej "Prezesem") utrzymał w mocy zaskarżoną uchwałę Prezydium z dnia [...] czerwca 2017 r., [...] (k. 40-48 akt administracyjnych). Wskazał, że forma rozstrzygnięcia – w tym przypadku uchwała – ma być zgodna z przepisami prawa, bez znaczenia jednak pozostaje nazwa podjętego rozstrzygnięcia. W odniesieniu do zarzutów merytorycznych wyjaśnił, że wnioskowane uchwały stanowią opinie w indywidualnych sprawach (podobnie jak opinie biegłych sądowych), które następnie właściwy organ może wykorzystać w postępowaniu administracyjnym. W takim znaczeniu nie stanowią one informacji publicznej. Prezes ponownie zaznaczył, że nawet gdyby przyjąć, iż wnioskowana informacja jest informacją publiczną, to nie mogłaby być udostępniona, ponieważ zawiera dane osobowe farmaceuty i została wydana w indywidualnej sprawie.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Kancelaria wniosła skargę na powyższą decyzję domagając się jej uchylenia (k. 66–80 akt administracyjnych). Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. poprzez błędne uznanie, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną, a nadto, że nawet gdyby uznać, iż nią jest, to należałoby odmówić jej udostępnienia, gdyż zawiera dane osobowe farmaceuty. Skarżąca wyjaśniła, że organ nie odniósł się do kwestii udostępnienia informacji o tym, w jaki sposób samorząd aptekarski proceduje nad opiniami (punkt 2 wniosku). Nawet gdyby przyjąć, że opinia (podejmowana w formie uchwały) nie podlega udostępnieniu, to nie można automatycznie uznać, że nie jest możliwe żądanie informacji o samych zasadach prowadzenia postępowania w przedmiocie wydania opinii. Kancelaria zaznaczyła również, że opinie wydawane przez organ samorządu aptekarskiego nie są takimi samymi opiniami jak opinie biegłych. To, że opinia została wydana w indywidualnej sprawie nie oznacza, że traci ona przez to przymiot informacji publicznej. Żądane informacje mają dostarczyć wiedzy o sposobie działania organu, nie zaś wiedzy o tym, jakie stanowisko organ zajął w konkretnej, indywidualnej sprawie. W dalszej części skargi powielono zarzuty podniesione w odwołaniu dotyczące tego, że udostępnienie informacji nie musi odnosić się do działań powiązanych z wykonywaniem władztwa publicznego.
Postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. Prezes sprostował oczywiste omyłki pisarskie w decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r., [...] (k. 82 akt administracyjnych).
W odpowiedzi na skargę Prezes podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi (k. 84–88 akt administracyjnych).
Wyrokiem z dnia [...] marca 2018 r., II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji (k. 91-100 akt administracyjnych). Wyjaśnił, że decyzję wydano z naruszeniem przepisów o właściwości, co spowodowało zaistnienie przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a. Sąd uznał, że zgodnie z art. 28 ust. 2 u.i.a. Prezydium (a nie Prezes) było organem właściwym do rozpatrzenia wniosku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie podkreślono, że Prezydium jako organ kolegialny powinno rozstrzygnąć sprawę w formie uchwały.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła [...] Okręgowa Rada Aptekarska wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi (k. 103–106 akt administracyjnych).
Wyrokiem z dnia [...] marca 2021 r., III OSK [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną (k. 107-122 akt administracyjnych).
Pismem z dnia [...] maja 2021 r. Kancelaria w związku z powyższym wyrokiem wniosła o niezwłoczne rozpoznanie wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej (k. 125-126 akt administracyjnych).
Uchwałą z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] Prezydium utrzymało w mocy własną uchwałę z dnia [...] czerwca 2017 r., [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej (k. 128-132 akt administracyjnych). Ponowiło wcześniejszą argumentację dotyczącą tego, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, gdyż podczas wydawania opinii, których wniosek dotyczy, nie stosuje się władztwa administracyjnego. Nawet gdyby przyjąć inaczej, informacja nie może zostać udostępniona, ponieważ zawiera dane osobowe uczestników postępowań, w tym farmaceutów.
Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. Kancelaria wniosła skargę na powyższą uchwałę domagając się jej uchylenia, zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia ze wskazaniem sposobu załatwienia sprawy oraz zasądzenia kosztów postępowania (k. 3-9 akt sądowych). Zarzuciła przy tym naruszenie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. Kancelaria nie zgodziła się z poglądem, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, a także, że nie podlega udostępnieniu z uwagi na ochronę danych osobowych uczestników postępowań. W pozostałym zakresie powielono zarzuty skargi z dnia z dnia [...] sierpnia 2017 r.
W odpowiedzi na skargę Prezydium podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi (k. 16–17 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Istotą sporu jest ustalenie, czy żądane przez skarżącą informacje mają charakter informacji publicznej, a jeśli tak – to czy ich udostępnienie nie podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej.
Organy aptekarskiego samorządu zawodowego są obowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Powyższe wynika wprost z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., zgodnie z którym organy samorządów zawodowych jako inne podmioty wykonujące zadania publiczne są obowiązane do udostępniania informacji publicznej. Tym samym Prezydium [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej, jako organ aptekarskiego samorządu zawodowego właściwy do prowadzenia bieżących spraw Izby (art. 29 pkt 7 u.i.a.), jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Należy przypomnieć, że skarżąca zażądała od organu informacji o:
1) treści wszystkich uchwał podjętych przez Prezydium w latach 2015–2017 na wniosek [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego lub innego podmiotu, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 7 oraz art. 29 pkt 5 u.i.a., bądź innego przepisu – na potrzeby postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej;
2) przebiegu procedury przy podejmowaniu uchwał, o których mowa w punkcie 1, w szczególności informacji o tym, czy Prezydium przed podjęciem uchwały (wyrażeniem opinii) zapoznaje się z materiałem dowodowym zebranym w aktach postępowania administracyjnego, który stanowi podstawę skierowania wniosku o wydanie opinii lub czy prowadzi inne działania, których celem jest ustalenie okoliczności istotnych dla wyrażenia negatywnej bądź pozytywnej opinii w sprawie.
Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko skarżącej uznając, że żądane informacje mają w pełni charakter informacji publicznej.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Prawo do konkretyzuje między innymi ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, czy stanie przyjmowania i załatwiania spraw (pkt 3 lit. c-e).
Z u.i.a. wynika, że samorząd aptekarski sprawuje pieczę i nadzór nad wykonywaniem zawodu oraz współdziała z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi i samorządami zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w sprawach związanych z wykonywaniem zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego (art. 7 ust. 1 pkt 5 i 6 u.i.a.). Zadania te wykonuje między innymi przez opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących produktów leczniczych, aptek i wykonywania zawodu aptekarza oraz występowanie z wnioskiem o podjęcie inicjatywy ustawodawczej, a także wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na prowadzenie aptek lub hurtowni (art. 7 ust. 2 pkt 6 i 7 u.i.a.). W ramach tych zadań okręgowa rada aptekarska kieruje działalnością izby w okresie między okręgowymi zjazdami aptekarzy, a w szczególności wydaje opinię w sprawach udzielania lub cofania koncesji na prowadzenie aptek lub hurtowni (art. 29 pkt 5 u.i.a.).
Zważyć przy tym należy, że owo współdziałanie samorządu aptekarskiego z wojewódzkim inspektorem farmaceutycznym (wydawanie opinii) odbywa się zwłaszcza w ramach postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki, określonego ustawą z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 1977 z późn. zm., dalej "P.f."). Zgodnie z art. 99 ust. 1 P.f. apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, cofnięcie lub stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki należy do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego (art. 99 ust. 2 P.f.). Przepisy art. 107 P.f. regulują kiedy wojewódzki inspektor farmaceutyczny cofa (ust. 1) lub może cofnąć (ust. 2) zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W takim właśnie postępowaniu wojewódzki inspektor farmaceutyczny przed wydaniem decyzji może – jak stanowią przepisy art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 u.i.a. – zasięgnąć opinii samorządu aptekarskiego (okręgowej rady aptekarskiej). Jakkolwiek opinia taka ma charakter stanowiska organu samorządu zawodowego i nie jest wiążąca dla organu Inspekcji Farmaceutycznej przy wydaniu decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, to jako uregulowany ustawowo akt publicznoprawny organu samorządu aptekarskiego stanowi informację publiczną.
W realiach niniejszej sprawy Prezydium zarówno w zaskarżonej uchwale, jak i poprzedzającej ją uchwale z dnia 28 czerwca 2017 r. błędnie przyjęło, że skoro uchwała Prezydium w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie jest przejawem władztwa administracyjnego, to nie można jej przypisać cechy informacji publicznej. W ocenie Sądu wystarczające jest, że uchwały tego rodzaju jako opinie są wydawane przez organy samorządu aptekarskiego, choć fakultatywnie, to w ściśle określonej przepisami ustawowymi procedurze administracyjnej. Tym samym też stanowią one – w tym zakresie – informację o sposobie stanowienia aktów publicznoprawnych i sposobie załatwiania spraw przez organy samorządu aptekarskiego, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 w zw. art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c-e u.d.i.p.
Równocześnie należy stwierdzić, że również kwestie związane z przebiegiem procedury podejmowania uchwał (opinii) przez Prezydium w postępowaniach prowadzonych przez organy Inspekcji Farmaceutycznej dotyczących cofnięcia zezwolenia na prowadzenie aptek ogólnodostępnych są informacją publiczną, jako informacje o zasadach funkcjonowania organu samorządu aptekarskiego.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że Prezydium odmawiając Kancelarii dostępu do żądanych informacji publicznych dopuściło się naruszenia art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez ich błędne zastosowanie.
Odnosząc się do przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały tezy, że opinie samorządu aptekarskiego w sprawach cofania zezwoleń na prowadzenie aptek nie są rozstrzygnięciem we współdziałaniu z organem (art. 106 § 1 K.p.a.), a w konsekwencji jako "zwykłe" opinie specjalistyczne nie muszą być udostępniane, Sąd wyjaśnia, że należy odróżnić problematykę form działania administracji (i podmiotów realizujących zadania publiczne) od zakresu u.d.i.p. Sąd nie przeczy, że z perspektywy czysto procesowej (przez pryzmat przepisów K.p.a.) udział samorządu aptekarskiego w sprawach cofania zezwoleń na prowadzenie aptek określony w art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 u.i.a. może być postrzegany jako udział specyficzny – nie odpowiadający współdziałaniu administracyjnemu w ścisłym znaczeniu. Na to właśnie wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które przywołano w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. W ocenie Sądu orzekającego w tej sprawie argument o nie podpadaniu rzeczonych kompetencji samorządu aptekarskiego pod art. 106 § 1 K.p.a. nie daje jeszcze wystarczających podstaw do konkluzji, że utrwalona treść jego działań, zwłaszcza akty organów (opinie), nie stanowią informacji publicznej. Jak wyjaśniono na poprzednich stronach niniejszego uzasadnienia, z uwagi na ustrojowy charakter samorząd aptekarski należy do kategorii podmiotów realizujących zadania publiczne i z tego powodu jego działania mają charakter jawny. Jako samorząd zawodowy wprost podpada pod u.d.i.p. (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.). To z kolei powoduje, że utrwalone akty lub czynności organów tego samorządu, wydawane lub podejmowane na podstawie upoważnień ustawowych, podlegają udostępnieniu stosownie do reguł dostępu do informacji publicznej. Wracając więc co zagadnienia poruszonego na wstępie niniejszego akapitu stwierdzić należy, że o ile forma (kwalifikacja) procesowa udziału samorządu aptekarskiego w sprawach o cofnięcie zezwoleń na prowadzenie aptek może być przedmiotem rozważań, to nie zmienia to oceny, że aktywność tego samorządu w omawianym zakresie jest aktywnością podmiotu podpadającego pod zakres podmiotowy u.d.i.p., a do tego, jest to aktywność stanowiąca wprost wynikającą z przepisów prawa realizację jego ustawowych kompetencji. Z tych wszystkich przyczyn Sąd nie miał wątpliwości, że opinie, o które wnioskuje skarżąca Kancelaria, są informacją publiczną.
Niezależnie odnotować trzeba, że Prezydium w obu wydanych w sprawie uchwałach wskazało, iż prawo do informacji publicznej podlega wyłączeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej (uczestników postępowania, w tym farmaceutów). Prezydium nie wyjaśniło jednak w sposób przekonujący, dlaczego art. 5 ust. 2 u.d.i.p. powinien zdaniem Prezydium znaleźć zastosowanie i dlaczego musiał spowodować odmowę udzielenia żądanej informacji w całości.
Dla jasności Sąd podkreśla, że wnioskująca o udostępnienie informacji publicznej Kancelaria nie domagała się udostępnienia uchwał z pełnymi danymi osobowymi osób – uczestników postępowań, których dotyczyły. Doprecyzowała to jednoznacznie na stronie 7 wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. 26 akt administracyjnych).
Sąd niezależnie sygnalizuje – na co słusznie zwróciła uwagę skarżąca – że Prezydium działało w sposób niekonsekwentny w kontekście art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Z przepisu tego wynika, że decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej można wydać w przypadku uznania, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Tymczasem Prezydium wydało decyzję, w której stwierdziło, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. Skoro tak, to nie powinno rozstrzygać sprawy decyzją, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., lecz zwykłym pismem powiadomić skarżącą o swym stanowisku. Sąd wskazuje na powyższe wywołany zarzutami skargi. Zagadnienie to ma jednak tylko porządkowe znaczenie, gdyż – jak zaznaczono – i tak przesądzone zostało, że żądane przez Kancelarię informacje są informacjami publicznymi.
W tym stanie rzeczy, z powodów opisanych wyżej, Sąd uchylił zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę Prezydium z dnia [...] czerwca 2017 r., [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 P.p.s.a.
Ponownie załatwiając wniosek Kancelarii organ uwzględni ocenę prawną zawartą w niniejszym uzasadnieniu.
W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. (punkt 2. sentencji wyroku). Na zasądzone koszty złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości [...] zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 265), należna opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa (17 zł, k. 11 akt sądowych) oraz wpis sądowy w wysokości [...] zł (k. 2 akt sądowych).
Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 1842 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. 24 akt sądowych).