II SA/PO 57/24

II SA/Po 57/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-06-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Edyta Podrazik
Jakub Zieliński /przewodniczący/
Robert Talaga /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Planowanie przestrzenne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art.  35 ust 1 pkt 1 lit. a, art. 36 ust. 1 pkt 2, pkt 3 lit. b, art. 36 ust. 2, ust. 3 b , art. 36a ust. 1, ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1130
art. 65 ust 1 pkt 2, ust. 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151, art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2492
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Robert Talaga (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2024 r. w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Wojewody z dnia 1 grudnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzja z 28 marca 2014 r. nr [...], znak [...] Prezydent Miasta [...] orzekł o pozwoleniu na budowę pawilonu handlowego na okres tymczasowy (do dnia 28 marca 2024 r.) na terenie nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr ewid. [...], ark. [...], obręb J.).
Decyzją z 29 października 2013 r., nr [...] znak: [...] Prezydenta Miasta [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowego na okres tymczasowy, na działce nr [...], ark. [...], obręb J., położonej przy ul. [...] w P..
W dniu 18 marca 2014 r. Rada Miasta P. podjęła Uchwałę nr [...] w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w rejonie ulicy [...] w P. (Dz. U. z 2014 r., poz. 2466 ze zm.) dalej: mpzp, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa w dniu 15 kwietnia 2014 r., która weszła w życie po upływnie 30 dni od daty jej ogłoszenia.
Dnia 13 czerwca 2023 r. M. D. za pośrednictwem pełnomocnika W. D. złożyła wniosek o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 28 marca 2014 r., znak: [...] obejmującego budowę pawilonu handlowego na okres tymczasowy na terenie nieruchomości przy ul [...] (działka nr ewid. [...] ark [...] obręb J.) w P. w zakresie zmiany charakteru obiektu tymczasowego na stały.
Pismem z 22 czerwca 2023 r., Prezydent Miasta [...] wezwał wnioskodawcę do przedłożenia pełnomocnictwa dla W. D., które następnie zostało uzupełnione dniu 27 czerwca 2023 r.
Pismem z 4 lipca 2023 r. Prezydent Miasta [...] wszczął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie oraz poinformowano o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzeniu się co do zebranych dowodowych, materiałów i zgłoszonych żądań, przed wydaniem decyzji przez organ.
Pismem z dnia 14 lipca 2023 r. pełnomocnik inwestora M. D. poinformował, że po konsultacjach ze Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]", przy uwzględnieniu nowych okoliczności oraz długofalowych planów, zwrócił się z prośbą o wydanie "pozwolenia na jak najdłuższy możliwy czas, zamiast pierwotnie wnioskowanego stałego pozwolenia".
Decyzją z 31 lipca 2023 r., nr [...] ([...]) Prezydent Miasta [...] odmówił zmiany pozwolenia na budowę wskazując, że tymczasowy obiekt budowlany zlokalizowany jest na terenie oznaczonym symbolem 1MW w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla terenu w rejonie ulicy [...] w P. usługi są dopuszczone jedynie w parterach budynków mieszkalnych wielorodzinnych, natomiast zachowanie istniejących budynków usługowych jest możliwe jedynie na terenach 4MW i 6MW, ponadto plan zakazuje lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych. Zatem istnieje niezgodność lokalizacji budynku tymczasowego handlowego z ustaleniami mpzp w rejonie ulicy [...] w P. i konieczne jest wydanie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej o odmowie wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
Pełnomocnik inwestora M. D. złożył odwołanie od powyższej decyzji nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy i wydanie decyzji orzekającej co do istoty sprawy zgodnie z wnioskiem inwestora ewentualnie o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Postanowieniem z 18 października 2023 r., znak [...] Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] r. z 31 lipca 2023 r., znak [...]
Pismem z dnia 6 listopada 2023 r. pełnomocnik M. D. wniosła skargę na postanowienie Wojewody z 18 października 2023 r., o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z 31 lipca 2023 r.
W dniu 21 listopada 2023 r. Prezydent Miasta [...] wyjaśnił, że nie wnioskował do Poczty Polskiej S.A. o wydanie duplikatu odbioru przesyłki zawierającej decyzję nr [...] r. z 31 lipca 2023 r., znak [...] Duplikat potwierdzenia odbioru przesyłki o nr [...] wpłynął do organu I instancji 27 października 2023 r. i następnie został przekazany Wojewodzie. Zgodnie z duplikatem potwierdzenia odbioru przesyłkę o ww. numerze odebrał w dniu 21 sierpnia 2023 r. W. D.. Według danych dostępnych w dniu 17 listopada 2023 r. na stronie internetowej https:?//monitoring.poczta-polska.pl dla przesyłki o ww. numerze podano dwie daty odbioru przesyłki w placówce 16 sierpnia 2023 r. i 21 sierpnia 2023 r.
Decyzja z dnia 1 grudnia 2023 roku, sygn. akt [...], [...] Wojewoda:
1. uwzględnił skargę w całości i uchylił w całości zaskarżone postanowienie Wojewody z 18 października 2023 r. (znak: [...]) uchybiające termin do wniesienia odwołania,
2. nie stwierdził w niniejszej sprawie rażącego naruszenia prawa ani działania bez podstawy prawne,
3. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] r. z 31 lipca 2023 r., znak [...] o odmowie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] r. z 28 marca 2014 r., znak [...] obejmującego budowę pawilonu handlowego na okres tymczasowy na terenie nieruchomości przy ul. [...] , dz. nr ewid. [...], ark. [...], obręb J. w P., w zakresie przedłużenia terminu użytkowania tymczasowego obiektu budowlanego
Organ administracji publicznej po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego uwzględnił argumenty zawarte w skardze i uznał, że organ nie działał bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa. W efekcie uchylił postanowienia Wojewody z 18 października 2023 r. (znak: [...]) o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i przystąpienie do rozpoznania odwołania złożonego w przedmiotowej sprawie. Wojewoda, po zbadaniu akt sprawy stwierdził, że zaskarżoną decyzję inwestor za pośrednictwem W. D. odebrał 21 sierpnia 2023 r. Odwołanie natomiast zostało złożone w dniu 4 września 2023 r. za pośrednictwem operatora pocztowego z zachowaniem 14-dniowego terminu określonego w przywołanym przepisie.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Prezydent Miasta [...] słusznie rozstrzygnął, że zgodnie z § 4 pkt 2 lit b mpzp, inwestor nie może zrealizować planowanego zamierzenia ponieważ stoi on w sprzeczności z określonym w mpzp zakazem budowy tymczasowych obiektów budowlanych. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego w tym art.6, art. 8 i 107 § 2 k.p.a., Wojewoda wyjaśnił, że nie dopatrzył się nadużyć przez organ I instancji, które powodowałby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i w sposób prawidłowy dokonał analizy dokumentacji załączonej przez inwestora do wniosku o zmianę pozwolenie, a y organ uzupełnił treść uzasadnienia prawnego, która potwierdziła zasadność podjętego rozstrzygnięcia w sprawie.
Pismem z dnia 22 grudnia 2023 r., pełnomocnik M. D. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą M. D. "A" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia 01 grudnia 2023 r. (sygn. akt: [...], [...]) w zakresie, w którym organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] (sygn. akt: [...]), tj. co do punktu 3. skarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1) naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 35 ust. 1 w zw. z art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z § 4 pkt 2 lit. b oraz § 12 pkt 3 i 4 uchwały nr [...] Rady Miasta P. z dnia 18 marca 2014 r. (dalej także jako: MPZP) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na:
błędnym przyjęciu, że normy wynikające z ww. przepisów mogą stanowić o konieczności rozbiórki budynku skarżącej, który został wzniesiony na podstawie decyzji administracyjnej wydanej przed wejściem w życie przepisów MPZP;
błędnym przyjęciu, że wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem skarżącej byłoby sprzeczne z MPZP, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego utrzymania w mocy decyzji Organu I instancji.
W przypadku nieuwzględnienia przez tut. Sąd zarzutu ad 1, podniosła zarzut:
2) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. § 4 pkt 2 lit. b oraz § 12 pkt 3 i 4 uchwały nr [...] Rady Miasta P. z dnia 18 marca 2014 r. w zw. z art. 65 ust. 1 pkt w oraz ust. 2 w zw. z art. 65 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu ww. przepisów MPZP za podstawę kontroli wniosku Skarżącej, podczas gdy decyzja ostateczna o wydaniu pozwolenia na budowę spornego pawilonu handlowego z dnia 28 marca 2014 r. była wydana na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] o warunkach zabudowy z dnia 29 października 2013 r., co w konsekwencji powinno przesądzić, że przedmiotem kontroli w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego dla wniosku skarżącej powinna być jego zgodność z ww. decyzją o warunkach zabudowy, nie zaś z przepisami MPZP.
Mając powyższe na względzie niemniejszym skarżąca wniosła o:
1. uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 01 grudnia 2023 r. (sygn. akt: [...], [...]) w zakresie, w którym organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 31 lipca 2023 r. (sygn. akt: [...]). tj. w zakresie punktu 3. skarżonej decyzji,
2. zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącej (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację w sprawie.
Pismem z dnia 23 marca 2024 r. M. D. wyjaśniła, że z ogromnym zaangażowaniem prowadziła działalność gospodarczą od 25 lat w tej lokalizacji, przy czym od ponad dekady jej przedsięwzięcia związane były z terenem Spółdzielni Mieszkaniowej [...]. Nieustannie dokładała wszelkich starań, aby estetyka, architektura oraz nowoczesność realizowanego obiektu harmonizowały z koncepcjami i wizją rozwoju Miasta P., a w szczególności z założeniami Wydziału Urbanistyki i Architektury, który w 2013 roku wydał warunki zabudowy, zaś w roku następnym udzielił pozwolenia na budowę pawilonu. Projekt po wielomiesięcznych konsultacjach i dostosowaniach architektonicznych, mających na celu nawiązanie do estetyki sąsiadujących budynków biurowych "P.", uzyskał akceptację. W pełni zrealizowała wszystkie wytyczne i oczekiwania Wydziału Urbanistyki i Architektury, działając zgodnie z obowiązującymi przepisami regulującymi dane przedsięwzięcie. Ponadto jej działania cieszyły się szerokim poparciem społecznym, co znalazło odzwierciedlenie w licznych podpisach wsparcia od sąsiednich szkół, placówek medycznych, a także setek mieszkańców. Podkreśliła, że w promieniu 500 metrów od lokalizacji naszej działalności brak jest pomieszczeń / lokali umożliwiających prowadzenie tego typu działalności. Dotyczy to zarówno parterów budynków mieszkalnych, jak i biurowych, niezależnie od czasu ich powstania. Ostatnie dziesięć lat, pomimo otrzymanego pozwolenia, obfitowało w liczne wyzwania, w tym rozwój działalności oraz wpływ pandemii COVID-19 na kondycję moją oraz moich pracowników. Mimo tych przeciwności, z determinacją dążyła do utrzymania i rozwoju firmy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, zwróciła się o pozytywne rozpatrzenie sprawy, która ma dla niej kluczowe znaczenie życiowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 133 § 1, art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia może mieć miejsce w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowanej wykładni tych przepisów.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca prowadzi działalność gospodarczą m. in. w obszarze handlu detalicznego - sklep spożywczy. Decyzją z dnia 28 marca 2014 r., nr [...], Prezydent Miasta [...] zezwolił skarżącej na wybudowanie budynku tymczasowego w postaci pawilonu handlowego na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] w P. z zastrzeżeniem użytkowania tymczasowego obiektu budowlanego do dnia 28 marca 2024 r. Skarżąca zrealizowała inwestycję polegającą na budowie jednokondygnacyjnego pawilonu handlowego służącego realizacji celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W dniu 13 czerwca 2023 r. złożyła wniosek o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 28 marca 2014 r. obejmującego budowę pawilonu handlowego na okres tymczasowy na terenie nieruchomości przy ul. [...] w P., w zakresie zmiany charakteru obiektu z tymczasowego na stały. Pismem z dnia 14 lipca 2023 r. M. D. zmodyfikowała zakres wniosku w ten sposób, że wniosła o wydanie pozwolenia na jak najdłuższy możliwy czas zamiast pierwotnie wnioskowanego stałego pozwolenia. Skarżąca umotywowała swój wniosek wskazując, że funkcjonowanie obiektu przynosi liczne korzyści mieszkańcom osiedla, którzy dzięki pawilonowi mają łatwy dostęp do niezbędnych artykułów codziennego użytku, a przedłużenie pozwolenia umożliwi skarżącej dalszą realizację ważnej roli społecznej.
Pismem z dnia 14 lipca 2023 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" zwróciła się z wnioskiem o przedłużenie dotychczasowego - tymczasowego charakteru przedmiotowego obiektu, na możliwe najdłuższy okres wynoszący minimum 10 lat. Decyzją z dnia 31 lipca 2023 r., nr [...] (w sprawie o sygnaturze akt: [...]), Prezydent Miasta [...] odmówił zamiany decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia 28 marca 2014 r. obejmującej budowę pawilonu handlowego na okres tymczasowy na terenie nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr ewid. [...], ark. [...], obręb J.) w zakresie przedłużenia terminu użytkowania tymczasowego obiektu budowlanego. Dnia 01 grudnia 2023 r. Wojewoda wydał decyzję [...], [...], którą w punkcie trzecim (3.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Materialnoprawną podstawę rozpoznawanych kwestii stanowił art. 35 ust 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U z 2023 r., poz. 682 ze zm.) dalej Prawo budowlane, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Natomiast zgodnie z art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane: istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Przepis ten zawiera dwie niezależne od siebie przesłanki pozwalające na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. Pierwsza dotyczy zmiany decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, a druga dotyczy odstąpienia od innych warunków pozwolenia na budowę. Z art. 36 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b Prawa budowanego wynika, iż w przypadku pozwolenia na budowę dotyczącego tymczasowych obiektów budowlanych organ obligatoryjnie określa w pozwoleniu czas użytkowania tymczasowych obiektów oraz terminy rozbiórki tymczasowych obiektów budowlanych. Zgodnie z art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę tymczasowego obiektu budowlanego w zakresie czasu jego użytkowania musi zostać złożony przed upływem wskazanego w tej decyzji czasu użytkowania obiektu budowlanego. Wniosek o zmianę czasu użytkowania tymczasowego obiektu budowlanego, złożony po upływie tego terminu, uznany być musi za niedopuszczalny.
W przedmiotowej sprawie inwestor złożył wniosek w okresie ważnego terminu użytkowania tymczasowego obiektu, a więc w tym względzie wniosek inwestora był skuteczny. Natomiast co do oceny czy były podstawy do wydania decyzji o odmowie zmiany pozwolenia na budowę co do wskazanego czasu użytkowania tymczasowego obiektu należy zwrócić uwagę, że kwestia ustalenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych jak terminów ich rozbiórki jest ustalana przez organ administracji architektoniczno-budowlanej co wprost wynika z treści przepisu art. 36 ust. 2 i ust. 3 b Prawa budowlanego. Czas użytkowania takiego obiektu może wynikać z postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także samego wniosku inwestora. Obowiązek rozbiórki takiego obiektu powstaje z chwilą upływu okresu jego użytkowania określonego w decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor pierwotnie złożył wniosek o zmianę pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego na obiekt stały, który następnie został przez niego zmodyfikowany w piśmie z 12 lipca 2023 r., gdy inwestor zawnioskował o wydanie pozwolenia na maksymalnie wydłużenia terminu użytkowania przedmiotowego pawilonu handlowego. Zgodnie z art. 36a ust. 3 ustawy Prawo budowlane "W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany."
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określa sposób zagospodarowania terenu na przyszłość. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu w rejonie ulicy [...] w P. został ustanowiony w uchwale [...] Rady Miasta [...] z dnia 18 marca 2014 r (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2014 r., poz. 2466 ze zm.). Zgodnie z § 3 pkt 3 mpzp jest to teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. W § 12 mpzp zawarto szczegółowe ustalenia dotyczące terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, oznaczonych na rysunku planu m.in. symbolem 1MW. W § 12 pkt 1 mpzp ustala się na tym terenie lokalizacje budynków mieszkalnych wielorodzinnych jako wolno stojących, a § 12 pkt 4 mpzp ustalono lokalizacje usług w parterach budynków mieszkalnych wielorodzinnych, natomiast § 12 pkt 6 mpzp dopuszczono lokalizację ,,a) dróg wewnętrznych, b) stacji transformatorowych wolno stojących lub wbudowanych w budynek o innym przeznaczeniu, c) parkingów — wyłącznie jako parkingów w zieleni, d) garaży, z uwzględnieniem pkt 7 lit. 4 (...)". Ponadto w punkcie § 12 pkt 3 dopuszczono zachowanie "istniejących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, mieszkalno-usługowych usługowych na terenie 4MW i 6MW, z możliwością rozbudowy i nadbudowy zgodnie z ustaleniami pkt 7 mpzp;". Ponadto zgodnie z § 4 pkt 2 lit b mpzp " w zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustala się: (...) zakaz lokalizacji (...) tymczasowych obiektów budowlanych".
W ocenie składu orzekającego organy administracyjnie obu instancji trafnie przyjęły, że z powyższych zapisów obowiązującego na tym terenie miejscowego mpzp wynika, że usługi są dopuszczone jedynie w parterach budynków mieszkalnych wielorodzinnych, natomiast zachowanie istniejących budynków usługowych jest możliwe jedynie na terenach 4MW i 6MW, ponadto plan zakazuje lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych. W konsekwencji istnieje niezgodność lokalizacji budynku tymczasowego handlowego z ustaleniami mpzp w rejonie ulicy [...] w P. i konieczne było wydanie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej o odmowie wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, gdyż planowane zamierzenie wprost jest niezgodne z ustaleniami mpzp. Tym samym nie była możliwa zachowanie obiektów handlowych na terenie oznaczonym jako 1MW i nie jest możliwa zmiana decyzji zgodnie z wnioskiem skarżącej, gdyż taka zmiana byłaby niezgodna z postanowieniami mpzp. Wniosek skarżącej dotyczył wprawdzie lokalizacji budynku, który został zbudowany w roku 2014, ale zmiana wcześniej wydanej decyzji stanowiącej pozwolenie na użytkowanie trafnie została uznana przez organy administracji za przedłużenie tymczasowego pozwolenia na kolejny okres co stanowiłoby naruszenie MPZP. Organy obu instancji trafnie przyjęły, że wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem skarżącej naruszałoby § 4 pkt 2 lit. b mpzp. Skarżąca w istocie wnosiła w niniejszej sprawie o wydanie decyzji, w oparciu o którą będzie możliwa lokalizacja istniejącego budynku tymczasowego o charakterze usługowym. Bez znaczenia była w tym przypadku próba traktowania wniosku strony skarżącej jako utrzymanie obecnego stanu rzeczy, a więc utrzymanie istniejącej już budowli. Dopóki legalność mpzp (jako aktu prawa miejscowego) nie zostanie zakwestionowana w odpowiednim trybie, taki akt ma moc powszechnie obowiązującą i jest elementem porządku prawnego. Istotą w tym przypadku nie była ocena legalności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako aktu jednostki samorządu terytorialnego, lecz zgodność planowanej inwestycji z zapisami tego planu.
W rozpoznawanej sytuacji zmiana wcześniejszego pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 28 marca 2014 roku, obejmującego budowę pawilonu handlowego na okres tymczasowy na terenie nieruchomości przy ulicy [...] oznaczałaby wyrażenie zgody na zmianę przedmiotowego pozwolenia na budowę ponad okres na jaki została pierwotnie wydana decyzja o pozwoleniu na budowę budynku tymczasowego, co stanowiłoby ingerencję w już istniejący sposób zagospodarowania terenu przewidziany w mzpm. Szczególnie, że sporny pawilon handlowy jest obiektem wzniesionym na podstawie decyzji wydanej przed wejściem w życie uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 18 marca 2014 r. Postanowienia MPZP odnoszą się do tego pawilonu w odniesieniu do okresu na jaki zostało wydane pozwolenie na budowę. Zgodnie z § 12 pkt 4 MPZP, "Dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, oznaczonych na rysunku planu symbolami 1MW. 2MW, 3MW, 4MW, 5MW, 6MW i 7MW', ustala się: (...) dopuszczenie lokalizacji usług w parterach budynków mieszkalnych wielorodzinnych". Organ odwoławczy w sposób prawidłowy stwierdził, że "na tym terenie usługi mogą być wyłącznie realizowane w parterach budynków mieszkalnych wielorodzinnych". Takie stanowisko pozostaje prawidłowe, gdyż mpzp we wskazanym zakresie odnosi się do braku możliwości realizowania usług na terenach objętych symbolem 1MW, na którym został zlokalizowany tymczasowy pawilon handlowy skarżącej.
Organ odwoławczy w sposób prawidłowy nie dopatrzył się błędów w zakresie stosowania przepisów prawa materialnego przez organ I instancji, a zwłaszcza art. 35 ust. 1 w zw. z art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z § 4 pkt 2 lit. b oraz § 12 pkt 3 i 4 uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 18 marca 2014 r.
Skarżąca zwróciła uwagę, że w ramach planowania i realizacji inwestycji polegającej na wzniesieniu pawilonu handlowego uzyskała decyzję Prezydenta Miasta [...] o warunkach zabudowy nr [...] z dnia 29 października 2013 r., a następnie decyzję o wydaniu pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 28 marca 2014 r. Natomiast MPZP obejmujący nieruchomość, na której zbudowano rzeczony pawilon handlowy wszedł w życie dnia 15 maja 2014 r. Z kolei zgodnie z art. 65 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: organ, który wydal decyzję o warunkach zabudowy, albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli (...) dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Z kolei zgodnie z 65 ust. 2 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy lub wnioskodawca zgłosił budowę, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt la ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Zdaniem skarżącej w przypadku stwierdzenia niezgodności MPZP z warunkami zabudowy określonymi w decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 29 października 2013 r. taka decyzja nie wygasa i pozostaje w obrocie pomimo niezgodności z MPZP z uwagi na udzielenie pozwolenia na budowę na podstawie decyzji z dnia 28 marca 2014 r.
W ocenie Sądu nie ma w takiej sytuacji konieczności uznawania zaskarżonej decyzji za wydaną z naruszaniem prawa. Takiej decyzji nie należy oceniać pod kątem spełnienia wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy tylko względem wymagań określonych w mpzp, które weszło w życie już po wydaniu oraz zyskaniu waloru ostateczności przez decyzję o pozwoleniu na budowę. Z decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] o warunkach zabudowy wynikało, że pawilon handlowy ma charakter tymczasowy jednakże organ nie określił przez jaki okres ten charakter tymczasowy będzie się utrzymywał. Czas użytkowanie pawilonu handlowego został natomiast określony w do dnia 28 marca 2024 roku w decyzji z nr [...] z dnia 28 marca 2014 roku, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę. W rozpoznawanym przypadku zmiana pozwolenia na budowę dotyczy pawilonu handlowego, który został zaplanowany przed uchwaleniem mpzp, ale po upływie określonego terminu nie będzie związany z aktualnie obowiązującym pozwoleniem na budowę, a więc kwestie zmiany pozwolenia na budowę samoistnie się rozwiążą, a ewentualne zmiany pozwolenia na budowę powinny być odnoszone do obowiązującego w danym momencie mpzp. Wobec powyższego w rozpoznawanym przypadku zachodziła kolizja pomiędzy MPZP, a inwestycją skarżącej, a zatem nie było podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji odmawiającej zmiany pozwolenia na budowę tymczasowego pawilonu handlowego z uwagi na obowiązujące mpzp, bez względu na zgodność żądania skarżącej z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.