II GZ 572/25

II GZ 572/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-07-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Patrycja Joanna Suwaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3 , art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Po 244/25 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 10 marca 2025 r. nr SKO-4203/77/25 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 maja 2025 r., (sygn. akt III SA/Po 244/25) oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi .W. (dalej przywoływany jako: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 10 marca 2025 r. nr SKO-4203/77/25 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
2. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie wiąże się z niepowetowaną szkodą związaną z brakiem możliwości dowożenia niepełnosprawnej córki na wizyty lekarskie i do specjalistów, co może negatywnie wpłynąć na proces leczenia córki skarżącego. Wyjaśniono, że skarżący jest jedyną osobą, która może córkę dowieźć na wizyty lekarskie. Małoletnia z uwagi na stan zdrowia najchętniej na wizyty jeździ z ojcem, przy którym czuje się bezpiecznie. Dodano, że stan zdrowia Skarżącego jest prawidłowy, nie nadużywa on alkoholu, pracuje i nie wykracza przeciwko porządkowi społecznemu.
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy Sąd I instancji stwierdził, że Pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący i przekonujący. Ograniczył się bowiem do podania, bez uprawdopodobnienia tego stosownymi dokumentami, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie ze znaczną szkodą, albowiem uniemożliwi Skarżącemu dowożenia niepełnosprawnej małoletniej córki na wizyty lekarskie i innych specjalistów.
Zdaniem Sądu I instancji powyższe nie oznacza, że Skarżący uprawdopodobnił istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zatrzymaniem mu prawa jazdy, a pozbawieniem możliwości dowożenia małoletniej córki na wizyty lekarskie. Do wniosku nie dołączono jakichkolwiek dokumentów świadczących, że Skarżący wychowuje niepełnosprawną córkę, która wymaga wizyt lekarskich. Nie podano, jak często córka Skarżącego wymaga tychże wizyt, a także, czy brak jest innych domowników lub innych osób bliskich, które nie mogłyby córki skarżącego dowieźć na wizytę lekarską, nawet – dla komfortu córki – przy jednoczesnym udziale Skarżącego w roli kolejnego pasażera. Nie podano również, dlaczego przy tego rodzaju czynnościach nie można skorzystać z usług taxi lub transportu publicznego.
3. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucając:
I. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie błędne przyjęcie, iż w przypadku Skarżącego nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.):
II. naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a mianowicie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji z dnia 13 stycznia 2025 roku wydanej w sprawie osygn. akt: WK.5430.9.16.2024.JSZ przez Prezydenta Miasta K. na mocy, której zatrzymano T. W prawo jazdy kategorii A, B, C, B+E, C+E, dokument nr (...) wydane dnia 11 października 2006 roku przez Prezydenta Miasta K. pomimo, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonalności decyzji.
Uzasadniając powyższe Skarżący wskazał, że brak wstrzymania rygoru wiążę się dla Skarżącego niepowetowaną szkodą związaną z brakiem możliwości dowożenia niepełnosprawnej córki na wizyty lekarskie i do specjalistów, co zaś negatywnie może wpłynąć na proces leczenia córki skarżącego. Skarżący jest w domu jedyną osobą, która może córkę dowieźć na wizyty lekarskie. Małoletnia z uwagi na stan zdrowia najchętniej na wizyty jeździ z ojcem, przy którym czuje się bezpiecznie. Stan zdrowia skarżącego jest prawidłowy, skarżący nie nadużywa alkoholu, pracuje i nie wykracza przeciwko porządkowi społecznemu. Skarżący zważywszy na formułowanego pod jego adresem zarzuty uczęszcza regularnie na terapię odwykową. W załączeniu przedkładam kontrakt terapeutyczny odwołującego się. Tym samym z punktu widzenia interesu społecznego brak jest podstaw do przyjęcia istnienia okoliczności uzasadniających nadanie zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Na potwierdzenie podnoszonych okoliczności Skarżący złożył orzeczenie o niepełnosprawności córki z dnia 24 maja 2022 r wraz z kontraktem terapeutycznym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
4. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
5. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu, że nie jest wystarczające zatem samo złożenie wniosku, czy wskazanie w uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania decyzji. Uzasadniając złożony wniosek Skarżący wskazał, że zatrzymanie prawa jazdy spowoduje dla niego niepowetowaną szkodą związaną z brakiem możliwości dowożenia niepełnosprawnej córki na wizyty lekarskie i do specjalistów, co zaś negatywnie może wpłynąć na proces leczenia córki skarżącego. Ponadto podniósł, że zważywszy na formułowanego pod jego adresem zarzuty uczęszcza regularnie na terapię odwykową. Załączył orzeczenie o niepełnosprawności córki oraz kontrakt terapeutyczny z Poradni Terapii Uzależnień.
6. Prawidłowo Sąd I instancji wskazał zatem, że samo przekonanie Skarżącego, iż wykonanie decyzji wywoła zbyt duże uciążliwości, nie może stanowić podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżący nie wskazał ani częstotliwości wizyt lekarskich ani miejscowości, w których one odbywają się. Nie podał także, czy brak jest innych domowników lub innych osób bliskich, które nie mogłyby córki skarżącego dowieźć na wizytę lekarską, nawet – dla komfortu córki – przy jednoczesnym udziale Skarżącego w roli kolejnego pasażera. Nie podano również, dlaczego przy tego rodzaju czynnościach nie można skorzystać z usług taxi lub transportu publicznego. Również twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji przyczyni się do pogorszenia stanu zdrowia córki Skarżącego, nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione. Tym samym, uwzględniając okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy przyjąć należy, że Sąd I instancji zasadnie uznał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto na marginesie jedynie należy wskazać, że zatrzymanie prawa jazdy nie pozwala wykluczyć możliwości skorzystania przez Skarżącego z komunikacji publicznej, pomocy rodziny lub sąsiadów. Choć zaznaczyć przy tym należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że ewentualna mniejsza elastyczność podróżowania przy pomocy publicznych środków komunikacji nie wyrządza ani znacznej szkody ani powoduje trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 27 października 2015 r., I OZ 1368/15, z dnia 29 kwietnia 2016 r., I OZ 398/16 czy z dnia 28 lipca 2016 r., I OZ 798/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to zresztą normalne następstwo wydanej w sprawie decyzji.
Należy przy tym także mieć na uwadze, że prewencyjny charakter instytucji zatrzymania prawa jazdy i wartości, ochronie których służą przepisy regulujące postępowanie z kierowcami naruszającymi przepisy o ruchu drogowym, sprzeciwiają się przyznaniu tymczasowej ochrony polegającej na wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W tym aspekcie ochrona bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego musi uzyskać pierwszeństwo przed interesami ekonomicznymi Skarżącego. (por. postanowienia NSA z dnia: 16 września 2021 r., sygn. akt II GZ 277/21; 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt II GZ 106/24; 24 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 69/21).
7. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonego aktu wedle podniesionych przez Skarżącego okoliczności nie rodzi bowiem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
8. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji
Przywołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych pochodzą z bazy dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl