II SA/Po 568/25

II SA/Po 568/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-12-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Edyta Podrazik /sprawozdawca/
Jakub Zieliński /przewodniczący/
Paweł Daniel
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 113 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 04 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi G. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 02 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 113 § 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: "K.p.a."), w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 grudnia 2024 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 15 października 2024 r., nr [...], o odmowie przyznania G. M. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, celowego specjalnego i celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości na naprawę szkód (remont) w wysokości [...] zł, kuchenkę i butlę gazową w łącznej wysokości [...] zł, żywność w wysokości [...] zł, rehabilitację w wysokości [...] zł, leki w wysokości [...] zł, wyroby medyczne, tj. łóżko i materac w łącznej wysokości [...] zł, odzież w wysokości [...] zł, dofinansowanie do programu "czyste powietrze" w wysokości [...] zł oraz wyroby i leczenie stomatologiczno-ortodontyczne w łącznej wysokości [...] zł, sprostował oczywistą omyłkę pisarską polegającą na pominięciu litery "i" w nazwisku G. M. i zastąpieniu go prawidłowym brzmieniem "M. " w każdym miejscu decyzji, w którym nazwisko zostało błędnie napisane.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że pominięcie litery "i" w nazwisku G. M. ma charakter oczywistej omyłki i błędu pisarskiego. Jest to jedynie przeoczony błąd pisarski w wyniku autokorekty wyrazu przez program komputerowy. Omyłka ta nie ma wpływu na treść samego rozstrzygnięcia.
We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia 13 marca 2025 r. G. M. podniosła, że organ sprostował wyłącznie oczywistą omyłkę w nazwisku, natomiast nie odniósł się do wieloletniego krzywdzenia jej osoby.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., postanowieniem z dnia 2 czerwca 2025 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że zgodnie z jednolitym stanowiskiem wyrażonym w judykaturze oraz doktrynie błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Błąd rachunkowy odnosi się natomiast do wykonania nieprawidłowej operacji matematycznej lub mylnych obliczeń matematycznych. Z kolei omyłki to inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Kluczowe znaczenie ma to, aby wszystkie te wady miały charakter techniczny i nieistotny, a w rezultacie, by ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany rozstrzygnięcia lub znaczącej modyfikacji stanu faktycznego ustalonego w sprawie. Ponadto błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Oczywistość danej nieprawidłowości wynika z jej natury lub z porównania wady z innymi okolicznościami, które nie budzą wątpliwości. Dopiero spełnienie tych wymogów otwiera drogę do sprostowania decyzji administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze, prawidłowo Kolegium postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r., nr [...], orzekło w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 grudnia 2024 r., nr [...], polegającej na pominięciu litery "i" w nazwisku G. M. i zastąpieniu go prawidłowym brzmieniem "M. " w każdym miejscu decyzji, w którym nazwisko zostało błędnie napisane.
W skardze z dnia 3 lipca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu G. M. zarzuciła organowi wielokrotność powielanych błędów "w każdym zakresie" i utrudnianie rozpoznania jej licznych skarg i próśb o udzielenie jej wsparcia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Kontroli Sądu poddano postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 czerwca 2025 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia 26 lutego 2025 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 113 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Choć ustawodawca nie sprecyzował jakie błędy mogą podlegać sprostowaniu w trybie tego przepisu, to zgodnie z jednolitym stanowiskiem wyrażonym w judykaturze oraz w doktrynie, błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Błąd rachunkowy odnosi się natomiast do wykonania nieprawidłowej operacji matematycznej lub mylnych obliczeń matematycznych. Z kolei omyłki to inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Kluczowe znaczenie ma to, aby wszystkie te wady miały charakter techniczny i nieistotny, a w rezultacie, by ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany rozstrzygnięcia lub znaczącej modyfikacji stanu faktycznego ustalonego w sprawie. Ponadto błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Oczywistość danej nieprawidłowości wynika z jej natury lub z porównania wady z innymi okolicznościami, które nie budzą wątpliwości. Dopiero spełnienie tych wymogów otwiera drogę do sprostowania decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2530/16 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Orzeczenie prostujące nie może służyć weryfikacji wad orzeczenia o charakterze merytorycznym. Jego celem pozostaje naprawa zaburzonego związku pomiędzy wolą (zamierzeniem) organu, a jego wadliwym, błędnym uzewnętrznieniem i to wyłącznie w odniesieniu do pewnego specyficznego, nieistotnego charakteru wady zawartej w samym orzeczeniu (por. wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. akt I OSK 3192/19). Sanowanie decyzji w drodze sprostowania może więc dotyczyć w istocie jedynie jej strony formalnej, a nie błędów co do meritum rozstrzygnięcia, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a zatem co do ustalenia obowiązującego prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (por. Z. Kmieciak, J. Wegner, M. Wojtuń - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz - uwagi do art. 113 publ. LEX). Dopuszczalne jest przy tym prostowanie tego rodzaju omyłek oraz błędów zawartych zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu decyzji, bowiem dopiero łącznie te elementy stanowią decyzję administracyjną (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt II OSK 180/24).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że z akt sprawy wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało sprostowania oczywistej omyłki zawartej w decyzji własnej z dnia 17 grudnia 2024 r., nr [...] polegającej na błędnym określeniu nazwiska skarżącej jako: "M. " zamiast: "M. ". Zdaniem Sądu nieprawidłowy zapis nazwiska skarżącej, który wyniknął z pominięcia jednej litery, został przez organ prawidłowo zakwalifikowany jako błąd pisarski. Błąd ten, sprostowany przez organ w drodze zaskarżonego postanowienia, nie doprowadził do zmiany kwalifikacji prawnej sprawy, ani do zmiany stanu faktycznego. Wydanie postanowienia w trybie art. 113 K.p.a., które jest integralną częścią decyzji z dnia 17 grudnia 2024 r., nie doprowadziło również do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego. Postanowienie w przedmiocie sprostowania błędu nie ingeruje bowiem w merytoryczną treść decyzji. Stwierdzić więc należało, że postanowienie w przedmiocie sprostowania błędu w nazwisku skarżącej nie narusza prawa, a zatem brak było podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.
Końcowo odnosząc się do treści odwołania i skargi wskazać należy, że przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie była wyłącznie kwestia sprostowania decyzji z dnia 17 grudnia 2024 r. Kontrolę merytoryczną tej decyzji przeprowadził tut. Sąd w sprawie ze skargi G. M. na tę decyzję, wyrokiem z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 91/25, oddalając złożoną skargę.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), oddalił skargę.
Na mocy art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.