II SA/PO 583/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę ze sprzeciwu A. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dnia 23 czerwca 2022 r., która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 11 maja 2020 r. o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy z dnia 31 marca 2006 r. (tzw. decyzja II). SKO uchyliło decyzję Burmistrza na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., jednakże WSA stwierdził, że rozstrzygnięcie SKO było wadliwe, ponieważ nie zawierało orzeczenia co do istoty sprawy ani rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania. Sąd podkreślił, że art. 138 k.p.a. zawiera zamknięty katalog sposobów rozstrzygnięć organu odwoławczego, a brak tych elementów czyni decyzję SKO wadliwą i naruszającą prawo procesowe. Dodatkowo, WSA zauważył sprzeczności między sentencją, uzasadnieniem i pouczeniem w decyzji SKO, wskazując na potencjalne niezastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. bez wskazania wytycznych dla organu pierwszej instancji. Z tych powodów, Sąd uchylił decyzję SKO na podstawie art. 151a § 1 P.p.s.a., nie odnosząc się do merytorycznych zarzutów dotyczących wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy, które będą przedmiotem ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. przez organy odwoławcze, w szczególności wymogi dotyczące rozstrzygnięcia co do istoty sprawy lub umorzenia postępowania, a także konieczność podania wytycznych przy przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Dotyczy wyłącznie kwestii proceduralnych związanych z rozstrzygnięciem organu odwoławczego w postępowaniu administracyjnym. Nie rozstrzyga merytorycznych kwestii dotyczących wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy, uchylając decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., jest zobowiązany do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty lub umorzenia postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy jest zobowiązany do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty lub umorzenia postępowania, jeśli uchyla decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. zawiera zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego, a brak orzeczenia co do istoty sprawy lub umorzenia postępowania stanowi naruszenie prawa procesowego.
Czy decyzja organu odwoławczego, która uchyla decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., musi zawierać wytyczne dla organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy przekazując sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Uzasadnienie
Sąd zauważył, że organ odwoławczy nie podał wytycznych dla organu pierwszej instancji, co jest obligatoryjne przy zastosowaniu trybu z art. 138 § 2 k.p.a., co dodatkowo potwierdza wadliwość jego rozstrzygnięcia.
Przepisy (8)
Główne
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.
P.p.s.a. art. 151a § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględnia sprzeciw i uchyla zaskarżoną decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
k.p.a. art. 15
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada dwuinstancyjności.
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.
k.p.a. art. 162 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanki wygaśnięcia decyzji.
u.s.k.o. art. 1 § 1 i 2
Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych
Podstawa działania SKO.
u.p.z.p. art. 59, 60, 61
Ustawa z dnia 27 marca 2003r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepisy dotyczące warunków zabudowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wadliwość proceduralna decyzji SKO polegająca na nieprawidłowym zastosowaniu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. (brak rozstrzygnięcia co do istoty lub umorzenia postępowania). • Wadliwość proceduralna decyzji SKO polegająca na braku wytycznych dla organu pierwszej instancji przy zastosowaniu art. 138 § 2 k.p.a. • Sprzeczności w decyzji SKO (sentencja, uzasadnienie, pouczenie).
Godne uwagi sformułowania
Organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, a obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. • Osnowa decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. składa się z dwóch części: w pierwszej organ odwoławczy uchyla oznaczone rozstrzygnięcie organu I instancji i określa zakres tego uchylenia (w całości lub w części), natomiast w drugiej organ odwoławczy rozstrzyga sprawę co do istoty. • Powyższe elementy mają charakter obligatoryjny. • Każde inne rozstrzygnięcie jako nieprzewidziane w omawianym przepisie jest niedopuszczalne. • Wydane w sprawie rozstrzygnięcie organu odwoławczego zawiera więc wiele sprzeczności- istnieje bowiem nie tylko rozdźwięk pomiędzy sentencją a uzasadnieniem, sentencją a pouczeniem, ale przede wszystkim SKO wydało niepełne rozstrzygnięcie wyłącznie uchylając decyzję Burmistrza.
Skład orzekający
Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz
sprawozdawca
Jakub Zieliński
przewodniczący
Paweł Daniel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. przez organy odwoławcze, w szczególności wymogi dotyczące rozstrzygnięcia co do istoty sprawy lub umorzenia postępowania, a także konieczność podania wytycznych przy przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kwestii proceduralnych związanych z rozstrzygnięciem organu odwoławczego w postępowaniu administracyjnym. Nie rozstrzyga merytorycznych kwestii dotyczących wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na szczegółową analizę wadliwości proceduralnej decyzji organu odwoławczego i interpretację przepisów k.p.a. dotyczących rozstrzygania spraw w drugiej instancji.
“WSA uchyla decyzję SKO: Błędy proceduralne w postępowaniu odwoławczym.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.