II SA/Po 574/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy odmowę pozwolenia na budowę hali magazynowo-przemysłowej, uznając, że inwestor zrealizował obiekt przed uzyskaniem pozwolenia i nie wykazał, że był to obiekt tymczasowy.
Skarżąca A. D. wniosła o pozwolenie na budowę hali magazynowo-przemysłowej, jednak organ pierwszej instancji odmówił, stwierdzając, że inwestycja została już zrealizowana. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Prawa budowlanego i KPA, twierdząc m.in. że budynek był tymczasowym zapleczem budowy. WSA w Poznaniu oddalił skargę, uznając, że hala była trwale związana z gruntem i nie spełniała definicji obiektu tymczasowego, a inwestor nie wykazał zgodności z prawem.
Sprawa dotyczyła skargi A. D. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na budowę hali magazynowo-przemysłowej. Organ pierwszej instancji odmówił pozwolenia, ponieważ stwierdzono, że inwestycja została już zrealizowana przed złożeniem wniosku, a wnioskodawczyni nie uzupełniła braków wniosku w tym zakresie. Wojewoda podtrzymał tę decyzję, powołując się na ustalenia organów nadzoru budowlanego, które stwierdziły, że hala była trwale związana z gruntem i nie stanowiła tymczasowego zaplecza budowy. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów Prawa budowlanego i KPA, argumentując, że budynek był tymczasowym zapleczem budowy węzła betoniarskiego i został wybudowany na podstawie wcześniejszej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę. Sąd uznał, że hala, ze względu na sposób połączenia z gruntem (słupy zakotwione w fundamencie), nie spełniała definicji obiektu tymczasowego. Ponadto, sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała, w jaki sposób naruszenie art. 10 KPA przez organ wpłynęło na jej prawa procesowe i wynik sprawy. W konsekwencji, sąd uznał, że organy prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa, a rozstrzygnięcie było zgodne z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, obiekt trwale związany z gruntem, nawet jeśli pełnił funkcję zaplecza budowy, nie spełnia definicji obiektu tymczasowego i wymaga pozwolenia na budowę.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że hala magazynowo-przemysłowa, ze względu na sposób połączenia z gruntem (słupy zakotwione w fundamencie), była obiektem trwale związanym z gruntem, a tym samym nie spełniała definicji obiektu tymczasowego określonego w art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego. W związku z tym, jej budowa wymagała pozwolenia na budowę, a realizacja bez niego stanowiła podstawę do odmowy wydania pozwolenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (16)
Główne
P.b. art. 35 § ust. 1-3
Prawo budowlane
Zakres sprawdzenia projektu budowlanego przez organ administracji architektoniczno-budowlanej oraz obowiązek usunięcia nieprawidłowości.
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi przez sąd.
Dz.U. 2024 poz 725 art. 35 § ust. 1-3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
t.j. art. 10 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
t. j. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.b. art. 3 § pkt 5
Prawo budowlane
Definicja obiektu tymczasowego - obiekt niepołączony trwale z gruntem.
P.b. art. 29 § ust. 2
Prawo budowlane
Wyłączenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dla obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych.
P.b. art. 30
Prawo budowlane
Obowiązek zgłoszenia budowy.
P.b. art. 81 § ust. 4
Prawo budowlane
Czynności kontrolne organów nadzoru budowlanego.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek działania przez organy administracji w sposób budzący zaufanie do organów państwa.
k.p.a. art. 77 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek oceny materiału dowodowego przez organ.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej przez sąd.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Granice kontroli sądowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obiekt został zrealizowany przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Obiekt był trwale związany z gruntem i nie spełniał definicji obiektu tymczasowego. Strona skarżąca nie wykazała, że naruszenie art. 10 KPA miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Budynek był tymczasowym zapleczem budowy węzła betoniarskiego. Kontrola nieruchomości została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Organ naruszył art. 10 KPA, pozbawiając stronę czynnego udziału w postępowaniu. Organ błędnie zinterpretował i zastosował przepisy Prawa budowlanego i KPA.
Godne uwagi sformułowania
nie spełniała definicji obiektu tymczasowego określonego w art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego zgodnie z którą obiekt zaplecza budowy powinien być niepołączony trwale z gruntem dla skuteczności zarzutu pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Skład orzekający
Wiesława Batorowicz
przewodniczący
Marek Sachajko
członek
Robert Talaga
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących pozwoleń na budowę, definicji obiektu tymczasowego oraz wymogów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady dotyczące postępowania administracyjnego i prawa budowlanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy konflikt między inwestorem a organami administracji dotyczący interpretacji przepisów Prawa budowlanego, szczególnie w kontekście obiektów tymczasowych i samowoli budowlanej.
“Czy tymczasowe zaplecze budowy może być trwale związane z gruntem? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 574/24 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2025-01-23 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2024-08-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Marek Sachajko Robert Talaga /sprawozdawca/ Wiesława Batorowicz /przewodniczący/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 725 art. 3 pkt 5, art. 29 ust. 2 pkt 21, art. 30, art. 35 ust. 1-3, art. 81 ust. 4, Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.) Dz.U. 2024 poz 572 art. 10 § 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.) Dz.U. 2024 poz 935 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Marek Sachajko Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewody z dnia 12 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Uzasadnienie W dniu 21 grudnia 2023 roku do Starosty Powiatu [...] (dalej również jako: "organ pierwszej instancji") wpłynął wniosek A. D. (dalej jako: "skarżąca" lub "inwestor") reprezentowanej przez M. D. o wydanie pozwolenia na budowę hali magazynowo-przemysłowej na terenie działek o nr ewid. [...], [...], obr. S., gm. S.. Do wniosku załączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3 egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlanego, decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z 24 lipca 2023 roku (znak: [...]) o warunkach zabudowy, pełnomocnictwo oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej. Postanowieniem z 15 lutego 2024 roku, Starosta Powiatu [...] wezwał wnioskodawczynię do usunięcia stwierdzonych braków i nieprawidłowości poprzez: wyjaśnienie, czy wnioskowane zamierzenie budowlane zostało zrealizowane oraz do przedłożenia dokumentacji fotograficznej obrazującej stan istniejący; uzgodnienie projektu budowlanego pod względem zgodności z wymogami w zakresie ochrony przeciwpożarowej; wykazanie w dokumentacji technicznej zgodności z przedłożoną decyzją o warunkach zabudowy; wyjaśnienie, czy zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych zostało zaprojektowane zgodnie z obowiązującymi przepisami; a także uzupełnienie projektu zagospodarowania terenu o niezbędne wymiary pozwalające określić usytuowanie projektowanego zamierzenia budowlanego na działce. Pismem z dnia 12 marca 2024 roku A. D. odpowiedziała, że uzgodniono projekt zagospodarowania terenu pod względem zgodności z wymogami ochrony ppoż, wykazano w dokumentacji zgodność z punktami 4.1. i 4.2 przedłożonej decyzji o warunkach zabudowy; wyjaśniono sposób zagospodarowania wód opadowych i roztopowych; uzupełniono projekt zagospodarowania terenu o brakujące wymiary od wszystkich granic działki. Pismem z dnia 13 marca 2024 roku inwestor wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na brak możliwości uzupełnienia w wyznaczonym terminie informacji w zakresie wyjaśnienia, czy wnioskowane zamierzenie zostało już zrealizowane oraz przedłożenia odpowiedniej dokumentacji fotograficznej. Postanowieniem z dnia 21 marca 2024 roku organ pierwszej instancji odmówił zawieszenia postępowania. Decyzją z dnia 21 marca 2024 roku, nr [...] Starosta Powiatu [...] odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w związku informacjami zawartymi w petycji skierowanej do Burmistrza Miasta i Gminy S. dnia 18 marca 2024 roku pracownicy organu dokonali kontroli przedmiotowego terenu, w wyniku której stwierdzono że już istnieje wnioskowane zamierzenie tj. budynek hali magazynowo-przemysłowej na terenie działek o nr ewid. [...], [...] obręb S.. Ze względu na stwierdzenie zrealizowania inwestycji objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę, a także brak odpowiedzi na postanowienie, stosownie do art. 35 ust 5 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego istniał obowiązek wydania decyzji o odmowie pozwolenia na budowę. Pismem z 2 kwietnia 2024 roku A. D. wniosła odwołanie. W toku postępowania odwoławczego Wojewoda zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o przeprowadzenie kontroli nieruchomości objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę. Decyzją z 12 czerwca 2024 roku, nr [...], Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że z akt sprawy oraz uzupełniającego postępowania dowodowego wynika, że inwestor zrealizował już na swojej działce wnioskowany budynek hali przed uzyskaniem wymaganego pozwolenia na budowę, wobec czego decyzja o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji była właściwa. Pismem z dnia 16 lipca 2024 roku A. D., reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z 12 czerwca 2024 roku, nr [...], której zarzuciła naruszenie: 1) art. 35 ust, 1 i ust. 3 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i uznanie że Skarżąca nie spełniła przesłanek wymaganych przez niniejszy przepis prawa, a także uznanie, iż Skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia dokumentacji, podczas gdy Skarżąca spełniła wszelkie przesłanki, przedłożyła wymaganą przez organ dokumentację, a jedynie nie skierowała wyjaśnień, czy zamierzenie budowlane zostało zrealizowane, wnioskując o zawieszenie postępowania w tym zakresie; 2) art. 81 ust. Prawa budowlanego poprzez uznanie na podstawie dokumentów kontrolnych (m.in. protokołu z kontroli), iż inwestor zrealizował budynek hali przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, podczas gdy kontrola została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, bowiem kontrolujący nie weszli na teren nieruchomości, a przedmiotową kontrolę przeprowadzali z nieruchomości sąsiednich wysuwając błędne wnioski m.in. to, iż główny szkielet nośny hali stanowią słupy metalowe, które są trwale połączone z gruntem; 3) art. 7 w zw. z art. 77 § 2 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji nieuprawnione przyjęcie, iż: a) skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia dokumentacji, podczas gdy spełniła ona wszelkie przesłanki, przedłożyła wymaganą przez organ dokumentację, a jedynie nie skierowała wyjaśnień czy zamierzenie budowlane zostało zrealizowane, wnioskując o zawieszenie postępowania w tym zakresie, b) skarżąca zrealizowała budynek hali przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, podczas gdy Skarżąca zrealizowała jedynie infrastrukturę towarzyszącą budowie podwójnego węzła betoniarskiego, o czym świadczy decyzja Starosty Powiatu [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z dnia 21 września 2020 roku, nr [...], c) infrastruktura towarzysząca (obiekt tymczasowy) nie została zrealizowana na terenie budowy węzła betoniarskiego, który miał być zrealizowany na działce nr [...], a zbudowano ją na działce [...] podczas gdy działka niniejsza znajduje się w bliskiej odległości terenu budowy węzła betoniarskiego, a na jej terenie znajduje się konieczna infrastruktura tj. przyłącze energetyczne z którego korzystać można do czasu wybudowania przedmiotowego węzła betoniarskiego w miejscu docelowym, i wybudowania odpowiedniej sieci docelowej doprowadzającej energię elektryczną do przedmiotowego węzła betoniarskiego; 4) art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, iż przesłanką do odstąpienia od wymogów wskazanych w tym przepisie może być ekonomika postępowania o której mowa w art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego, podczas gdy zgodnie z powołaną normą organy administracji publicznej mogą odstąpić od tej zasady tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, a takowe ryzyka w niniejszej sprawie nie występują, a nadto organ na takowe ryzyka nie wskazał. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w całości, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Ponadto zwróciła się o przeprowadzenie postępowania dowodowego przed tutejszym sądem. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując sprawę w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Zasadniczym powodem odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. D. pozwolenia na budowę budynku hali magazynowo-przemysłowej na terenie działek o numerach ewidencyjnych: [...], [...] obręb S., gmina S. było nieprzedłożenie przez inwestora – w terminie wyznaczonym w trybie art. 35 ust. 3 u.P.b. – stosownych wyjaśnień względem istniejącej już zabudowy na działkach objętych złożonym wnioskiem. Z przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r., poz. 725 – dalej jako: P.b.) wynika, że organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu budowlanego z enumeratywnie wymienionymi przez ustawodawcę wymaganiami. Jeżeli w ocenie takiego organu projektowana inwestycja wymaga uzupełnienia organ ten jest uprawniony do zastosowania art. 35 ust. 3 u.P.b., który stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 u.P.b., organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest bowiem złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Zatem zakres uprawnień kontrolnych organu został określony w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i tylko w tym zakresie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ może podjąć działania korygujące. Postanowieniem z 15 lutego 2024 r. Starosta Powiatu [...], zobowiązał inwestora do uzupełnienia dokumentacji w następującym zakresie: a) wyjaśnienia czy wnioskowane zamierzenie budowlane zostało zrealizowane oraz przedłożenia dokumentacji fotograficznej obrazującej stan istniejący zgodnie z art. 7 k.p.a. oraz zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego; b) uzgodnienia projektu budowlanego pod względem zgodności z wymaganiami w zakresie ochrony przeciwpożarowej ze względu zakres projektu budowlanego obejmujący sieć hydrantów przeciwpożarowych zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektonicznobudowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1563); c) wykazania w dokumentacji technicznej zgodności z pkt. 4.1 i 4.2. przedłożonej decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy S. (znak: [...]) z dnia 17 listopada 2023 r.; d) wyjaśnienia czy zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych dla wnioskowanej inwestycji zostało zaprojektowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Czy w ramach inwestycji nie będą powstawały ścieki przemysłowe, wody odciekowe, które będą powodowały zanieczyszczenia wód i gruntu; e) uzupełnienia projektu zagospodarowania terenu o niezbędne wymiary pozwalające określić usytuowanie projektowanego zamierzenia budowlanego na działce (dotyczy wymiarów od wszystkich granic działki, na której obiekt jest projektowany) zgodnie z § 15 ust. 2 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1679 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie w odniesieniu do punktu a) A. D. wskazała na brak możliwości jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie i zawnioskowała o zawieszenie postępowania, co nie zostało przez organ uwzględnione. Termin na uzupełnienie braków upłynął dnia 13 marca 2024 r., a nieuzupełnienie postanowienia w powyższym zakresie stanowiło jedną z przyczyn wydania decyzji odmownej. W rozpoznawanej sprawie w zakresie objętym punktem a) pracownicy Starostwa Powiatowego w S. dnia 18 marca 2024 r. działając na podstawie art. 81 ust. 4 Prawa budowanego dokonali czynności kontrolnych nieruchomości objętej pozwoleniem na budowę i z publicznie dostępnych nieruchomości sąsiednich stwierdzili, że na terenie działek objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę jest zlokalizowany budynek hali magazynowo-przemysłowej tożsamy z obiektem objętym wnioskiem. W toku postępowania odwoławczego w zakresie tegoż samego punktu a) z inicjatywy Wojewody pracownicy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w dniu 10 maja 2024 r. przeprowadzili kontrolę nieruchomości objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę w zakresie wykonania prac na działkach nr ewid.[...], [...], [...], [...] w S.: budowy drogi na dz. nr ewid.[...], [...], przebudowy toru kolejowego na dz. nr ewid.[...], budowy hali na dz. nr ewid. [...], [...], przebudowy mostku nad rzeką S. na dz. nr ewid.[...] W efekcie przeprowadzonej kontroli organ nadzoru budowlanego ustalił, że na działkach nr [...], [...] istnieje hala o wymiarach 18,4 m x 60,5 m (powierzchnia zabudowy: 1113,2 m2) o konstrukcji stalowej jednokondygnacyjna z dachem dwuspadowym, główny szkielet nośny hali stanowiły słupy metalowe trwale połączone z gruntem - zakotwione kotwami stalowymi w fundamencie. Według organów nadzoru budowlanego sposób mocowania hali miał na celu jej zabezpieczenie przed przesuwaniem, przemieszczeniem czy zniszczeniem pod wpływem niekorzystnych warunków atmosferycznych co przesądzało o trwałym w połączeniu z gruntem. Takie połączenie z gruntem miało zapewnić stabilność obiektu bezpieczeństwo w jego użytkowaniu. Obudowa hali została wykonana z płyt warstwowych, a przez halę przebiegały dwa tory kolejowe umożliwiając jest wjazd i wyjazd z hali z obu stron po torach przez lokomotywę/wagony. W ścianach szczytowych hali wykonano po dwie bramy wjazdowe. Wewnątrz hali zamontowana jest suwnica o udźwigu 8 t. W oparciu o powyższe ustalenia oraz na podstawie kopii projektu budowlanego załączonego do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz kopii decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 24 lipca 2023 r., znak: [...] o ustaleniu na wniosek A. D., warunków zabudowy inwestycji polegającej na budowie hali magazynowo-przemysłowej, na działkach o nr ewid. [...], [...], obręb S., gmina S., organy nadzoru budowlanego stwierdziły, iż przedmiotowa hala jest obiektem tożsamym z obiektem którego wykonanie objęte jest wyżej wymienionym projektem budowlanym i projekt musiał być podstawą wybudowania przedmiotowej hali. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda zasadnie uwzględnił powyższe stanowisko organów nadzoru budowlanego w kwestii uprzedniego zrealizowania inwestycji objętej wnioskiem skarżącej. W sprawie zabrakło konstruktywnego wyjaśnienia za strony skarżącej w kwestii istniejącej zabudowy i nie przedstawiono stosownej dokumentacji fotograficznej w tym względzie, ani stosownych zezwoleń administracji architektoniczno-budowlanej uprawniających do zrealizowania przedmiotowego budynku. Nie było zatem podstaw do podważenia stanowiska organów nadzoru budowlanego. Według skarżącej sporny budynek opisany przez organy nadzoru budowlanego powstał w oparciu o decyzję Starosty Powiatu [...] z 21 września 2020 r., nr [...] jako budynek tymczasowy zaplecza budowy - budowy węzła betoniarskiego z infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr [...] realizowanej przez M. D.. W tym zakresie Wojewoda uwzględnił, że zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 21 Prawa budowlanego nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 Prawa budowlanego, budowa obiektów-przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy, oraz ustawianie barakowozów używanych przy wykonywaniu robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych, a zaplecze budowy stanowią obiekty przeznaczone do użytkowania w trakcie realizacji budowy, którem muszą zostać usunięte z terenu budowy wraz z jej zakończeniem. Wojewoda zasadnie przyjął, że sporna hala nie została zrealizowana na terenie budowy węzła betoniarskiego, który według wydanego pozwolenia na budowę miał być zrealizowany na działce o nr ewid. [...], podczas gdy halę usytuowano na działkach o nr ewid. [...], [...], które nie sąsiadują bezpośrednio z działką, na której M. D. zrealizował węzeł betoniarski. Poza tym jak już zasygnalizowano z protokołu kontroli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w S. wynikało, że hala była trwale połączona z gruntem (słupy zakotwione kotwami stalowymi w fundamencie), zatem nie spełniała definicji obiektu tymczasowego określonego w art. 3 pkt 5 Prawa budowalnego zgodnie z którą obiekt zaplecza budowy powinien być niepołączony trwale z gruntem. W tym względzie organy administracji nie miały podstaw prawnych do wydania pozwolenia na budowę, czy przyjęcia zgłoszenia dla istniejącego obiektu zrealizowanego jako zaplecze budowy po zakończeniu robót budowanych. W efekcie organy zasadnie odmówiły zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W kwestii odstąpienia przez organ odwoławczy od procedury przewidzianej w art. 10 k.p.a. Sąd podziela stanowisko zawarte w uzasadnieniu do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2023 r. (sygn. akt II OSK 563/21), że "dla skuteczności zarzutu pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. To do strony stawiającej zarzut należy wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (wyroki NSA: z 11 maja 2023 r., II OSK 1631/20 z 6 maja 2016 r., II GSK 2905/14, z 18 maja 2006 r., II OSK 831/05, z 24 maja 2007 r., II GSK 4/07, z 23 listopada 2007 r., I OSK 1614/06; http://orzeczenia.nsa.gov.pl)." W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, powołując się na zaniedbania organu w zakresie wykonywania obowiązków informacyjnych w toku postępowania, powinna była wykazać, jakiej konkretnie czynności z tego powodu nie dokonała, jakich argumentów nie podniosła i jak wpłynęło to na wynik sprawy. Strona skarżąca nie wskazała jednak w jaki sposób działanie organu odwoławczego ograniczyło jej prawo czynnego udziału w postępowaniu i jakich konkretnie czynności procesowych nie mogła w konsekwencji przeprowadzić. Reasumując, zdaniem Sądu, postępowanie przed organami zostało przeprowadzone prawidłowo, zaś zgromadzony w sprawie materiał był wystarczający do podjęcia właściwego rozstrzygnięcia. Jeśli natomiast chodzi o ocenę prawną wydanego orzeczenia, to należy stwierdzić, że mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane i zastosowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych postanowień. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI